Supreme Court quashes appeal court ruling on payment order validity due to insufficient evidence verification of bank account statements.

Απόφαση 1501 / 2008 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1501/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές : Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δημήτριο Δαλιάνη (λόγω κωλύματος του Αρεοπαγίτη Βασιλείου Ρήγα),Ιωάννη-Σπυρίδωνα Τέντε, Δημήτριο Πατινίδη και Χαράλαμπο Δημάδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 4 Φεβρουαρίου 2008, με την παρουσία και της Γραμματέως Σουζάνας Κουφιάδου, για να δικάσει μεταξύ :

Των αναιρεσειόντων : 1) Ανωνύμου Εταιρίας με την επωνυμία "ΚΑΤΟΧΙΑΝΟΣ ανώνυμη βιοτεχνική και εμπορική εταιρία ξυλείας και οικοδομικού υλικού" και τον διακριτικό τίτλο "ΚΑΤΟΧΙΑΝΟΣ ΑΒΕΕ", που εδρεύει στην Αμαλιάδα και εκπροσωπείται νόμιμα, 2) ..... και 3) ......., τους οποίους εκπροσώπησε η πληρεξούσια δικηγόρος τους Μαρία-Λουίζα Ανδριακοπούλου.

Της αναιρεσιβλήτου : Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρίας με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, την οποία εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος δικηγόρος της Δημήτριος Τσικρικάς.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10.02.1997 ανακοπή και τους από 12.08.1997 πρόσθετους λόγους ανακοπής των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αμαλιάδας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 254/1997 μη οριστική, 42/2004 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 363/2006 του Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 12.12.2006 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Πατινίδης ανέγνωσε την από 18.01.2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του πρώτου και την απόρριψη των λοιπών λόγων αναίρεσης. Η πληρεξούσια των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως αναιρέσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Κατά το άρθρο 623 του ΚΠολΔ, κατά την ειδική διαδικασία των άρθρων 624 έως 634 μπορεί να ζητηθεί η έκδοση διαταγής πληρωμής για χρηματικές απαιτήσεις ή απαιτήσεις παροχής χρεογράφων, εφόσον η απαίτηση και το οφειλόμενο ποσό αποδεικνύονται με δημόσιο ή ιδιωτικό έγγραφο, κατά δε το άρθρο 626 παρ. 3 του ίδιου Κώδικα, στην αίτηση του δικαιούχου για την έκδοση διαταγής πληρωμής πρέπει να επισυνάπτονται και όλα τα έγγραφα από τα οποία προκύπτει η απαίτηση και το ποσό της.

Εξάλλου, διαταγής πληρωμής μπορεί να εκδοθεί και για το κατάλοιπο κλεισθέντος αλληλόχρεου λογαριασμού, εφόσον αποδεικνύονται εγγράφως η σύμβαση του αλληλόχρεου λογαριασμού, η κίνηση, το κλείσιμο και το κατάλοιπο αυτού. Η περιλαμβανόμενη στη σύμβαση παροχής πιστώσεως με ανοικτό (αλληλόχρεο) λογαριασμό ειδική συμφωνία ότι η οφειλή του πιστούχου προς την πιστώτρια τράπεζα, που θα προκύψει από το οριστικό κλείσιμο της πιστώσεως θα αποδεικνύεται από το απόσπασμα των εμπορικών βιβλίων της τράπεζας, είναι, ως δικονομική σύμβαση, έγκυρη.

Το απόσπασμα αυτό, στο οποίο αποτυπώνεται η κίνηση, το κλείσιμο του λογαριασμού και το κατάλοιπο, επέχει θέση αποδεικτικού μέσου με ισχύ ιδιωτικού εγγράφου, το αντίγραφο δε αυτού έχει αποδεικτική δύναμη ίση με το πρωτότυπο, εφόσον η ακρίβεια τούτου βεβαιώνεται από αρμόδια αρχή ή δικηγόρο (άρθρα 449 παρ. 1 ΚΠολΔ, 52 ν.δ. 3026/1954, 14 ν. 1599/1986) και δεν μπορεί να προσδώσει την αποδεικτική αυτή δύναμη η βεβαίωση της ακρίβειας του αντιγράφου από τον αρμόδιο υπάλληλο της πιστώτριας τράπεζας.

Στην περίπτωση όμως των μηχανογραφικών τηρουμένων εμπορικών βιβλίων αυτών, που περιέχονται σε ηλεκτρονική μορφή εντός του υπολογιστή με τη σχετική βεβαίωση της γνησιότητας της εκτυπώσεως από τον υπάλληλο της τράπεζας που ενήργησε την εκτύπωση, αποτελεί το πρωτότυπο έγγραφο που έχει εις χείρας της η τράπεζα προς απόδειξη του περιεχομένου του εξαχθέντος από τον ηλεκτρονικό υπολογιστή αποσπάσματος των βιβλίων της.

Επομένως στην περίπτωση αυτή δεν απαιτείται βεβαίωση της ακρίβειας τούτου από αρμόδια αρχή ή δικηγόρο, αφού δεν πρόκειται περί αντιγράφου. Στην κρινόμενη υπόθεση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο δέχθηκε ότι κατόπιν της από 27.1.1997 αιτήσεως της ήδη αναιρεσίβλητης τράπεζας, εκδόθηκε η 33/30-1-1997 διαταγή πληρωμής του δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αμαλιάδας, με την οποία υποχρεώθηκαν οι ήδη αναιρεσείοντες να της καταβάλουν το ποσό των 73.894.659 δραχμών, πλέον τόκων και εξόδων, από κατάλοιπο κλεισθέντος ανοικτού (αλληλόχρεου) λογαριασμού.

Ακολούθως το Εφετείο δέχθηκε ότι "όπως προκύπτει από την διαταγή αυτή, στο δικόγραφο της από 27.1.1997 αίτησης για την έκδοσή της, είχαν επισυναφθεί μεταξύ των άλλων και πλήρη αντίγραφα των σχετικών με τις ένδικες ως άνω συμβάσεις υπ' αριθμ. ... και ..... ανοικτών λογαριασμών του καταστήματος Αμαλιάδας της αιτούσας τράπεζας που παρουσίαζαν λεπτομερή κίνηση των λογαριασμών αυτών και τα εξαχθέν ως άνω κατάλοιπο κατά το κλείσιμό τους και τα οποία επιδόθηκαν στους ανακόπτοντες με τις αναφερόμενες εκθέσεις επιδόσεως, κατά συνέπεια δε, και αφού οι ανακόπτοντες δεν αποδεικνύουν το αντίθετο, ότι δηλαδή η ανωτέρω αίτηση συνοδευόταν από λανθασμένα φωτοαντίγραφα αναλυτικών λογαριασμών που είχαν συνταχθεί από ανεύθυνου υπάλληλο της αιτούσας Τράπεζας, όπως οι ίδιοι υποστήριξαν με τον πρώτο λόγο της ανακοπής τους, νομίμως εκδόθηκε η ανακοπτομένη διαταγή πληρωμής... ", και συνακόλουθα ότι το πρωτοβάθμιο δικαστήριο που δέχθηκε τα ίδια καιαπέρριψε το λόγο της ανακοπής δεν έσφαλε στην κρίση του αυτή και ότι ο τ' αντίθετα υποστηρίζων πρώτος λόγος της εφέσεως είναι αβάσιμος και απορριπτέος.

Με αυτά που δέχθηκε το Εφετείο παραβίασε τις παραπάνω αναφερθείσες διατάξεις, και ειδικότερα με το να δεχθεί ότι η κίνηση των επίδικων ανοικτών λογαριασμών και το εξαχθέν κατάλοιπο προέκυπταν από τα "πλήρη αντίγραφα" των λογαριασμών αυτών, χωρίς να βεβαιώνεται αν πρόκειται για αποσπάσματα των εμπορικών βιβλίων της τράπεζας, η ακρίβεια των αντιγράφων των οποίων βεβαιώνεται αρμοδίως ως ανωτέρω ή για αποσπάσματα (όχι αντίγραφα) μηχανογραφικώς τηρουμένων εμπορικών βιβλίων, οπότε, κατά τα προεκτεθέντα, δεν απαιτείται βεβαίωση της ακρίβειας αυτών, αφού δεν πρόκειται περί αντιγράφων.

Επομένως ο κατ' εκτίμηση του περιεχομένου του από το άρθρο 559 αρ. 19 (και όχι του άρθρου 559 αρ. 1 ΚΠολΔ) πρώτος λόγος αναιρέσεως πρέπει να γίνει δεκτός ως βάσιμος. Μετά ταύτα πρέπει, αναιρουμένης της προσβαλλομένης απόφασης, να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο εκδόσαν αυτή δικαστήριο, το οποίο θα συγκροτηθεί από δικαστές άλλους, πλην εκείνων που δίκασαν προηγουμένως (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ) και να καταδικασθεί η αναιρεσίβλητη, ως ηττώμενη στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσειόντων (άρθα 176, 183 ΚΠολΔ).-

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

-

Αναιρεί την 363/2006 απόφαση του Εφετείου Πατρών.

-

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές. Και

-

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσειόντων, την οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων (2.000) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 13 Ιουνίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 27 Ιουνίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ