Supreme Court dismisses appeal against conviction for falsifying documents to illegally secure social insurance benefits.

Απόφαση 1506 / 2006 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 1506/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

E΄ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Κιτρίδη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένων του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Ανδρέα Μοσχανδρέου και του αρχαιοτέρου αυτού Αρεοπαγίτη Γεωργίου Ναυπλιώτη), ως αρχαιότερου μέλους της συνθέσεως, Φώτιο Καϋμενάκη, Πλαστήρα Αναστασάκη-Εισηγητή, Ελένη Παναγιωτάκη και Αιμιλία Λίτινα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 19 Μαΐου 2006, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Φώτιου Μακρή, (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος – κατηγορουμένου: ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Καρατζογιάννη, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 10542/2005 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Με συγκατηγορούμενους τους: 1. ..., 2. ..., 3. ..., 4. ..., 5...., , 6. ..., 7. ... και 8. ... Με πολιτικώς ενάγον το Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία «ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ – ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ» (ΙΚΑ-ΕΤΑΜ), που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο στο ακροατήριο εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος δικηγόρος Αθανάσιος Καρανικόλας. Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 1 Φεβρουαρίου 2006 αίτησή του αναιρέσεως, που καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 375/2006.

Α φ ο ύ ά κ ο υ σ εΤους πληρεξούσιους δικηγόρους των πιο πάνω διαδίκων και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τη διάταξη του άρθρου 242 παρ. 2 του ΠΚ που ορίζει ότι με την ποινή της παρ. 1 αυτού (φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους) τιμωρείται ο υπάλληλος ο οποίος με πρόθεση νοθεύει, καταστρέφει, βλάπτει ή υπεξάγει έγγραφο που του εμπιστεύθηκαν ή του είναι προσιτό λόγω της υπηρεσίας του, προκύπτει ότι για την αντικειμενική και υποκειμενική θεμελίωση του εγκλήματος που προβλέπεται από την πιο πάνω διάταξη απαιτείται:

α) ο δράστης να είναι υπάλληλος κατά την έννοια του άρθρου 13 περ. α' και 263α ΠΚ β) να έγινε από αυτόν νόθευση, καταστροφή, βλάβη ή υπεξαγωγή εγγράφου. Το έγγραφο λαμβάνεται με την έννοια του άρθρου 13 περ. γ' ΠΚ, μπορεί δε να είναι δημόσιο ή ιδιωτικό. Με την έννοια αυτή έγγραφα αποτελούν και οι ανακεφαλαιωτικές καταστάσεις εντολών ασφαλίσεως οικοδομικών και τεχνικών έργων στις οποίες αναγράφονται τα ονόματα των απασχολουμένων στα έργα αυτά οι οποίοι εκ του λόγου τούτου υπάγονται στην ασφάλιση του ΙΚΑ.

Ως νόθευση δε του εγγράφου νοείται κάθε επενέργεια στο περιεχόμενο αυτού μετά την έκδοσή του, εφ' όσον με αυτήν αλλοιώνεται ή μεταβάλλεται το περιεχόμενο και η έννοιά του, μπορεί δε να γίνει με την προσθήκη στο αρχικό κείμενο λέξεων, ψηφίων ή αριθμών με σβήσιμο αυτών με οποιοδήποτε τρόπο και την αναγραφή στη θέση αυτών άλλων φράσεων, σημείων κλπ γ) να ήταν το έγγραφο εμπιστευμένο στον υπάλληλο ή να ήταν προσιτό σ' αυτόν λόγω της υπηρεσίας του και δ) δόλος του δράστη ο οποίος συνίσταται στη γνώμη και θέληση των στοιχείων που αποτελούν την αντικειμενική υπόσταση του πιο πάνω εγκλήματος.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση το Εφετείο που την εξέδωσε δέχθηκε, κατά την ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του ότι από τα αποδεικτικά μέσα που κατ' είδος αναφέρει, αποδείχτηκαν τα ακόλουθα περιστατικά: Ο κατηγορούμενος ... ήταν διοικητικός υπάλληλος του Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας.

Από το έτος 1992 είχε αποσπασθεί στο Υποκατάστημα ... Αττικής του Ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων (Ι.Κ.Α.), το οποίο είναι νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου. Ειδικότερα ο ανωτέρω κατηγορούμενος εργαζόταν ως υπάλλκηλος εξωτερικού ελέγχου του Γραφείου Οικοδομών του προαναφερθέντος υποκαταστήματος. Ενώ δε ήταν υπάλληλος κατά την έννοια του άρθρου 13 περ.

α' Π.Κ. σε συνδυασμό με το άρθρο 263 Α του ίδιου κώδικα, κατά το χρονικό διάστημα από το Δεκέμβριο του έτους 1998 μέχρι τον Οκτώβριο του έτους 1999, με περισσότερες από μια πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος, νόθευσε με πρόθεση δημόσια έγγραφα που του ήταν προσιτά λόγω της υπηρεσίας του. Συγκεκριμένα υποδείκνυε σε εργοδότες – ιδιοκτήτες παλαιών οικοδομικών έργων, οι οποίοι είχαν τελειώσει τις οικοδομικές εργασίες στην οικοδομή τους, χωρίς όμως να έχουν προσκομίσει τις σχετικές ανακεφαλαιωτικές καταστάσεις εντολών ασφαλίσεως οικοδομικών και τεχνικών έργων και χωρίς να έχουν καταβάλει τις αντίστοιχες ασφαλιστικές εισφορές, να του παραδώσουν το σχετικό μπλοκ των μισθολογικών καταστάσεων, τις οποίες στη συνέχεια συμπλήρωνε ο ίδιος, αναγράφοντας στην ένδειξη «ατομικά στοιχεία ασφαλισμένου» στο μεν αντίγραφο (στέλεχος) που παρέμενε στον εργοδότη τη λέξη «άγνωστος», ενώ στη συνέχεια νόθευε το πρωτότυπο το οποίο διαβίβαζε για επεξεργασία στη Διεύθυνση Πληροφορικής (πρώην Διεύθυνση Μηχανογραφικής Εξυπηρετήσεως), αναγράφοντας στην ένδειξη «ατομικά στοιχεία ασφαλισμένου» αντί της λέξεως «άγνωστος» συγκεκριμένα ονόματα οικοδόμων, τους οποίους έτσι εμφάνιζε ψευδώς ως απασχοληθέντες στα εν λόγω οικοδομικά έργα, με αποτέλεσμα αυτοί να υπάγονται παρανόμως στην ασφάλιση του Ι.Κ.Α.

Ειδικότερα αυτός νόθευσε τις λεπτομερώς αναφερόμενες στο διατακτικό ανακεφαλαιωτικές καταστάσεις εντολών ασφαλίσεως οικοδομικών και τεχνικών έργων, που αφορούσαν τα επίσης λεπτομερώς αναφερόμενα στο διατακτικό οικοδομικά έργα, με το σκοπό να προσπορίσει στους συγκατηγορουμένους του (..., ..., ..., ..., ..., ...

και ...) παράνομο περιουσιακό όφελος και ειδικότερα να υπαχθούν αυτοί παράνομα στην ασφάλιση του ΙΚΑ, να τους αναγνωρισθούν μη σύννομα ημερομίσθια, να εισπράξουν συνολικά δωρόσημο ποσού 1.385.875 δραχμών και να θεμελιώσουν δικαίωμα συνταξιοδότησης από το ΙΚΑ. Για όλα τα πιο πάνω σαφείς και με λόγο γνώσεως είναι οι καταθέσεις των μαρτύρων κατηγορίας ...

και ..., οι οποίοι έχουν ιδίαν αντίληψη των κατατιθεμένων διότι είναι υπάλληλοι του ΙΚΑ που διενήργησαν σχετική έρευνα και διαπίστωσαν τις παράνομες πράξεις των κατηγορουμένων. Οι καταθέσεις δε αυτές δεν αναιρούνται από οποιοδήποτε άλλο αποδεικτικό στοιχείο αλλά αντίθετα ενισχύονται από το αναγνωσθέν πόρισμα της διενεργηθείσης ένορκης διοικητικής εξετάσεως και τα επίσης αναγνωσθέντα πρωτότυπα και στελέχη ανακεφαλαιωτικών καταστάσεων.

Αντίθετα οι παρόντες κατηγορούμενοι με τις απολογίες τους δεν έδωσαν εύλογες εξηγήσεις για τις πράξεις τους, ενώ οι μάρτυρες υπερασπίσεως ... και ... δεν έχουν ιδία αντίληψη των πράξεων αυτών. Ενόψει όλων των ανωτέρω πρέπει ο μεν κατηγορούμενος ... να κηρυχθεί ένοχος της αξιόποινης πράξεως της ψευδούς βεβαιώσεως (νοθεύσεως) κατ' εξακολούθηση, οι δε λοιποί της ηθικής αυτουργίας στην αξιόποινη πράξη της ψευδούς βεβαιώσεως (νοθεύσεως) κατ' εξακολούθηση, οι οποίες τους αποδίδονται, όπως τα πραγματικά περιστατικά που τις θεμελιώνουν αναφέρονται στο διατακτικό.

Με βάση τα ανωτέρω το δικαστήριο που δίκασε κήρυξε ένοχο τον κατηγορούμενο (ήδη αναιρεσείοντα) ... της αξιόποινης πράξης της ψευδούς βεβαιώσεως (νόθευσης) κατ' εξακολούθηση και του επέβαλε ποινή φυλακίσεως 2,5 ετών την ποία μετέτρεψε προς 4,40 ευρώ ημερησίως. Με αυτά που δέχτηκε το Εφετείο στην προσβαλλόμενη απόφασή του, διέλαβε την ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία που απαιτούν οι διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ, αφού εκθέτει σ' αυτήν με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος της ψευδούς βεβαιώσεως (νοθεύσεως) εγγράφου, τις αποδείξεις από τις οποίες πείσθηκε και τους νομικούς συλλογισμούς με βάση τους οποίους υπήγαγε τα περιστατικά αυτά στην αντίστοιχη ουσιαστική ποινική διάταξη του άρθρου 242 παρ. 2 ΠΚ που εφάρμοσε και την οποία δε παραβίασε ευθέως ή εκ πλαγίου.

Ειδικότερα η προβαλλόμενη αιτίαση ότι δεν αιτιολογείται ο δόλος του αναιρεσείοντος προς διάπραξη του ανωτέρω εγκλήματος για το οποίο καταδικάσθηκε είναι αβάσιμη γιατί ο δόλος συνάγεται από το σύνολο των ως άνω ουσιαστικών παραδοχών της αποφάσεως και την με βάση αυτές περί ενοχής ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας.

Περαιτέρω στην προσβαλλόμενη απόφαση αναφέρεται ρητά ότι, πέραν της θέλησης νόθευσης και της γνώσης ότι επρόκειτο για έγγραφα που ήταν εμπιστευμένα στον αναιρεσείοντα ως εκ της υπηρεσίας του, αυτός είχε ως σκοπό να προσπορίσει στους ανωτέρω αναφερόμενους παράνομο περιουσιακό όφελος και ειδικότερα να υπαχθούν αυτοί παράνομα στην ασφάλιση του ΙΚΑ, να τους αναγνωρισθούν μη σύννομα ημερομίσθια, να εισπράξουν συνολικά δωρόσημο ποσού 1.385.875 δραχμών και να θεμελιώσουν δικαίωμα συνταξιοδοτήσεως από το ΙΚΑ.

Επίσης είναι αβάσιμη η αιτίαση ότι το δικαστήριο που δίκασε δεν έλαβε υπ' όψη τον ισχυρισμό του κατηγορουμένου – αναιρεσείοντος ότι τελούσε σε πραγματική πλάνη ότι για την συμπλήρωση (νόθευση) των μισθολογικών καταστάσεων που αναφέρθηκε υπήρχε συναίνεση των εργοδοτών, αφού για το έγκλημα αυτό (ψευδής βεβαίωση – νόθευση) ο νόμος δεν απαιτεί ως στοιχείο της αντικειμενικής του υπόστασης όπως η πράξη επιχειρείται εναντίον ή χωρίς τη θέληση εκείνου κατά του οποίου στρέφεται, ούτε η συναίνεση του παθόντος (που άλλωστε στην προκειμένη περίπτωση δεν ήσαν οι εργοδότες αλλά το ΙΚΑ) αποτελεί λόγο που αποκλείει τον άδικο χαρακτήρα του.

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω η αίτηση αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠΔ) και στη δικαστική δαπάνη του παραστάντος πολιτικώς ενάγοντος (ΙΚΑ) μειωμένη κατ' άρθρο 22 ν. 3693/1957, (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 1.2.2006 αίτηση του ... για αναίρεση της υπ' αριθ. 10542/2005 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα που αναφέρονται σε διακόσια δέκα (210) ευρώ και στη δικαστική δαπάνη του παραστάντος πολιτικώς ενάγοντος που ανέρχονται σε διακόσια ενενήντα (290) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 19 Ιουνίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 30 Ιουνίου 2006.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ