1504/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1504 / 2016 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 1504/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

E’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ (ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ)

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Κιουρκτσόγλου-Πετρουλάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου (σύμφωνα με την υπ’ αριθ. 127/2016 πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου), Μαρία Γαλάνη-Λεοναρδοπούλου-Εισηγήτρια, Αγγελική Αλειφεροπούλου, Δημήτριο Χονδρογιάννη και Γεώργιο Αναστασάκο, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του στις 14 και 21 Οκτωβρίου 2016, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Ακριτίδη (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει την έφεση της εκκαλούσας - εκζητουμένης (όνομα) A. (επώνυμο) D. του J. και D., γεν. στις 11-11-1961 στο ... και ήδη κρατούμενη στο Κατάστημα Κράτησης Θεσσαλονίκης, η οποία εμφανίστηκε χωρίς πληρεξούσιο δικηγόρο, κατά της υπ’ αριθμ. 106/2016 απόφασης του Συμβουλίου Εφετών Δυτικής Μακεδονίας.

Το Συμβούλιο Εφετών Δυτικής Μακεδονίας, με την υπ’ αριθμ. 106/2016 απόφασή του, γνωμοδότησε υπέρ της εκδόσεως της ανωτέρω στις Δικαστικές Αρχές της Αλβανίας.

Κατά της αποφάσεως αυτής η εκζητούμενη και τώρα εκκαλούσα, άσκησε την με αριθμό 2 και ημερομηνία 1 Σεπτεμβρίου 2016 έφεση, για τους λόγους που αναφέρονται σ’ αυτήν και ασκήθηκε ενώπιον του Γραμματέως του Τμήματος Βουλευμάτων του Εφετείου Δυτικής Μακεδονίας Χ. Τ. και καταχωρίσθηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 961/2016.

Προκειμένης συζητήσεως

Αφού άκουσε

την εκζητούμενη που με προφορική ανάπτυξη ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα ο οποίος πρότεινε να γίνει τυπικά δεκτή και να απορριφθεί κατ’ ουσίαν η έφεση της εκζητουμένης κατά της ανωτέρω απόφασης του Συμβουλίου Εφετών Δυτικής Μακεδονίας.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η κρινόμενη υπ’ αρ. 2/1-9-2016 έφεση κατά της υπ’ αρ. 106/2016 αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών Δυτικής Μακεδονίας, με την οποία αυτό γνωμοδότησε υπέρ της εκδόσεως στις Αλβανικές Αρχές της εκζητούμενης-εκκαλούσας A. D. του J. και D., υπηκόου Αλβανίας, για να εκτίσει ποινή στερητική της ελευθερίας έξι (6) μηνών, η οποία της επιβλήθηκε με την υπ’ αρ.41-2015-3948/2015 απόφαση του Πρωτοδικείου της Δικαστικής Επαρχίας Κορυτσάς της Αλβανίας για την αξιόποινη πράξη "της πλαστογραφίας ταυτοτήτων, διαβατηρίων, θεωρήσεων, που τελέσθηκε περισσότερες από μία φορές", ασκήθηκε νομοτύπως και εμπροθέσμως, ενώπιον του αρμοδίου Γραμματέα Εφετών του Εφετείου Δυτικής Μακεδονίας ο οποίος συνέταξε την ανωτέρω έκθεση εφέσεως. Επομένως, πρέπει να γίνει τυπικά δεκτή και να εξετασθεί κατ’ ουσία από το παρόν Δικαστήριο, το οποίο είναι αρμόδιο για την εκδίκασή της, (αρθρ.451 παρ.1 ΚΠοινΔ).

Κατά το άρθρο 436 του ΚΠοινΔ, αν δεν υπάρχει σύμβαση, οι όροι και η διαδικασία της εκδόσεως αλλοδαπών εγκληματιών ρυθμίζεται από τις διατάξεις των άρθρων 437-451 του ΚΠοινΔ, οι οποίες εφαρμόζονται ακόμη και αν υπάρχει σύμβαση, αν δεν έρχονται σε αντίθεση με αυτή, καθώς και στα σημεία που δεν προβλέπει η σύμβαση.

Τέτοια σύμβαση, την οποία έχουν κυρώσει η Ελλάδα και η Δημοκρατία της Αλβανίας είναι η από 13-5-1957 Ευρωπαϊκή Σύμβαση Εκδόσεως, η οποία κυρώθηκε από την Ελλάδα την 6-5-1961 με το Ν. 4165/1961 και από την Αλβανία την 19-5-1998, με έναρξη ισχύος την 17-8-1998 και έκτοτε διέπει το δίκαιο της εκδόσεως μεταξύ των δύο κρατών. Σύμφωνα με το άρθρο 2 παρ. 1 της Συμβάσεως αυτής "έκδοσις ενεργείται δια πράξεις κολασίμους υπό των Νόμων του αιτούντος Μέρους και του Μέρους παρ’ ου αιτείται η έκδοσις, αίτινες τιμωρούνται δια ποινής στερητικής της ελευθερίας ή δια μέτρου ασφαλείας, ανωτάτου ορίου ενός τουλάχιστον έτους ή αυστηροτέρας ποινής.

Οσάκις έλαβε χώραν καταδίκη εις ποινήν ή επεβλήθη μέτρον ασφαλείας εις το έδαφος του αιτούντος Μέρους η απαγγελθείσα κύρωσις δέον να είναι διαρκείας τεσσάρων μηνών κατ’ ελάχιστον όριον". Περαιτέρω, κατά το άρθρο 12 παρ. 1 και 2 της Συμβάσεως "1. Η αίτησις θέλει διατυπωθεί εγγράφως και υποβληθεί δια της διπλωματικής οδού.

Δι’ απ’ ευθείας συνεννοήσεως δύναται να συμφωνηθή μεταξύ δύο ή περισσοτέρων Μερών, έτερον μέσον. 2. Προς υποστήριξιν της αιτήσεως θέλουσι προσαχθή: α) το πρωτότυπον ή επίσημον αντίγραφον, είτε εκτελεστής καταδικαστικής αποφάσεως είτε εντάλματος συλλήψεως ή ετέρας τινός πράξεως εχούσης την αυτήν ισχύν, εκδιδομένης κατά τους τύπους τους καθοριζόμενους υπό της Νομοθεσίας του αιτούντος Μέρους, β) έκθεσις των αξιοποίνων πράξεων δι’ ας ζητείται η έκδοσις, του τόπου και χρόνου διαπράξεως, του κατά νόμον χαρακτηρισμού και της παραπομπής εις τας νομοθετικός διατάξεις, αίτινες έχουσιν εφαρμογήν και αίτινες δέον να εμφαίνονται κατά το δυνατόν ακριβέστερον, γ) αντίγραφον των προβλεπουσών την πράξιν διατάξεων, ή, εφ’ όσον τούτο δεν καθίσταται εφικτόν, δήλωσιν περί του εφαρμοστέου δικαίου, ως και ο κατά το δυνατόν ακριβέστερος χαρακτηρισμός του καταζητουμένου ατόμου και πάσα ετέρα πληροφορία δυναμένη να καθορίση την ταυτότητα και την εθνικότητα τούτου".

Εξάλλου, σύμφωνα με τις διατάξεις της ανωτέρω Συμβάσεως και αυτές των άρθρων 436-456 του ΚΠοινΔ, το Συμβούλιο Εφετών δεν μπορεί να ερευνήσει την ύπαρξη ή μη ενδείξεων ενοχής που συνάπτονται με τη βασιμότητα της κατηγορίας που αποδίδεται στον εκζητούμενο ή για το νομότυπο ή μη της κλητεύσεως του ενώπιον του αλλοδαπού δικαστηρίου που εξέδωσε την καταδικαστική απόφαση και να καταλήξει σε κρίση αντίθετη με εκείνη της αποφάσεως του τελευταίου, προς εκτέλεση της οποίας κινήθηκε η διαδικασία εκδόσεως.

Τέλος, η απόφαση, σε εκτέλεση της οποίας ζητείται η έκδοση, δεν απαιτείται να είναι αμετάκλητη, αλλά αρκεί να είναι εκτελεστή, αφού η Ελλάδα δεν έχει διατυπώσει σχετική επιφύλαξη. Για όσα ζητήματα δεν καλύπτονται από την ως άνω σύμβαση ισχύει η διμερής σύμβαση Ελλάδας και Αλβανίας περί δικαστικής αρωγής, που κυρώθηκε με το ν.2311/1995 και περιέχει στα άρθρα 31 επ.

ορισμένες διατάξεις περί εκδόσεως. Κατά το άρθρο 31 παρ. 2 του νόμου αυτού, η έκδοση δεν επιτρέπεται παρά μόνο για εγκλήματα που σύμφωνα με τη νομοθεσία και των δύο συμβαλλομένων μερών τιμωρούνται με ποινή στερητική της ελευθερίας ενός τουλάχιστον έτους ή με βαρύτερη ποινή ή για τα οποία το δικαστήριο του αιτούντος κράτους απήγγειλε ποινή στερητική τα ελευθερίας έξι τουλάχιστον μηνών.

Στην προκειμένη περίπτωση, από όσα εξέθεσε η εκκαλούσα-εκζητούμενη στο ακροατήριο που περιλαμβάνονται στα πρακτικά συνεδριάσεως, από όλα τα έγγραφα που υπάρχουν στη δικογραφία, μεταξύ των οποίων και τα πρακτικά της πρωτοβάθμιας δίκης, τα οποία αναγνώστηκαν, αποδεικνύονται τα ακόλουθα: Το Συμβούλιο Εφετών Δυτικής Μακεδονίας, με την εκκαλουμένη, ως άνω, απόφαση του, γνωμοδότησε υπέρ της εκδόσεως στο κράτος της Αλβανίας της A.

D. του J. και D., υπηκόου Αλβανίας, που γεννήθηκε στις 11-11-1961 στο VELKAN KORCE Αλβανίας, διωκόμενης με το από 11-11-2015 ένταλμα συλλήψεως του Εισαγγελέα της Δικαστικής Επαρχίας Κορυτσάς, για την εκτέλεση της υπ’ αρίθμ.41-2015-3948(624)30-10-2015 απόφασης, του Πρωτοδικείου της Δικαστικής Επαρχίας Κορυτσάς που κατέστη τελεσίδικη την 9-11-2015, με την οποία καταδικάσθηκε σε ποινή στερητική της ελευθερίας έξι (6) μηνών, για την αξιόποινη πράξη της πλαστογραφίας ταυτοτήτων διαβατηρίων, θεωρήσεων.

Η εκκαλούσα, συνελήφθη δυνάμει του υπ’ αρ. 103/2016 εντάλματος της Προεδρεύουσας Εφέτη Δυτικής Μακεδονίας Π. Σ., και κρατείται προσωρινά από την 18-8-2016 στο Γενικό Κατάστημα Κράτησης Θεσσαλονίκης. Σχετικά έχει υποβληθεί νομίμως η με αριθμό πρωτοκόλλου Β.Κ./2016 αίτηση του Υπουργείου Δικαιοσύνης της Δημοκρατίας της Αλβανίας, η οποία διαβιβάσθηκε στο Υπουργείο Δικαιοσύνης Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων με ρηματική διακοίνωση της πρεσβείας της Αλβανίας στην Αθήνα.

Με την αίτηση αυτή συνυποβλήθηκαν και όλα τα απαιτούμενα έγγραφα σε επίσημη μετάφραση στην ελληνική γλώσσα, δηλαδή: 1) η με αρ. 41-2015-3948(624)/30-10-2015 ερήμην καταδικαστική απόφαση του Πρωτοδικείου της Δικαστικής Επαρχίας Κορυτσάς της Δημοκρατίας της Αλβανίας, με την οποία η εκζητούμενη καταδικάστηκε σε ποινή στερητική της ελευθερίας έξι (6) μηνών κατ’ εφαρμογή του άρθρου 189 του Ποινικού Κώδικα της Αλβανικής Δημοκρατίας για πλαστογραφία ταυτοτήτων διαβατηρίων ή θεωρήσεων, 2) το από 11-11-2015 ένταλμα, του Εισαγγελέα της Δικαστικής Επαρχίας Κορυτσάς, εκτελέσεως της ως άνω καταδικαστικής αποφάσεως, με την διαλαμβανομένη σε αυτό βεβαίωση ότι η απόφαση κατέστη τελεσίδικη την 9-11-2015, 3) το υπ’ αρ. 409/6/KA/JB αίτημα της Γενικής Εισαγγελίας της Αλβανικής Δημοκρατίας (αιτούσα χώρα) προς το Υπουργείο Δικαιοσύνης για έκδοση ατόμου (της εκζητούμενης), 4) η αναφορά του Εισαγγελέα της Δικαστικής Επαρχίας Κορυτσάς Αλβανίας, στην οποία περιέχονται τα πραγματικά περιστατικά που αφορούν την εκζητούμενη, σχετικά με την ως άνω αξιόποινη πράξη και προσδιορίζονται με ακρίβεια ο τόπος, ο χρόνος και οι λοιπές περιστάσεις τελέσεως του ποινικού αυτού αδικήματος, 5) τα στοιχεία της εκζητούμενης, που πιστοποιούν και καθορίζουν την ταυτότητα και την εθνικότητα της και 6) το κείμενο, σε επίσημη μετάφραση, της ποινικής διατάξεως, του άρθρου 189 του ΠΚ της Δημοκρατίας της Αλβανίας που προβλέπει και τιμωρεί την αξιόποινη πράξη της πλαστογραφίας ταυτοτήτων, διαβατηρίων, θεωρήσεων, με ποινή στερητική της ελευθερίας από έξι μήνες έως τέσσερα έτη, που είναι επίσης αξιόποινη και κατά την ελληνική ποινική νομοθεσία (άρθρο 217 παρ. 1 ΠΚ).

Από τα ανωτέρω επίσης προκύπτει ότι, η έκδοση ζητείται προκειμένου να εκτελεστεί η προαναφερθείσα απόφαση του Πρωτοδικείου της Δικαστικής Επαρχίας Κορυτσάς Αλβανίας που κατέστη τελεσίδικη. Επομένως, επιτρέπεται η έκδοση της, κατά τα άρθρα 437 του ΚΠοινΔ, 2 παρ. 1 της Ε.Σ.Ε. και 31 της ανωτέρω από 17-5-1993 Διμερούς Συμβάσεως μεταξύ Ελλάδος και Αλβανίας, αφού η ποινή που της επιβλήθηκε, είναι στερητική της ελευθερίας ποινή, μεγαλύτερη των τεσσάρων- (όπως προβλέπεται με το άρθρο 2 παρ. 1 β’ της Ε.Σ.Ε.) και όχι μικρότερη των έξι μηνών- (κατ’ άρθρ. 31 παρ. 2 της 17-5-1993 Διμερούς Συμβάσεως Ελλάδος -Αλβανίας και 437 περιπτ.

β’ του ΚΠοινΔ) και δεν υπάρχει σύμφωνα με τους νόμους της Ελλάδος ούτε του Κράτους της Αλβανίας, που ζητεί την έκδοση, νόμιμος λόγος που να εμποδίζει την εκτέλεση της ποινής ή αποκλείει ή εξαλείφει το αξιόποινο, (άρθρα 438 δ’ ΚΠοινΔ, 6 έως 10 της Ε.Σ.Ε. και 32 της Διμερούς ως άνω Συμβάσεως). Η εκκαλούσα είναι το ίδιο πρόσωπο με εκείνη για την οποία ζητείται η έκδοση, ενώ δεν συντρέχει καμία από τις προβλεπόμενες στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Εκδόσεως, στο άρθρο 438 ΚΠοινΔ και στα άρθρα 31, 32 και 39 της ως άνω διμερούς Συμβάσεως, διακωλυτικές της εκδόσεως περιπτώσεις.

Οι ισχυρισμοί της εκζητούμενης που εκτιμώνται ως λόγοι της εφέσεως της-εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο (συμβούλιο)- και ειδικότερα ότι: α) δεν διέπραξε το αδίκημα για το οποίο κατηγορήθηκε και καταδικάσθηκε, β) έχει ασκήσει έφεση κατά της καταδικαστικής αποφάσεως, η οποία προσδιορίσθηκε να εκδικασθεί την 15-9-2016 και αναμένεται με αυτήν η ακύρωση της αποφάσεως, γ) δικάσθηκε ερήμην, διότι δεν έλαβε κλήση για να παρασταθεί στο δικαστήριο, πρώτη φορά δε έλαβε γνώση για αυτό όταν συνελήφθη από τα αστυνομικά όργανα είναι αβάσιμοι και απορριπτέοι.

Οι υπό στοιχ. α! και γ!, διότι σύμφωνα με τις διατάξεις που προαναφέρθηκαν το Συμβούλιο δεν έχει δικαίωμα να ερευνήσει τη βασιμότητα της κατηγορίας ή το νομότυπο ή μη της κλητεύσεώς της ενώπιον του εκδόσαντος την καταδικαστική απόφαση αλλοδαπού δικαστηρίου και να καταλήξει σε κρίση αντίθετη εκείνης. Ο υπό στοιχ.

β!, διότι η καταδικαστική απόφαση, για την εκτέλεση της ποινής της οποίας ζητείται η έκδοση κατέστη τελεσίδικη, ήτοι είναι εκτελεστή, στοιχείο που ερευνά το συμβούλιο για την γνωμοδότηση υπέρ της έκδοσης σύμφωνα με την ΕΣΕ, χωρίς να δύναται να αναβάλλει την γνωμοδότηση αυτή για τυχόν έκδοση ακύρωσης της απόφασης του αιτούντος μέρους.

Κατ’ ακολουθία αυτών, το Συμβούλιο Εφετών Δυτικής Μακεδονίας, που γνωμοδότησε υπέρ της εκδόσεως της εκκαλούσας δεν έσφαλε και πρέπει να απορριφθεί η ένδικη έφεση ως αβάσιμη κατ’ ουσία και να επιβληθούν στην εκκαλούσα τα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 ΚΠοινΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Δέχεται τυπικά την υπ’ αρ. 2/2016 έφεση της εκκαλούσας-εκζητούμενης A. D. του J. και D., υπηκόου Αλβανίας, ήδη κρατούμενης στο ΓΚΚ Θεσσαλονίκης, κατά της υπ’ αρ. 106/2016 αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών Δυτικής Μακεδονίας.

Απορρίπτει αυτήν κατ’ ουσία. Και

Καταδικάζει την εκκαλούσα στα εκ διακοσίων πενήντα (250) ευρώ δικαστικά έξοδα.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 20 Οκτωβρίου 2016.

Εκδόθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 21 Οκτωβρίου 2016.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ