Supreme Court dismisses appeal claiming civil court lacked jurisdiction over a contract dispute with a public entity.

Απόφαση 1505 / 2017 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1505/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2’ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Σακκά, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, ο οποίος ορίστηκε με την υπ’ αριθμ. 98/2017 Πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου, κωλυομένης της Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Δήμητρας Παπαντωνοπούλου, Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Γεώργιο Κοντό -Εισηγητή, Αβροκόμη Θούα και Μιλτιάδη Χατζηγεωργίου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 15 Μαΐου 2017, με την παρουσία και της γραμματέως, Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ - ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ (ΙΚΑ - ΕΤΑΜ)", το οποίο εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα από τον Διοικητή του, εκπροσωπήθηκε δε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χαράλαμπο Τούμπα με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Της αναιρεσίβλητης: ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία: "..." και με το διακριτικό τίτλο "...", που εδρεύει στη ... και εκπροσωπείται νόμιμα, εκπροσωπήθηκε δε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Νικόλαο Σιάρκο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10-4-2012 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Αθηνών.

Εκδόθηκε η απόφαση 1793/2013 του ίδιου Δικαστηρίου, την αναίρεση της οποίας ζητεί το αναιρεσείον με την από 27-7-2016 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, κατά το άρθρο 560 αριθμ. 4 Κ.Πολ.Δ., κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων επιτρέπεται αναίρεση αν το δικαστήριο έχει υπερβεί την δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων. Ο λόγος αυτός αναιρέσεως ιδρύεται όταν το δικαστήριο απεφάνθη επί υποθέσεως, μη υπαγόμενης στη δικαιοδοσία του, όπως στην περίπτωση που απεφάνθη επί υποθέσεως υπαγόμενης στη δικαιοδοσία των τακτικών διοικητικών δικαστηρίων.

Εξάλλου, στην δικαιοδοσία των τακτικών διοικητικών δικαστηρίων υπάγονται, σύμφωνα με το άρθρο 1 παρ. 1 του ν. 1406/1983, οι διοικητικές διαφορές ουσίας, μεταξύ των οποίων και οι προερχόμενες από διοικητικές συμβάσεις που ανάγονται στο κύρος, την ερμηνεία και την εκτέλεση αυτών ή σε οποιαδήποτε παρεπόμενη αυτών αξίωση.

Η σύμβαση δε είναι διοικητική, εάν ένα από τα συμβαλλόμενα μέρη είναι το Ελληνικό Δημόσιο ή νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου και με τη σύναψη της συμβάσεως επιδιώκεται η ικανοποίηση σκοπού, τον οποίο ο νόμος έχει αναγάγει σε δημόσιο, το δε Ελληνικό Δημόσιο ή το νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου, είτε βάσει του κανονιστικού καθεστώτος που διέπει τη σύμβαση, είτε βάσει ρητρών που προβλέπονται κανονιστικώς και έχουν περιληφθεί στη σύμβαση, οι οποίες αποκλίνουν από το κοινό δίκαιο, βρίσκεται, προς ικανοποίηση του εν λόγω σκοπού, σε υπερέχουσα θέση έναντι του αντισυμβαλλομένου μέρους, δηλαδή σε θέση που δεν προσιδιάζει στον δυνάμει των διατάξεων του ιδιωτικού δικαίου συναπτόμενο συμβατικό δεσμό (Α.Ε.Δ. 3/1999, Ολ.

Α.Π. 8/2000). Συμβάσεις που δεν συγκεντρώνουν σωρευτικώς τα γνωρίσματα αυτά είναι ιδιωτικές και οι διαφορές από αυτές υπάγονται στη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων (Α.Π. 543/2015, 566/2016) .

Στην προκειμένη περίπτωση, η ήδη αναιρεσίβλητος με την ένδικη αγωγή της ενώπιον του Ειρηνοδικείου Αθηνών, κατά τις διατάξεις των μικροδιαφορών, ισχυρίσθηκε ότι δυνάμει δύο συμβάσεων, που συνήφθησαν μεταξύ αυτής και των αρμοδίων οργάνων του εναγομένου, ήδη αναιρεσείοντος Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων - Ενιαίο Ταμείο Ασφάλισης" επώλησε και παρέδωσε σ’ αυτό τα περιγραφόμενα επαρκώς κατ’ είδος, ποσότητα και τιμή μονάδος εμπορεύματα (έπιπλα), συνολικής αξίας 29.633,98 ευρώ, προοριζόμενα για τον εξοπλισμό των γραφείων του και ότι το ανωτέρω χρηματικό ποσό εξοφλήθη, κατά το μεγαλύτερο μέρος του, με εξαίρεση το ποσό των 2.900 ευρώ, που αντιστοιχεί στο κόστος μεταφοράς και τοποθετήσεως των επίπλων στα γραφεία του εναγομένου στην Μυτιλήνη. Εζήτησε δε κατόπιν αυτού με την αγωγή να υποχρεωθεί το εναγόμενο να της καταβάλει το οφειλόμενο, ως άνω, χρηματικό ποσό των 2.900 ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την συμφωνημένη ημέρα καταβολής του άλλως από την επίδοση της αγωγής έως εξοφλήσεως.

Υπό το ως άνω περιεχόμενο της, η αγωγή αφορά διαφορά ιδιωτικού δικαίου, καθόσον οι αναφερόμενες σ’ αυτήν συμβάσεις από τις οποίες απορρέει η ένδικη διαφορά δεν έχουν τον χαρακτήρα διοικητικών συμβάσεων, υπό την προεκτεθείσα του σχετικού όρου έννοια, αλλά τοιούτων του ιδιωτικού δικαίου, οι εκ των οποίων διαφορές υπάγονται στη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων. Τούτο δε διότι με την σύναψη των εν λόγω συμβάσεων, που είχαν ως αντικείμενο την προμήθεια επίπλων για τον εξοπλισμό των γραφείων του, το αναιρεσείον Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων (Ι.Κ.Α), ως Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου δεν απέβλεψε αμέσως στην ικανοποίηση δημοσίου σκοπού, εντασσομένου στο πλαίσιο του δημοσίου συμφέροντος, επί πλέον δε οι συμβάσεις αυτές δεν διέπονταν κατά την εκτέλεση τους από ιδιαίτερο ή εξαιρετικό καθεστώς προνομίων και υποχρεώσεων που αντιστοιχούν ή προσιδιάζουν στην άσκηση δημοσίας εξουσίας και αυτό (Ι.Κ.Α.) δεν τελούσε σε υπερέχουσα έναντι της αντισυμβαλλομένης του εταιρείας, θέση, μη προσιδιάζουσα στις, κατά τις διατάξεις του ιδιωτικού δικαίου, συναφθείσες συμβάσεις πωλήσεως.

Επομένως, η ένδικη διαφορά υπάγεται στη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων και ο περί του αντιθέτου μοναδικός λόγος αναιρέσεως, σύμφωνα με τον οποίο η συγκεκριμένη διαφορά προερχομένη από διοικητικής φύσεως συμβάσεις υπάγεται στη δικαιοδοσία των διοικητικών δικαστηρίων και συνεπώς το Ειρηνοδικείο που απέρριψε την περί ελλείψεως δικαιοδοσίας σχετική ένσταση του και επελήφθη της εκδικάσεως της υποθέσεως δεχόμενο την ένδικη αγωγή, υπέπεσε στην αναιρετική πλημμέλεια του άρθρου 560 αριθ. 3 Κ.Πολ.Δ., είναι αβάσιμος. Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, η κρινομένη αίτηση πρέπει να απορριφθεί και να καταδικασθεί το αναιρεσείον, ως ηττώμενο (άρθρα 176, 183 και 191 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.), στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσιβλήτου, περιοριζομένη όμως όπως στο διατακτικό, κατ’ εφαρμογήν των άρθρων 5 ν. 3210/1955, 22 παρ. 1 του ν. 3693/1957 σε συνδυασμό με τα άρθρα 7 και 9 του ν.δ. 2698/1953 και της κατ’ εξουσιοδότηση του άρθρου 5 παρ. 12 ν. 1738/1987 εκδοθείσας ΥΑ 134423/20-1-1993 (Α.Π. 465/2017, 1309/2008, 517/2007, 610/2003), κατά τα ειδικότερα στο διατακτικό οριζόμενα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 27 Ιουλίου 2016 αίτηση του Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ -ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ (ΙΚΑ-ΕΤΑΜ)", το οποίο εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νομίμως, για αναίρεση της υπ’ αριθμ. 1793/2013 αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Αθηνών.

Επιβάλλει στο αναιρεσείον τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριακοσίων (300) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 28 Ιουνίου 2017.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 6 Σεπτεμβρίου 2017.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ