1503/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)
Legislator summary
AI generatedΣυγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Χρυσικό, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Γεώργιο Γεωργέλλη, Δημήτριο Κράνη, Αντώνιο Ζευγώλη και Ιωάννη Χαμηλοθώρη Αρεοπαγίτες.
Legislator headnote
AI generated1503/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους του στη δικαστική δαπάνη του.
Keywords
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Απόφαση 1503 / 2014 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 1503/2014
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
A1' Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Χρυσικό, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Γεώργιο Γεωργέλλη, Δημήτριο Κράνη, Αντώνιο Ζευγώλη και Ιωάννη Χαμηλοθώρη Αρεοπαγίτες.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 2 Δεκεμβρίου 2013, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του αναιρεσειόντος: Β. Σ. του Φ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Νικολέρη.
Του αναιρεσιβλήτου: Κ. Μ. του Δ., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Μιλτιάδη Δανιήλ.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 26 Ιουλίου 2005 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Λευκάδας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 90/2006 οριστική του ιδίου δικαστηρίου και 93/2012 του Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδος. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 31 Ιανουαρίου 2013 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Γεωργέλλης, ανέγνωσε την από 22 Νοεμβρίου 2013 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης.
Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους του στη δικαστική δαπάνη του.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά τη διάταξη του άρθρου 544 αριθ. 7 ΚΠολΔ επιτρέπεται αναψηλάφηση και αν ο διάδικος που τη ζητεί βρήκε ή πήρε στην κατοχή του μετά την έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως νέα κρίσιμα έγγραφα τα οποία δεν μπορούσε να προσκομίσει εγκαίρως από ανωτέρα βία ή τα οποία κατακράτησε ο αντίδικός του ή τρίτος που είχε συνεννοηθεί με τον αντίδικο και των οποίων την ύπαρξη αγνοούσε, όπως αγνοούσε και την κατοχή τους από τον αντίδικο ή τον τρίτο κατά τη διάρκεια της δίκης.
Από τη διάταξη αυτή προκύπτει, ότι για τη στοιχειοθέτηση του ως άνω λόγου αναψηλαφήσεως, πρέπει μεταξύ άλλων προϋποθέσεων που απαιτούνται συμπλεκτικώς, το έγγραφο να είναι κρίσιμο.. Κρίσιμο δε είναι το έγγραφο κατά την έννοια της εν λόγω διάταξης όταν από αυτό προκύπτει αμέσως και πλήρως απόδειξη ή ανταπόδειξη ουσιώδους πραγματικού ισχυρισμού, που είχε προβληθεί στη διεξαχθείσα δίκη, κατά τρόπο ώστε να καθίσταται προφανές ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι εσφαλμένη και θα μπορούσε να εκδοθεί διαφορετική απόφαση υπέρ εκείνου που ζητεί την αναψηλάφηση, αν το έγγραφο είχε τεθεί υπόψη του δικαστηρίου.
Τέτοιου είδους κρίσιμο έγγραφο, ικανό να στηρίξει τον πιο πάνω λόγο αναψηλαφήσεως, δεν είναι εκείνο που μπορεί απλώς να χρησιμεύσει ως αρχή έγγραφης αποδείξεως ή για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων. ( Α.Π. 64/2007, Α.Π.1264/2004, Α.Π.1041/2003, Α.Π. 1277/2002, Α.Π.231/2000, Α.Π. 1529/1995). Στη προκειμένη περίπτωση στο δικόγραφο της αναψηλάφησης εκτίθενται όπως δέχθηκε και το Εφετείο τα εξής : " Ότι, ο καθ' ου, ήγειρε κατά του αιτούντος την από 26-7-2005 αγωγή του με την οποία ζήτησε την επιδίκαση ποσού 199.956 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση λόγω της ηθικής βλάβης, που υπέστη από την παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά του αιτούντος, συνισταμένη στο ότι ο τελευταίος σε συνέντευξή του σε τοπική εφημερίδα της Λευκάδας, με την ιδιότητα του Διοικητή του Γενικού Νοσοκομείου Λευκάδας, ανέφερε τα λεπτομερώς εκτιθέμενα στην αγωγή ψευδή και συκοφαντικά, σε βάρος του καθ' ου, πραγματικά περιστατικά, εν γνώσει της αναλήθειάς τους, με σκοπό να βλάψει την τιμή και την υπόληψή του.
Ότι επί της αγωγής αυτής, εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 90/2006 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Λευκάδας, που την δέχθηκε κατά ένα μέρος και αναγνώρισε ότι ο αιτών οφείλει να καταβάλει στον καθ' ου το ποσό των 50.000 ευρώ, ενώ κατ' αυτής άσκησαν εφέσεις και οι δύο διάδικοι, που απορρίφθηκαν με την υπ' αριθμ. 348/2009 απόφαση του Εφετείου Πατρών.
Ότι μετά την έκδοση της άνω απόφασης, αυτός (αιτών) την 26η Οκτωβρίου 2009 έλαβε στα χέρια του το 65/2005 βούλευμα του Συμβουλίου Πλημ/κών Λευκάδας, με το οποίο ο καθ' ου παραπέμφθηκε να δικασθεί ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Πατρών για παράβαση του άρθρου 258 παρ γ1 ΠΚ. Ότι το βούλευμα αυτό αποτελεί κρίσιμο έγγραφο, καθόσον από αυτό αποδεικνύεται ότι τα όσα δήλωσε στην επίμαχη συνέντευξή του για τον καθ' ου ήταν αληθή, δεν προσκόμισε δε αυτό στο Δικαστήριο από λόγους ανωτέρας βίας αφού αφενός μεν δεν γνώριζε την ύπαρξη και το περιεχόμενό του, αφετέρου δε δεν δικαιούτο να λάβει αντίγραφό του.
Επίσης ο αιτών εκθέτει ότι στις 8-10-2009 έλαβε γνώση του περιεχομένου των από 27-4-2006 και 12-5-2006 εκθέσεων ΚΒΣ της Α' Δ.Ο.Υ. Πειραιώς από τις οποίες αποδεικνύεται ότι τα προσκομισθέντα από τον καθ' ου στη δίκη επί της οποίας η προσβαλλομένη απόφαση, τιμολόγια και αποδείξεις, ήταν εικονικά". Με βάση αυτά ζήτησε ο αιτών την αναψηλάφηση της ανωτέρω υπ' αριθ. 348/2009 απόφασης του Εφετείου Πατρών ώστε ν' ακυρωθεί αυτή και ν' απορριφθεί η από 26-7-2005 αγωγή του καθού.
Η αναψηλάφηση με το ανωτέρω περιεχόμενο και αίτημα και κατά το μέρος που αφορά το επικαλούμενο από τον αιτούντα υπ' αριθ. 65/2005 βούλευμα είναι μη νόμιμη διότι τούτο δεν αποτελεί κρίσιμο έγγραφο κατά την έννοια του νόμου καθόσον μόνο ελεύθερα εκτιμάται ως δικαστικό τεκμήριο και δεν έχει δεσμευτική αποδεικτική δύναμη.
Συνεπώς το Εφετείο που απέρριψε την αίτηση αναψηλάφησης ως μη νόμιμη όσον αφορά το ανωτέρω βούλευμα δεν παραβίασε ευθέως την ανωτέρω διάταξη (άρθρ. 544 αριθ. 7 Κ.Πολ.Δ.) αλλά ούτε και εκείνες των άρθρων 20 παρ. 1 του Συντάγματος 6 παρ. 1 της ΕΣΔΑ και 1 του πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ και δεν υπέπεσε στη πλημμέλεια του αριθ. 1 του άρθρ. 559 Κ.Πολ.Δ.
Συνεπώς οι λόγοι της αναίρεσης τρίτος, τέταρτος και πέμπτος από ....... αριθ. αυτόν με τους οποίους υποστηρίζονται τ' αντίθετα είναι αβάσιμοι. Περαιτέρω για τους ίδιους λόγους η αναψηλάφηση είναι μη νόμιμη και κατά το μέρος που αφορά τις δύο ως άνω από 27-4-2006 και 12-5-2006 εκθέσεις Κ.Β.Σ. της Α' ΔΟΥ Πειραιώς καθόσον και τα έγγραφα αυτά μόνο ελεύθερα εκτιμώνται ως δικαστικά τεκμήρια και δεν έχουν δεσμευτική αποδεικτική δύναμη στην ένδικη περίπτωση.
Κατ' ακολουθίαν και ενόψει του ότι το Εφετείο απέρριψε ως αόριστη την αναψηλάφηση κατά το μέρος που αφορά τα εν λόγω έγγραφα ο αναιρεσείων δεν έχει έννομο συμφέρον να ζητεί την αναίρεση της απόφασης κατά το μέρος τούτο αφού η απόρριψη της αναψηλάφησης ως μη νόμιμη είναι δεσμενέστερη από την απόρριψη αυτής ως αόριστης (Α.Π. 1464/2006) γι' αυτό και η αναίρεση κατά τους λοιπούς λόγους της δηλαδή εκείνους που αφορούν τις αιτιάσεις κατά της διαγνωσθείσας αοριστίας του δικογράφου της αναψηλάφησης εκ μέρους του Εφετείου είναι απορριπτέα ως απαράδεκτη.
Με τον αναιρετικό λόγο του άρθρου 559 αριθ. 19 του ΚΠολΔ, που αποτελεί κύρωση της παράβασης του άρθρου 93 παράγραφος 3 του Συντάγματος, ελέγχεται η ορθότητα της ελάσσονος πρότασης του νομικού συλλογισμού, από την άποψη αν οι παραδοχές της απόφασης πληρούν το πραγματικό του κανόνα δικαίου που εφάρμοσε. Έτσι, παρέπεται, ότι δεν ιδρύεται ο λόγος αυτός όταν το δικαστήριο της ουσίας έχει απορρίψει την αίτηση παροχής έννομης προστασίας ως μη νόμιμη ή αόριστη, αφού στις περιπτώσεις αυτές το δικαστήριο δεν εκτιμά πραγματικά περιστατικά, ώστε να είναι δυνατό να υπάρξουν ελλείψεις στην περιγραφή τους. (Ολ.ΑΠ 44/1990, Α.Π.343/2009).
Κατ'ακολουθίαν ο τέταρτος λόγος της αναίρεσης κατά το σχετικό μέρος του από τον αριθ. 19 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. είναι απαράδεκτος διότι η αναψηλάφιση απορρίφθηκε ως μη νόμιμη και αόριστη κατά τα προαναφερθέντα και δεν κρίθηκε η υπόθεση στην ουσία. Κατ' ακολουθίαν πρέπει ν' απορριφθεί η αναίρεση και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου (άρθρα 183, 176 Κ.Πολ.Δ.) και να διαταχθεί η εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο (άρθρ. 495 παρ. 4 Κ.Πολ.Δ.).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 31-1-2013 αίτηση του Β. Σ. για αναίρεση της υπ' αριθ. 93/2012 απόφασης του Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδος.
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.
Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο. ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 5 Ιουνίου 2014.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 30 Ιουνίου 2014.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ