Supreme Court allows appeal to correct cadastral records for two separate vertical properties on one land parcel.

Απόφαση 1500 / 2023 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1500/2023

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Χριστοδούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Μαρία Μουλιανιτάκη, Μαρουλιώ Δαβίου-Εισηγήτρια, Μαρία Κουφούδη, Γεώργιο Καλαμαρίδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 18 Μαΐου 2022, με την παρουσία και του Γραμματέα Παναγιώτη Μπούκη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του καλούντος-εφεσιβλήτου-ενάγοντος: Π. Μ. του Χ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Σπυρίδωνα Κωνσταντόπουλο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, και κατέθεσε προτάσεις.

Του καθ' ου η κλήση-εκκαλούντος-εναγομένου: Ε. Β. του Γ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Μπότσαρη, και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30-3-2010 αγωγή του ήδη καλούντος - εφεσιβλήτου που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Χαλκιδικής. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 131/2011 του ίδιου Δικαστηρίου, 2057/2013 του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης και 1191/2015 του Αρείου Πάγου, με την οποία αναιρέθηκε η ανωτέρω 2057/2013 απόφαση και αναπέμφθηκε η υπόθεση στο ίδιο Εφετείο, το οποίο εξέδωσε τελικά την 2178/2018 απόφασή του. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε ο ήδη καλών-εφεσίβλητος με την από 21-11-2018 αίτησή του. Επ' αυτής της αιτήσεως εκδόθηκε η 443/2020 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία αναίρεσε την 2178/2018 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης και κράτησε την υπόθεση προς ουσιαστική εκδίκαση σε νέα συζήτηση ενώπιόν του. Ο καλών-εφεσίβλητος με την από 9-7-2020 κλήση του επανέφερε την υπόθεση προς συζήτηση για τη δικάσιμο 26-5-2021. Με την υπ' αριθμό 198/2021 Πράξη του Προέδρου του Γ' Πολιτικού Τμήματος, κατ' εφαρμογήν της διάταξης του άρθρου 307 του ΚΠολΔ, η υπόθεση εισάγεται εκ νέου προς συζήτηση, στη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την από 9.7.2020 κλήση του εφεσίβλητου - ενάγοντος νόμιμα φέρεται προς συζήτηση και ουσιαστική κρίση η από 29.9.2012 (με αριθμό κατάθεσης 122/1.10.2012) έφεση του εκκαλούντος - εναγομένου Ε. Β. κατά της 131/2011 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Χαλκιδικής, που εκδόθηκε επί της από 30.3.2010 αγωγής του ενάγοντος, μετά την έκδοση της 443/2020 αποφάσεως του παρόντος δικαστηρίου, η οποία εκδόθηκε ύστερα από την άσκηση αναιρέσεως από τον ίδιο κατά της 2178/2018 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης, που είχε εκδοθεί μετά από αναίρεση του εναγομένου κατά της προηγηθείσας 2057/2013 απόφασης του δικαστηρίου εκείνου με την 1191/2015 απόφαση του Αρείου Πάγου (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ), στρεφόμενη κατά του αντιδίκου του - καθού η κλήση εναγομένου - εκκαλούντος Ε. Β..

Κατά την έννοια της διάταξης του άρθρου 579 παρ. 1 ΚΠολΔ, "Αν αναιρεθεί η απόφαση, οι διάδικοι επανέρχονται στην κατάσταση που υπήρχε πριν από την απόφαση που αναιρέθηκε και η διαδικασία πριν από την απόφαση αυτή ακυρώνεται μόνο, εφόσον στηρίζεται στην παράβαση για την οποία έγινε δεκτή η αναίρεση. Κάθε απόφαση που στηρίζεται σ' αυτήν που αναιρέθηκε αναιρείται, εφόσον οι λόγοι της αναίρεσης αναφέρονται και σ' αυτήν", κατά δε το άρθρο 581 παρ.1 εδ.

α' και 2 ΚΠολΔ "1. Στο δικαστήριο της παραπομπής η υπόθεση εισάγεται και συζητείται με κλήση .... 2. Η υπόθεση συζητείται μέσα στα όρια που διαγράφονται με την αναιρετική απόφαση και αφού κατατεθούν προτάσεις κατά το άρθρο 524 παρ.1 εδ. β'". Από τις ανωτέρω διατάξεις συνάγεται ότι, αν η απόφαση αναιρεθεί στο σύνολο της, αποβάλλει πλήρως την ισχύ της και δεν παράγει δεδικασμένο για οποιοδήποτε ζήτημα κρίθηκε με αυτήν οι δε διάδικοι επανέρχονται στην πριν από την έκδοσή της κατάσταση.

Στο σύνολο της θεωρείται ότι αναιρείται η απόφαση, όταν η αναιρετική, κατά το διατακτικό της, δεν περιορίζει με σχετική διάταξη την αναίρεση σε ορισμένο ή ορισμένα κεφάλαια της όλης δίκης ή ως προς μερικούς μόνο από τους διαδίκους (ΟλΑΠ 27/2007). Ο προσδιορισμός του σταδίου, από το οποίο αρχίζει η ενώπιον του δικαστηρίου της παραπομπής διαδικασία, γίνεται με βάση την αρχή ότι οι διάδικοι, μετά την αναίρεση της απόφασης, επανέρχονται δικονομικώς στην, κατά το χρόνο της τελευταίας συζήτησης, υπάρχουσα κατάσταση.

Συνεπώς, κατά τη νέα εκδίκαση της έφεσης, οι διάδικοι επανέρχονται στη θέση που ήταν πριν από τη συζήτηση, επί της οποίας εκδόθηκε η αναιρεθείσα απόφαση και η έφεση επανεξετάζεται μέσα στα όρια που διαγράφονται από την αναιρετική απόφαση, αφού κατατεθούν προτάσεις, σύμφωνα με όσα ορίζονται στο άρθρο 524 παρ.1 ΚΠολΔ, και αφού παρασχεθεί η δυνατότητα στους διαδίκους να υποβάλουν νέους ισχυρισμούς και νέα αποδεικτικά μέσα για την ουσιαστική εκδίκαση της υπόθεσης, σύμφωνα με τις ισχύουσες για τα δικαστήρια της ουσίας διατάξεις (ΑΠ 27/2022, ΑΠ 84/2017).

Περαιτέρω σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 528 ΚΠολΔ, όπως ισχύει μετά την αντικατάστασή της από το άρθρο 16 παρ. 4 του ν. 2915/2001 "αν ασκηθεί έφεση από διάδικο που δικάσθηκε σαν να ήταν παρών κατά την πρώτη συζήτηση, η εκκαλουμένη απόφαση εξαφανίζεται μέσα στα όρια που καθορίζονται από την έφεση και τους πρόσθετους λόγους.

Ο εκκαλών δικαιούται να προβάλλει όλους τους ισχυρισμούς που μπορούσε να προτείνει πρωτοδίκως". Κατά την έννοια της άνω διάταξης, με την οποία ρυθμίζονται τα αποτελέσματα της εφέσεως κατά αποφάσεως που εκδόθηκε ερήμην του εκκαλούντος, πλην όμως ερευνήθηκε η αγωγή, ως εάν ο απολειπόμενος διάδικος να ήταν παρών, προκύπτει ότι η εκκαλουμένη απόφαση εξαφανίζεται μέσα τα όρια που καθορίζονται από την έφεση και τους πρόσθετους λόγους και ο εκκαλών δικαιούται να προβάλλει (με το δικόγραφο της εφέσεως και τις προτάσεις του) όλους τους ισχυρισμούς, που μπορούσε να προβάλλει και πρωτοδίκως.

Στην ανωτέρω περίπτωση δηλαδή παρέχεται στον εκκαλούντα η ευκαιρία, δεδομένου ότι δεν εμφανίσθηκε στο ακροατήριο του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, αλλά δικάσθηκε ως εάν ήταν παρών, όπως εντός των ορίων του μεταβιβαστικού αποτελέσματος της εφέσεως ακουστεί και προβάλλει στο Εφετείο, όσους ισχυρισμούς μπορούσε να προτείνει πρωτοδίκως επανορθώνοντας με την έφεση τις συνέπειες που η απουσία του ενδεχομένως επέφερε.

Επομένως, για την εξαφάνιση της πρωτόδικης αποφάσεως, εφόσον αυτή εκδόθηκε σαν να ήταν παρών ο διάδικος, δεν απαιτείται να ευδοκιμήσει προηγουμένως κάποιος λόγος έφεσης αλλά αρκεί η τυπική παραδοχή της, καθόσον αυτή έχει τα αποτελέσματα της καταργηθείσας αναιτιολόγητης ανακοπής ερημοδικίας. Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 533 παρ. 2 ΚΠολΔ το δευτεροβάθμιο δικαστήριο προκειμένου να κρίνει την ορθότητα της εκκληθείσας πρωτόδικης απόφασης, εφαρμόζει το νόμο που ίσχυε κατά το χρόνο της δημοσίευσης της πρωτόδικης απόφασης και όχι τον ισχύοντα κατά την κατ'έφεση δίκη νεότερο νόμο, εκτός αν με αυτόν ορίζεται διαφορετικά ως προς την αναδρομική έναρξη ισχύος του .

Από τις διατάξεις όμως των άρθρων 533 παρ. 2, 535 παρ. 1 και 2 ΚΠολΔ συνάγεται ότι, αν το δευτεροβάθμιο δικαστήριο κρίνοντας βάσιμο κάποιο λόγο εφέσεως εξαφανίσει την πρωτόδικη οριστική απόφαση και προβεί στην εκδίκαση της υποθέσεως "κατ'ουσίαν", υποχρεούται να εφαρμόσει, για τη διάγνωση της νομικής και ουσιαστικής βασιμότητας της αγωγής, το νόμο που ισχύει κατά το χρόνο δημοσίευσης της αποφάσεώς του, είτε έχει αναδρομική δύναμη είτε δεν έχει αναδρομική δύναμη, εφόσον όμως στην τελευταία περίπτωση καταλαμβάνει (χρονικά) την επίδικη έννομη σχέση (ΟλΑΠ 8/2011, ΑΠ 271/2023, ΑΠ 1133/2021, ΑΠ 918/2020, ΑΠ 807/2019, ΑΠ 952/2019, ΑΠ 2105/2014).

Στην προκειμένη περίπτωση από την παραδεκτή επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων προκύπτει ότι η έκδοση της ως άνω 2178/2018 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, η οποία αναιρέθηκε με την 443/2020 απόφαση του Αρείου Πάγου, υπήρξε αποτέλεσμα της ακόλουθης διαδικαστικής διαδρομής: Ο ενάγων - αναιρεσείων άσκησε ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Χαλκιδικής την από 30.3.2010 αγωγή, με την οποία εξέθετε ότι η πρώτη κτηματολογική εγγραφή του περιγραφόμενου επαρκώς κατά θέση, έκταση και όρια ακινήτου (κληροτεμαχίου), σε διακεκριμένα τμήματα του οποίου υφίστανται νόμιμα συνεστημένες εκ μέρους του δικαιοπαρόχου πατέρα του και παππού του εναγομένου - αναιρεσίβλητου κάθετες ιδιοκτησίες ως υπό στοιχείο Α' και Β', δυνάμει των αναφερομένων σε αυτή (αγωγή) συμβολαίων, είναι ανακριβής.

Επικαλούμενος δε ότι ο εναγόμενος δεν συναινεί στην εξώδικη διόρθωσή τους, αμφισβητώντας με τον τρόπο αυτό το δικαίωμα κυριότητάς του επί της κάθετης ιδιοκτησίας, που περιήλθε στον ίδιο με παράγωγο τρόπο αλλά και με πρωτότυπο τρόπο με τα προσόντα της έκτακτης χρησικτησίας, ζήτησε να αναγνωρισθεί ότι είναι αποκλειστικός κύριος της κάθετης ιδιοκτησίας Α' και ο εναγόμενος αποκλειστικός κύριος της κάθετης ιδιοκτησίας Β' που υφίστανται στα διακεκριμένα τμήματα του ως άνω ενιαίου ακινήτου και να διορθωθεί η αρχική εγγραφή στο κτηματολογικό βιβλίο του Κτηματολογικού Γραφείου Συκέας Χαλκιδικής, με κατάργηση του ΚΑΕΚ για το ενιαίο ακίνητο και τη δημιουργία δύο νέων ΚΑΕΚ για τις αυτοτελείς κάθετες ιδιοκτησίες.

Επί της ως άνω αγωγής, η οποία συζητήθηκε ερήμην του εναγομένου, εκδόθηκε η 131/2011 οριστική απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Χαλκιδικής, με την οποία αυτή έγινε δεκτή ως κατ'ουσίαν βάσιμη. Κατά της αποφάσεως αυτής ο εναγόμενος άσκησε έφεση με την οποία προέβαλλε όλους τους ισχυρισμούς που είχε τη δυνατότητα να προβάλλει πρωτοδίκως και επ αυτής εκδόθηκε η 2057/2013 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Με την απόφαση αυτή έγινε δεκτή τυπικά και κατ'ουσίαν η έφεση του εναγομένου, εξαφανίσθηκε η απόφαση του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, αφού δε κρατήθηκε και δικάσθηκε η αγωγή από το Εφετείο, αυτή έγινε δεκτή ως βάσιμη κατ'ουσίαν και αναγνωρίσθηκε ο ενάγων κύριος της κάθετης ιδιοκτησίας υπό στοιχείο Α και ο εναγόμενος κύριος της κάθετης ιδιοκτησίας υπό στοιχείο Β, και διατάχθηκε η διόρθωση της ως άνω ανακριβούς εγγραφής.

Κατά της ως άνω αποφάσεως ασκήθηκε αίτηση αναιρέσεως από τον εναγόμενο - εκκαλούντα και επ' αυτής εκδόθηκε η 1191/2015 απόφαση του Αρείου Πάγου, με την οποία αναιρέθηκε η προσβαλλόμενη 2057/2013 οριστική απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, στο σύνολο της, για τον αναιρετικό λόγο του αριθμού 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ.

Ειδικότερα, με την απόφαση αυτή κρίθηκε ότι το Εφετείο, εφόσον δέχθηκε σύσταση διηρημένης ιδιοκτησίας σε εκτός σχεδίου πόλεως ακίνητο που δεν επιτρέπεται, παραβίασε ευθέως τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 1113, 1117, 785 και του άρθρου ΑΚ και του άρθρου 1 ΝΔ 1024/1971. Στη συνέχεια, με την από 12.7.2017 κλήση του εκκαλούντος - εναγομένου ενώπιον του Εφετείου Θεσσαλονίκης επαναφέρθηκε προς συζήτηση η έφεσή του κατά της 131/2011 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Χαλκιδικής.

Με την 2178/2018 απόφασή του, το Εφετείο Θεσσαλονίκης δέχθηκε τυπικά και κατ'ουσίαν την έφεση, εξαφάνισε την ως άνω απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Χαλκιδικής και, αφού κράτησε και δίκασε την αγωγής την απέρριψε ως μη νόμιμη. Κατά της τελευταίας 2178/2018 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης ο εφεσίβλητος - ενάγων Μ.

Π. άσκησε την από 21.11.2018 αίτηση αναιρέσεως και επί αυτής εκδόθηκε η 443/2020 απόφαση του Αρείου Πάγου, με την οποία αναιρέθηκε αυτή στο σύνολο της για τον αναιρετικό λόγο από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ και κρατήθηκε η υπόθεση προς ουσιαστική εκδίκαση σε νέα συζήτηση. Ήδη μετά την αναίρεσή της, με την 443/2020 απόφαση του Αρείου Πάγου, η ως άνω 2178/2018 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης, έπαυσε να ισχύει και οι διάδικοι επανήλθαν στην κατάσταση που υπήρχε πριν από τη συζήτηση της υποθέσεως ενώπιον αυτού, και αναβίωσε η εκκρεμοδικία της εφέσεως του εναγομένου, με συνέπεια το παρόν Δικαστήριο που επιλαμβάνεται ως δικαστήριο της παραπομπής της επίδικης υποθέσεως να προβεί στην επανεκδίκασή της.

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 1, 2 παρ. 1,3,4,5 και 13 του νόμου 3741/1929, 1 παρ. 1 και 2 του νδ 1024/1971 "περί διηρημένης ιδιοκτησίας επί οικοδομημάτων ανεγειρομένων επί ενιαίου οικοπέδου", 1002 και 1117 ΑΚ και 480Α ΚΠολΔ, προκύπτει ότι στην περίπτωση σύστασης κάθετης ιδιοκτησίας, χωριστής, δηλαδή, ιδιοκτησίας σε περισσότερα οικοδομήματα, που έχουν ανεγερθεί ή πρόκειται να ανεγερθούν σε κοινό οικόπεδο, αλλά σε ορισμένο για κάθε συνιδιοκτήτη τμήμα του, ο κύριος κάθε χωριστής οικοδομής θεωρείται έναντι μεν της πολιτείας συγκύριος του όλου οικοπέδου, έναντι δε του συνιδιοκτήτη του οικοπέδου και αποκλειστικού κυρίου χωριστής οικοδομής αποκλειστικός κύριος της οικοδομής του.

Η κάθετη ιδιοκτησία είναι σύνθετο εμπράγματο δικαίωμα, το οποίο αποτελείται από το δικαίωμα χωριστής αποκλειστικής κυριότητας στη διαιρεμένη ιδιοκτησία (οικοδόμημα) που υπάρχει ή πρόκειται να ανεγερθεί στο διαιρετό χώρο του οικοπέδου και από το δικαίωμα αναγκαστικής εξ αδιαιρέτου συγκυριότητας στα κοινά μέρη, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται οπωσδήποτε το ενιαίο οικόπεδο επί του οποίου τα αυτοτελή οικοδομήματα που αποτελούν διαιρεμένες (κάθετες) ιδιοκτησίες και οι τυχόν κοινόχρηστοι χώροι.

Η μερίδα αναγκαστικής συγκυριότητας κάθε δικαιούχου κάθετης ιδιοκτησίας μπορεί να καθορισθεί κατά τη σύσταση της κάθετης ιδιοκτησίας ή με μεταγενέστερη συμφωνία όλων των δικαιούχων, ενώ η έλλειψη τέτοιας συμφωνίας δεν επιδρά στο κύρος της σύστασης της κάθετης ιδιοκτησίας, καθόσον στην περίπτωση αυτή προβλέπεται ειδική ρύθμιση για τον προσδιορισμό της μερίδας, η οποία, βάσει των άρθρων 1117 ΑΚ και 10 παρ. 1 του νόμου 3741/1929, είναι ανάλογη.

Κάθε συνιδιοκτήτης του κοινού οικοπέδου και αποκλειστικός κύριος χωριστής οικοδομής, αν δεν προκύπτει κάτι άλλο από τη συστατική πράξη, έχει το δικαίωμα να οικοδομήσει στο χωριστό οικοπεδικό τμήμα που του ανήκει, τόση επιφάνεια, όση αναλογεί στο ποσοστό συγκυριότητάς του στο όλο ενιαίο οικόπεδο, τηρουμένων, κατά τη ρητή επιταγή της παρ. 1 του άρθρου 1 του νδ 1024/1971, των πολεοδομικών διατάξεων, που ορίζουν τα ποσοστά δόμησης, τα ποσοστά κάλυψης του οικοπέδου, καθώς και την απόσταση μεταξύ των δύο οικοδομημάτων (ΑΠ 118/2003).

Επί πλέον, στην κάθετη ιδιοκτησία, η συμφωνία ότι κάθε συνιδιοκτήτης του κοινού οικοπέδου και αποκλειστικός κύριος της οικοδομής θα έχει δικαίωμα κάλυψης ορισμένης επιφάνειας του κοινού οικοπέδου, έχει χαρακτήρα δουλείας (άρθρο 13 παρ. 3 νόμου 3741/1929), κατά το περιεχόμενο της οποίας απαγορεύεται η κάλυψη ποσοστού μεγαλύτερου από εκείνο, που αναλογεί στο ποσοστό του στο οικόπεδο ή η υπέρβαση του συντελεστή δόμησης, που αναλογεί στην ιδιοκτησία του κατά τις ισχύουσες, όπως προαναφέρθηκε, πολεοδομικές διατάξεις.

Διαφορετικά, αν, δηλαδή, καλύψει ποσοστό μεγαλύτερο από εκείνο που του αναλογεί, έστω και με οικοδομική άδεια που έχει εκδοθεί νόμιμα (ΑΠ 1593/2018), περιορίζεται το δικαίωμα του συνιδιοκτήτη να εκμεταλλευθεί το χωριστό τμήμα του οικοπέδου που του ανήκει, ανεγείροντας αυτοτελή οικοδομή σε αυτό, δεδομένου ότι, παρά τη σύσταση της κάθετης ιδιοκτησίας, το οικόπεδο, από άποψη δόμησης, παραμένει ενιαίο και επίκοινο και ο συντελεστής δόμησης υπολογίζεται ενιαία, οπότε ο συνιδιοκτήτης που ζημιώνεται δικαιούται να απαιτήσει την κατεδάφιση, κατά το μέτρο που υπάρχει υπέρβαση ή, κατ' επιλογή του, αν υπάρχει αδυναμία κατεδάφισης, αποζημίωση, η οποία είναι ίση προς την αξία του δικαιώματος κάλυψης της επιφάνειας που στερήθηκε (ΑΠ 443/2020, ΑΠ 1777/2017, ΑΠ .../2017).

Η μη τήρηση των πολεοδομικών διατάξεων που καθορίζουν, πλην άλλων, το συντελεστή δόμησης που αναλογεί στην ιδιοκτησία του συγκυρίου του οικοπέδου, με την υπέρβαση του συντελεστή αυτού, συνεπάγεται μεν διοικητικές κυρώσεις, δεν θίγει, όμως, το κύρος της συμφωνίας των συνιδιοκτητών για τη σύσταση της κάθετης ιδιοκτησίας, ούτε τα δικαιώματά τους από τη συσταθείσα διηρημένη ιδιοκτησία (ΑΠ 443/2020, ΑΠ 154/2017, ΑΠ 51/2016).

Αν, συνεπώς, ο συγκύριος καλύψει με την οικοδομή που ανεγείρει στο τμήμα του κοινού οικοπέδου που του ανήκει, επιφάνεια μεγαλύτερη από εκείνη που του αναλογεί, ο άλλος συγκύριος δικαιούται να απαιτήσει είτε την κατεδάφιση του επιπλέον τμήματος, είτε αποζημίωση, όχι, όμως, την ακύρωση της σύστασης της κάθετης ιδιοκτησίας, η οποία παραμένει ισχυρή (ΑΠ 443/2020, ΑΠ 255/2018).

Επίσης, κατά την παρ. 2 του άρθρου 1 του νδ 1024/1971, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 6 παρ. 2 εδάφιο α' του νόμου 2052/1992, "η προηγούμενη παράγραφος 1 εφαρμόζεται μόνο επί οικοπέδων κειμένων εντός σχεδίων πόλεων, εντός ορίων οικισμών προ του 1923, καθώς και εντός ορίων οικισμών κάτω των 2.000 κατοίκων, που καθορίζονται βάσει του από 24.4.1985 π.δ. (ΦΕΚ 181 Δ'), όπως ισχύει.

Συστάσεις διηρημένων ιδιοκτησιών σε οικόπεδα, που βρίσκονται μέσα στους ανωτέρω οικισμούς, που έγιναν μέχρι την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου, είναι έγκυρες, εκτός αν κηρύχθηκαν άκυρες με αμετάκλητη δικαστική απόφαση". Περαιτέρω, με το άρθρο 6 παρ. 2 εδ. β' του ίδιου παραπάνω νόμου προστέθηκε, μετά το άρθρο 3 του νδ 1024/1971, άρθρο 4 (και το άρθρο 4 αυτού αριθμήθηκε ως άρθρο 5) και ορίσθηκε με την παρ. 1 του εν λόγω άρθρου, ότι "κάθε δικαιοπραξία, με την οποία συνιστάται διηρημένη, κατά το παρόν νομοθετικό διάταγμα, ιδιοκτησία μετά τη δημοσίευση του παρόντος νόμου και κατά παράβαση των διατάξεων αυτού είναι αυτοδικαίως και εξ υπαρχής απολύτως άκυρη".

Συνεπώς, σύμφωνα με τις παραπάνω διατάξεις, σύσταση κάθετης ιδιοκτησίας σε οικόπεδα εκτός σχεδίου πόλεως, εκτός ορίων οικισμών προ του 1923 και εκτός ορίων οικισμών κάτω των 2.000 κατοίκων, είναι αυτοδικαίως απολύτως άκυρη (ΟλΑΠ 12/2016). Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 5 του ν. 4178/2013 "Ρυθμίσεις του ν.δ. 1024/1971 (Α' 232)" ορίζεται ότι :

Οι διατάξεις της παρ. 1 του άρθρου 1 του ν.δ. 1024/1971 εφαρμόζονται και επί γηπέδων κειμένων εκτός σχεδίου πόλεως και εκτός ορίων οικισμών, ανηκόντων σε έναν ή πλείονες ιδιοκτήτες, επί των οποίων έχουν συσταθεί μέχρι τις 28.7.2011 οικοδομήματα νομίμως ανεγερθέντα ή αυθαίρετα υπαγόμενα στις διατάξεις του άρθρου 1 του ν. 4178/2013.

Υπό τις ανωτέρω προϋποθέσεις επιτρέπεται η σύνταξη και υπογραφή συμβολαιογραφικών πράξεων συστάσεως διηρημένων ιδιοκτησιών επί των ανωτέρω γηπέδων και η μεταγραφή αυτών στα βιβλία μεταγραφών ή η καταχώριση στα κτηματολογικά γραφεία. Υπό τις ίδιες ανωτέρω προϋποθέσεις θεωρούνται εξ υπαρχής έγκυρες και ισχυρές συστάσεις διαιρεμένων ιδιοκτησιών, οι οποίες έχουν συσταθεί μέχρι τη δημοσίευση του παρόντος και δεν έχουν κηρυχθεί άκυρες με αμετάκλητη δικαστική απόφαση.

Επακολούθησε ο ν. 4315/2014, το άρθρο 34 παρ. 1 του οποίου ορίζει, ότι "το πρώτο εδάφιο της παρ. 1 του άρθρου 5 του ν. 4178/2013 αντικαθίσταται ως εξής: "οι διατάξεις της παρ. 1 του άρθρου 1 του ν.δ. 1024/1971 (Α' 232) εφαρμόζονται και επί γηπέδων, κειμένων εκτός σχεδίου πόλεως και εκτός ορίων οικισμών, ανηκόντων σε έναν ή πλείονες ιδιοκτήτες, επί των οποίων έχουν ανεγερθεί μέχρι τις 28.7.2011 οικοδομήματα, νομίμως ανεγερθέντα ή αυθαίρετα υπαγόμενα στις διατάξεις του παρόντος, υπό την επιφύλαξη των οριζομένων στις διατάξεις του άρθρου 1 του ν. 4178/2013.

Υπό τις ανωτέρω προϋποθέσεις, επιτρέπεται η σύνταξη και υπογραφή συμβολαιογραφικών πράξεων συστάσεως διηρημένων ιδιοκτησιών επί των ανωτέρω γηπέδων και η μεταγραφή αυτών στα βιβλία μεταγραφών ή η καταχώρηση στα κτηματολογικά γραφεία. Υπό τις ίδιες ανωτέρω προϋποθέσεις θεωρούνται εξ υπαρχής έγκυρες και ισχυρές συστάσεις διαιρεμένων ιδιοκτησιών, οι οποίες έχουν συσταθεί μέχρι τη δημοσίευση του παρόντος και δεν έχουν κηρυχθεί άκυρες με αμετάκλητη δικαστική απόφαση".

Συνεπώς, σύμφωνα με τον παραπάνω νόμο, είναι δυνατή η σύσταση κάθετης ιδιοκτησίας και σε εκτός σχεδίου πόλης οικόπεδα, υπό τις ανωτέρω προϋποθέσεις. Όμως και στα εκτός σχεδίου πόλης οικόπεδα, η υπέρβαση του συντελεστή δόμησης από ένα των συγκυρίων σε σχέση με το ποσοστό κάλυψης που δικαιούται, δεν καθιστά άκυρη τη σύσταση της κάθετης ιδιοκτησίας, αλλά παρέχει στον άλλο συγκύριο που θίγεται τα παραπάνω δικαιώματα κατεδάφισης του τμήματος της επιπλέον κάλυψης ή αποζημίωσης, όπως ακριβώς και στα εντός σχεδίου πόλης οικόπεδα.(ΑΠ 443/2020).

Στην προκειμένη περίπτωση από τις καταθέσεις των μαρτύρων των διαδίκων (ένας από κάθε διάδικη πλευρά) ενώπιον του Εφετείου Θεσσαλονίκης που περιέχονται στα ταυτάριθμα με την 2057/2013 απόφασή του πρακτικά δημοσίας συνεδριάσεως και όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα που οι διάδικο επικαλούνται και προσκομίζουν, μεταξύ των οποίων και οι φωτογραφίες του επιδίκου, των οποίων δεν αμφισβητήθηκε η γνησιότητα 0 αποδείχθηκαν τα ακόλουθα:

Με τον .../1.3.1980 τίτλο κυριότητας της Διεύθυνσης Γεωργίας της Νομαρχίας Χαλκιδικής, που μεταγράφηκε νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Συκιάς, στον τόμο ... με αριθμό ..., περιήλθε στην κυριότητα του Χ. ή Χ. Μ. του Π. το με αριθμό … κληροτεμάχιο - ελαιώνας, εμβαδού 11.812 τ.μ. ευρισκόμενο στη θέση "..." της εποικισθείσας περιοχής του αγροκτήματος "..." ..., και ήδη τοπικής Κοινότητας ...

της Δημοτικής Ενότητας ... του Δήμου ... Χαλκιδικής. Το κληροτεμάχιο αυτό, του οποίου η αξία ανερχόταν κατά το χρόνο ασκήσεως της αγωγής στο ποσό των 140.000 ευρώ, κατατμήθηκε από την επαρχιακή οδό ..., το έτος 1969, σε δύο τμήματα, ήτοι αυτό που βρίσκεται ανατολικά της οδού αυτής, εμβαδού 1.602,10 τ.μ. και αυτό που βρίσκεται δυτικά αυτής, εμβαδού 5.315 τ.μ., όπως τα παραπάνω τμήματα εμφαίνονται στο από 9.9.1985 τοπογραφικό διάγραμμα του αρχιτέκτονα μηχανικού Μ.

Ε.. Ειδικότερα, το δυτικό τμήμα του άλλοτε ενιαίου ακινήτου, που είναι το επίδικο στην προκειμένη περίπτωση, απεικονίζεται στο εν λόγω τοπογραφικό διάγραμμα με τα στοιχεία Α-Κ-Β-Γ-Δ-Ι-Ε-Ζ-Η-Α, συνορεύει ανατολικά και επί πλευράς τεθλασμένης Γ-Δ-Ι-Ε-Ζ-Η μήκους 193,15 γρ.μ. με απαλλοτριωθείσα ζώνη επαρχιακής οδού ..., δυτικά και επί πλευράς Α-Κ-Β μήκους 187 γρ.μ.

με το με αριθμό ... κληροτεμάχιο, βόρεια και επί πλευράς Β-Γ μήκους 29 γρ.μ. με κοινοτική έκταση και νότια επί πλευράς Α-Θ μήκους 25 γρ.μ. με το με αριθμό ... κληροτεμάχιο και επί αυτού υπάρχει κτισμένη μία παλιά ισόγεια οικία, εμβαδού 45,15 τ.μ.. Με το .../20.9.1985 συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Συκιάς, Τρύφωνα Κυριακίδη, που μεταγράφηκε νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Συκιάς, στον τόμο … με αριθμό …, ο Χ.

ή Χ. Μ., αφενός συνέστησε διαιρεμένη - κάθετη ιδιοκτησία επί του ανωτέρω ακινήτου και αφετέρου μεταβίβασε κατά κυριότητα λόγω γονικής παροχής, κατά τις διατάξεις του ν. 3741/1929, των άρθρων 1002 και 1117 του ΑΚ και του ν.δ. 1024/1971, στον ενάγοντα ποσοστό 50% εξ αδιαιρέτου επί ολοκλήρου του ανωτέρω κληροτεμαχίου και το δικαίωμα οικοδόμησης ισόγειας οικοδομής δυνάμει της …/1985 οικοδομικής αδείας της Διεύθυνσης Πολεοδομίας της Νομαρχίας Χαλκιδικής, που είχε εκδοθεί στο όνομα του παρέχοντος, επί συγκεκριμένου τμήματος - υπό στοιχείο Α', κειμένου στο νότιο τμήμα του όλου οικοπέδου, εμβαδού 2.552 τ.μ.

και συνορευόμενου γύρωθεν ανατολικά επί πλευράς τεθλασμένης Ι-Ε-Ζ-Η-Θ μήκους 106,82 γρ.μ. με απαλλοτριωθείσα ζώνη της επαρχιακής οδού ..., δυτικά επί πλευράς Α-Κ μήκους 90,40 γρ.μ με το με αριθμό … κληροτεμάχιο, βόρεια και επί πλευράς Ι-Κ μήκους 33 γρ.μ. με υπόλοιπο τμήμα του ίδιου ακινήτου και νότια επί πλευράς Α-Θ μήκους 25 γρ.μ.

με το με αριθμό … κληροτεμάχιο, όπως το διακεκριμένο αυτό τμήμα εμφαίνεται με τα στοιχεία Α-Κ-Ι-Ε-Ζ-Η-Θ-Α στο προαναφερόμενο τοπογραφικό διάγραμμα του αρχιτέκτονα μηχανικού, Μ. Ε., το οποίο επισυνάπτεται στο άνω συμβόλαιο. Την ίδια ημέρα, με το .../20.9.1985 συμβόλαιο του ίδιου ως άνω συμβολαιογράφου, που μεταγράφηκε νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Συκιάς, στον τόμο … με αριθμό …, ο Χ.

ή Χ. Μ. μεταβίβασε, λόγω γονικής παροχής, κατά τις διατάξεις του ν. 3741/1929, των άρθρων 1002 και 1117 του ΑΚ και του ν.δ. 1024/1971, στην κόρη του Ε. χήρα Γ. Β., το γένος Χ. ή Χ. και Π. Μ., την άλλη κάθετη ιδιοκτησία υπό στοιχείο Β, που συνέστησε στο ίδιο ακίνητο, με την υφιστάμενη εντός αυτής παλαιά οικία και το δικαίωμα μελλοντικής ανοικοδόμησης σύμφωνα με τις πολεοδομικές διατάξεις, η οποία βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του ανωτέρω ακινήτου, και στην οποία αντιστοιχεί το έτερο ποσοστό 50% εξ αδιαιρέτου επί όλου του ανωτέρω κληροτεμαχίου.

Η κάθετη αυτή ιδιοκτησία (Β'), εμβαδού 2.757 τ.μ., κατά το συμβόλαιο και 2.763 τ.μ., κατά το άνω τοπογραφικό διάγραμμα που το συνοδεύει, συνορεύει ανατολικά επί πλευράς τεθλασμένης Γ-Δ-Ι μήκους 86,30 γρ.μ. με απαλλοτριωθείσα ζώνη της επαρχιακής οδού ..., δυτικά επί πλευράς Β-Κ μήκους 90,26 γρ.μ. με το με αριθμό … κληροτεμάχιο, βόρεια και επί πλευράς Β-Γ μήκους 29 γρ.μ.

με κοινοτική έκταση και νότια επί πλευράς Ι-Κ μήκους 33 γρ.μ. με υπόλοιπο τμήμα του ίδιου ακινήτου, όπως το διακεκριμένο αυτό τμήμα εμφαίνεται με τα στοιχεία Β-Γ-Δ-Ι-Κ-Β στο προαναφερόμενο τοπογραφικό διάγραμμα του αρχιτέκτονα μηχανικού Μ. Ε., το οποίο επισυνάπτεται στο .../13.4.2005 συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Πολυγύρου, Α.

Κ. - Χ., που μεταγράφηκε νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Συκιάς, στον τόμο ... με αριθμό …. Η Ε. χήρα Γ. Β., μεταβίβασε, λόγω γονικής παροχής, την άνω κάθετη ιδιοκτησία υπό στοιχείο Β' στον εναγόμενο, γιό της. Με τον πρώτο λόγο της εφέσεως ο εναγόμενος - εκκαλών ισχυρίζεται ότι η πραγματική βούληση του απώτερου δικαιοπαρόχου - παππού του, ήταν και τα δύο τέκνα του, δηλαδή η δικαιοπάροχος του - μητέρα του και ο ενάγων να έχουν το ίδιο δικαίωμα οικοδόμησης στο επίδικο κληροτεμάχιο, πλην όμως η δήλωσή του που περιλήφθηκε στο .../20.9.1985 συμβόλαιο γονικής παροχής, με το οποίο συνέστησε κάθετη ιδιοκτησία επί του νοτίου τμήματος του όλου οικοπέδου, επί του οποίου (διακεκριμένου τμήματος) επρόκειτο να ανεγερθεί δυνάμει της .../30.5.1985 αδείας της Πολεοδομίας Πολυγύρου οικοδομή (υπό στοιχείο Α' κάθετη ιδιοκτησία) και μεταβίβασε κατά κυριότητα την μέλλουσα να αναγερθεί οικοδομή καθώς και το δικαίωμα δόμησης της παραπάνω οικοδομής επί του εν λόγω τμήματος, με ποσοστό συγκυριότητας 50% εξ αδιαιρέτου επί του όλου οικοπέδου στον ενάγοντα, δεν συμφωνεί με την προαναφερόμενη αληθή βούλησή του, διότι αν γνώριζε την πραγματική κατάσταση ότι δηλαδή η θυγατέρα του, Ε.

χήρα Γ. Β., προς την οποία, με το .../1985 συμβόλαιο γονικής παροχής μεταβίβασε την υπό στοιχείο Β' κάθετη ιδιοκτησία, κατά ποσοστό συγκυριότητας 50% εξ αδιαιρέτου επί του όλου ακινήτου συνιστώντας αυτήν επί του βορείου τμήματος του επιδίκου κληροτεμαχίου, όπου υπήρχε ήδη αποθήκη εμβαδού 45,05 τ.μ., που με τη μέλλουσα να αναγερθεί από τον ενάγοντα οικοδομή εξαντλούσε τον συντελεστή δόμησης του όλου ακινήτου, δεν θα προέβαινε στην κατάρτιση του .../1985 συμβολαίου προς τον ενάγοντα με το προαναφερόμενο περιεχόμενο, αφού έτσι ο ίδιος (εναγόμενος) δεν έχει πλέον δικαίωμα δόμησης επί της υπό στοιχείο Β' κάθετης ιδιοκτησίας, που του μεταβιβάστηκε από τη μητέρα του.

Ισχυρίζεται επίσης ο εναγόμενος ότι η πλάνη αυτή του απώτερου δικαιοπαρόχου του είναι ουσιώδης, διότι αναφέρεται σε σημείο τόσο σπουδαίο για την όλη δικαιοπραξία και συγκεκριμένα στη νομική ενέργεια και τις συνέπειες της προαναφερόμενης οικοδομικής άδειας, δυνάμει της οποίας μόνο ο ενάγων είχε δικαίωμα οικοδόμησης επί του καθορισθέντος νοτίου τμήματος της υπό στοιχείο Α' κάθετης ιδιοκτησίας του .

Ο λόγος αυτός της εφέσεως, με τον οποίο ο εκκαλών - εναγόμενος προβάλλει ουσιώδη πλάνη του απώτερου δικαιοπαρόχου του, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 140 και 141 του ΑΚ, είναι πρωτίστως αόριστος και απορριπτέος, εφόσον τα πραγματικά περιστατικά που τον συγκροτούν δεν συνάπτονται με αίτημα ακυρώσεως του ως άνω συμβολαίου λόγω της επικαλούμενης πλάνης του κοινού δικαιοπαρόχου των διαδίκων, καθόσον και στην περίπτωση, όπως η προκειμένη, κατά την οποία, στα πλαίσια της έρευνας της αγωγής για τη διόρθωση των ανακριβών πρώτων εγγραφών στα κτηματολογικά βιβλία του οικείου Κτηματολογίου, η ακύρωση ακυρώσιμης δικαιοπραξίας ασκείται με ένσταση ή απλή επίκληση της ακυρωσίας της ως άνω δικαιοπραξίας χωρίς ταυτόχρονη άσκηση του δικαιώματος ακυρώσεως, δεν μπορεί να εξετασθεί παρεπιπτόντως ως απλή ακυρωσία, ούτε επιφέρει έννομη συνέπεια, εφόσον η ακύρωση της δικαιοπραξίας λόγω πλάνης επέρχεται, κατόπιν υποβολής σχετικού αιτήματος, με διαπλαστική δικαστική απόφαση.

Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι ο ενάγων μετά τη σύναψη του ως άνω .../20.9.1985 συμβολαίου γονικής παροχής στο οποίο προσδιορίστηκε και καθορίστηκε το δικαίωμα ανοικοδόμησης της οικοδομής που προβλεπόταν δυνάμει της .../1985 οικοδομικής αδείας και στο οποίο τμήμα προσδιορίστηκε ποσοστό συγκυριότητας 50% εξ αδιαιρέτου επί του ως άνω δυτικού τμήματος του αρχικού κληροτεμαχίου, κατά τη διάρκεια των ετών 1986- 1987 ανήγειρε με δικές του δαπάνες οικοδομή την οποία και εκμεταλλεύεται επαγγελματικά, με τη διατήρηση επί αυτής επιχείρησης ενοικιαζόμενων δωματίων.

Μεταξύ του ενάγοντος και της αδελφής του και δικαιοπαρόχου του εναγομένου, από τη σύναψη των ως άνω συμβολαίων γονικής παροχής το έτος 1985 μέχρι το έτος 2005, οπότε η ίδια μεταβίβασε την προαναφερόμενη υπό στοιχείο β' κάθετη ιδιοκτησία στον εναγόμενο -γιό της ουδεμία δημιουργήθηκε αμφισβήτηση του περιεχομένου των συμβολαίων αυτών και της συστάσεως καθέτων ιδιοκτησιών.

Δικαστικές διενέξεις άρχισαν αμέσως μετά την μεταβίβαση της ως άνω υπό στοιχείο Β' κάθετης ιδιοκτησίας στον εναγόμενο, ο οποίος το έτος 2005 άσκησε κατά του ενάγοντος αγωγή διανομής με αίτημα να διαταχθεί η αυτούσια διανομή του συγκεκριμένου ακινήτου, ήτοι του με αριθμό ... κληροτεμαχίου και, σε περίπτωση που αυτή δεν είναι εφικτή, να διαταχθεί η διά πλειστηριασμού πώλησή του.

Επί της αγωγής αυτής εκδόθηκε η 43/2007 ήδη αμετάκλητη απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Χαλκιδικής, η οποία την απέρριψε ως μη νόμιμη με το ακόλουθο περιεχόμενο: " ...εφόσον όπως ισχυρίζεται ο ενάγων (κατ'εκτίμηση του περιεχομένου της αγωγής), ο κοινός δικαιοπάροχος των διαδίκων, Χ. Μ. που ήταν αποκλειστικός κύριος του αναφερομένου στην αγωγή κληροτεμαχίου, με τα υπ' αριθμούς ...

και .../85 συμβόλαια γονικής παροχής, συνέστησε νόμιμα και κάθετη ιδιοκτησία επί ολοκλήρου του ακινήτου, καθιστώντας έτσι, τα τέκνα του αποκλειστικούς μεν κυρίους των δύο επί μέρους κάθετων ιδιοκτησιών που είχαν ήδη ανεγερθεί ή επρόκειτο να ανεγερθούν στα επί μέρους διακεκριμένα τμήματα, αναγκαστικούς δε συγκυρίους, κατά ποσοστό 50% εξ αδιαιρέτου έκαστον επί ολοκλήρου του ως άνω κληροτεμαχίου, δε, μπορεί να αποκτηθεί διηρημένη (χωριστή) κυριότητα επί του εδάφους (ενιαίου οικοπέδου), επί του οποίου υπάρχει αναγκαστική συγκυριότητα (άρθρο 2 παρ. 1 ν. 3741/1929, το οποίο εφαρμόζεται συμπληρωματικώς και επί της κάθετης ιδιοκτησίας ν.δ. 1024/1971), παρά μόνον, αν προηγουμένως καταργηθεί αυτή (κάθετη ιδιοκτησία) με νόμιμο τρόπο...".

Υπό τα δεδομένα αυτά με την ως άνω απόφαση κρίθηκε αμετάκλητα ότι με τα ως άνω συμβόλαια γονικής παροχής ο κοινός δικαιοπάροχος των διαδίκων, Χ. Μ. που ήταν αποκλειστικός κύριος του αναφερομένου στην αγωγή κληροτεμαχίου, με τα υπ' αριθμούς ... και .../85 συμβόλαια γονικής παροχής, συνέστησε νόμιμα και κάθετη ιδιοκτησία επί ολοκλήρου του ακινήτου, καθιστώντας έτσι, τα τέκνα του αποκλειστικούς κυρίους των δύο επί μέρους κάθετων ιδιοκτησιών που είχαν ήδη ανεγερθεί ή επρόκειτο να ανεγερθούν στα επί μέρους διακεκριμένα τμήματα.

Ήδη κατά την ως άνω χρονική περίοδο της αντιδικίας των διαδίκων με την 365/2/8.3.2006 απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του ΟΚΧΕ (ΦΕΚ Β7323/16.3.2006) ορίστηκε ως ημερομηνία έναρξης του Κτηματολογίου στο Δ.Δ. ... του Δήμου ... του Ν. Χαλκιδικής, όπου βρίσκεται το επίδικο ακίνητο, η 1613.2006. Μετά την έναρξη ισχύος του Κτηματολογίου στην ως άνω περιοχή το επίδικο ακίνητο, δηλαδή το δυτικό τμήμα του προαναφερομένου με αριθμό ...

κληροτεμαχίου καταχωρήθηκε στο Κτηματολογικό Βιβλίο του Κτηματολογικού Γραφείου Συκέας ως γεωτεμάχιο με ΚΑΕΚ ... και εμβαδόν 5.167 τ.μ., το οποίο συνορεύει βόρεια με ακίνητο με ΚΑΕΚ 490631004002, ανατολικά με ακίνητο με ΚΑΕΚ ..., νότια με ακίνητο με ΚΑΕΚ ... και δυτικά με ακίνητο με ΚΑΕΚ .... Στο ακίνητο αυτό φαίνονται ως συνδικαιούχοι κυριότητας ο ενάγων και ο εναγόμενος, με ποσοστό 50% εξ αδιαιρέτου ο καθένας, χωρίς όμως να έχουν καταχωρηθεί οι προαναφερόμενες κάθετες ιδιοκτησίες που έχουν συσταθεί επί αυτού.

Από τα παραπάνω περιστατικά που αποδείχθηκαν .καθίσταται σαφές, ότι ενώ στο οικείο κτηματολογικό βιβλίο του Κτηματολογικού Γραφείου Συκέας καταχωρήθηκαν οι τίτλοι κτήσεως των διαδίκων, ήτοι τα προαναφερόμενα νόμιμα μεταγραμμένα 32/20.9.1985 και .../13.4.2005 συμβόλαια από τα οποία προκύπτει ότι επί του επιδίκου ακινήτου συστάθηκαν κάθετες ιδιοκτησίες με στοιχεία Α' και Β', αυτές δεν καταχωρήθηκαν στο ίδιο κτηματολογικό βιβλίο.

Συνεπώς, σύμφωνα με τα προρρηθέντα, είναι προφανές, ότι οι ανωτέρω αρχικές εγγραφές είναι ανακριβείς και προσβάλλουν το δικαίωμα κυριότητας του ενάγοντος επί της κάθετης ιδιοκτησίας με στοιχείο Α', αλλά και αυτό του εναγομένου με στοιχείο Β', καθόσον ο πρώτος είναι αποκλειστικός κύριος της κάθετης ιδιοκτησίας με στοιχείο Α' δηλαδή της οικοδομής που αναγέρθηκε από αυτόν, με ισόγειο εμβαδού 153 τ.μ.

και υπόγειο εμβαδού 50τ.μ., που είναι κτισμένη στο προπεριγραφόμενο νότιο τμήμα του ως άνω γεωτεμαχίου και ο δεύτερος αποκλειστικός κύριος της κάθετης ιδιοκτησίας με στοιχείο Β', δηλαδή της παλαιάς ισόγειας οικίας, εμβαδού 45,15 τ.μ. και του δικαιώματος μελλοντικής ανέγερσης, σύμφωνα με τις πολεοδομικές διατάξεις, που είναι κτισμένη στο προπεριγραφόμενο βόρειο τμήμα του γεωτεμαχίου.

Ο εναγόμενος δεν συναίνεσε στην εξώδικη διόρθωση της ανακριβούς αυτής εγγραφής, επικαλούμενος ότι η ως άνω σύσταση κάθετης ιδιοκτησίας δυνάμει των προαναφερομένων .../20.9.1985 και .../20.9.1985 συμβολαίων γονικής παροχής δεν ήταν έγκυρη και απαγορευόταν και υπό την ισχύ του ν.δ. 1024/1971 ως γενόμενη επί ακινήτου κειμένου εκτός σχεδίου πόλεως, οπότε ο ενάγων άσκησε την προκειμένη από 3.3.2010 αγωγή την οποία, όπως ήδη εκτέθηκε, ζητούσε να αναγνωρισθεί κύριος της αναφερόμενης κάθετης ιδιοκτησίας στο εκτός σχεδίου πόλεως ...

κληροτεμάχιο ... Χαλκιδικής, που συστάθηκε, μαζί με εκείνης της δικαιοπαρόχου του εναγομένου, με τα ως άνω μεταγραμμένα συμβόλαια γονικής παροχής και τη διενέργεια των αντίστοιχων κτηματολογικών διορθώσεων. Η αγωγή αυτή, κατά τα προρρηθέντα, έγινε δεκτή με την 131/2011 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Χαλκιδικής, πλην όμως, με την ήδη αναιρεθείσα 2178/2018 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης, έγινε τυπικά και κατ'ουσίαν δεκτή η κατ'αυτής έφεση του εναγομένου και, λόγω της ερημοδικίας του στην πρωτόδικη δίκη, εξαφανίσθηκε η απόφαση του ως άνω πρωτοβαθμίου δικαστηρίου και το Εφετείο συμμορφούμενο με την 1191/2015 παραπεμπτική απόφαση του Αρείου Πάγου, απέρριψε την αγωγή ως μη νόμιμη, στήριξε δε την απορριπτική αυτή κρίση του στις διατάξεις της παραγράφου 2 του άρθρου 1 του ν.δ. 1024/1971, οι οποίες, σύμφωνα με την οικεία νομική σκέψη που προεκτέθηκε, απαγόρευαν την κάθετη διανομή στα εκτός σχεδίου πόλεως γήπεδα.

Κατά το χρόνο δημοσιεύσεως της ως άνω αναιρεθείσας αποφάσεως, ίσχυαν οι διατάξεις του άρθρου 34 παρ. 1 του μεταγενέστερου νόμου 4315/2014, υπό τις οποίες, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 533 παρ. 2, 535 παρ. 1 και 536 παρ. 1 και 2 ΚΠολΔ, ερευνάται πλέον η ένδικη αγωγή. Οι διατάξεις αυτές του άρθρου 34 του ν. 4315/2014, που εφαρμόζονται στην προκειμένη περίπτωση ως προς το ζήτημα της εγκυρότητας ή μη της συστάσεως των προκειμένων καθέτων ιδιοκτησιών, σύμφωνα με την οικεία νομική σκέψη που προεκτέθηκε, επιτρέπουν, με τις εκεί προϋποθέσεις, την κάθετη διανομή και στα εκτός σχεδίου πόλεως γήπεδα.

Έτσι υπό τις ανωτέρω προϋποθέσεις, μεταξύ άλλων, θεωρούνται εξ υπαρχής έγκυρες και ισχυρές συστάσεις διαιρεμένων ιδιοκτησιών, οι οποίες εφαρμόζονται και επί γηπέδων, κειμένων εκτός σχεδίου πόλεως και εκτός ορίων οικισμών, ανηκόντων σε έναν ή πλείονες ιδιοκτήτες, επί των οποίων έχουν ανεγερθεί μέχρι τις 28.7.2011 οικοδομήματα, νομίμως ανεγερθέντα ή αυθαίρετα υπαγόμενα στις διατάξεις του παρόντος, εφόσον έχουν συσταθεί μέχρι τη δημοσίευση του ως άνω νόμου και δεν έχουν κηρυχθεί άκυρες με αμετάκλητη δικαστική απόφαση.

Για την εγκυρότητα της σύστασης της ανωτέρω μεταξύ των διαδίκων κάθετης ιδιοκτησίας δεν απαιτείται η μη εξάντληση του συντελεστή δόμησης από ένα των συγκυρίων, καθόσον η υπέρβαση του συντελεστή δόμησης από ένα εξ αυτών σε σχέση με το ποσοστό κάλυψης που δικαιούται, δεν καθιστά άκυρη τη σύσταση της κάθετης ιδιοκτησίας, αλλά παρέχει στον άλλο συγκύριο που θίγεται τα παραπάνω δικαιώματα κατεδάφισης του τμήματος της επιπλέον κάλυψης ή αποζημίωσης, όπως ακριβώς και στα εντός σχεδίου πόλης οικόπεδα.

Τα παραπάνω νομικά ζητήματα κρίθηκαν με την προαναφερόμενη 443/2020 απόφαση του Αρείου Πάγου και δεσμεύουν για την εφαρμογή τους το παρόν Δικαστήριο της παραπομπής. Κατά συνέπεια, στην προκειμένη περίπτωση που αποδείχθηκε: α) ότι επί του με αριθμό ... κληροτεμαχίου συστάθηκαν πριν από τη δημοσίευση του ως άνω ν. 4315/2014 από τον αποκλειστικό κύριο αυτού, Χ.

Μ., κοινό δικαιοπάροχο αμφοτέρων των διαδίκων κάθετες ιδιοκτησίες με τα .../20.9.1985 και .../20.9.1985 νομίμως μεταγραμμένα συμβόλαια του συμβολαιογράφου Συκιάς, Τρύφωνα Κυριακίδη, β) ότι επί της με στοιχείο Α' ιδιοκτησίας ο ενάγων έχει αναγείρει οικοδομή η κατασκευή της οποίας περατώθηκε πολύ πριν από τις 28.7.2011 και γ) ότι οι κάθετες αυτές ιδιοκτησίες δεν έχουν κηρυχθεί άκυρες με αμετάκλητη δικαστική απόφαση, πληρούνται οι προϋποθέσεις εφαρμογής του νόμου αυτού και επομένως αυτές παραμένουν έγκυρες, ανεξαρτήτως αν ο ενάγων έχει εξαντλήσει το σύνολο του συντελεστή δόμησης ή μέρος μεγαλύτερο εκείνου που του αναλογεί, αφού και στις περιπτώσεις αυτές δεν επέρχεται ακυρότητα της σύστασής τους και δεν αναιρείται το ανωτέρω δικαίωμα του κυρίου κάθετης ιδιοκτησίας, αλλά παρέχονται στον έτερο συγκύριο τα ανωτέρω δικαιώματα κατεδάφισης ή αποζημίωσης, όχι, όμως και δικαίωμα αναγνώρισης της ακυρότητας, για την παραπάνω αιτία, της σύστασης της κάθετης ιδιοκτησίας.

Με βάση τα παραπάνω, ο λόγος της εφέσεως με τον οποίο ο εναγόμενος - εκκαλών υποστηρίζει ότι η σύσταση των προαναφερομένων καθέτων ιδιοκτησιών επί του ... κληροτεμαχίου είναι άκυρη, είναι αβάσιμος και απορριπτέος. Με τον δεύτερο λόγο της εφέσεως ο εναγόμενος ισχυρίζεται ότι δυνάμει άτυπης δωρεάς που καταρτίσθηκε με το από 15.4.1974 ιδιωτικό συμφωνητικό που επικυρώθηκε με την 42/2007 απόφαση του Ειρηνοδικείου Συκέας, ο ως άνω παππούς του, Χ.

Μ., του μεταβίβασε διαιρετό και αυτοτελές τμήμα του ... κληροτεμαχίου, εμβαδού 2.584 τ.μ., το οποίο ταυτίζεται κατά τα όρια και τις διαστάσεις των πλευρών του με την υπό στοιχείο Β' κάθετη ιδιοκτησία, μαζί με την υπάρχουσα στο τμήμα αυτό ισόγεια κατοικία, εμβαδού 25 τ.μ. και ότι το εν λόγω διαιρετό τμήμα έκτοτε νέμεται και κατέχει, χωρίς να ενοχληθεί από κανέναν γενόμενος αποκλειστικός κύριος αυτού.

Ο λόγος αυτός της εφέσεως είναι αβάσιμος και απορριπτέος, διότι η στηριζόμενη σε έκτακτη χρησικτησία ένσταση ιδίας κυριότητας, που με τον λόγο αυτό επιχειρεί να προβάλλει ο εναγόμενος, πέραν της αοριστίας της, συνισταμένης στη μη αναφορά σε αυτήν των υλικών πράξεων νομής που ο ίδιος διενήργησε στο παραπάνω διαιρετό τμήμα επί 20 έτη και οι οποίες προσιδιάζουν στη φύση και τον προορισμό του (ΑΠ 368/2020, ΑΠ 1088/2019, ΑΠ 1125/2018) και φανερώνουν τη βούλησή του να το έχει σαν δικό του, είναι και μη νόμιμη, καθόσον από το έτος 1974, που, κατά τους ισχυρισμούς του εναγομένου, άρχισε να νέμεται το διαιρετό αυτό τμήμα μέχρι το έτος 1985, οπότε συστήθηκε από τον παππού του για το ίδιο τμήμα κάθετη ιδιοκτησία με συμβόλαιο γονικής παροχής υπέρ της μητέρας του, δεν συμπληρώνεται 20ετής νομή.

Τέλος, με τον τρίτο λόγο εφέσεως, ο εναγόμενος ισχυρίζεται επί λέξει ότι "η ως άνω συμπεριφορά του αντιδίκου και η αξίωση αυτού που επιδιώκει με την αγωγή του, αντίκειται στην καλή πίστη, στα χρηστά ήθη, τον κοινωνικό και οικονομικό σκοπό του δικαιώματος, που απαγορεύεται και γι'αυτό η αγωγή του πρέπει να απορριφθεί ως καταχρηστική (άρθρο 281 ΑΚ).".

Ο λόγος αυτός της έφεσης, με τον οποίο προτείνεται από τον εναγόμενο - εκκαλούντα ένσταση καταχρηστικής αξίωσης της αγωγής του ενάγοντος - εφεσίβλητου είναι αόριστος και απορριπτέος, καθόσον στην ένσταση αυτή δεν διαλαμβάνεται σαφής έκθεση των γεγονότων που την θεμελιώνουν σύμφωνα με το νόμο και δικαιολογούν την άσκησή της (ΑΠ 1451/2019,ΑΠ 691/2018, ΑΠ 1070/2017, ΑΠ 856/2017), καθόσον ο εναγόμενος επικαλείται αορίστως την "ως άνω συμπεριφορά" του ενάγοντος, χωρίς να εξειδικεύει σε ποια συγκεκριμένα περιστατικά αναφέρεται και ποια είναι η συγκεκριμένη συμπεριφορά του ενάγοντος που του δημιούργησε, και μάλιστα ευλόγως, την πεποίθηση ότι αυτός δεν πρόκειται να ασκήσει το επίδικο δικαίωμα του για την αναγνώριση της κυριότητάς του επί της ως άνω κάθετης ιδιοκτησίας και τη διενέργεια των αντίστοιχων κτηματολογικών διορθώσεων.

Συνακόλουθα με τα παραπάνω, πρέπει να γίνει τυπικά και κατ'ουσίαν δεκτή η έφεση, να εξαφανισθεί η εκκαλουμένη 131/2011 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Χαλκιδικής και, μετά την κράτηση της υποθέσεως και την εκδίκαση από τον παρόν δικαστήριο της από 30.3.2010 αγωγής, να γίνει δεκτή αυτή ως νόμιμη και κατ'ουσίαν βάσιμη και να αναγνωρισθεί ο ενάγων αποκλειστικός κύριος της προαναφερόμενης με στοιχείο Α' κάθετης ιδιοκτησίας και ο εναγόμενος αποκλειστικός κύριος της με στοιχείο Β' κάθετης ιδιοκτησίας και να διορθωθούν οι ανακριβείς πρώτες εγγραφές στο Κτηματολογικό Βιβλίο του Κτηματολογικού Γραφείου Συκέας, ώστε να δημιουργηθούν δύο νέα κτηματολογικά φύλλα, έκαστο για κάθε μία από τις ανωτέρω δύο αυτοτελείς κάθετες ιδιοκτησίες, στα οποία στο μεν ένα θα αναγραφεί ως δικαιούχος κυριότητας κατά ποσοστό 100% ο ενάγων, με τίτλο κτήσης το .../20.9.1985 συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Συκιάς, Τρύφωνα Κυριακίδη, νομίμως μεταγραμμένο στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Συκιάς, στον τόμο ...

με αριθμό ..., στο δε δεύτερο θα αναγραφεί ως δικαιούχος κυριότητας, κατά ποσοστό 100% ο εναγόμενος, με τίτλο κτήσης το .../13.4.2005 συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Πολυγύρου, Αναστασίας Γουγιώνη- Χατζηπαζαρλή, νομίμως μεταγραμμένο στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Συκιάς, στον τόμο ... με αριθμό ..., σε συνδυασμό με το .../20.9.1985 συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Συκιάς, Τρύφωνα Κυριακίδη, νομίμως μεταγραμμένο στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Συκιάς, στον τόμο ...

με αριθμό .... Τέλος, εφόσον η έφεση, λόγω της ερημοδικίας του εκκαλούντος ως εναγομένου στην πρωτόδικη δίκη, έγινε δεκτή, πρέπει να επιστραφεί στον εκκαλούντα το νόμιμο παράβολο συνολικού ποσού 200 ευρώ που κατατέθηκε κατά την άσκησή της (άρθρο 495 παρ. 4 ΚΠολΔ) και να συμψηφιστούν τα δικαστικά έξοδα μεταξύ των διαδίκων, για τον παρόντα βαθμό δικαιοδοσίας, λόγω της ιδιαίτερης δυσχέρειας στην ερμηνεία των κανόνων δικαίου που εφαρμόσθηκαν (άρθρα 179 και 183 ΚΠολΔ.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Δικάζει αντιμωλία των διαδίκων.

Δέχεται τυπικά και κατ'ουσίαν την έφεση.

Εξαφανίζει την 131/2011 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Χαλκιδικής.

Διατάσσει την επιστροφή του παραβόλου ποσού διακοσίων (200) ευρώ στον εκκαλούντα.

Κρατεί και δικάζει την από 30.3.2010 αγωγή.

Δέχεται κατ' ουσίαν την αγωγή.

Αναγνωρίζει: α) ότι ο ενάγων είναι αποκλειστικός κύριος μιας αυτοτελούς και διαιρεμένης ιδιοκτησίας - κάθετης ιδιοκτησίας, υπό στοιχείο Α', ήτοι μίας οικοδομής με ισόγειο εμβαδού 153 τ.μ. και υπόγειο εμβαδού 50 τ.μ. που είναι κτισμένη επί τμήματος, εμβαδού 2.552 τ.μ. κείμενου στο νότιο μέρος του γεωτεμαχίου με ΚΑΕΚ ...

και συνορευόμενου γύρωθεν ανατολικά επί πλευράς τεθλασμένης Ι-Ε-Ζ-Η-Θ μήκους 106,82 γρ.μ. με απαλλοτριωθείσα ζώνη της επαρχιακής οδού ..., δυτικά επί πλευράς Α-Κ μήκους 90,40 γρ.μ με το με αριθμό ... κληροτεμάχιο, βόρεια και επί πλευράς Ι-Κ μήκους 33 γρ.μ. με υπόλοιπο τμήμα του ίδιου ακινήτου και νότια επί πλευράς Α-Θ μήκους 25 γρ.μ.

με το με αριθμό ... κληροτεμάχιο, στην οποία κάθετη ιδιοκτησία αντιστοιχεί ποσοστό συγκυριότητας επί του γεωτεμαχίου 50% εξ αδιαιρέτου, όπως το διακεκριμένο αυτό τμήμα εμφαίνεται με τα στοιχεία Α-Κ-Ι-Ε-Ζ-Η-Θ-Α στο από 9.9.1985 τοπογραφικό διάγραμμα του αρχιτέκτονα μηχανικού, Μ. Ε. και β) ότι ο εναγόμενος είναι αποκλειστικός κύριος μίας αυτοτελούς και διαιρεμένης ιδιοκτησίας - κάθετης ιδιοκτησίας υπό στοιχείο Β', δηλαδή μίας παλαιάς ισόγειας οικίας, εμβαδού 45,15 τ.μ.

και του δικαιώματος μελλοντικής ανοικοδόμησης, σύμφωνα με τις πολεοδομικές διατάξεις, που είναι κτισμένη επί τμήματος εμβαδού και 2.763 τ.μ., κατά το από 9.9.1985 τοπογραφικό διάγραμμα του αρχιτέκτονα μηχανικού Μ. Ε., κείμενου στο βόρειο τμήμα του γεωτεμαχίου με ΚΑΕΚ ..., συνορευόμενου ανατολικά επί πλευράς τεθλασμένης Γ-Δ-Ι μήκους 86,30 γρ.μ.

με απαλλοτριωθείσα ζώνη της επαρχιακής οδού ..., δυτικά επί πλευράς Β-Κ μήκους 90,26 γρ.μ. με το με αριθμό ... κληροτεμάχιο, βόρεια και επί πλευράς Β-Γ μήκους 29 γρ.μ. με κοινοτική έκταση και νότια επί πλευράς Ι-Κ μήκους 33 γρ.μ. με υπόλοιπο τμήμα του ίδιου ακινήτου, στην οποία κάθετη ιδιοκτησία αντιστοιχεί ποσοστό συγκυριότητας επί του γεωτεμαχίου 50% εξ αδιαιρέτου, όπως το διακεκριμένο αυτό τμήμα εμφαίνεται με τα στοιχεία Β-Γ-Δ-Ι-Κ-Β στο προαναφερόμενο τοπογραφικό διάγραμμα του αρχιτέκτονα μηχανικού Μ.

Ε.. Το ανωτέρω ακίνητο, πρώην ελαιώνας, εμβαδού 5.315 τ.μ. (και 5.167 τ.μ. κατά την κτηματογράφηση), βρίσκεται στη θέση "..." της εποικισθείσας περιοχής του αγροκτήματος "..." ... και ήδη τοπικής κοινότητας ... της Δημοτικής Ενότητας ... του Δήμου ... Χαλκιδικής, αποτελεί το δυτικό τμήμα του ... κληροτεμαχίου, που το έτος 1969 κατατμήθηκε από την επαρχιακή οδό ...

σε δύο τμήματα, απεικονίζεται δε στο παραπάνω τοπογραφικό διάγραμμα με τα στοιχεία Α-Κ-Β-Γ-Δ-Ι-Ε-Ζ-Η-Α και συνορεύει ανατολικά και επί πλευράς τεθλασμένης Γ-Δ-Ι-Ε-Ζ-Η μήκους 193,15 γρ.μ. με απαλλοτριωθείσα ζώνη επαρχιακής οδού ..., δυτικά και επί πλευράς Α-Κ-Β μήκους 187 γρ.μ. με το ... κληροτεμάχιο, βόρεια και επί πλευράς Β-Γ μήκους 29 γρ.μ.

με κοινοτική έκταση και νότια επί πλευράς Α-Θ μήκους 25 γρ.μ. με το ... κληροτεμάχιο.

Διατάσσει τη διόρθωση των ανακριβών πρώτων εγγραφών στο Κτηματολογικό Βιβλίο του Κτηματολογικού Γραφείου Συκέας, ώστε να δημιουργηθούν δύο νέα κτηματολογικά φύλλα, έκαστο για κάθε μία από τις ανωτέρω δύο αυτοτελείς κάθετες ιδιοκτησίες, στα οποία στο μεν ένα θα αναγραφεί ως δικαιούχος κυριότητας κατά ποσοστό 100% ο ενάγων, με τίτλο κτήσης το .../20.9.1985 συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Συκιάς, Τρύφωνα Κυριακίδη, νομίμως μεταγραμμένο στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Συκιάς, στον τόμο ... με αριθμό ..., στο δε δεύτερο θα αναγραφεί ως δικαιούχος κυριότητας, κατά ποσοστό 100% ο εναγόμενος, με τίτλο κτήσης το .../13.4.2005 συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Πολυγύρου, Αναστασίας Γουγιώνη- Χατζηπαζαρλή, νομίμως μεταγραμμένο στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Συκιάς, στον τόμο ... με αριθμό ..., σε συνδυασμό με το .../20.9.1985 συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Συκιάς, Τρύφωνα Κυριακίδη, νομίμως μεταγραμμένο στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Συκιάς, στον τόμο ... με αριθμό ....

Συμψηφίζει μεταξύ των διαδίκων τα δικαστικά έξοδα για τον παρόντα βαθμό δικαιοδοσίας.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 28 Μαΐου 2023.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 4 Οκτωβρίου 2023.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ