149/2008 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 149 / 2008 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 149/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Φώσκολο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου - Μπρίλλη, Μίμη Γραμματικούδη, Λεωνίδα Ζερβομπεάκο και Χαράλαμπο Παπαηλιού, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 7 Νοεμβρίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. Χ1 και 2. Χ2, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Μαρία Διαμαντάκου με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Των αναιρεσίβλητων: 1. Ψ1 και 2. Ψ2, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Κωνσταντίνο Δεμερτζή με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 26-3-2002 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 6488/2003 του ίδιου Δικαστηρίου και 3007/2005 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 5-5-2006 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Παπαηλιού ανέγνωσε την από 29-10-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ο από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ. 1 εδαφ. α' του ΚΠολΔ προβλεπόμενος λόγος αναίρεσης ιδρύεται αν παραβιάστηκε κανόνας ουσιαστικού δικαίου, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοστεί, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του ή αν εφαρμοστεί, ενώ δεν έπρεπε, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα (Ολ. 7/2006).

Εξάλλου, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ. 19 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Με τους πρώτο και δεύτερο από το άρθρο 559 παρ. 1 και 19 ΚΠολΔ λόγους αναιρέσεως, οι αναιρεσείοντες προβάλλουν την αιτίαση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραβίασε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 291, 5, 1393 και 14 του ν. 3741/1929, 1, 2 και 3 του δ. 1024/1971, 1002, 1117, 1118, 1121 και 200 ΑΚ και περιέλαβε ανεπαρκείς αιτιολογίες σε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι αυτή δέχτηκε ανελέγκτως τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Δια του υπ' αριθμ. ........ συμβολαίου της Συμβολαιογράφου Αθηνών Αθηνάς Μαυράκη-Λέκκα, νομίμως μεταγραφέντος, περιήλθεν εις τους ενάγοντες λόγω πωλήσεως προς αυτούς, παρά των Γ1 και Γ2, και κατά το 1/2 εξ αδιαιρέτου, εν ακίνητο και δη μια παλαιά οικία ισόγεια μετά του οικοπέδου της (συνολικής) επιφανείας, οικίας 68,08 τ.μ.

και οικοπέδου σήμερον 158,38 τετρ. μ, και κατά τον τίτλον κτήσεως του δικαιοπαρόχου του 148 τετρ. μ, εις ..... εντός του εγκεκριμένου ρυμοτομικού σχεδίου στην θέση "....." ή "...." επί της οδού ....., εφ' ής φέρει τον αριθμόν 37α. Το οικόπεδο αυτό εξυπηρετείται από την οδόν ...... με διάδρομο, ο οποίος εξυπηρετεί την πωλούμενη ιδιοκτησία και την ιδιοκτησία της Ζ1 η οποία έχει δικαίωμα διελεύσεως.

και ο οποίος διάδρομος, έχει έκταση 24,70 τετρ.μ, εμφαινόμενος δε εις το από ...... τοπογραφικό διάγραμμα του Αρχιτέκτονος - Μηχανικού ........... υπό τα αλφαβητικά στοιχεία Ε-Ζ-Γ-Δ-Ε, συνορεύει Ανατολικώς με ΕΔ πλευρά μήκους 1,90 με οδόν ........, προς δε και το οικόπεδο προς την αυτήν πλευράν ήτοι ανατολικώς συνορεύει κατά εν μέρος επί πλευράς ΖΓ μήκους 1,90 μ.

με τον άνω διάδρομο, ο οποίος οδηγεί στην οδό ...... και κατά εν (άλλο) μέρος επί πλευράς Γ-Β μήκους 10,20 μ. με ακίνητο ιδιοκτησίας Ζ1, ενώ εις το αυτό συμβόλαιο αναγράφεται ότι το πωλούμενον ως άνω ακίνητο μεταβιβάζεται ελεύθερο δουλείας, πλην της επί του άνω διαδρόμου (δουλείας της Ζ1). Εις τους άνω πωλητάς Γ1,Γ2 το οικόπεδο μετά του διαδρόμου είχε περιέλθει, λόγω.

δωρεάς εν ζωή προς αυτούς παρά της μητρός των Γ3 δια του υπ' αριθμ, ......... συμβολαίου του Συμβ/φου Ν, Ιωνίας Δημοσθ. Ιω. Κοντάκου, νομίμως μεταγραφέντος, εις την δωρουμένην, ήτοι, έκταση των 148 τετρ.μ, συμπεριελαμβάνετο και η έκταση της εισόδου (διαδρόμου) από την οδόν ........ ("ήτις έσεται κοινόχρηστος, όπως ανεγράφετο εις αυτό"), ενώ εις την άνω δωρήτριαν, το ακίνητο μετά του διαδρόμου είχε περιέλθει λόγω πωλήσεως προς αυτήν παρά του Γ5 δια του υπ' αριθμ. .........

συμβολαίου του Συμ/φου Αθηνών Μάρκου Γεωργίου Παντελίδου, νομίμως μεταγραφέντος, εις την πωλουμένην. ήτοι, έκταση των 148 τετρ. μ. περιελαμβάνετο και η έκταση της εισόδου από την οδόν ......... ("ήτις έσεται κοινή μεταξύ αυτού και του προκτητορος του" όπως ανεγράφετο εις αυτό). Τέλος εις τον ανωτέρω Γ5 το άνω οικόπεδον μετά του διαδρόμου είχε περιέλθει λόγω -πωλήσεως προς αυτόν παρά του Γ4, δια του υπ' αριθμ, ...........

συμβολαίου του Συμ/φου Αθηνών Πολυδώρου Βαρδουλάκη, νομίμως μεταγραφέντος. Ειδικότερον εις το συμβόλαιον αυτό αναφέρεται ότι η έκταση, ήν ο ώδε "πωλητής Γ4 έχει εις την κυριότητά του, οικόπεδον 148 τετρ.μ., εις την οποίαν, έκταση συμπεριλαμβάνεται και η έκταση της εισόδου από την οδό ......., και την οποίαν, έκταση πωλεί εις τον Γ5, συνορεύει μετά της εισόδου της, ανατολικώς με την οδόν ......

εν μέρει επί προσώπου μέτρων δύο (2) και εν μέρει με την οικίαν ιδίου πωλητού πρώην και ήδη Ζ2 επί πλευράς μέτρων δέκα ( 10), ήτοι έχει τα ίδια όρια, κατά την άνω πλευράν, με τα αναφερόμενα εις το υπ' αριθμ. ...... ως άνω συμβόλαιο, διού απέκτησαν οι ενάγοντες, όπως ανεφέρθη. Περαιτέρω δια του ως άνω (.......) συμβολαίου οι συμβαλλόμενοι συνεφώνησαν ότι "η είσοδος από την οδόν ......

της πωλούμενης οικίας θα είναι κοινή μεταξύ αυτής και της παρακείμενης της εισόδου κειμένης οικίας πρώην ίδιου πωλητού και ήδη 103. Ζ2, εξυπηρετούσα και χρησιμεύουσα δια την πωλούμενην οικίαν ως κυρία είσοδος δια δε την παρακειμένην οικία Ζ2 ως είσοδος υπηρεσίας". Ούτω συνεστήθη δουλεία διελεύσεως και μάλιστα δια της εισόδου υπηρεσίας (αρθρ. 1121 ΑΚ), οι δ' ενάγοντες απέκτησαν το οικόπεδο, μετά της οικίας και του διαδρόμου βεβαρυμένον δια της δουλείας διόδου, ως άνω, διότι το εμπράγματο δικαίωμα της πραγματικής δουλείας, είναι παρεπόμενον της, κυριότητος πάνω στο δεσπόζον ακίνητον και μεταβιβάζεται μαζί, αυτοδικαίως εκ του νόμου, ανεξάρτητα μάλιστα από το αν έγινε ρητή μνεία της μεταβιβάσεως της δουλείας.

Εξ άλλου δια του υπ' αριθμ. ........ συμβολαίου της Συμ/φου Αθηνών Βασιλικής Νικ. Παπαηλία, νομίμως μεταγραφέντος, περιήλθεν εις τους εναγομένους λόγω πωλήσεως προς αυτούς παρά της Γ6 και κατά το 1 1/2 εξ αδιαιρέτου, εν οικόπεδο μετά της επ' αυτού παλαιάς ισογείου οικείας, εις την θέση όπου και το ακίνητο των εναγόντων και επί της οδού ......

αριθμ. 37 εκτάσεως 128,40 τετρ. Και το οποίο συνορεύει Ανατολικώς με πρόσωπο μήκους 11 μέτρων με οδόν ......(κατά το από ........ σχεδιάγραμμα του ........ προσαρτημένο στο συμβόλαιο του 1936) και κατά το από ......... τοπογραφικό διάγραμμα του Αρχιτ, Μηχανικού ........., Νοτίως με διάδρομο πλάτους μέτρων 1,80, Ανατολικώς με πρόσωπο Α-Β μήκους μέτρων 10,0 με την οδόν ......

και Δυτικώς με πλευρά Γ-Δ μήκους 9.40 μέτρων με ισόγειο κτίσμα ιδιοκτησίας αγνώστου "που αυλίζεται από τον προαναφερόμενο διάδρομο". Εις την άνω πωλήτρια Γ6 είχε περιέλθει λόγω πωλήσεως προς αυτήν παρά της Ζ1 δια του υπ' αριθμ. ........ συμβολαίου της Συμ/φου Αθηνών Μαργαρίτας συζ. Βασ. Πατσούλα, ενώ εις την άνω πωλήτρια το ακίνητο (οικόπεδο μετά της οικίας) είχε περιέλθει λόγο) προικός (κατά τα άρθρα 1412 παρ. 2 και 1414 ΑΚ ως ίσχυαν τότε) παρά του πατρός της Ζ2, δια του υπ' αριθμ. ........

συμβολαίου του Συμ/φου Αθηνών Αθανασίου Δημ. Θανοπούλου, νομίμως μεταγραφέντος, με τα αυτά ακριβώς όρια ως και εις τα προηγούμενα συμβόλαια. Τέλος εις τον ανωτέρω Ζ2 το οικόπεδο μετά της οικίας είχε περιέλθει λόγω πωλήσεως προς αυτόν παρά του Γ4, δια του υπ' αριθμ. ....... συμβολαίου του Συμ/φου Αθηνών Όθωνος Εμμαν.

Κυρέλλου, νομίμως μεταγραφέντος. Εις το συμβόλαιον αυτό οι άνω συμβαλλόμενοι συνεφώνησαν ότι "η είσοδος της. υπηρεσίας της πωλούμενης ως άνω οικίας θα είναι κοινή μεταξύ αυτής και της παρακείμενης και ακριβώς όπισθεν αυτής συνεχόμενης· ετέρας οικίας του αυτού πωλητού" (ήτοι του Γ4) "εξυπηρετούσα την μεν πωλουμένην δια του παρόντος οικίαν ως είσοδος υπηρεσίας, την δε συνεχoμένην ετέραν οικίαν του αυτού πωλητού ως κυρία είσοδος".

Ούτως αποδεικνύεται ότι ο Γ4 κοινός απώτατος δικαιοπάροχος όλων των διαδίκων (αμφοτέρων, δηλαδή, των διαδίκων μερών), επώλησεν εις τους δικαιοπαρόχους των εναγομένων το οικόπεδον μετά της οικίας, το έχον πρόσοψη επί της οδού ......., χωρίς εις ουδέν εκ των συμβολαίων των να διαλαμβάνεται ότι η μεταβιβαζομένη κατά κυριότητα έκταση περιλαμβάνει και τον επίδικο διάδρομο.

Μετά ταύτα ο τελευταίος ούτος παρέμεινεν εις την κυριότητα του, για να τον μεταβιβάσει μετεγενέστερα το έτος 1941, στον απώτερο δικαιοπάροχο των εναγόντων Γ5. Και τούτο διότι το όμορο ακίνητο των εκκαλούντων-εναγόντων, το οποίον ευρίσκεται όπισθεν του ακινήτου των εφεσιβλήτων-εναγομένων, είναι περίκλειστο και επικοινωνεί με την ο δον ......

μέσω του διαδρόμου. Εν όψει δε του ότι η είσοδος υπηρεσίας της πωλούμενης το 1936 οικίας των εναγομένων, εξήρχετο εις τον διάδρομον, δι' αυτόν ακριβώς τον λόγον, δια του συμβολαίου του ......, συνεστήθη η δουλεία διόδου (υπέρ των εναγομένων). Δι' ό και το αναφερόμενον εις αμφότερα αυτά, ότι η είσοδος από την οδόν ......

θα είναι "κοινή" ερμηνευόμενον ως ασαφές κατά την καλή πίστη και τα χρηστά ήθη, κατ' ουδέν προσδίδει εις τον διάδρομον κοινόχρηστον χαρακτήρα, διότι μόνον δια τους ενάγοντας εχρησίμευε ως κυρία είσοδος, ενώ δια τους εναγομένους οι οποίοι είχαν κυρίαν είσοδον από την οδόν ...... κ' εξυπηρετούντο, εχρησίμευεν ατελώς ως δευτερεύουσα (είσοδος υπηρεσίας).

Εκ της τοιαύτης αναγραφής, άλλωστε, εις τα άνω συμβόλαια υπελήφθη εσφαλμένως ότι ο διάδρομος ήτο "κοινόχρηστος" και ως τοιούτος ανεγράφη εις τους τίτλους των εναγόντων (βλ. το υπ' αριθμ, ...... συμβόλαιο), όπου αναφέρεται ότι εις την έκταση των 148 τετρ. συμπεριλαμβάνεται και η έκταση της εισόδου, ήτις έσεται κοινόχρηστος και υπ' αριθμ. ......, όμως όπου αναφέρεται επίσης ότι εις την έκταση των 148 τετρ.

μ. περιλαμβάνεται και η έκταση της εισόδου από την οδόν ......, ήτις έσεται κοινή.

Πέραν όλων αυτών. πρέπει να σημειωθεί, ότι κοινόχρηστος ιδιωτική οδός νοείται μόνον επί εξ αδιαιρέτου συγκυριότητας, ήτις όμως, εν όψει των άνω αποδειχθέντων, δεν υπάρχει στην προκειμένη περίπτωση και συνεπώς ο όρος "κοινόχρηστος" εις τα συμβόλαια, ουδεμία έχει έννομη επιρροή, Μετά πάντα ταύτα οι ενάγοντες τυγχάνουν συγκύριοι, του ακινήτου μετά του διαδρόμου επί του οποίου οι εναγόμενοι μόνο δουλεία διελεύσεως έχουν (βλ.

και την από ....... αίτηση του Χ1 προς την υπηρεσία πολεοδομίας εις την οποίαν αναφέρει ούτος, ζητών άδεια διεργασίας επί του διαδρόμου, ότι ούτος συνορεύει με την οικία του, από τον οποίον διάδρομο έχει πέρασμα και αυλίζεται). Οι εναγόμενοι όμως προέβησαν εις πράξεις μη αναγκαίας δια την άσκηση της, υπερβάντες ανεπιτρεπτώς τις εξυπηρετούμενες ανάγκες του ακινήτου των (αρθρ.1124, 1125 ΑΚ).

Ούτως εγκαταστήσαντες εις την οικίαν των τον Αύγουστο του 2002 μηχάνημα κλιματισμού ΑΙΡΚΟΝΤΙΣΙΟΝ), ετοποθέτησαν την εξωτερική συσκευή αυτού απομακρύνσεως του ύδατος, εις τον εξωτερικόν τοίχον (της οικίας των) και εις τον υπεράνω του διαδρόμου ελεύθερον χώρον, ώστε ο σωλήν αποδρομής, να καταλήγει εις τον διάδρομον, με αποτέλεσμα την διάβρωση του δαπέδου αυτού εκ του εξερχόμενου, ύδατος.

Περαιτέρω δεν απεδείχθη ότι οι εναγόμενοι σταθμεύουν το μοτοποδήλατο τους επί του διαδρόμου, ώστε το μεν να παρακωλύεται η χρήση του από τους ενάγοντες, το δε να ενοχλούνται από τους θορύβους της μηχανής του. Όσον αφορά την επικαλούμενη υπό των εναγόντων διατάραξη δια της διανοίξεως τάφρου υπό των εναγομένων κατά μήκος του διαδρόμου των πρώτων, δια την τοποθέτηση σωλήνων αποχετεύσεως της οικίας των, δεν απεδείχθη ότι η τάφρος υπάρχει σήμερον (χρόνον ασκήσεως της αγωγής), ώστε να εμποδίζεται η διέλευση των εναγόντων, εχόντων δι' αυτού την κυρίαν είσοδον της οικίας των, κατά τα άνω εκτεθέντα.

Τέλος η επικαλούμενη πρόθεση των εναγομένων να προβούν εις την πλακόστρωση του διαδρόμου, δεν αποτελεί διατάραξη, ώστε να προσβάλει την κυριότητα των εναγόντων επ' αυτού. · Μετά ταύτα η αγωγή ως αρνητική κυριότητος (του διαδρόμου), πρέπει να γίνει δεκτή ως κατ' ουσίαν βάσιμος και να αναγνωρισθεί η κυριότης των εναγόντων επ' αυτού, υποχρεωθούν δε οι εναγόμενοι να άρουν την προσβολήν δια της αποξηλώσεως της εξωτερικής συσκευής κλιματισμού, και να παραλείπουν την προσβολήν αυτήν εις το μέλλον επ' απειλή των εις το διατακτικό ποινών (αρθρ. 947 Κ,Πολ,Δ.).

Η εκκαλουμένη, λοιπόν, απόφαση, έσφαλε δεχθείσα ότι ο διάδρομος είναι κοινόχρηστος (εις τον οποίον ενήργησαν αναγκαίας πράξεις). Δι' ό και πρέπει να γίνει δεκτή η έφεση των εναγόντων ως και κατ' ουσίαν βάσιμος, εξαφανισθεί η εκκαλουμένη και αφού κρατηθεί η υπόθεση, να δικαστεί η αγωγή και να γίνει δεκτή ως κατ' ουσίαν βάσιμος, κατά τα εις το διατακτικό".

Με αυτά που δέχθηκε η πληττόμενη απόφαση δεν παραβίασε ευθέως ή εκ πλαγίου με ασαφείς αιτιολογίες τις προαναφερόμενες ουσιαστικού δικαίου διατάξεις, αφού αναφέρονται σ' αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς λογικά κενά, τα προκύψαντα πραγματικά περιστατικά στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου ότι οι ενάγοντες και ήδη αναιρεσίβλητοι ήσαν κύριοι του επιδίκου διαδρόμου επί του οποίου είχε συσταθεί δουλεία διόδου υπέρ των εναγομένων και ήδη αναιρεσειόντων προκειμένου οι τελευταίοι να εισέρχονται από την είσοδο υπηρεσίας της οικίας τους και ότι δεν ήταν αυτός κοινόχρηστος, εφαρμόζοντας ορθά την ερμηνευτική διάταξη του άρθρου 200 ΑΚ ως προς τις δηλώσεις βουλήσεως των συμβαλλομένων στα μνημονευόμενα ως άνω αρχικά συμβόλαια ως προς την έννοια της κοινής εισόδου. Επομένως οι ως άνω λόγοι αναιρέσεως είναι αβάσιμοι.

Σύμφωνα με το άρθρο 559 αριθμ. 20 ΚΠολΔ, παραμόρφωση περιεχομένου εγγράφου υπάρχει και ιδρύει τον από τη διάταξη αυτή προβλεπόμενο λόγο αναιρέσεως, όταν το δικαστήριο της ουσίας, κατά προφανή παραμόρφωση του κειμένου, στο οποίο κυρίως στήριξε την κρίση του, δέχεται ως πράγματι περιεχόμενο σε αυτό κάτι τελείως αντίθετο και διαφορετικό από το αληθινό. Παραμόρφωση δεν υπάρχει, αν το δικαστήριο συνεκτιμά το έγγραφο με τα λοιπά αποδεικτικά μέσα, σε κάθε δε περίπτωση αν αυτό δέχεται ότι συνάγονται διάφορα συμπεράσματα από εκείνα που ο διάδικος υποστηρίζει.

Από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι το Εφετείο παραθέτοντας το περιεχόμενο μιας σειράς συμβολαιογραφικών εγγράφων, σε σχέση με το επίδικο διάδρομο, όπως το περιεχόμενο αυτό προσδιορίζεται στον προηγούμενο λόγο αναιρέσεως, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι επ' αυτού είχε συσταθεί δουλεία διόδου υπέρ των αναιρεσειόντων και ότι δεν ήταν αυτός κοινόχρηστος. Επομένως το δευτεροβάθμιο δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα αυτό εκτιμώντας το περιεχόμενο των συμβολαιογραφικών αυτών εγγράφων, καταφεύγοντας μάλιστα και στη διάταξη του άρθρου 200 ΑΚ περί ερμηνείας των συμβάσεων, έτσι ώστε να πρόκειται στην προκείμενη περίπτωση για εκτίμηση του περιεχομένου και όχι για λάθος ανάγνωση αυτών. Κατά συνέπεια ο από το άρθρο 559 αριθμ. 20 ΚΠολΔ τρίτος λόγος αναιρέσεως περί παραμορφώσεως του περιεχομένου των συμβολαιογραφικών αυτών εγγράφων, όσον αφορά το περιεχόμενο που αναφέρεται στον επίδικο διάδρομο, είναι αβάσιμος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την 5-5-2006 αίτηση των Χ1 και Χ2 για αναίρεση της 3007/2005 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία καθορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 8 Ιανουαρίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 23 Ιανουαρίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ