1502/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1502 / 2014 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1502/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Χρυσικό, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Γεώργιο Γεωργέλλη, Δημήτριο Κράνη, Αντώνιο Ζευγώλη και Ιωάννη Χαμηλοθώρη Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 18 Νοεμβρίου 2013, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1.Μ. Κ. Σ. και Α. συζ. Μ. Σ., κατοίκων ..., οι οποίοι παραστάθηκαν με τους πληρεξουσίους δικηγόρους τους Μαρία Βουρνά και Γεωργίου Δουβαρά.

Των αναιρεσιβλήτων:1.Γ. Ι. Γ., κατοίκου ..., 2. Α. συζ. Γ. Γ., κατοίκου ..., οι οποίοι παραστάθηκαν με τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ιωάννη Γιαννάτο και 3. Ι. Γ. Γ., δικηγόρου, ο οποίος παρέστη αυτοπροσώπως.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10 Οκτωβρίου 2003 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Πειραιώς. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2535/2008 οριστική του ιδίου δικαστηρίου και 50/2011 του Εφετείου Πειραιώς. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 15 Μαρτίου 2011 αίτησή τους και των από 3 Φεβρουαρίου 2012 προσθέτων αυτής λόγων.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Γεωργέλλης, ανέγνωσε την από 24 Φεβρουαρίου 2012 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης.

Οι πληρεξούσιοι των αναιρεσειόντων ζήτησαν την παραδοχή της αιτήσεως και των προσθέτων λόγων, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή τους, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους του στη δικαστική δαπάνη του.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 11 ΚΠολΔ με την οποία ορίζεται ότι επιτρέπεται αναίρεση (και) αν το δικαστήριο, παρά το νόμο, δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα τα οποία οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν, προκύπτει ότι ο λόγος αυτός της αναιρέσεως θεμελιώνεται στην περίπτωση κατά την οποία το δικαστήριο της ουσίας δεν βεβαιώνει ότι έλαβε υπόψη, στα πλαίσια των άρθρων 335 και 338 έως 341 του ίδιου Κώδικα και τα έγγραφα τα οποία προσκόμισαν και επικαλέσθηκαν οι διάδικοι αλλά και όταν υπάρχουν αμφιβολίες περί του αν έχουν ληφθεί υπόψη από το δικαστήριο τα αποδεικτικά μέσα που προσκομίσθηκαν με επίκληση ή, παρά την περί αυτού βεβαίωση, δεν καθίσταται απολύτως βέβαιο ότι έχουν ληφθεί υπόψη όλα ή ορισμένα από τα εν λόγω έγγραφα.

Στην προκειμένη περίπτωση με τον πρώτο λόγο της αναίρεσης από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 11γ' προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του τα προσκομισθέντα μ' επίκληση από τους αναιρεσείοντες πιο κάτω αναφερόμενα έγγραφα. Από το περιεχόμενο της απόφασης προκύπτει ότι το Εφετείο δέχθηκε ότι ο ένδικος οικίσκος είχε ανεγερθεί περί το έτος 1965 εντός του αιγιαλού δηλαδή εντός της ζώνης της ξηράς που βρέχεται από τη θάλασσα από τις μεγαλύτερες και συνήθεις άνω βάσεις των κυμάτων και εξακολουθεί να βρίσκεται εντός του αιγιαλού και με βάση του αποδεικτικό τούτο πόρισμα δέχθηκε την έφεση των εναγόντων κατά της πρωτόδικης απόφασης, με την οποία είχε απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμη η αγωγή περί προσβολής της προσωπικότητάς τους και αφού δίκασε την υπόθεση απέρριψε τον περί χρησικτησίας ισχυρισμό των εναγομένων και δέχθηκε την αγωγή.

Οι εναγόμενοι προσκόμισαν και επικαλέστηκαν προς απόδειξη των ισχυρισμών τους ότι ο ένδικος οικίσκος ανεγέρθηκε σε χώρο που δεν ήταν αιγιαλός αλλά αποτελούσε ιδιωτική ιδιοκτησία η οποία και περιήλθε στην κυριότητά τους με έκτακτη χρησικτησία και ότι η σημερινή κατάσταση οφείλεται στην επελθούσα στη συνέχεια διάβρωση της ξηράς από τη θάλασσα μεταξύ των άλλων και τα εξής αποδεικτικά στοιχεία: 1) Υπ' αριθ. ...

λογαριασμό της ΔΕΗ και από 7-5-2005 έγγραφο της ΔΕΗ με το οποίο βεβαιώνεται ότι έχει υπογραφεί στις 1-7-1966 συμβόλαιο παροχής ρεύματος για τον ένδικο οικίσκο με τον δικαιοπάροχο των εναγομένων Η. Κ.. 2) Αντίγραφο της υπ' αριθ. 78/1-2-2010 απόφασης του Μον. Πλημ. Ξυλοκάστρου με τα πρακτικά με βάση την οποία κηρύχθηκε αθώος ο εναγόμενος Μ.

Σ. για το ότι κατασκεύασε το ένδικο κτίσμα στις 30-1-2007. Στην ίδια απόφαση περιλαμβάνεται κατάθεση του υπαλλήλου της Πολεοδομίας Ξυλοκάστρου, ο οποίος κατέθεσε "πρόκειται για κτίσμα, μπορεί να είναι και από το 1560". 3) Αντίγραφο της υπ' αριθ. 1733/1965 απόφασης του Τριμελούς Πλημ/κείου Κορίνθου με τα πρακτικά της, με βάση την οποία κηρύχθηκε αθώος ο δικαιοπάροχος των εναγόντων Η.

Κ. του ότι στη Συκιά κατά τις αρχές του μηνός Φεβρουαρίου 1964 αυτογνωμόνως επελήφθη δημοσίου κτήματος ευρισκομένου αναμφισβητήτως από την κατοχήν του Δημοσίου ήτοι προέβη εις κατασκευήν οικίσκου επί τμήματος ευρισκομένου μεταξύ της δημοσίας ....Σύμφωνα δε με την αιτιολογία της απόφασης αυτής "από κανένα στοιχείο της διαδικασίας δεν μπόρεσε να πεισθεί το δικαστήριο ότι ο χώρος επί του οποίου κατασκευάστηκε ο επίμαχος οικίσκος ανήκει στο Δημόσιο".

Στην ίδια απόφαση διαλαμβάνεται και η κατάθεση του μάρτυρα Β. Ρ., ο οποίος μεταξύ των άλλων κατέθεσε ότι ο πατέρας του κατηγορουμένου όργωνε στη λωρίδα και έσπερνε κριθάρι στη λωρίδα όπου κτίστηκε ο οικίσκος. 4) Αντίγραφο της υπ' αριθ. ... απόδειξης κατάθεσης ποσού 30.000 δρχ. από τον εναγόμενο στο Νομαρχιακό Ταμείο Κορινθίας για την προστασία της ιδιοκτησίας στη Συκέα Κορινθίας. 5) Αεροφωτογραφία όπου απεικονίζεται η θέση του οικίσκου με την υπάρχουσα βλάστηση στη περιοχή. 6) Αντίγραφο της υπ' αριθ. ...

απόφασης του Νομάρχη Κορινθίας με την οποία επικυρώθηκε η έκθεση και το διάγραμμα της Επιτροπής Καθορισμού Οριογραμμών αιγιαλού και παραλίας στη θέση ΣΥΚΙΑ Ν. Κορινθίας σύμφωνα με τα οποία εξαιρούνται της ζώνης παραλίας τα πλησίον του ένδικου οικίσκου και στην ίδια ευθεία σε σχέση με τη θάλασσα υπάρχοντα γειτονικά κτίσματα μέχρι τα οποία και έφθανε ο γενόμενος τότε καθορισμός των οριογραμμών αιγιαλού και παραλίας. 7) 14 Φωτογραφίες που απεικονίζουν τον ένδικο οικίσκο με τον πέριξ αυτού χώρο. 8) Την από 27-3-2008 συνέντευξη του Δημάρχου Ξυλοκάστρου που δημοσιεύθηκε στην "Εφημερίδα Κορινθιακή", το με αριθ. 23 φύλλο της εφημερίδας "Πολίτες", τις από 5-1- και 8-1-2010 επιστολές του Δημάρχου Ξυλοκάστρου προς τους υπουργούς Δ.

Ρέππα και Κων. Μπιρμπίλη το από 25-1-2010 δελτίο τύπου φύλλο της εφημερίδας "Δυτικοί Παλμοί", στο οποίο δημοσιεύτηκε η από 26-7-2010 ερώτηση του βουλευτή Κορινθίας Κώστα Κόλλια προς τον Υπουργό Δ. Ρέππα, φύλλο της εφημερίδας "ΕΘΝΟΣ" στο οποίο δημοσιεύθηκε το από 23-3-2007 άρθρο του δημοσιογράφου Γ. Αποστολίδη που αναφέρονται οι εκτιμήσεις του καθηγητή του ΕΜΠ Γ.

Τσακίρη έγγραφο περί γενομένης συζήτησης στις 15 Ιανουαρίου 2010 στην Ολομέλεια της Βουλής ερώτησης του Βουλευτή 'Αγγελου Μανωλάκη και απάντησης του Υπουργού Υποδομών Μεταφορών και Δικτύων, Δ. Ρέππα, φύλλο της εφημερίδας "ΤΑ ΝΕΑ" με ρεπορτάζ του δημοσιογράφου Σ. Κ., έγγραφα τα οποία αναφέρονται στο πρόβλημα της παρατηρούμενης διάβρωσης των ακτών από τη θάλασσα στον Κορινθιακό κόλπο• τους εντεύθεν κινδύνους και στην ανάγκη αντιμετώπισης του προβλήματος με την κατασκευή προστατευτικών έργων.

Καίτοι το Εφετείο οδηγήθηκε στο αποδεικτικό πόρισμα που δεν συνάδει με το περιεχόμενο των ως άνω αποδεικτικών στοιχείων για κανένα από τα αποδεικτικά στοιχεία αυτά δεν γίνεται οποιαδήποτε αναφορά στην απόφαση ούτε και σχετική αξιολόγηση, έτσι ώστε παρά τη ρητή βεβαίωση ότι λήφθηκαν υπόψη και όλα τα έγγραφα που προσκόμισαν και επικαλέστηκαν οι διάδικοι να μη καθίσταται απολύτως βέβαιο ότι λήφθηκαν υπόψη και τα εν λόγω αποδεικτικά στοιχεία.

Συνεπώς ο εξεταζόμενος λόγος είναι βάσιμος γι' αυτό και πρέπει ν' αναιρεθεί κατά το λόγο τούτο η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο αφού είναι δυνατή η σύνθεσή του από άλλους δικαστές πλην εκείνων που εξέδωσαν την αναιρούμενη απόφαση (άρθρο 580 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ.) παρελκούσης ύστερα από αυτά της έρευνας των λοιπών λόγων της αναίρεσης και των πρόσθετων αυτής λόγων. Εξάλλου οι αναιρεσίβλητοι πρέπει να καταδικαστούν στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειόντων (άρθρο 183 και 176 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθ. 50/2011 απόφαση του Εφετείου Πειραιώς.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο συντιθέμενο από άλλους δικαστές.

Καταδικάζει τους αναιρεσίβλητους στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειόντων τα οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων πεντακοσίων (3.500) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 5 Ιουνίου 2014.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 30 Ιουνίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ