Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds regarding jurisdiction and specific appeal reasons under Civil Procedure Code.

Απόφαση 1499 / 2009 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1499/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Καλαμίδα, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Διονύσιο Γιαννακόπουλο, Ιωάννη - Σπυρίδωνα Τέντε, Βασίλειο Φούκα και Νικόλαο Λεοντή, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 18 Μαΐου 2009, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "Αναπτυξιακή Εταιρία Κάμπου Νομού Πέλλας Α.Ε" που εδρεύει στην Κρύα Βρύση του Νομού Πέλλας και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία στο ακροατήριο εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο Καλλιόπη Μακρίδη.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Δήμου Χαλάστρας, Οργανισμού Τοπικής Αυτοδιοίκησης, όπως εκπροσωπείται νόμιμα από τον Δήμαρχο Χαλάστρας, που στο ακροατήριο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Δημήτριο Τσιαπράζη και 2. Δημοτικής Επιχείρησης Ύδρευσης και Αποχέτευσης Χαλάστρας, που εδρεύει στη Χαλάστρα και εκπροσωπείται νόμιμα, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Γεώργιο Παπαδόπουλο, που δεν κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 19.12.2003 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 20106/2005 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου και 2734/2006 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Την αναίρεση της τελευταίας ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 27- 3- 2007 αίτησής της.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Νικόλαος Λεοντής , ανέγνωσε την από 29 Απριλίου 2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της 101/27.3.2007 αιτήσεως για αναίρεση της 2734/30.10.2006 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Η πληρεξούσια της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, οι πληρεξούσιοι των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη 101/27-3-2007 αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η 2734/30-10-2006 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, κατάληξη της ακόλουθης διαδικαστικής διαδρομής, κατ' επιτρεπτή, κατά το άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, εκτίμηση των διαδικαστικών εγγράφων.

Ειδικότερα με την 45279/22-12-2003 αγωγή της δι'ατής ενάγουσας και ήδη αναιρεσείουσας ανώνυμης εταιρείας εφέρετο προς διάγνωση αξίωση αυτής κατά των εναγομένων και ήδη αναιρεσίβλητων α) Δήμου Χαλάστρας, Ο.Τ.Α. και β) της Δημοτικής Επιχείρησης 'Υδρευσης και Αποχέτευσης Χαλάστρας, απορρέουσα από ακύρως καταρτισθείσα μεταξύ των διαδίκων σύμβαση έργου, με αντικείμενο την εκπόνηση τεχνικής μελέτης για την κατασκευή Δικτύου Αποχέτευσης και Μονάδας Καθαρισμού Αποβλήτων, με θεμελίωσή της στις περί αδικαιολογήτου πλουτισμού διατάξεις.

Επί της εν λόγω αγωγής εκδόθηκε η 20106/2005 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, με την οποία κηρύχθηκε καθύλη αναρμόδιο και παρέπεμψε προς τούτο την υπόθεση στο αρμόδιο καθύλη, κατά τη νομική παραδοχή της, Πενταμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, στο οποίο εισήχθη η υπόθεση μετά την τελεσιδικία της παραπεμπτικής αποφάσεως και κατά την επακολουθήσασα ενώπιον αυτού συζήτησή της εκδόθηκε η 2734/2006 απόφασή του.

Κατά την από το Πενταμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης κυριαρχική εκτίμηση του δικογράφου της αγωγής δι'αυτής η ενάγουσα υποστηρίζουσα "ότι σκοπός της είναι να εκπονεί, είτε η ίδια είτε, αφού συμβληθεί με ιδιωτικά γραφεία μελετών, μελέτες για αναπτυξιακά έργα σχετικά με την προστασία του περιβάλλοντος και την καταπολέμηση της ρύπανσης, ισχυρίζεται στην συνέχεια ότι κατόπιν αποδοχής από αυτήν σχετικής άτυπης προσκλήσεως του πρώτου εναγομένου προχώρησε στην εκπόνηση της οριστικής μελέτης για την κατασκευή του δικτύου αποχέτευσης και της μονάδας καθαρισμού αποβλήτων του Δήμου Χαλάστρας με την προσδοκία σύναψης σύμβασης με τον πρώτο εναγόμενο, όταν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή εγκρινόταν να γίνει η χρηματοδότηση του έργου από το Γραφείο Συνοχής της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ακολούθως αναφέρει στην αγωγή ότι την 10.5.2001 παρέδωσε στον πρώτο εναγόμενο την οριστική μέλη του παραπάνω έργου. Για την περιγραφή της παραδοθείσας μελέτης η ενάγουσας αναφέρει τα εξής: Η μελέτη απαρτίζονταν από τα κάτωθι: Υδραυλική Μελέτη Γενική Οριζοντιογραφία Οριζοντιογραφίες έργου κατά μήκος τομές Αγωγών Αντλιοστασίων Δήμου Χαλάστρας Τεύχος Μικρών Τεχνικών Έργων Τεύχος Υδραυλικών Υπολογισμών Τεύχη Δημοπράτησης Τεύχος διακήρυξης Τεύχος Τεχνικών εκθέσεων Τεύχος Γενικής και Ειδικής Συγγραφής Υποχρεώσεων Τεύχος Αναλυτικών και Συνοπτικών Προϋπολογισμών Τεύχος Τεχνικών Προδιαγραφών Πολιτικού Μηχανικού Τεύχος Αναλύσεως Τιμών Τεύχος Προμετρήσεων Τεύχος Τιμολογίου Λοιπές Μελέτες Μελέτη Ηλεκτρομηχανολογικών Υπολογισμών και Τεχνικών Προδιαγραφών Προμελέτη Βιολογικού Καθαρισμού Μελέτη Διάθεσης Λυμάτων.

Στην συνέχεια αναφέρει ότι ο πρώτος εναγόμενος υπέβαλε την μελέτη της στο Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και ότι τελικά το Υπουργείο αυτό επέλεξε την μελέτη της μαζί με άλλες 29 από τις 275 που υπεβλήθησαν και ζήτησε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή την συνδρομή του Ταμείου Συνοχής της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την κατασκευή του έργου.

Ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενέκρινε την χρηματοδότηση του έργου κατά 75% του όλου κόστους, που ήταν 19.515000 ευρώ, [το 75% ήταν. 14.636250€] και όρισε ως αρμόδιο για την εκτέλεση του έργου την δεύτερη εναγομένη, η οποία με την δική της μελέτη προχώρησε στην προκήρυξη ανοικτού διαγωνισμού για την ανάθεση σε εργολάβο της κατασκευής του δεύτερου τμήματος του έργου [βιολογικός καθαρισμός λυμάτων], διαγωνισμός που διεξήχθη.

Ότι η νόμιμη αμοιβή της σύμφωνα με το π.δ 696/1974 για την μελέτη ίων υδραυλικών έργων ήταν 850.747 ευρώ και. για την μελέτη των τευχών δημοπράτησης 233.956 ευρώ, ενώ για την μελέτη Ηλεκτρομηχανολογικών Υπολογισμών η συνήθης στην αγορά αμοιβή είναι 29.347 ευρώ, για την προμελέτη βιολογικού καθαρισμού η συνήθης στην αγορά, αμοιβή είναι 14.673,5 ευρώ και για την μελέτη διάθεσης λυμάτων η συνήθης στην αγορά αμοιβή είναι 14.673,5 ευρώ, οπότε συνολικά η αμοιβή της για το σύνολο της μελέτης της είναι 1.143.295 ευρώ.

Να σημειωθεί ότι για τον προσδιορισμό της αμοιβής της των 850.747€ και των 233.956€, η ενάγουσα δεν αναφέρει με ποιο σημείο της μελέτης η κάθε υδραυλική εργασία ή το κάθε τεύχος δημοπράτησης συνδέεται αλλά περιγράφει επί μέρους εργασίας, το κόστος τιμής καθεμιάς, και τελικά το συνολικό κόστος του όλου έργου επί τη βάσει του οποίου [κόστους] η νόμιμη αμοιβή της σύμφωνα με μαθηματικό τύπο, που περιγράφει στην αγωγή και που αναφέρεται στα άρθρα 64,65 π.δ 696/1974.

Ισχυριζόμενη στη συνέχεια η ενάγουσα ότι και οι δύο εναγόμενοι έγιναν πλουσιότεροι χωρίς νόμιμη αιτία δηλ χωρίς έγκυρη σύμβαση, αφού δεν εδαπάνησαν χρήματα για την εκπόνηση της μελέτης και η ωφέλεια αυτή των εναγομένων έγινε από την περιουσία της, επιδιώκει βάσει των διατάξεων του αδικαιολογήτου πλουτισμού να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι να της καταβάλουν έκαστος σε ολόκληρο το ποσό των 1.143.395 ευρώ που αντιστοιχεί στην ελάχιστη νόμιμη αμοιβή της για την μελέτη που εξεπόνησε με το νόμιμο τόκο από 14.4.2003 χρονολογία κατά, την οποία έλαβαν από το Υπουργείο Οικονομίας ποσό 352000 ευρώ για πληρωμή της μελέτης, οπότε κατά την ενάγουσα όφειλαν να αντιληφθούν ότι οφείλουν όχι μόνον 1.143.395 ευρώ αλλά τους επ' αυτού του ποσού νομίμους τόκους, άλλως από.

την επίδοση της κρινόμενης αγωγής". Η με το προδιαληφθέν περιεχόμενο και αίτημα αγωγή αξιολογήθηκε από την εκδοθείσα επ'αυτής 2734/2006 απόφασή του ως αόριστη και απορρίφθηκε με την αιτιολογία "της αοριστίας της ως προς τον τρόπο περιγραφής της μελέτης που παραδόθηκε από την ενάγουσα στον πρώτο εναγόμενο", δεχόμενη παράλληλα "Μόνη η αναφορά των κεφαλαίων, που περιείχε η μελέτη όπως παραπάνω αναφέρθηκαν, χωρίς κανένα άλλο ειδικότερο προσδιορισμό του περιεχομένου της μελέτης επί του συγκεκριμένου έργου και της προσαρμογής του στους ειδικότερους χώρους του Δήμου Χαλάστρας, ώστε να είναι δυνατή η εξειδίκευση της μελέτης σύμφωνα με το κατασκευασθησόμενο έργο δεν αρκεί για το ορισμένο της περιγραφής, όπως το άρθρο 216 ΚΠολΔ ορίζει", καταλήγοντας "Η αναφορά της ενάγουσας στις προτάσεις ότι το περιεχόμενο της μελέτης υπάρχει στους προσκομιζόμενους τόμους της μελέτης, δεν θεραπεύει την αοριστία της αγωγής".

Κατά της τελευταίας αυτής αποφάσεως εναντιώνεται η ηττηθείσα εν άγουσα με την ένδικη αίτηση αναιρέσεως και με την έννοια αυτή ερευνώνται στη συνέχεια οι διατυπούμενοι δι'αυτής λόγοι αναιρέσεως. Ειδικότερα, η νομική αοριστία της αγωγής, δηλαδή εκείνη που συνδέεται, με την εκτίμηση του κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που πρέπει να εφαρμοσθεί, ελέγχεται ως παραβίαση από το άρθρο 559 αρ.1 ΚΠολΔ, αν το δικαστήριο για την κρίση του ως προς το νόμω βάσιμο της αγωγής, είτε αξίωσε περισσότερα στοιχεία από όσα ο νόμος απαιτεί, είτε αρκέσθηκε σε λιγότερα, ενώ αντίθετα η ποσοτική ή ποιοτική αοριστία της αγωγής, η οποία υπάρχει όταν δεν αναφέρονται όλα τα στοιχεία που απαιτούνται κατά νόμο για τη θεμελίωση του αιτήματος της αγωγής, ελέγχεται ως παράβαση από το άρθρο 559 αρ.8 ή 14 ΚΠολΔ.

Εξάλλου, κατά το άρθρο 151 του ν.1418/1984 "τα δημόσια έργα είναι έργα υποδομής της Χώρας που καλύπτουν βασικές ανάγκες του κοινωνικού συνόλου, συμβάλλουν στην ανάπτυξη των παραγωγικών δυνατοτήτων, στην αύξηση του εθνικούς προϊόντος, στην ασφάλεια της Χώρας και γενικά αποσκοπούν στην βελτίωση της ποιότητας της ζωής του λαού", κατά δεν την παράγραφο 3 του αυτού άρθρου "από τεχνική άποψη δημόσια έργα είναι όλα τα έργα που εκτελούν φορείς του δημοσίου τομέα και συνδέονται με οποιοδήποτε τρόπο με το έδαφος, το υπέδαφος ή τον υποθαλάσσιο χώρο, όπως και τα πλωτά τμήματα των τεχνικών έργων.

Ως έργο νοείται κάθε νέα κατασκευή ή επέκταση ή ανακαίνιση ή επισκευή ή συντήρηση και η οικονομικά ή τεχνικά αυτοτελής λειτουργία, καθώς και κάθε σχετική ερευνητική εργασία, που απαιτεί τεχνική γνώση και επέμβαση". Περαιτέρω, κατά το άρθρο 2 εδ.1 αυτού, ο νόμος αυτός εφαρμόζεται σε όλα τα έργα που προγραμματίζονται και εκτελούνται από τους φορείς που αναφέρονται στο άρθρο 14 παρ.1 του ν.2190/1994, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται και οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοικήσεως Α' και Β' βαθμού, οι οποίοι κατά τα άρθρα 277 επ.

του τότε ισχύοντος κωδικοποιητικού του Δημοτικού και Κοινοτικού Κώδικα π.δ/τος 410/1995 και ήδη 252 επ. του ν.3463/2006, μπορούν να συνιστούν επιχειρήσεις για την πραγματοποίηση των αναφερομένων στις εν λόγω διατάξεις σκοπών (εκτέλεση έργων, παραγωγή αγαθών ή παροχή υπηρεσιών με σκοπό την εξυπηρέτηση του κοινού και την οικονομική εκμετάλλευση των έργων), που αποτελούν νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου και διέπονται από τους κανόνες της ιδιωτικής οικονομίας, εφόσον δεν ορίζεται διαφορετικά.

Τέλος, κατά το άρθρο 1 του ν.716/1977 "Περί μητρώου μελετητών και αναθέσεως και εκπονήσεως μελετών" ο νόμος αυτός καθορίζει τους όρους και τη διαδικασία της αναθέσεως σε ιδιώτες, μελετητές και ιδιωτικά γραφεία μελετών για λογαριασμό του Δημοσίου ή Ν.Π.Δ.Δ. ή ΟΤΑ ή Δημοσίων Επιχειρήσεων και λοιπών Οργανισμών δημοσίου συμφέροντος, κατά δεν το άρθρο 23 αυτού για την δικαστική επίλυση των προκυπτουσών μεταξύ των συμβαλλομένων μερών διαφορών εφαρμόζονται οι διατάξεις περί εκτελέσεως δημοσίων έργων, με παραπομπή στις σχετικές διατάξεις του κατ' εκείνο το χρόνο ισχύοντος ν.δ. 1266/1972.

Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι το κατά τους αγωγικούς ισχυρισμούς θεμελιωτικό της αξιώσεως της ήδη αναιρεσείουσας έργο της εκπονήσεως τεχνικής μελέτης για την κατασκευή Δικτύου Αποχέτευσης και Μονάδας Καθαρισμού Αποβλήτων, που εκείνη ανέλαβε να πραγματοποιήσει και παρέδωσε στους αναιρεσίβλητους σε εκτέλεση της ατύπως και εντεύθεν ακύρως συνομολογηθείσης μεταξύ των διαδίκων συμβάσεως, αποτελεί δημόσιο έργο κατά την προδιαληφθείσα του όρου έννοια των διατάξεων του ν. 1418/1984, στο πεδίο εφαρμογής του οποίου εμπίπτει και από τον οποίο διέπεται.

Ειδικότερα, κατά τις δικονομικού Χαρακτήρος διατάξεις του άρθρου 13 αυτού και ήδη 77 του ν. 3669/2008 (κύρωση της κωδικοποίησης της νομοθεσίας κατασκευής δημοσίων έργων), με τον τίτλο "Δικαστική Επίλυση διαφορών), αρμόδιο δικαστήριο για την εκδίκαση κάθε διαφοράς μεταξύ των συμβαλλομένων, που προκύπτει από την κατασκευή δημόσιου έργου και επιλύεται με την άσκηση προσφυγής ή αγωγής, είναι το διοικητικό ή πολιτικό εφετείο της περιφέρειας, στην οποία εκτελείται το έργο (παρ.1,2), το οποίο, κατά το άρθρο 64 παρ.4 Εισ.Ν.ΚΠολΔ συγκροτείται από πέντε δικαστές.

Η εξαιρετική αρμοδιότητα του Εφετείου διατηρείται και στην περίπτωση κατά την οποία αντικείμενο της διαφοράς που προέκυψε από την εκτέλεση δημοσίου έργου είναι αξίωση από τον αδικαιολόγητο πλουτισμό, οι διατάξεις του οποίου εφαρμόζονται και στην περίπτωση δημόσιου έργου λόγω ακυρότητας της συμβάσεως.

Και στην περίπτωση αυτή ισχύει ο δικαιολογητικός λόγος της καθιερώσεως της εξαιρετικής καθύλη αρμοδιότητας του Εφετείου, αφού ιστορική βάση της αγωγής για τον προσδιορισμό της αξιώσεως από τον αδικαιολόγητο πλουτισμό αποτελεί η εκτέλεση του δημόσιου έργου υποκείμενη σχέση με βάση την οποία αξιολογείται η διαφορά ως διοικητική ή ιδιωτική (ΑΕΔ 2/1993).

Μάλιστα η εξαιρετική καθύλη αρμοδιότητα συνδέεται και με διαφοροποίηση της διαδικασίας, με ιδιαίτερα σημαντικού περιεχομένου δικονομικές ρυθμίσεις, η εφαρμογή των οποίων δικαιολογείται και επιβάλλεται και όταν η φερόμενη προς διάγνωση αξίωση ερείδεται στις περί αδικαιολογήτου πλουτισμού διατάξεις, αφού και στην περίπτωση αυτή πρόκειται για διαφορά από εκτέλεση δημοσίου έργου, στοιχείο που αποτέλεσε κατά τη νομοθετική βούληση τον δικαιολογητικό λόγο καθιερώσεως εξαιρετικής καθύλη αρμοδιότητας και θεσπίσεως ιδιαίτερων δικονομικών ρυθμίσεων.

Ενδεικτικά αναφέρεται "Η υπόθεση συζητείται σε δικάσιμο που ορίζεται όσο το δυνατόν συντομότερα. Οι διάδικοι υποχρεούνται να προσκομίσουν κατά την πρώτη συζήτηση όλα τα αποδεικτικά μέσα. Το δικαστήριο λαμβάνει υπόψη και αποδεικτικά μέσα που δεν πληρούν τους όρους του νόμου (άρθρα 13παρ.4 εδ. 1 και 2 του ν. 1418/1984 και 77 παρ.4 εδ. 1 και 2 ν. 3669/2008).

Η συζήτηση και η διεξαγωγή της απόδειξης ολοκληρώνεται σε μία δικάσιμο, ανεξάρτητα από τη δικαιοδοσία που υπάγεται η υπόθεση. Αν ο χρόνος δεν επαρκεί, επιτρέπεται διακοπή για άλλη ημέρα και ώρα ενώπιον των ίδιων δικαστών, με προφορική ανακοίνωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά και επέχει θέση κλήτευσης όλων των διαδίκων, των μαρτύρων και εκείνων που δεν παρίστανται. 'Ενορκες βεβαιώσεις ενώπιον ειρηνοδίκη ή συμβολαιογράφου ή προξένου λαμβάνονται υπόψη μόνο αν έχουν δοθεί ύστερα από κλήτευση του αντιδίκου τρεις (3) τουλάχιστον εργάσιμες ημέρες πριν από τη βεβαίωση και, αν πρόκειται να δοθούν στην αλλοδαπή, οκτώ (8) τουλάχιστον ημέρες πριν από αυτή.

η απόφαση εκδίδεται το ταχύτερο και αρκεί πιθανολόγηση. Οι αποφάσεις του διοικητικού ή πολιτικού εφετείου είναι αμέσως εκτελεστές. Η αίτηση αναίρεσης κατά των αποφάσεων του πολιτικού εφετείου επιτρέπεται μόνο για τους λόγους που αναφέρονται στο άρθρο 559 αρ.1 έως 7,9,16,17, 19 και 20 του Κώδικα Πολιτική Δικονομία (άρθρα 13 παρ.4,5 του ν. 1418/1984, και 77 παρ.4,5,6 εδ,1 του ν. 3669/2008), τελευταία διάταξη που ενδιαφέρει την παρούσα αναιρετική διαδικασία.

Σε συνέπεια με τις νομικές αυτές παραδοχές η ένδικη υπόθεση υπαγόταν στην εξαιρετική σε πρώτο και δεύτερο βαθμό καθύλη αρμοδιότητα του Εφετείου Θεσσαλονίκης, ανεξάρτητα από το γεγονός ότι προείχε η περί τούτου δεσμευτικότητα από την περί παραπομπής τελεσίδικη 20106/2005 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, δέσμευση στην οποία στηρίχθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, δεχόμενη εσφαλμένως παράλληλα ότι όταν η διαφορά προκύπτει από άκυρη σύμβαση η υπόθεση υπάγεται στην καθύλη αρμοδιότητα των πολιτικών δικαστηρίων σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 12 επ.

ΚΠολΔ. Επομένως στα πλαίσια του δικονομικού καθεστώτος του ν.1418/1984 θα ερευνηθεί το παραδεκτό και βάσιμο των διατυπουμένων με την ένδικη αίτηση λόγων αναιρέσεως, με τους οποίους, με αναφορά, κατά σειρά, στο άρθρο 559 αρ.1 και 559 αρ.8 ή 14 ΚΠολΔ, πλήττεται, ως εσφαλμένη, η κρίση της προσβαλλόμενης αποφάσεως περί αοριστίας της αγωγής της ήδη αναιρεσείουσας, από τις περί τούτου αιτιολογίες της οποίας προκύπτει ότι πρόκειται περί ποιοτικής αοριστίας, στην οποία δεν προσήκει η αναιρετική αιτίαση του άρθρου 559 αρ.1 ΚΠολΔ, αλλά εκείνη του άρθρου 559 αρ.8 ή 14 ΚΠολΔ, που δεν προβλέπεται από τα άρθρα 1356 εδ.1 του ν. 1418/1984 και 77 παρ. 6 εδ. 1 του 3669/2008), με άμεση δικονομική συνέπεια αρνητικά να αξιολογούνται αμφότερες, ως αβάσιμες.

Σε συνέπεια με τις νομικές αυτές παραδοχές, πρέπει να απορριφθεί η ένδικη αίτηση αναιρέσεως, με παράλληλη καταδίκη της αναιρεσείουσας στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, τα οποία ορίζει, με βάση στην αυτοτελή η εκάστου τούτου παράσταση, και προσδιορίζει στο ποσό των 1,200,00 Ευρώ για έκαστο τούτων, μειωμένα κατά το άρθρο 281 του ν.3463/2006 για τον πρώτο τούτων Δήμο Χαλάστρας, που κατέθεσε προτάσεις, διαδικαστική ενέργεια στην οποία δεν προέβη η δεύτερη τούτων δημοτική επιχείρηση, η προς την οποία παροχή νομικών υπηρεσιών είναι, κατά το άρθρο 268 παρ. 6 των ν.3463/2006, αυτοτελής ή μη εξαρτώμενη από την ύπαρξη ή μη αντίστοιχης υπηρεσίας του οικείου Ο.Τ.Α.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την 101/27-3-2007 αίτηση για αναίρεση της 2734/30-10-2006 αποφάσεις του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και

Καταδικάζει της αναιρεσείουσας στα δικαστικά έξοδα και αναιρεσίβλητους τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων διακοσίων (1200) Ευρώ για έκαστο τούτων.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 27 Μαΐου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 15 Ιουνίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ