14/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 14 / 2014 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 14/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Βασίλειο Λυκούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ανδρέα Δουλγεράκη, Νικόλαο Πάσσο, Δημήτριο Κόμη και Στυλιανή Γιαννούκου, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, την 1η Οκτωβρίου 2013, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ομόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία "ΑΦΟΙ Μ. - ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΟΕ", που εδρεύει στο ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Αρετή Μαργαρίτη.

Του αναιρεσιβλήτου: Β. Φ. του Δ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Θωμά Κουβέλη με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 16-3-2006 αγωγές του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 354/2008 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου, 477/2010 του Εφετείου Αθηνών και μετά την άσκηση ανακοπής ερημοδικίας από την ήδη αναιρεσείουσα η 2676/2012 του ίδιου Εφετείου. Την αναίρεση των δύο αποφάσεων του Εφετείου Αθηνών ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 17-12-2012 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Κόμης διάβασε την από 17-9-2013 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως.

Η πληρεξούσια της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 553 παρ. 1 εδ. α' του ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται μόνο κατά των αποφάσεων που δεν μπορούν να προσβληθούν με ανακοπή ερημοδικίας και έφεση. Κατά δε το επόμενο άρθρο 554, αν η ανακοπή ερημοδικίας απορρίφθηκε, η αναίρεση απευθύνεται κατά της απόφασης που απέρριψε την ανακοπή, οπότε θεωρείται ότι συμπροσβάλλεται, με την αναίρεση, και η ερήμην απόφαση, κατά της οποίας είχε απευθυνθεί η ανακοπή, εφόσον δεν παρήλθε η προθεσμία για την άσκηση αναίρεσης κατά της αποφάσεως αυτής.

Σύμφωνα με την πρώτη των ως άνω διατάξεων, η ερήμην οριστική απόφαση του Εφετείου υπόκειται σε αναίρεση μόνον αφότου έπαψε να υπόκειται σε ανακοπή ερημοδικίας, είτε διότι παρήλθε άπρακτη η προθεσμία της ανακοπής, η οποία αρχίζει με την επίδοση της ερήμην αποφάσεως, είτε διότι ο διάδικος παραιτήθηκε του δικαιώματός του να ασκήσει ανακοπή.

Αν ασκηθεί εμπροθέσμως ανακοπή, η ερήμην εφετειακή απόφαση υπόκειται σε αναίρεση αφότου εκδοθεί η απόφαση του Εφετείου που απορρίπτει την ανακοπή, η οποία επίσης υπόκειται έκτοτε σε αναίρεση. Έτσι, η εμπρόθεσμη άσκηση ανακοπής αναστέλλει την έναρξη της προθεσμίας αναιρέσεως κατά της ερήμην αποφάσεως, η οποία επαναρχίζει αφότου επιδοθεί η απόφαση που απορρίπτει την ανακοπή (Ολ.ΑΠ 11/1998).

Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων, το Εφετείο Αθηνών, με την προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 477/2010 απόφασή του, δέχθηκε τυπικά και κατ' ουσίαν την από 22-10-2008 έφεση του ενάγοντος και ήδη αναιρεσιβλήτου κατά της υπ' αριθμ. 354/2008 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών ερήμην της εναγομένης - εφεσίβλητης και ήδη αναιρεσείουσας ομόρρυθμης εταιρείας (άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ).

Κατά της αποφάσεως αυτής του Εφετείου Αθηνών, η οποία επιδόθηκε στην αναιρεσείουσα, που δικάσθηκε ερήμην (ως εφεσίβλητη), στις 16-3-2010 (βλ. υπ' αριθμ. 1253/16-3-2010 έκθεση επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Αθηνών ...), η τελευταία άσκησε στις 30-3-2010, δηλαδή εμπροθέσμως (άρθρο 503 παρ. 1 ΚΠολΔ), ανακοπή ερημοδικίας, η οποία απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη με την προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 2676/2012 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, που επιδόθηκε στην αναιρεσείουσα στις 13-12-2012 (βλ.

τη σχετική επισημείωση της παραπάνω δικαστικής επιμελήτριας επί αντιγράφου της αποφάσεως αυτής, περί επιδόσεώς της στην αναιρεσείουσα στις 13-12-2012). Έτσι, η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως, η οποία ασκήθηκε, δηλαδή κατατέθηκε στο Εφετείο Αθηνών στις 18-12-2012 (αρ. καταθ. 1092/2012), είναι εμπρόθεσμη (άρθρο 564 παρ. 1 ΚΠολΔ) τόσο ως προς την απορριπτική της ανακοπής υπ' αριθμ. 2676/2012 απόφαση, όσο και ως προς την ερήμην υπ' αριθμ. 477/2010 απόφαση και, ως εμπρόθεσμη, είναι παραδεκτή, απορριπτομένου ως αβασίμου του περί του αντιθέτου ισχυρισμού του αναιρεσιβλήτου.

Στον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας ορίζεται: α) στο άρθρο 124 παρ. 2 ότι, αν το πρόσωπο έχει στον τόπο όπου πρόκειται να γίνει η επίδοση κατοικία, κατάστημα, γραφείο ή εργαστήριο, είτε μόνο του είτε με άλλον, ή εργάζεται εκεί ως υπάλληλος, εργάτης, ή υπηρέτης, η επίδοση σε άλλο μέρος δεν μπορεί να γίνει χωρίς τη συναίνεσή του, β) στο άρθρο 126 παρ. 1 στοιχ.

δ' ότι η επίδοση για νομικά πρόσωπα ή άλλες ενώσεις προσώπων γίνεται στον εκπρόσωπό τους, σύμφωνα με το νόμο ή το καταστατικό, γ) στο άρθρο 127 παρ. 1 ότι η επίδοση συνίσταται στην παράδοση του εγγράφου στα χέρια του προσώπου προς το οποίο γίνεται, δ) στο άρθρο 129 ότι, αν ο παραλήπτης της επίδοσης δεν βρίσκεται στο κατάστημα, στο γραφείο ή στο εργαστήριο, που προβλέπει το άρθρο 124 παρ. 2, το έγγραφο παραδίδεται στα χέρια του διευθυντή του καταστήματος, του γραφείου ή του εργαστηρίου ή σε έναν από τους συνεταίρους, συνεργάτες, υπαλλήλους ή υπηρέτες, εφόσον έχουν συνείδηση των πράξεών τους και δεν συμμετέχουν στη δίκη ως αντίδικοι του παραλήπτη της επίδοσης και ότι, αν κανένα από τα παραπάνω πρόσωπα δεν βρίσκεται στο κατάστημα, στο γραφείο ή στο εργαστήριο, εφαρμόζονται όσα ορίζονται στο άρθρο 128 παρ. 4, ήτοι θυροκόλληση του εγγράφου ενώπιον μάρτυρα, παράδοση αντιγράφου αυτού στα χέρια του αρμόδιου αστυνομικού οργάνου και ταχυδρόμηση σε εκείνον προς τον οποίο απευθύνεται η επίδοση σχετικής έγγραφης ειδοποίησης, οι ενέργειες δε αυτές βεβαιώνονται με αντίστοιχες αποδείξεις που συντάσσονται κάτω από την έκθεση της επίδοσης και ε) στο άρθρο 139 παρ. 1 στοιχ.

δ' ότι όποιος ενεργεί την επίδοση συντάσσει έκθεση, η οποία εκτός από όσα απαιτεί το άρθρο 117, πρέπει, μεταξύ άλλων, να περιέχει και μνεία του προσώπου στο οποίο παραδόθηκε το έγγραφο και τον τρόπο που επιδόθηκε σε περίπτωση απουσίας ή άρνησης του παραλήπτη ή των προσώπων που ορίζονται στα άρθρα 128 έως 135 και 138.

Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την επισκόπηση της πρώτης των προσβαλλόμενων αποφάσεων, δηλαδή της υπ' αριθμ. 2676/2012, με αυτήν το Εφετείο Αθηνών, δεχθέν κατά την δικάσιμο της 22-11-2011, κατά την οποία είχε προσδιορισθεί η εκδίκαση της από 29-3-2010 ανακοπής ερημοδικίας της ήδη αναιρεσείουσας ομόρρυθμης εταιρείας κατά της υπ' αριθμ. 477/2010 αποφάσεως του ίδιου Εφετείου, ότι η ανακόπτουσα δεν εμφανίσθηκε, παρά το ότι κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα, απέρριψε την ανακοπή αυτή ως ανυποστήρικτη, λόγω της ερημοδικίας της ανακόπτουσας.

Ειδικότερα, το Εφετείο, με την ως άνω προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 2676/2012 απόφασή του, δέχθηκε τα εξής: Από το νομίμως προσκομιζόμενο από τον καθού η ανακοπή ερημοδικίας, ήδη αναιρεσίβλητο, αντίγραφο της από 29-3-2010 ανακοπής ερημοδικίας κατά της υπ' αριθμ. 477/2010 αποφάσεως του Δικαστηρίου τούτου (Εφετείου Αθηνών), προκύπτει ότι η συζήτηση της ανακοπής γίνεται με επιμέλεια του καθού.

Από δε την υπ' αριθμ. 1279/27-5-2010 έκθεση επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Αθηνών ..., που προσκομίζει και επικαλείται ο καθού η ανακοπή, προκύπτει ότι αντίγραφο της ανακοπής, με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση για την παραπάνω δικάσιμο (22-11-2011), επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα στην ανακόπτουσα ομόρρυθμη εταιρεία, η οποία, όμως, δεν εμφανίσθηκε στη δικάσιμο αυτή κατά την εκφώνηση της υποθέσεως στη σειρά της από το πινάκιο.

Συνεπώς - καταλήγει το Εφετείο - πρέπει η ανακόπτουσα να δικασθεί ερήμην και να απορριφθεί η ανακοπή ερημοδικίας ως ανυποστήρικτη. Η αναιρεσείουσα - ανακόπτουσα ομόρρυθμη εταιρεία, με τον πρώτο λόγο του αναιρετηρίου, προβάλλει: 1) ότι παρά το νόμο δικάσθηκε ερήμην κατά τη συζήτηση της από 29-3-2010 ανακοπής της, στις 22-11-2011, ενώπιον του Εφετείου Αθηνών, μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 2676/2012 απόφασή του, ενώ το δικάσαν Εφετείο έπρεπε να κηρύξει απαράδεκτη τη συζήτηση της ανακοπής της, λόγω μη νόμιμης κλητεύσεώς της, διότι η προς αυτήν επίδοση του δικογράφου της ανακοπής έγινε με θυροκόλληση σε διεύθυνση, ήτοι στην οδό ...

αριθμ. 4 στο ..., με την οποία, κατά τον χρόνο της επιδόσεως (27-5-2010), δεν είχε πλέον καμία σχέση, αφού περί τα τέλη Απριλίου 2010 μετέφερε το γραφείο της έδρας της στην οδό ... αριθμ. 209 και ... στο ..., την αλλαγή δε αυτή δήλωσε στην ιστοσελίδα της στο διαδίκτυο, γεγονός που ομολογεί και ο αντίδικός της και 2) ότι η αυτή προσβαλλόμενη απόφαση στερείται νόμιμης βάσεως, λόγω ανεπαρκών αιτιολογιών, καθόσον το Εφετείο δεν παραθέτει στις αιτιολογίες της (κατ' εκτίμηση του λόγου αυτού) όλα τα κατά τα άρθρα 124, 126, 128 και 129 ΚΠολΔ απαιτούμενα στοιχεία για το σύννομο της κλητεύσεώς της (ανακόπτουσας) κατά την δικάσιμο της 22-11-2011.

Έτσι δε το Εφετείο υπέπεσε στις προβλεπόμενες από τους αριθμούς 6, 14 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλειες, όπως υποστηρίζει με το αναιρετήριο η αναιρεσείουσα. Από το προσκομιζόμενο Καταστατικό Σύστασης Ομόρρυθμης Εταιρείας, με την επωνυμία "ΑΦΟΙ Μ. - ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Ο.Ε." (αναιρεσείουσα), που φέρει ημερομηνία 6-1-2004 και το οποίο καταχωρήθηκε στα βιβλία εταιρειών του Πρωτοδικείου Αθηνών με αύξοντα αριθμό 1080/2004, προκύπτει ότι, ως έδρα της εταιρείας ορίσθηκε ο Δήμος ...

και γραφείο της το επί της οδού ... αριθμ. 11 γραφείο, με απόφαση δε των διαχειριστών τα γραφεία της εταιρείας είναι δυνατόν να μεταφέρονται σε οποιονδήποτε άλλο τόπο εντός της περιφέρειας του Δήμου Γέρακα. Από την προσκομιζόμενη Τροποποίηση του ως άνω Εταιρικού Καταστατικού της αναιρεσείουσας ομόρρυθμης εταιρείας, με ημερομηνία 25-10-2007, που καταχωρήθηκε στα βιβλία εταιρειών του Πρωτοδικείου Αθηνών με αύξοντα αριθμό 17845/2007, προκύπτει ότι η έδρα της αναιρεσείουσας μεταφέρθηκε στην οδό ...

αριθμ. 4 στο .... Από δε το προσκομιζόμενο υπ' αριθμ. πρωτ. 61232/2012 πιστοποιητικό της Γραμματέας του Πρωτοδικείου Αθηνών (Τμήμα Εταιρειών - Σωματείων) προκύπτει ότι μέχρι τις 14-12-2012, εκτός από τις παραπάνω εγγραφές, καμία άλλη μεταβολή δεν καταχωρήθηκε στο Πρωτοδικείο Αθηνών που να αφορά την αναιρεσείουσα ομόρρυθμη εταιρεία.

Περαιτέρω, με την προαναφερθείσα υπ' αριθμ. 1279/27-5-2010 έκθεση επιδόσεως, η δικαστική επιμελήτρια του Πρωτοδικείου Αθηνών Ν. Β. βεβαιώνει, ότι στις 27-5-2010, ημέρα Πέμπτη και ώρα 12.05', πήγε στο ... για να επιδώσει προς την ομόρρυθμη εταιρεία, με την επωνυμία "ΑΦΟΙ Μ. - ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Ο.Ε." (αναιρεσείουσα), η οποία εδρεύει στο ..., οδός ...

αριθμ. 4, ακριβές αντίγραφο της από 29-3-2010 ανακοπής ερημοδικίας της εταιρείας αυτής κατά του Β. Φ. και κατά της υπ' αριθμ. 477/2010 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών, με τις κάτω από το δικόγραφο της ανακοπής πράξεις καταθέσεως και ορισμού δικασίμου την 22-11-2011 και με κλήση για να παραστεί η ανακόπτουσα εταιρεία στη συζήτηση της ανακοπής κατά την δικάσιμο αυτή και (ότι), αφού δεν βρήκε κανένα από τους νομίμους εκπροσώπους της στην έδρα της, που βρίσκεται στην οδό ...

αριθμ. 4 στο ..., ούτε κάποιον από τους διευθυντή, υποδιευθυντή ή υπάλληλο αυτής, αλλά την πόρτα των γραφείων της έδρας της κλειστή, την οποία κτύπησε πολλές φορές αλλά απάντηση δεν πήρε, κόλλησε σ' αυτήν το παραπάνω δικόγραφο, μπροστά στον μάρτυρα Α. Γ.. Η προαναφερθείσα έκθεση επιδόσεως συνοδεύεται: 1) από την από 27-5-2010 απόδειξη παράδοσης αντιγράφου θυροκολληθέντος εγγράφου σε αστυνομικό τμήμα, από την οποία προκύπτει, ότι στις 27-5-2010 η αυτή ως άνω δικαστική επιμελήτρια πήγε στο Αστυνομικό Τμήμα Γέρακα και, επειδή απουσίαζε ο Προϊστάμενος, παρέδωσε στον Αξιωματικό Υπηρεσίας Π.

Ξ. (Αστυφύλακα) αντίγραφο του εγγράφου που θυροκόλλησε και 2) από την από 28-5-2010 βεβαίωση ΕΛΤΑ, από την οποία προκύπτει, ότι στις 28-5-2010 η ίδια δικαστική επιμελήτρια παρέδωσε στην υπάλληλο των ΕΛΤΑ, περιοχής Αγίας Βαρβάρας Παλ. Φαλήρου, Δ. Π. συστημένο γράμμα, με έγγραφη ειδοποίηση, σχετική με τις προηγηθείσες ως άνω πράξεις της θυροκολλήσεως και της εγχειρήσεως του εν λόγω δικογράφου, απευθυνόμενη στην αναιρεσείουσα ομόρρυθμη εταιρεία, η οποία, σημειωτέον, ως ανακόπτουσα, δήλωσε με το δικόγραφο της ανακοπής της (άρθρο 119 ΚΠολΔ) ως διεύθυνση της έδρας της την οδό ...

αριθμ. 4 στο .... Από τα παραπάνω, πλήρως αποδεικνύεται ότι, κατά τον χρόνο που συντελέσθηκε η επίδοση του δικογράφου της από 29-3-2010 ανακοπής ερημοδικίας στην ανακόπτουσα, δηλαδή στις 27-5-2010, η τελευταία είχε την έδρα της στην οδό ... αριθμ. 4 στο ..., όπου βρισκόταν και το γραφείο της εταιρείας, στην πόρτα του οποίου θυροκολλήθηκε το δικόγραφο αυτό, παρουσία μάρτυρα.

Από το όλο δε περιεχόμενο της ως άνω υπ' αριθμ. 1279/27-5-2010 εκθέσεως επιδόσεως προκύπτει, ότι η εν λόγω έκθεση δεν στερείται κανενός των απαιτουμένων για το κύρος της, κατά νόμο, στοιχείων. Επομένως, μετά ταύτα, το Εφετείο, με το να δικάσει ερήμην της ανακόπτουσας, δεχόμενο ότι αυτή κλητεύθηκε νόμιμα (και εμπρόθεσμα), και να απορρίψει την ανακοπή της ως ανυποστήρικτη, λαμβάνοντας υπόψη την προαναφερόμενη έκθεση επιδόσεως, δεν υπέπεσε στις πλημμέλειες των αριθμών 6 και 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ.

Γι' αυτό, ο πρώτος, κατά τα οικεία μέρη του από τους αριθμούς 6 και 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, λόγος της αναιρέσεως, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος. Ο ίδιος λόγος αναιρέσεως, κατά το από το άρθρο 559 αριθμ. 19 ΚΠολΔ μέρος του, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος, διότι οι παραπάνω διατάξεις των άρθρων 124, 126, 128 και 129 ΚΠολΔ, οι οποίες, όπως εκτιμάται, φέρονται ότι παραβιάσθηκαν εκ πλαγίου, είναι δικονομικές, με αποτέλεσμα, να μην ιδρύεται ο από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως, καθόσον με τον λόγο αυτό ελέγχονται μόνον οι παραβάσεις ουσιαστικού και όχι δικονομικού δικαίου.

Από την επισκόπηση της δεύτερης των προσβαλλόμενων αποφάσεων, δηλαδή της υπ' αριθμ. 477/2010 του Εφετείου Αθηνών, προκύπτει ότι, με την απόφαση αυτή, το Εφετείο δέχθηκε ότι κατά τη δικάσιμο της 5-5-2009, κατά την οποία είχε προσδιορισθεί η εκδίκαση της από 22-10-2008 εφέσεως του ήδη αναιρεσιβλήτου κατά της υπ' αριθμ. 354/2008 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, η εφεσίβλητη, ήδη αναιρεσείουσα ομόρρυθμη εταιρεία, αν και κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα για να παραστεί κατά τη συζήτηση της εφέσεως αυτής, όπως τούτο προκύπτει από την υπ' αριθμ. 1054/25-11-2008 έκθεση επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Αθηνών ..., δεν παραστάθηκε κατά την παραπάνω δικάσιμο (5-5-2009), όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε στη σειρά της από το οικείο πινάκιο, ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο με δήλωση κατά το άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Έτσι το Εφετείο δίκασε ερήμην της εφεσίβλητης, ωστόσο προχώρησε στη συζήτηση της εφέσεως σαν να ήταν και αυτή παρούσα, σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις. Με την προαναφερθείσα υπ' αριθμ. 1054/25-11-2008 έκθεση επιδόσεως, που προσκομίζεται, η δικαστική επιμελήτρια του Πρωτοδικείου Αθηνών Ν. Β. βεβαιώνει, ότι στις 25-11-2008, ημέρα Τρίτη και ώρα 11.30', πήγε στο ...

για να επιδώσει προς την ομόρρυθμη εταιρεία, με την επωνυμία "ΑΦΟΙ Μ. - ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Ο.Ε." (αναιρεσείουσα), η οποία εδρεύει στο ..., οδός ... αρ. 11, ακριβές αντίγραφο της από 22-10-2008 εφέσεως του Β. Φ. κατά της άνω εταιρείας και κατά της υπ' αριθμ. 354/2008 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με τις κάτω από το δικόγραφο της εφέσεως πράξεις καταθέσεως και ορισμού δικασίμου την 5-5-2009 και με κλήση για να παραστεί η εφεσίβλητη εταιρεία στη συζήτηση της εφέσεως κατά την δικάσιμο αυτή και (ότι), αφού δεν βρήκε κανένα από τους νομίμους εκπροσώπους της εφεσίβλητης εταιρείας στην έδρα της, που βρίσκεται στην οδό ...

αριθμ. 11 στο ..., επέδωσε το παραπάνω δικόγραφο στην όπως της δήλωσε υπάλληλό της Ε. Κ., εντεταλμένη για την παραλαβή των δικογράφων. Ενόψει αυτών, η επίμαχη επίδοση του προαναφερόμενου δικογράφου ήταν νόμιμη και έγκυρη, καθόσον έγινε στο γραφείο της αναιρεσείουσας (τότε εφεσίβλητης) επί της οδού ... αριθμ. 11 στο ..., το οποίο (γραφείο), προφανώς, εξακολουθούσε να διατηρεί αυτή και μετά την, κατά τα προεκτεθέντα, μεταφορά της έδρας της, αφού στο γραφείο αυτό βρέθηκε η υπάλληλός της Ε.

Κ., η οποία μάλιστα, όπως δήλωσε στην δικαστική επιμελήτρια, ήταν εντεταλμένη για την παραλαβή δικογράφων. Το γεγονός δε αυτό, ότι δηλαδή η ως άνω Ε. Κ. ήταν υπάλληλος της εφεσίβλητης (ήδη αναιρεσείουσας) εταιρείας, ως προς το οποίο η έκθεση επιδόσεως αποτελεί, κατά το άρθρο 440 ΚΠολΔ, πλήρη απόδειξη, επιτρεπομένης όμως ανταποδείξεως, δεν αποδεικνύεται ότι δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια από τα προσκομιζόμενα, προς ανταπόδειξη, από την αναιρεσείουσα έγγραφα, ήτοι α) τα αντίγραφα των εκκαθαριστικών σημειωμάτων φόρου εισοδήματος του εκ των ομορρύθμων εταίρων της αναιρεσείουσας Δ.

Μ. και της ανωτέρω συζύγου του Ε. Κ., των οικονομικών ετών 2007 έως και 2012, από τα οποία προκύπτει ότι δεν δηλώθηκε εισόδημα της Ε. Κ. κατά τα έτη αυτά και β) το φωτοαντίγραφο του βιβλιαρίου ασθενείας του ως άνω Δ. Μ., εκδοθέντος από τον Οργανισμό Ασφάλισης Ελευθέρων Επαγγελματιών (Ο.Α.Ε.Ε.), από το οποίο προκύπτει ότι η Ε.

Κ. ήταν έμμεσα ασφαλισμένη στον Ο.Α.Ε.Ε. ως μέλος της οικογένειας του άμεσα ασφαλισμένου συζύγου της Δ. Μ., ενόψει του ότι η έννοια του εργαζομένου (υπαλλήλου, εργάτη κ.λπ.) δεν εξαρτάται από το σκοπό ή το είδος της παρεχόμενης εργασίας, ούτε από τον τρόπο καθορισμού και καταβολής του μισθού (άρθρα 6 του Α.Ν. 765/ 1943 και 648 του ΑΚ), δεν παύει δε να υπάρχει και όταν η εργασία είναι παράνομη, εφόσον και στην περίπτωση αυτή δημιουργείται έννομη σχέση από τον αδικαιολόγητο πλουτισμό.

Επίσης, από κανένα άλλο αποδεικτικό στοιχείο δεν προκύπτει ότι η αναφερόμενη στην υπ' αριθμ. 1054/25-11-2008 έκθεση επιδόσεως Ε. Κ., που ως υπάλληλος της αναιρεσείουσας παρέλαβε αντίγραφο της από 22-10-2008 εφέσεως του αναιρεσιβλήτου κατ' αυτής, δεν ήταν και υπάλληλός της. Εξάλλου, την κρίση του το Δικαστήριο τούτο, ότι το οίκημα επί της οδού ...

αριθμ. 11 στο ..., όπου, σύμφωνα με την παραπάνω έκθεση της δικαστικής επιμελήτριας, έγινε η εν λόγω επίδοση, εξακολουθούσε να αποτελεί γραφείο της αναιρεσείουσας εταιρείας, τη στηρίζει και στην προσκομιζόμενη από τον αναιρεσίβλητο υπ' αριθμ. 1253/16-3-2010 έκθεση επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας ..., από την οποία προκύπτει ότι στην αναιρεσείουσα επιδόθηκε αντίγραφο της παραπάνω υπ' αριθμ. 477/2010 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών στο γραφείο της, στην ίδια διεύθυνση (στην οδό ...

αριθμ. 11 στο ...), το οποίο παρέλαβε ο υπάλληλός της, εντεταλμένος για την παραλαβή δικογράφων, όπως δήλωσε στην δικαστική επιμελήτρια, Θ. Μ., κατά της αποφάσεως δε αυτής η αναιρεσείουσα άσκησε, όπως ήδη έχει αναφερθεί, εμπρόθεσμα την ως άνω από 29-3-2010 ανακοπή ερημοδικίας (επί της οποίας εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 2676/2012 απόφαση του Εφετείου Αθηνών).

Επομένως, μετά από αυτά, το Εφετείο που δέχθηκε, με την προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 477/2010 απόφασή του, ότι η εφεσίβλητη (αναιρεσείουσα) κλητεύθηκε νόμιμα (και εμπρόθεσμα) και δίκασε την υπόθεση ερήμην της, λαμβάνοντας υπόψη την υπ' αριθμ. 1054/25-11-2008 έκθεση επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Αθηνών ..., η οποία (έκθεση επιδόσεως), όπως προκύπτει από το όλο περιεχόμενό της, δεν στερείται κανενός των απαιτουμένων για το κύρος της, κατά νόμο, στοιχείων, δεν υπέπεσε στις προβλεπόμενες από το άρθρο 559 αριθμ. 6 και 14 ΚΠολΔ πλημμέλειες και γι' αυτό ο δεύτερος λόγος της αναιρέσεως, κατά τα οικεία μέρη του, με τα οποία υποστηρίζεται το αντίθετο, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.

Ο ίδιος λόγος αναιρέσεως, κατά το από το άρθρο 559 αριθμ.19 ΚΠολΔ μέρος του, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος, με βάση τα όσα προεκτέθηκαν στη προηγούμενη σκέψη, όπου εξετάσθηκε ο αντίστοιχος λόγος αναιρέσεως κατά της πρώτης των προσβαλλόμενων αποφάσεων, δηλαδή της υπ' αριθμ. 2676/2012 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα, που ηττήθηκε, να πληρώσει τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, κατά το νόμιμο αίτημα αυτού (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 17-12-2012 αίτηση της ομόρρυθμης εταιρείας, με την επωνυμία "ΑΦΟΙ Μ. - ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Ο.Ε.", για αναίρεση της υπ' αριθμ. 2676/2012 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών και της υπ' αριθμ. 477/2010 αποφάσεως του ίδιου Εφετείου. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα να πληρώσει τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 19 Νοεμβρίου 2013. Και

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 7 Ιανουαρίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ