Legislator Case Law & Legislation
1505/2006 AI generated

Supreme Court dismisses appeal due to valid withdrawal of appeal against appellate council ruling.

Case Number 1505/2006
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's request for cassation against the Thessaloniki Court of Appeal Council's ruling. The appellant had previously filed an appeal against a lower court decision regarding a guarantee payment but subsequently withdrew this appeal via a formal declaration to the court clerk. The court ruled that a valid withdrawal renders the legal remedy inadmissible as a matter of law, without needing to examine the merits of the original appeal.

Legislator headnote

AI generated

Articles 474(1) and 475(1) of the Code of Civil Procedure; Article 476(1) of the Code of Civil Procedure: A party who validly withdraws a legal remedy has that remedy declared inadmissible, and the court must order the execution of the original decision and award costs to the appellant.

Keywords

AI generated
withdrawal of appeal inadmissibility of remedy Code of Civil Procedure cassation appeal legal costs appellate council procedural bar

Cited Legislation

AI generated
Article 474(1) of the Code of Civil Procedure
Article 475(1) of the Code of Civil Procedure
Article 476(1) of the Code of Civil Procedure
Article 583(1) of the Code of Civil Procedure

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 1505 / 2006 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 1505/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Συγκροτήθηκε από τους δικαστές: Δημήτριο Κιτρίδη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένων του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Ανδρέα Μοσχανδρέου και του αρχαιοτέρου αυτού Αρεοπαγίτη Γεωργίου Ναυπλιώτη), ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως, Φώτιο Καϋμενάκη και Αιμιλία Λίτινα – Εισηγήτρια. Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Φώτιου Μακρή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 19 Μαΐου 2006, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος – κατηγορουμένου ..., που δεν παρέστη στο Συμβούλιο, περί αναιρέσεως του με αριθμό 174/2006 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Θεσσαλονίκης.

Το Συμβούλιο Εφετών Θεσσαλονίκης, με το ως άνω βούλευμά του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτό, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητά τώρα την αναίρεση του βουλεύματος τούτου, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 17 Μαρτίου 2006 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 653/2006.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Φώτιος Μακρής εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την από 29 Μαρτίου 2006 και με αριθμό 2 έκθεση παραιτήσεως του ως άνω κατηγορουμένου ως και τη με αριθμό 178/13.4.2006 πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ελευθερίου Βορτσέλα, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:

«Εισάγω, σύμφωνα με το άρθρο 485 παρ. 1 Κ.Π.Δ., την υπ΄αριθμ 11/17.3.2006 αίτηση αναίρεσης του κατηγορουμένου ..., την οποία άσκησε δια του πληρεξουσίου του δικηγόρου Κατερίνης Γεωργίου Καρατζούλη, κατά του υπ΄αριθμ. 174/2006 βουλεύματος του συμβουλίου Εφετών Θεσσαλονίκης και εκθέτω τα εξής: Με το υπ΄αριθμ. 102/2006 βούλευμα του συμβουλίου Πλημμελειοδικών Κατερίνης απορρίφθηκε ως απαράδεκτη η από 31.8.2005 προσφυγή του αναιρεσείοντος για την εξαφάνιση ή την αντικατάσταση του όρου καταβολής εγγυήσεως, ο οποίος του επιβλήθηκε με την υπ΄αρ. 433/2005 καταδικαστική απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Κατερίνης με την οποία καταδικάσθηκε σε ποινή φυλάκισης 15 μηνών για πλαστογραφία με χρήση.

Κατά του βουλεύματος αυτού, ο κατηγορούμενος-αναιρεσείων, άσκησε έφεση και επ΄αυτής εκδόθηκε το υπ΄αριθμ. 174/2006 βούλευμα του συμβουλίου Εφετών Θεσσαλονίκης, το οποίο κήρυξε απαράδεκτη αυτή, και διέταξε την εκτέλεση του εκκαλουμένου βουλεύματος. Κατά του ως άνω υπ΄αριθμ. 174/2006 βουλεύματος του συμβουλίου Εφετών Θεσσαλονίκης, άσκησε την υπό κρίση αναίρεσή του ο εν λόγω κατηγορούμενος.

Πρέπει όμως να εξεταστεί αν η υπό κρίση αναίρεση ασκήθηκε παραδεκτά και νομότυπα: Οι περιπτώσεις κατά τις οποίες επιτρέπεται η άσκηση των ενδίκων μέσων, ορίζονται ρητώς από τον Κ.Π.Δ. Το επιτρεπτό δε των ενδίκων μέσων, κρίνεται κατά τον νόμο, τον ισχύοντα κατά τον χρόνο της δημοσίευσης της απόφασης ή της έκδοσης του βουλεύματος.

Κατ΄ακολουθίαν είναι ανεπίτρεπτη η άσκηση ενδίκου μέσου στις περιπτώσεις που σιωπά ο νόμος (άρθρο 462 Κ.Π.Δ., Αγγ. Μπουρόπουλου: Ερμ. Κ.Ποιν. Δικ., τομ. Β΄, εκδ. 1957, σελ. 128, υπ΄άρθρ. 462, Ι. Ζησιάδου: Ποιν. Δικ. έκδ. 1977, τομ. Γ΄, σελ. 95, ΑΠ 123/68, Π.Χ. 1968, 290, ΑΠ 128/68 Π.Χ. 1968, 290, Α.Π. 700/78 Π.Χ. 1978, 723, Α.Π. 606/1993 Υπερ. 1993, 885). Σύμφωνα με την παρ. 2 του άρθρου 476 Κ.Π.Δ., όπως αντ.

από το άρθρο 38 του ν.3160/2003, ο οποίος νόμος ισχύει, κατ΄άρθρ. 61 αυτού, από τη δημοσίευσή του στην εφημερίδα της Κυβερνήσεως που έγινε στις 30-6-2003, κατά της απόφασης που απορρίπτει το ένδικο μέσο ως απαράδεκτο, επιτρέπεται μόνο αναίρεση. Από τη διατύπωση της διάταξης αυτής σαφώς προκύπτει ότι το προσβαλλόμενο βούλευμα, το οποίο εκδόθηκε μετά την 30-6-03, ήτοι εκδόθηκε στις 17.10.2005, δεν επιτρέπεται αναίρεση.

Δεν υπάγεται δε το προσβαλλόμενο βούλευμα και σε κάποια από τις περιπτώσεις του άρθρου 482 παρ. 1 Κ.Π.Δ.

Συνεπώς, η υπό κρίση αναίρεση, ως ασκηθείσα κατά βουλεύματος, για το οποίο δεν προβλέπεται αναίρεση, δεν ασκήθηκε παραδεκτά και πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, να διαταχθεί η εκτέλεση του βουλεύματος και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα έξοδα (άρθρα: 476 παρ. 1, 485 παρ. 1, 513 παρ. 1 εδ. α΄ Κ.Π.Δ.).

Για τους λόγους αυτούς. Π ρ ο τ ε ί ν ω: 1) Να απορριφθεί ως απαράδεκτη, ως ασκηθείσα κατά βουλεύματος για το οποίο δεν προβλέπεται αναίρεση, η υπ΄αριθμ. 11/17.3.2006 αίτηση αναίρεσης του κατηγορουμένου ..., κατά του υπ΄αριθμ. 174/2006 βουλεύματος του συμβουλίου Εφετών Θεσσαλονίκης και 2) να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα ο ως άνω αναιρεσείων ... Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ελευθέριος Βορτσέλας».

Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος,

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 474 παρ.1 και 475 παρ. 1 του Κ.Π.Δ., ο διάδικος μπορεί να παραιτηθεί από το ένδικο μέσο που έχει ασκήσει, με δήλωση στο γραμματέα του δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση (ή το βούλευμα) ή στο γραμματέα του ειρηνοδικείου ή στον προϊστάμενο της προξενικής αρχής που βρίσκεται στο εξωτερικό και στην περιφέρεια των οποίων κατοικεί ή διαμένει προσωρινά ο δικαιούμενος και αν αυτός κρατείται στη φυλακή σ΄ εκείνον που τη διευθύνει.

Εξάλλου, κατά το άρθρο 476 παρ. 1 του ΚΠΔ, όπως η παράγραφος αυτή αντικαταστάθηκε με το άρθρο 2 παρ. 18 του ν.2408/1996, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν είχε το δικαίωμα ή εναντίον απόφασης ή βουλεύματος για τα οποία δεν προβλέπεται ή όταν ασκήθηκε εκπρόθεσμα ή χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται από το νόμο για την άσκησή του, καθώς και όταν έγινε νόμιμα παραίτηση από το ένδικο μέσο ή σε κάθε άλλη περίπτωση που ο νόμος ρητά προβλέπει ότι το ένδικο μέσο είναι απαράδεκτο, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (ως συμβούλιο) που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του εισαγγελέα, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση της απόφασης ή του βουλεύματος που έχει προσβληθεί και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο.

Από την τελευταία αυτή διάταξη προκύπτει, ότι όλες οι προαναφερόμενες περιπτώσεις, που αυτή προβλέπει, όπως είναι και η άσκηση του ένδικου μέσου χωρίς να τηρηθούν οι οριζόμενες από το νόμο διατυπώσεις για την άσκησή του, καθώς και η νόμιμη παραίτηση από το ένδικο μέσο, ισοτίμως επάγονται την ίδια έννομη συνέπεια, την απόρριψη δηλαδή του ένδικου μέσου ως απαραδέκτου.

Η δε παραίτηση από του ενδίκου μέσου, ως λόγος κηρύξεως αυτού απαραδέκτου, δεν τελεί σε σχέση επικουρικότητας ως προς τον επαγόμενον την αυτή έννομη συνέπεια λόγο της μη ασκήσεώς του παραδεκτά. Κατά λογική συνέπεια, αν ο διάδικος παραιτήθηκε νομότυπα από κάποιο ένδικο μέσο κατά αποφάσεως ή βουλεύματος που αυτός έχει ασκήσει, το ένδικο αυτό μέσο απορρίπτεται ως απαράδεκτο, λόγω της παραιτήσεως αυτής, χωρίς να είναι ανάγκη να ερευνηθεί προηγουμένως αν ήταν παραδεκτή η αίτησή του.

Στην προκειμένη περίπτωση ο αναιρεσείων ... δια του πληρεξουσίου του Καρατζούλη Γεωργίου του Βαΐου, δικηγόρου, στον οποίο είχε δοθεί σχετική εντολή, παραιτήθηκε από την από 17.3.2006 αίτησή του για αναίρεση του υπ΄αριθμ. 174/2006 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Θεσσαλονίκης, με το οποίο κηρύχθηκε απαράδεκτη η ασκηθείσα από αυτόν (αναιρεσείοντα) έφεση κατά του 172/2006 βουλεύματος του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Κατερίνης, με δήλωσή του στον Γραμματέα των Εφετών Θεσσαλονίκης, συνταχθείσης της υπ΄αριθμ. 2/29.3.2006 σχετικής εκθέσεως. Επομένως, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα το ένδικο αυτό μέσο πρέπει ν΄ απορριφθεί ως απαράδεκτο προεχόντως εκ του λόγου τούτου. Μετά ταύτα πρέπει να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την υπ΄αριθμ. 11/17.3.2006 αίτηση του ... για αναίρεση του υπ΄ αριθμ. 174/2006 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Θεσσαλονίκης. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα εκ διακοσίων δέκα (210) ευρώ δικαστικά έξοδα.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 2 Ιουνίου 2006. Και

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 30 Ιουνίου 2006

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ