Appeal dismissed because the lower court's fact-finding on inheritance distribution was not subject to Supreme Court review.

Απόφαση 1499 / 2013 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1499/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Μαζαράκη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (λόγω μη υπάρξεως Αντιπροέδρου στο Τμήμα και κωλυομένου του αρχαιοτέρου της συνθέσεως Αρεοπαγίτη Βασιλείου Φούκα), Νικόλαο Μπιχάκη, Ερωτόκριτο Καλούδη, Αργύριο Σταυράκη και Ελένη Διονυσοπούλου, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 17 Απριλίου 2013, με την παρουσία και της γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ε. Π. του Γ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Μαυρουδή.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Μ. συζ. Γ. Λ., το γένος Α. Μ., κατοίκου ... και 2) Α. συζ. Α. Δ., το γένος Α. Μ., κατοίκου ..., οι οποίες εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο Λιάκο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 15-1-2002 και 21-1-2002 αγωγές των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκαν στο Ειρηνοδικείο Ελασσόνας και συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 45/2002 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 251/2006 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 16-7-2009 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ελένη Διονυσοπούλου ανέγνωσε την από 2-12-2010 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του Δικαστηρίου αυτού Αρεοπαγίτη Κωνσταντίνου Τσόλα, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη του.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 561 τταρ.1 ΚΠολΔ η εκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας πραγματικών γεγονότων και ιδιαίτερα του περιεχομένου εγγράφων δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου, εκτός αν παραβιάσθηκαν κανόνες δικαίου, στους οποίους συμπεριλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί ή αν υπάρχει λόγος αναίρεσης κατά το άρθρο 559 αριθ. 19 και 20 του ίδιου Κώδικα.

Στην προκειμένη περίπτωση με τον πρώτο λόγο αναίρεσης ο αναιρεσείων, υπό την επίκληση του αναιρετικού λόγου από το άρθρο 560 αριθ. 1, ψέγει το, δίκασαν ως Εφετείο, Πολυμελές Πρωτοδικείο Λάρισας, που απέρριψε κατ' ουσίαν την έφεση του αναιρεσείοντος κατά της 42/2002 απόφασης του Ειρηνοδικείου Ελασσόνας, το οποίο αφού συνεκδίκασε αγωγές των αναιρεσιβλήτων κατά του τελευταίου, διεκδικητική κυριότητας ακινήτου της πρώτης τούτων και αναγνωριστική κυριότητας ακινήτου της δεύτερης, τις δέχτηκε ως ουσιαστικά βάσιμες, διότι εσφαλμένα δέχθηκε ότι κατά το 1939 εχώρησε άτυπη διανομή του κοινού γεωργικού κλήρου μεταξύ των δικαιοπαρόχων των διαδίκων, ενώ αν ελάμβανε υπόψη τα δικαστικά τεκμήρια που προέκυπταν από τα εκατέρωθεν προσαγόμενα έγγραφα, θα οδηγείτο σε αντίθετη κρίση. Η αιτίαση, όμως, αυτή αναφέρεται αποκλειστικά στην εκτίμηση των αποδείξεων από το δικαστήριο της ουσίας, η οποία, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 561 παρ. 1 ΚΠολΔ, δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου. Συνεπώς ο λόγος αυτός της αναίρεσης είναι απαράδεκτος.

Όπως προκύπτει από τη διάταξη του άρθρου 560 αριθ. 1 εδ. β' ΚΠολΔ, η παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας ιδρύει λόγο αναίρεσης όταν το δικαστήριο εσφαλμένα χρησιμοποίησε ή παρέλειψε να χρησιμοποιήσει τα διδάγματα της κοινής πείρας, ήτοι τις γενικές αρχές για την εξέλιξη των φυσικών φαινομένων και των βιοτικών σχέσεων, που συνάγονται επαγωγικά από την εμπειρία, τη συμμετοχή στις συναλλαγές και τις τεχνικές ή επιστημονικές γνώσεις, οι οποίες έχουν γίνει κοινό κτήμα, για την ανεύρεση, με βάση αυτά, της αληθινής έννοιας κανόνα δικαίου ή την υπαγωγή στον κανόνα αυτό των πραγματικών περιστατικών που αποτέλεσαν τις παραδοχές του και όχι όταν χρησιμεύουν προς συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων ή προς εκτίμηση των αποδείξεων. Στην τελευταία αυτή περίπτωση, αν χρησιμοποιώντας τα διδάγματα της κοινής πείρας ή τα πορίσματα της επιστήμης αντίθετα προς τις αρχές της λογικής το δικαστήριο διαγνώσει εσφαλμένως ότι συνέτρεχαν ή όχι τα περιστατικά που στηρίζουν το δικαίωμα, δεν υπάρχει παραβίαση νόμου και δεν ιδρύεται ο λόγος αναιρέσεως από άρθρο 559 αρ.1 Κ.Πολ.Δ. (ΑΠ 1192/2010, ΑΠ 1711/2008, ΑΠ 1812/2008, ΑΠ 297/2007).

Με το δεύτερο λόγο αναίρεσης, από τον αριθ.1 εδ.β' του άρθρου 560 ΚΠολΔ, ο αναιρεσείων μέμφεται το Πολυμελές Πρωτοδικείο Λάρισας, διότι, με το να δεχθεί ότι οι άμεσοι δικαιοπάροχοι των διαδίκων προέβησαν κατά το 1939 σε άτυπη διανομή του αποτελουμένου από δέκα (10) κληροτεμάχια κοινού γεωργικού κλήρου τους, παραβίασε τα διδάγματα της κοινής πείρας, σύμφωνα με τα οποία σε περίπτωση εκουσίας ή δικαστικής διανομής καθένας κοινωνός λαμβάνει διαιρετώς τμήμα του επικοίνου ανάλογης αξίας με την αξία του εξ' αδιαιρέτου μεριδίου του, όταν είναι εφικτή η αυτούσια διανομή και τα οποία παρέλειψε να εφαρμόσει, αφού "αυτά απέκλειαν τη συναίνεση της δικαιοπαρόχου μου στην άτυπη διανομή του κλήρου, κατά τον τρόπο που ισχυρίζονται οι ενάγουσες, λόγω των απαράδεκτων αποτελεσμάτων της και συγκεκριμένα, λόγω της άνισης, σε βάρος της, διανομής της εδαφικής έκτασης του μεταξύ αυτής και του συγκληρούχου αδελφού της". Ο λόγος αυτός είναι απαράδεκτος, διότι ο ως άνω ισχυρισμός αναφέρεται στην εκτίμηση των αποδείξεων και αποτελεί επιχείρημα προς στήριξη των απόψεων του αναιρεσείοντος που εκφεύγει του ακυρωτικού ελέγχου κατ' άρθρο 561 παρ.1 Κ.Πολ.Δ.. Κατ' ακολουθίαν τούτων πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης. Ο αναιρεσείων, ως ηττώμενος διάδικος πρέπει να καταδικασθεί στην δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων (άρθρα 176, 183 Κ.Πολ.Δ.), όπως ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 16/7/2009 αίτηση του Ε. Π. περί αναιρέσεως της 251/2006 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Λάρισας, που δίκασε ως Εφετείο.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει στο ποσόν των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε, στην Αθήνα, στις 5 Ιουνίου 2013.

Δημοσιεύθηκε, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 15 Ιουλίου 2013.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ