14/2008 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 14 / 2008 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 14/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B1’ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αναστάσιο - Φιλητά Περίδη, Αντιπρόεδρο, Μάριο - Φώτιο Χατζηπανταζή, Ειρήνη Αθανασίου, Αλέξανδρο Νικάκη και Βαρβάρα Κριτσωτάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 6 Νοεμβρίου 2007, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) ...., 2) .... και 3) ...., που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Κωνσταντίνο Σιμιτσή, βάσει δηλώσεως του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ., ο οποίος δεν κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Εταιρίας με την επωνυμία "Εταιρία Πετρελαίων Βορείου Αιγαίου ΕΠΕ", που εδρεύει στην Καβάλα και εκπροσωπείται νόμιμα και 2) Εδρεύουσας στο Τορόντο του Καναδά και νομίμως εκπροσωπουμένης κοινοπραξίας των εταιριών α) "Denison Mines Limited", που εδρεύει στο Τορόντο του Καναδά, β) "Hellenic Overseas (Holdings) Ltd", που εδρεύει στο Λονδίνο του Ηνωμένου Βασιλείου, γ) "White Shield Greece Oil Corporation", που εδρεύει στη Ν. Υόρκη των ΗΠΑ και δ) "Ποσειδών ΑΕ Πετρελαίων", που εδρεύει στην Αθήνα.

Η 1η αναιρεσίβλητη εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξούσιους δικηγόρους της Γεώργιο Λεβέντη και Κων/νο Κυριακίδη. Η 2η αναιρεσίβλητη δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 29-7-1999 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Καβάλας και συνεκδικάστηκε με τις από 4-6-1999 και 24-7-1999 αγωγές άλλων προσώπων, που δεν είναι διάδικοι στην παρούσα δίκη. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 202/2003 του ίδιου Δικαστηρίου και 487/2004 του Εφετείου Θράκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 30-12-2004 αίτησή τους και τους από 30-4-2005 πρόσθετους λόγους. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Μάριος - Φώτιος Χατζηπανταζής, διάβασε την από 10-11-2006 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του Δικαστηρίου αυτού Αρεοπαγίτη Εμμανουήλ Καλούδη, με την οποία εισηγήθηκε να γίνουν δεκτοί οι λόγοι της αναιρέσεως πρώτος, δεύτερος, και τέταρτος του αναιρετηρίου, και του δικογράφου των προσθέτων, να απορριφθούν δε οι λοιποί λόγοι της αναιρέσεως. Οι πληρεξούσιοι της 1ης αναιρεσίβλητης ζήτησαν την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως και των προσθέτων λόγων και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, κατά το άρθρο 566 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ., το έγγραφο της αναιρέσεως πρέπει να περιέχει τα κατά τα άρθρα 118 έως 120 του αυτού Κώδικα απαιτούμενα στοιχεία, τα οποία, εκτός των άλλων, είναι και η κατοικία όλων των διαδίκων και των νομίμων αντιπροσώπων τους και, αν πρόκειται για νομικά πρόσωπα, η επωνυμία και η έδρα τους, προς το σκοπό διευκολύνσεως της βεβαιώσεως της ταυτότητας αυτών και τον καθορισμό της αρμοδιότητας του δικαστηρίου.

Η ακριβής αναγραφή της διευθύνσεως και ιδίως της οδού και του αριθμού της οικίας ή του καταστήματος του καθ’ ου ενεργείται η διαδικαστική πράξη δεν αποτελεί ουσιώδες στοιχείο του δικογράφου. Αντίθετα, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 119 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ., τέτοιο στοιχείο αποτελεί ο ακριβής καθορισμός στο δικόγραφο της διευθύνσεως του διαδίκου, που ενεργεί τη διαδικαστική πράξη.

Η παράλειψη αναγραφής του στοιχείου αυτού, όπως προκύπτει από τις διατάξεις των άρθρων 118 έως 121 Κ.Πολ.Δ., δεν συνεπάγεται το απαράδεκτο της διαδικαστικής πράξεως, ούτε την ακυρότητα του δικογράφου, αλλ’ έχει μόνο στην περίπτωση της μη αναγραφής της διευθύνσεως του ενεργούντος τη διαδικαστική πράξη διαδίκου τις ειδικώς στο άρθρο 121 του αυτού Κώδικα οριζόμενες συνέπειες, που περιορίζονται σε αναπληρωματικούς τρόπους επιδόσεως.

Συγκεκριμένα, επιτρέπεται όλες οι επιδόσεις να γίνουν στον αντίκλητο, ακόμη και εκείνες που πρέπει να γίνουν στον ίδιο διάδικο και, σε περίπτωση κατά την οποία δεν υπάρχει αντίκλητος ή υπάρχει, αλλά είναι άγνωστη διεύθυνση αυτού και του διαδίκου, οι επιδόσεις αυτές μπορεί να γίνουν στη γραμματεία του δικαστηρίου ενώπιον του οποίου διεξάγεται η δίκη.

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 142 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ., κάθε διάδικος ή άλλος ενδιαφερόμενος μπορεί να διορίσει αντίκλητο για να παραλαμβάνει τα έγγραφα, που του κοινοποιούνται, ο δε διορισμός αυτού γίνεται αφ’ ενός μεν για όλες ή ορισμένες από τις δικαστικές ή εξώδικες επιδόσεις, που του απευθύνονται και αφορούν μία ή περισσότερες ή όλες τις υποθέσεις του, αφ’ ετέρου δε με δήλωση στη γραμματεία του πρωτοδικείου της κατοικίας του και, αν κάνει τη δήλωση κάτοικος του εξωτερικού, γίνεται στη γραμματεία του πρωτοδικείου της πρωτεύουσας.

Στη δήλωση αυτή αναφέρεται με ακρίβεια η διεύθυνση της κατοικίας ή του γραφείου του αντικλήτου και ο αρμόδιος υπάλληλος της γραμματείας συντάσσει έκθεση, που υπογράφει ο ίδιος και εκείνος που κάνει τη δήλωση και καταχωρίζεται σε ευρετήριο με την αλφαβητική σειρά των επωνύμων. Εξάλλου, κατά το άρθρο 124 παρ. 1-2 Κ.Πολ.Δ., η επίδοση επιτρέπεται οπουδήποτε βρεθεί το πρόσωπο, προς το οποίο πρόκειται να γίνει και, αν το πρόσωπο έχει στον τόπο, όπου πρόκειται να γίνει η επίδοση, κατοικία, κατάστημα, γραφείο ή εργαστήριο, είτε μόνο του είτε με άλλο ή εργάζεται εκεί ως υπάλληλος, εργάτης ή υπηρέτης, η επίδοση σε άλλο μέρος δεν μπορεί να γίνει χωρίς τη συναίνεσή του.

Κατά δε το άρθρο 126 παρ. 1δ’ Κ.Πολ.Δ., η επίδοση γίνεται, για νομικά πρόσωπα ή άλλες ενώσεις προσώπων, στον εκπρόσωπό τους, σύμφωνα με το νόμο ή το καταστατικό. Από τις διατάξεις αυτές συνάγεται ότι η επίδοση, εφόσον το πρόσωπο προς το οποίο πρέπει να γίνει συναινεί, δεν έχει τοπική οριοθέτηση, αλλά μπορεί να γίνει σε οποιοδήποτε τόπο βρεθεί αυτό.

Αν όμως το πρόσωπο προβάλλει αντιρρήσεις ή για οποιοδήποτε λόγο αδυνατεί να παραλάβει το προς επίδοση έγγραφο, ο νόμος διαγράφει τοπική οριοθέτηση, έξω από την οποία δεν είναι επιτρεπτή η επίδοση και αν γίνει δεν έχει έννομες συνέπειες. Έτσι, αν το πρόσωπο έχει στον τόπο, που πρόκειται να γίνει η επίδοση, κατοικία, κατάστημα, γραφείο ή εργαστήριο, είτε μόνο του είτε με άλλο ή απασχολείται σ’ αυτό ως υπάλληλος ή εργάτης ή υπηρέτης, η επίδοση, για να έχει έννομες συνέπειες, πρέπει να γίνει σ’ αυτό και μόνο με τη συναίνεσή του εκτός από το χώρο αυτό.

Στην προκείμενη περίπτωση, οι αναιρεσείοντες, όπως προκύπτει από το δικόγραφο της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως και εκείνο των προσθέτων λόγων αυτής, παρέλειψαν να αναγράψουν την ακριβή διεύθυνση της έδρας της δεύτερης αναιρεσίβλητης κοινοπραξίας των αναφερομένων εταιριών, που εδρεύει στο Τορόντο Καναδά.

Ακολούθως, οι αναιρεσείοντες, κατά τις επικαλούμενες και προσκομιζόμενες υπ’ αριθ. ...’ και ..... εκθέσεις επιδόσεως του αρμοδίου στο Πρωτοδικείο Αθηνών δικαστικού επιμελητή ...., επέδωκαν κυρωμένο αντίγραφο της εν λόγω αιτήσεως αναιρέσεως και των προσθέτων λόγων αυτής με την υπάρχουσα παρά πόδας εκάστου οικείου δικογράφου πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτησή τους κατά τη δικάσιμο της 5ης Δεκεμβρίου 2006, από την οποία αναβλήθηκε η συζήτηση αυτών κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, στη δεύτερη αναιρεσίβλητη και συγκεκριμένα, στον Κωνσταντίνο Κυριακίδη, ως αντίκλητο και νόμιμο εκπρόσωπο αυτής.

Από κανένα όμως στοιχείο της οικείας δικογραφίας δεν προκύπτει ο διορισμός αυτού ως αντικλήτου της δεύτερης αναιρεσίβλητης για την παραλαβή των κοινοποιουμένων προς αυτή εγγράφων, καθόσον οι αναιρεσείοντες δεν επικαλέσθηκαν και δεν προσκόμισαν βεβαίωση του αρμοδίου γραμματέα του Πρωτοδικείου Αθηνών περί του διορισμού του.

Επίσης, η επίδοση των ανωτέρω δικογράφων, ως εκ της αναφερόμενης σ’ αυτά έδρας της δεύτερης αναιρεσίβλητης, έπρεπε να γίνει στο Τορόντο Καναδά, αφού δεν προκύπτει ούτε και από τις ως άνω εκθέσεις επιδόσεως ότι διατηρεί αυτή υποκατάστημα στην Αθήνα και, κατά την έννοια της διατάξεως του άρθρου 124 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ., η επίδοση αυτών μπορούσε να γίνει στην κατοικία ή το γραφείο του εν λόγω νομίμου εκπροσώπου αυτής μόνο εφόσον ο τελευταίος διατηρούσε κατοικία ή γραφείο στο Τορόντο Καναδά, ενώ η επίδοση αυτών σε άλλο τόπο, όπως και στην Αθήνα, μπορούσε να γίνει μόνο κατόπιν της συναινέσεως τούτου.

Όμως, κατά το χρόνο της επιδόσεως των ανωτέρω δικογράφων δεν υπήρξε τέτοια συναίνεση του φερομένου ως και νομίμου εκπροσώπου της δεύτερης αναιρεσίβλητης Κων.Κυριακίδη, αφού από το περιεχόμενο των ως άνω εκθέσεων επιδόσεως προκύπτει ότι αυτά δεν επιδόθηκαν ιδιοχείρως στον τελευταίο και η συνεργάτιδά του στο γραφείο του ......

αρνήθηκε να τα παραλάβει και, συνεπεία της εν λόγω αρνήσεως, ο δικαστικός επιμελητής προέβη στη θυροκόλληση αυτών. Κατόπιν των ανωτέρω εκτιθεμένων, εφόσον η επίδοση στη δεύτερη αναιρεσίβλητη των εν λόγω δικογράφων δεν επέφερε την έννομη συνέπεια της κλητεύσεως αυτής πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως και των προσθέτων λόγων αυτής ως προς όλους τους διαδίκους, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 576 παρ. 2 και 3 Κ.Πολ.Δ.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΚΗΡΥΣΣΕΙ απαράδεκτη τη συζήτηση της από 30.12.2004 αιτήσεως και του από 30.4.2005 δικογράφου των προσθέτων λόγων για αναίρεση της υπ’ αριθ. 487/2004 αποφάσεως του Εφετείου Θράκης.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 20 Νοεμβρίου 2007.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 8 Ιανουαρίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ