1503/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1503 / 2011 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1503/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Αντιπρόεδρο, Χαράλαμπο Δημάδη, Σπυρίδωνα Μιτσιάλη, Δημήτριο Μαζαράκη και Νικόλαο Μπιχάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 18 Μαΐου 2011, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Α. Ρ. του Μ., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξούσιους δικηγόρους της α) Κωνσταντίνο Αποστολίδη με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του ΚΠολΔ και β) Σταυρούλα Μαρδάκη.

Των αναιρεσίβλητων: 1. Μ. Ρ. του Α., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Παύλο Γιώγιο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του ΚΠολΔ, 2. Β. Τ. του Ι., 3. Σ. Τ. του Π., 4. Α. Τ. του Π., κατοίκων ..., ως καθολικών διαδόχων του Π. Τ. του Ι., 5. Ε.-Β. σύζ. Δ. Ζ., το γένος Σ. Τ., κατοίκου ..., 6. Ι. Τ. του Σ., κατοίκου ..., ως καθολικών διαδόχων του Σ. Τ. του Ι. και 7. Θ. Ν. του Γ., κατοίκου ..., οι οποίοι 2, 3, 4, 5, 6, 7 δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε α) με την από 14-1-2005 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, β) με την από 24-10-2005 αγωγή της Κ. Τ., και γ) με την από 15-6-2006 κύρια παρέμβαση του Θ. Ν. που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης και συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 9318/2007 του ίδιου Δικαστηρίου και 2127/2009 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 30-10-2009 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Νικόλαος Μπιχάκης ανέγνωσε την από 9-5-2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης.

Η πληρεξούσια της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις 8199γ/14-4-2010, 8215γ/15-4-2010, 8216γ/15-4-2010, 8214/15-4-2010 και 9269γ/15-10-2010, αντίστοιχα, εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης, ... καθώς και την 6488/27-4-2010 έκθεση επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Λάρισας ..., τις οποίες επικαλείται και προσκομίζει η επισπεύδουσα τη συζήτηση της υπό κρίση αίτησης αναιρέσεως, αναιρεσείουσα, προκύπτει, ότι ακριβές αντίγραφο της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση για την αρχική δικάσιμο της 26-1-2011, από την οποία η συζήτηση αναβλήθηκε για τη στην αρχή της παρούσας αναφερόμενης δικάσιμο (της 18-5-2011), επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στους δεύτερο έως και έβδομη από τους αναιρεσιβλήτους.

Επομένως, εφόσον οι εν λόγω αναιρεσίβλητοι δεν εμφανίστηκαν κατά την τελευταία δικάσιμο, κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε νόμιμα κατά τη σειρά της από το οικείο πινάκιο, ούτε υπέβαλαν την κατά το άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ έγγραφη δήλωση μη παράστασής τους στο ακροατήριο, πρέπει, - ενόψει του ότι η αναβολή της υπόθεσης από το πινάκιο επέχει θέση κλήτευσης, σύμφωνα με το άρθρο 226 παρ. 4 ΚΠολΔ ως προς όλους τους διαδίκους- να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία τους (άρθρο 576 παρ.2 ΚΠολΔ).

Κατά το άρθρο 553 παρ. 1 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται μόνο κατά των οριστικών αποφάσεων, που δεν μπορούν να προσβληθούν με έφεση και με ανακοπή ερημοδικίας και περατώνουν όλη τη δίκη ή μόνο τη δίκη για την αγωγή ή την ανταγωγή. Εξάλλου κατά το άρθρο 502 παρ. 1 ΚΠολΔ, δικαίωμα ανακοπής ερημοδικίας έχουν ο ενάγων, ο εναγόμενος, ο εκκαλών, ο εφεσίβλητος ή εκείνος που άσκησε κύρια παρέμβαση, εφόσον δικάστηκε ερήμην, οι καθολικοί διάδοχοί τους, καθώς και οι μετά την άσκηση της αγωγής ειδικοί διάδοχοί τους.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, οι πέμπτη και έκτος των αναιρεσίβλητων Ε.-Β. Ζ. συζ. Δ. το γένος Σ. Τ. και Ι. Τ. του Σ., που ήσαν αντίστοιχα και εφεσίβλητοι, δικάστηκαν ερήμην στην κατ' έφεση δίκη. Όμως δεν αποδεικνύεται, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση επιδόθηκε στους ως άνω ερήμην δικασθέντες εφεσίβλητους, ώστε να αρχίσει κατά το άρθρο 503 παρ. 1ΚΠολΔ γι' αυτούς κατοίκους ημεδαπής, η δεκαπενθήμερη προθεσμία της ανακοπής ερημοδικίας. Έτσι, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως ασκήθηκε κατ' αποφάσεως, που υπόκειται σε ανακοπή ερημοδικίας και ως εκ τούτου δεν είναι τελεσίδικη και επομένως πρέπει ν' απορριφθεί αυτεπαγγέλτως ως απαράδεκτη, σύμφωνα με το άρθρο 577 παρ. 1 και 2 ΚΠολΔ, ως προς όλους τους αναιρεσίβλητους ομοδίκους με τους οποίους δημιουργείται σχέση αναγκαστικής ομοδικίας κατ' άρθρο 6 παρ.2 εδ. ε και στ ν. 2264/1998, "Εθνικό Κτηματολόγιο και άλλες διατάξεις" ως εκ της κοινής εισαγωγής τους.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 30-10-2009 αίτηση της Α. Ρ. για αναίρεση της 2127/2009 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του παριστάμενου πρώτου αναιρεσίβλητου, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 20 Ιουλίου 2011.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 5 Οκτωβρίου 2011.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ