Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds, rejecting claims of unfair trial and evidence evaluation.

Απόφαση 1496 / 2019 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 1496/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' Ποινικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δήμητρα Κοκοτίνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αρτεμισία Παναγιώτου, Γεώργιο Αναστασάκο, Μαρία Γεωργίου και Σταματική Μιχαλέτου - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημα του στις 19 Φεβρουαρίου 2019, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Μπρακουμάτσου, (κωλυομένης της Εισαγγελέως) και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Κ. Μ. του Ε., κατοίκου ... που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Σταύρο Γεωργόπουλο, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 29/2018 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Καλαμάτας.

Το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Καλαμάτας, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος, ζητάει την αναίρεση της αποφάσεως αυτής για τους λόγους που αναφέρονται στην υπ' αριθμ. πρωτ. 12011/26.10.2018 αίτησή του, καθώς καις τους από 20-12-2018 προσθέτους λόγους, που καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με αριθμό 1435/2018.

Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης και οι πρόσθετοι λόγοι αυτής.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η κρινόμενη υπ' αριθμόν 12011/2018 και από 26-10-2018 αίτηση του Κ. Μ. του Ε., κατοίκου ... για αναίρεση της υπ' αριθμόν 29/2018 απόφασης του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Καλαμάτας, η οποία καταχωρήθηκε στο κατά το άρθρο 473§§1 και 3 εδ.α του ΚΠΔ, βιβλίο, στις 11-10-2018, έχει ασκηθεί νόμιμα και εμπρόθεσμα, κατά τη διάταξη του άρθρου 473 §§1 και 3 ΚΠΔ.

Επομένως είναι παραδεκτή και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς την βασιμότητα των προβαλλόμενων με αυτή αναιρετικών της λόγων. Η αίτηση αυτή πρέπει να συνεκδικασθεί, λόγω συνάφειας, με τους από 20-12-2018 πρόσθετους λόγους αναίρεσης, που κατατέθηκαν αρμοδίως στις 20-12-2018. Στη διάταξη του άρθρου 310 του ΠΚ ορίζεται ότι: "1.

Αν η πράξη του άρθρου 308 είχε ως επακόλουθο τη βαριά σωματική ή διανοητική πάθηση του παθόντος επιβάλλεται φυλάκιση τουλάχιστον δύο ετών. 2. Βαριά σωματική ή διανοητική πάθηση υπάρχει ιδίως αν η πράξη προξένησε στον παθόντα κίνδυνο ζωής ή βαριά και μακροχρόνια αρρώστια ή σοβαρό ακρωτηριασμό ή αν τον εμπόδισε σημαντικά και για πολύ χρόνο να χρησιμοποιεί το σώμα ή τη διάνοιά του. 3.

Αν ο υπαίτιος επιδίωκε το αποτέλεσμα, που προξένησε, τιμωρείται με κάθειρξη μέχρι δέκα ετών". Από τη διάταξη αυτή, σε συνδυασμό προς εκείνη του άρθρου 308 του ίδιου Κώδικα, το οποίο προβλέπει και τιμωρεί την απλή σωματική βλάβη, προκύπτει ότι το έγκλημα της βαριάς σωματικής βλάβης, αποτελεί βαρύτερη μορφή της απλής σωματικής βλάβης, (αλλά και της επικίνδυνης του άρθρου 309 ΠΚ) είναι έγκλημα ευθύνης από το αποτέλεσμα και για τη στοιχειοθέτησή του απαιτείται:

α) ο υπαίτιος να προξένησε με πρόθεση σε άλλον σωματική κάκωση ή βλάβη της υγείας του, β) να είχε αυτή ως επακόλουθο βαριά σωματική ή διανοητική πάθηση του άλλου, όπως ενδεικτικώς προσδιορίζεται στην παράγραφο 2 του ίδιου άρθρου, γ) να υπάρχει αντικειμενικός αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της απλής σωματικής βλάβης από πρόθεση και της βαριάς που επακολούθησε.

Το βαρύτερο αυτό αποτέλεσμα μπορεί να επέλθει είτε από αμέλεια (άρθρο 29§1 του ΠΚ), οπότε έχουμε την βαριά μη σκοπούμενη σωματική βλάβη της παραγράφου 1 του άρθρου 310 του ΠΚ, είτε με σκοπό επελεύσεως αυτού (άρθρο 310 § 3 του ΠΚ), οπότε έχουμε την βαριά σκοπούμενη σωματική βλάβη, που είναι η βαρύτερη μορφή του εγκλήματος της απλής σωματικής βλάβης.

Δηλαδή, για την κακουργηματική μορφή της βαριάς σωματικής βλάβης απαιτείται ο δράστης να επεδίωκε το επακόλουθο αυτό, δηλαδή να είχε άμεσο δόλο ως προς την επέλευση του βαρύτερου αυτού αποτελέσματος. Εξάλλου, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 93§3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ, προκύπτει ότι η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον, από το άρθρο 510§1 στοιχ.Δ' του ίδιου Κώδικα, λόγο αναίρεσης, όταν αναφέρονται σ' αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του Δικαστηρίου για την συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικοί συλλογισμοί υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε.

Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι επιτρεπτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό που αποτελούν ενιαίο σύνολο. Ως προς τα αποδεικτικά μέσα που λήφθηκαν υπόψη από το Δικαστήριο για τη διαμόρφωση της κρίσης του, για την πληρότητα της αιτιολογίας αρκεί ο γενικός προσδιορισμός αυτών κατά το είδος τους και δεν απαιτείται η αναλυτική τους παράθεση ή να διευκρινίζεται τι προκύπτει από το καθένα χωριστά ή από ποιο συγκεκριμένο αποδεικτικό μέσο αποδείχτηκε η κάθε παραδοχή, ούτε είναι απαραίτητη η αξιολογική συσχέτιση και σύγκριση των αποδεικτικών μέσων μεταξύ τους ή να προσδιορίζεται ποίο βάρυνε περισσότερο για τον σχηματισμό της κρίσης του Δικαστηρίου.

Όταν δε στην απόφαση εξαίρονται ορισμένα από τα αποδεικτικά μέσα δεν σημαίνει ότι δεν έχουν ληφθεί υπόψη και δεν έχουν συνεκτιμηθεί και τα υπόλοιπα, ούτε απαιτείται να αιτιολογείται γιατί δεν εξαίρονται και εκείνα. Επιπρόσθετα πρέπει να σημειωθεί ότι δεν αποτελούν λόγους αναίρεσης αιτιάσεις, που ανάγονται σε εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων, όπως είναι η στάθμιση από το Δικαστήριο της ουσίας της αποδεικτικής σημασίας και βαρύτητας συγκεκριμένων εγγράφων και μαρτυρικών καταθέσεων, η παράλειψη αξιολογικής συσχέτισης και σύγκρισης των αποδεικτικών μέσων μεταξύ τους, η αμφισβήτηση ή η απόκρουση του αποδεικτικού πορίσματος, στο οποίο κατέληξε το Δικαστήριο, αφού στις περιπτώσεις αυτές, με την επίφαση και το πρόσχημα της έλλειψης αιτιολογίας, πλήττεται η αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του Δικαστηρίου για την ουσία της υπόθεσης.

Περαιτέρω, από τις διατάξεις των άρθρων 329, 331, 333§2, 358 και 364 του ΚΠΔ σε συνδυασμό με εκείνη του άρθρου 171§1περ. δ του ίδιου κώδικα προκύπτει, ότι επέρχεται απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας, που λαμβάνεται και αυτεπαγγέλτως υπόψη από το Δικαστήριο σε κάθε στάδιο αυτής, ακόμη και στον Άρειο Πάγο και θεμελιώνει λόγο αναίρεσης της απόφασης κατά τη διάταξη του άρθρου 510§1Α' του ΚΠΔ, όταν το Δικαστήριο της ουσίας για το σχηματισμό της περί ενοχής του κατηγορούμενου κρίσης του, λάβει υπόψη του έγγραφα που δεν αναγνώσθηκαν κατά την προφορική συζήτηση της υπόθεσης στο ακροατήριο, διότι έτσι αποστερείται ο κατηγορούμενος της παρεχόμενης σ' αυτόν από τη διάταξη του άρθρου 358 ΚΠΔ δυνατότητας να προβαίνει σε δηλώσεις, παρατηρήσεις και εξηγήσεις σχετικά με το συγκεκριμένο αποδεικτικό μέσο.

Τα προαναφερόμενα όμως, δεν ισχύουν για τα έγγραφα που αποτελούν τη βάση ή το υλικό αντικείμενο του εγκλήματος, για το οποίο καταδικάσθηκε ο κατηγορούμενος ή στοιχείο του εις βάρος του κατηγορητηρίου ή είναι έγγραφα διαδικαστικά ή αναφέρονται διηγηματικά στην απόφαση ή το περιεχόμενό τους προκύπτει από άλλα αποδεικτικά μέσα, όπως από κατάθεση μάρτυρα ή από άλλα αναγνωσθέντα έγγραφα, διότι, στις περιπτώσεις αυτές, ο κατηγορούμενος (ή ο συνήγορός του) γνωρίζουν την κατηγορία προκειμένου να αντιτάξουν τους υπερασπιστικούς ισχυρισμούς τους κατ' αυτής ή μέσω των αναγνωσθέντων εγγράφων γνωρίζουν και το περιεχόμενο των αναφερομένων σ' αυτά μη αναγνωσθέντων ομοίων τους και συνεπώς θα μπορούσαν, αν ήθελαν, να ασκήσουν τα από το άρθρο 358 ΚΠΔ υπερασπιστικά δικαιώματα.

Εξάλλου, όπως προκύπτει από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 170, 171, 177 και 364 ΚΠΔ, το δικάζον ποινικό Δικαστήριο, αναζητώντας την ουσιαστική αλήθεια για τη διαμόρφωση της κρίσης του ως προς την ενοχή ή μη του κατηγορούμενου, προβαίνει στην ανάγνωση και ουσιαστική αξιολόγηση οποιουδήποτε χρήσιμου εγγράφου, αποδεικτικού ή διαδικαστικού, εφόσον δεν αμφιβάλλει για τη γνησιότητα του.

Άλλωστε, κατά τη διάταξη του άρθρου 502§1 εδ. γ`του ΚΠΔ, στην κατ' έφεση δίκη, σε κάθε περίπτωση διαβάζονται και λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο τα πρακτικά της πρωτοβάθμιας δίκης, που περιέχουν τις καταθέσεις των μαρτύρων που εξετάσθηκαν και τον κατάλογο των αναγνωσθέντων εγγράφων. Δηλαδή, κατά την έννοια της διάταξης αυτής, τα αναφερόμενα στα πρακτικά της πρωτοβάθμιας δίκης ως αναγνωσθέντα έγγραφα, θεωρείται ότι αναγνώσθηκαν και στην κατ` έφεση δίκη και παραδεκτά λαμβάνονται υπόψη για το σχηματισμό της δικανικής κρίσης του δευτεροβάθμιου Δικαστηρίου.

Στην προκειμένη περίπτωση, το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Καλαμάτας, δικάζοντας ως δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, με την αναιρεσιβαλλόμενη υπ' αριθμόν 29/2018 απόφασή του, κήρυξε ένοχο τον κατηγορούμενο και ήδη αναιρεσείοντα για την αξιόποινη πράξη της βαριάς σκοπούμενης σωματικής βλάβης και του επέβαλλε ποινή κάθειρξης επτά (7) ετών.

Όπως δε προκύπτει από την παραδεκτή για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου επισκόπηση των πρακτικών της προσβαλλόμενης απόφασης και ειδικότερα από το αιτιολογικό της, σε συνδυασμό με το διατακτικό αυτής, τα οποία ως ενιαίο σύνολο παραδεκτά αλληλοσυμπληρώνονται, το ως άνω Δικαστήριο της ουσίας δέχθηκε, κατά την αναιρετικά ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση των κατ' είδος αναφερόμενων στην ίδια απόφαση αποδεικτικών μέσων (ένορκες καταθέσεις μαρτύρων κατηγορίας, αναγνωσθέντα έγγραφα στα οποία περιλαμβάνονται και τα πρακτικά της πρωτοβάθμιας δίκης και απολογία του κατηγορούμενου), ότι αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά:"Στις 5/4/2012 κατά τις βραδινές ώρες ο παθών Π.

Γ. ηλικίας τότε 74 ετών μετέβη από το χωριό ... του Δήμου Μεσσήνης του νομού Μεσσηνίας, όπου κατοικούσε μόνιμα, στην πόλη της Καλαμάτας. Στις 01.00' αναχώρησε από καφενείο που βρισκόταν κοντά στο παλαιό ΚΤΕΛ Καλαμάτας, κατευθυνόμενος προς το αυτοκίνητό του που είχε σταθμεύσει στην οδό ... Κατά τη στιγμή που ο παθών άνοιγε την εμπρόσθια αριστερή θύρα του οχήματός του και κάθισε στη θέση του οδηγού για να επιστρέψει στο χωριό του αιφνιδιαστικά εμφανίστηκε μπροστά του ο κατηγορούμενος που είναι συγχωριανός του και αφού άνοιξε τη θύρα του αυτοκινήτου απευθυνόμενος σε αυτόν του είπε με περιφρόνηση τη φράση: "Τί έγινε ρε μουνάκι;".

Αμέσως μετά ο κατηγορούμενος ηλικίας τότε 32 ετών και ιδιαίτερα σκληραγωγημένος λόγω των αγροτοκτηνοτροφικών του ασχολιών, ο οποίος ασφαλώς υπερτερούσε από πλευράς σωματικής ρώμης σε σχέση με τον υπερήλικα παθόντα, άρχισε να χτυπά τον τελευταίο με γροθιές στο κεφάλι και κλωτσιές με εξαιρετική δύναμη με τα πόδια του, ιδιαίτερα στην αριστερή πλευρά του σώματός του, στα πλευρά και στην κοιλιά του.

Η σφοδρότητα των χτυπημάτων που επέφερε ο κατηγορούμενος στα πλευρά του παθόντος ήταν μεγάλη και αυτό συνάγεται από το ότι ο κατηγορούμενος φορούσε άρβυλα, τα οποία χρησιμοποιούν κατά κανόνα οι αγρότες και κτηνοτρόφοι κατά τη διεκπεραίωση των ασχολιών τους. Κατά τη διάρκεια της πιο πάνω επίθεσης ο ηλικιωμένος άνδρας δεν μπόρεσε να προβάλει κάποια αντίσταση ούτε να αμυνθεί αφενός μεν λόγω του προχωρημένου της ηλικίας του αφετέρου επειδή ο κατηγορούμενος τον είχε εγκλωβίσει μέσα στο αυτοκίνητό του χωρίς να έχει δυνατότητα διαφυγής.

Όταν ο κατηγορούμενος αποπεράτωσε το σκοπό του, ενεργώντας με πλήρη επίγνωση ότι θα μπορούσε να προκαλέσει βαρύτατο τραυματισμό στον παθόντα, αναχώρησε με το αυτοκίνητό του, ενώ ο παθών παρέμεινε για αρκετή ώρα σε πολύ άσχημη κατάσταση εντός του αυτοκινήτου του, ώσπου κάλεσε τηλεφωνικά κάποιους φίλους του και τελικά ο Αλβανός T.

A. τον μετέφερε στην οικία του στο χωριό .... Στην αρχή δεν κρίθηκε σκόπιμη η άμεση μεταφορά του παθόντα στο νοσοκομείο, αφού όλα τα τραύματά του ήταν εσωτερικά, μη έχοντας αυτός συνειδητοποιήσει τη σοβαρότητά τους και τις επιπτώσεις που είχαν στην υγεία του. Όμως, μετά την παρέλευση μιας περίπου ώρας ο παθών διακομίστηκε με ταξί από την οικία του μισολιπόθυμος και με έντονους πόνους στην κοιλιακή χώρα στο Γενικό Νοσοκομείο Καλαμάτας.

Αυτός εισήχθη και νοσηλεύτηκε στη Β' Χειρουργική Κλινική από τις 6/4/2012 έως τις 18/4/2012 με διάγνωση ότι υπέστη πολλαπλά κατάγματα των κατώτερων πλευρών αριστερά, ρήξη σπληνός και πνευμονικό εμφύσημα. Στην προκειμένη περίπτωση πρέπει να αναφερθεί ότι ανατομικά η σπλήνα βρίσκεται αριστερά μπροστά από τη 10η πλευρά, μεταξύ 9ης και 11ης πλευράς και γειτνιάζει με το διάφραγμα και το στομάχι.

Αμέσως ο παθών υποβλήθηκε σε σπληνεκτομή, δηλαδή σε αφαίρεση της σπλήνας, η οποία αποτελεί ένα όργανο της κοιλίας που ανήκει στο αμυντικό αιμοποιητικό σύστημα του οργανισμού και σημαντικό μέρος του λεμφικού συστήματος, το οποίο λειτουργεί ως ασπίδα απέναντι στις μολύνσεις, που παράγει λεμφοκύτταρα.

Όμως, ο παθών, λόγω της αφαίρεσης της σπλήνας, στερήθηκε μέχρι το υπόλοιπο της ζωής του την ομάδα εκείνη των λευκών αιμοσφαιρίων που θα είχαν καθοριστικό ρόλο στην προστασία του οργανισμού του από τα μικρόβια, τα οποία επιδείνωσαν την ήδη βεβαρημένη κατάσταση της υγείας του λόγω της κίρρωσης του ήπατος από την οποία έπασχε προηγουμένως.

Στη συνέχεια πρέπει να επισημανθεί ότι λόγω της βεβαρημένης υγείας του ο παθών απεβίωσε στις 29/9/2013 μόλις μετά από ένδεκα περίπου μήνες από το χρόνο τέλεσης του εγκλήματος. Ακόμη πρέπει να τονιστεί ότι η πιο πάνω συμπεριφορά του κατηγορουμένου οφείλεται σε λεκτικό διαπληκτισμό που αυτός είχε στις αρχές του έτους 2012 εντός του καφενείου του χωριού ..., όταν ο παθών τον αποκάλεσε δημόσια μπροστά στους υπόλοιπους θαμώνες του καφενείου χασικλή, γεγονός που δημιούργησε μεγάλη αντιπάθεια του κατηγορουμένου προς τον παθόντα.

Η προσβολή του κατηγορουμένου από τον παθόντα έγινε με αφορμή το γεγονός ότι ο πρώτος είχε συλληφθεί και καταδικάστηκε κατά το έτος 2008 για καλλιέργεια 12 δενδρυλλίων ινδικής καννάβεως. Κατ' ακολουθίαν των προαναφερθέντων προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος ενήργησε δολίως, με σκοπό να προκαλέσει στον υπερήλικα και ανήμπορο από την κίρρωση του ήπατος παθόντα, που τον είχε ήδη καταβάλει, βαριά σωματική βλάβη, δηλαδή να του προκαλέσει με τις γροθιές και κλωτσιές που του κατάφερε βαριά και μακροχρόνια αρρώστια.

Λόγω της σπληνεκτομής ο παθών υπέστη σοβαρό ακρωτηριασμό, αφού απώλεσε ένα ζωτικό ανθρώπινο όργανο, όπως είναι η σπλήνα, η καταστροφή της οποίας, όπως άλλωστε προαναφέρθηκε, είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τον άγριο ξυλοδαρμό που υπέστη ο παθών, ιδιαίτερα στην αριστερή πλευρά της κοιλιακής χώρας, όπου στο συγκεκριμένο τμήμα του σώματoς του το δέρμα είναι μελανό, όπως προκύπτει από την επισκόπηση των φωτογραφιών που προσκομίζονται.

Λόγω της σπληνεκτομής επιδεινώθηκε σε σοβαρό βαθμό η υγεία του παθόντος, αφού καταστράφηκε μεγάλο ποσοστό λεμφοκυττάρων, δηλαδή η ομάδα λευκών αιμοσφαιρίων που παρήγαγε η σπλήνα του και τον προστάτευε από διάφορα μικρόβια, όπως ο πνευμονιόκοκκος και ο μηνιγγιτιδόκοκκος.

Συνεπώς συνάγεται το συμπέρασμα ότι ο εηιβαρυμένος με κίρρωση του ήπατος οργανισμός του παθόντος, λόγω της σπληνεκτομής επιμολύνθηκε περαιτέρω, με συνέπεια ο κατηγορούμενος να κηρυχθεί ένοχος βαριάς σκοπούμενης σωματικής βλάβης ομόφωνα. Περαιτέρω δεν αποδείχθηκαν πραγματικά περιστατικά που να θεμελιώνουν τη θετική καλή συμπεριφορά του κατηγορουμένου για σχετικά μεγάλο χρονικό διάστημα μετά την πράξη του υπό το καθεστώς της απεριόριστης προσωπικής του ελευθερίας. Επίσης δεν αποδείχθηκε ότι ο κατηγορούμενος παρασύρθηκε από οργή ή βίαιη θλίψη που του προκάλεσε η ανάρμοστη συμπεριφορά του παθόντος, λαμβανομένου επίσης υπόψη ότι ο προηγηθείς λεκτικός διαξιφισμός μεταξύ παθόντος και κατηγορουμένου που προαναφέρθηκε απείχε χρονικά από την πράξη του κατηγορουμένου.

Συνεπώς, πρέπει να απορριφθούν οι ελαφρυντικές περιστάσεις των άρθρων 84 2γ' και ε' του ΠΚ, καθώς και ο αυτοτελής ισχυρισμός περί μετατροπής της κατηγορίας σε επικίνδυνη σωματική βλάβη". Ακολούθως το ως άνω Δικαστήριο κήρυξε ένοχο τον κατηγορούμενο και ήδη αναιρεσείοντα της παραπάνω αξιόποινης πράξης, κατά τα αναγραφόμενα κατά λέξη στο διατακτικό, ήτοι του ότι: "Στην Καλαμάτα του Ν.

Μεσσηνίας, στις 6 Απριλίου 2012 και περί ώρα 1:00 π.μ., προξένησε σε άλλόν σωματική βλάβη της υγείας του, η οποία είχε ως επακόλουθο τη βαριά σωματική του πάθηση, αυτός, δε, επιδίωκε το ανωτέρω αποτέλεσμα. Συγκεκριμένα, κατά τον ως άνω τόπο και χρόνο, αιφνιδίασε τον Π. Γ. του Α., ηλικίας τότε 74 ετών, ανοίγοντας την πόρτα του Ι.Χ.Ε.

αυτοκινήτου του, στο οποίο μόλις είχε επιβιβαστεί για να επιστρέφει στην οικία του στην ... Μεσσηνίας και, εκμεταλλευόμενος το γεγονός ότι ήταν ηλικιωμένος και καθιστός στη θέση του οδηγού, τον έπληξε με τα χέρια του (γροθιές) στο κεφάλι του και με τα πόδια του (κλωτσιές) στην κοιλιακή του χώρα και στα πλευρά του, με επακόλουθο αυτός να υποστεί βαριά σωματική βλάβη και συγκεκριμένα, κατάγματα κατωτέρων πλευρών αριστερά και ρήξη σπληνός, εν συνεχεία να υποβληθεί άμεσα σε χειρουργική επέμβαση σπληνεκτομής (αφαίρεση σπλήνας) και να εμποδιστεί για αυτόν τον λόγο σημαντικά και για πολύ χρόνο να χρησιμοποιεί το σώμα του." Με τις παραδοχές αυτές το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του, την από τις αναφερθείσες στη νομική σκέψη της παρούσας διατάξεις του Συντάγματος και του ΚΠΔ απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σε αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά που αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία, από τα οποία συνήγαγε την ύπαρξη όλων των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων της ανωτέρω αξιόποινης πράξης της βαριάς σκοπούμενης σωματικής βλάβης, για την οποία κήρυξε ένοχο τον αναιρεσείοντα, τα αποδεικτικά μέσα, από τα οποία συνήγαγε χωρίς επιλεκτική εκτίμηση τα περιστατικά αυτά και τους νομικούς συλλογισμούς, με βάση τους οποίους έκανε την υπαγωγή των συγκεκριμένων πραγματικών περιστατικών στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 1,14,16,17,18, 26§1α, 27§1 51,52,60,63 και 310§§1-3 του ΠΚ, τις οποίες ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε και τις οποίες ούτε ευθέως ούτε εκ πλαγίου παραβίασε, δηλαδή, με ασαφείς ή ελλιπείς ή αντιφατικές αιτιολογίες και δεν στερείται η απόφαση νόμιμης βάσης.

Ειδικότερα, όσον αφορά τις επί μέρους αιτιάσεις και λόγους αναίρεσης του αναιρεσείοντος: α) είναι σαφείς, πλήρεις, συμβατές και χωρίς αντιφάσεις οι παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης ότι από τα πλήγματα, που επέφερε ο αναιρεσείων στον παθόντα με πρόθεση, επήλθε ως επακόλουθο βαριά σωματική του πάθηση και συγκεκριμένα, ότι ο κατηγορούμενος, (που τότε ήταν 32 ετών), δηλαδή ένας σχετικά νέος άνδρας και ιδιαίτερα σκληραγωγημένος λόγω των αγροτοκτηνοτροφικών του ασχολιών, ο οποίος ασφαλώς υπερτερούσε από πλευράς σωματικής ρώμης σε σχέση με τον υπερήλικα παθόντα, άρχισε να χτυπά τον τελευταίο με γροθιές στο κεφάλι και κλωτσιές με εξαιρετική δύναμη με τα πόδια του, ιδιαίτερα στην αριστερή πλευρά του σώματός του, στα πλευρά και στην κοιλιά του.

Η σφοδρότητα των χτυπημάτων που επέφερε ο κατηγορούμενος στα πλευρά του παθόντος ήταν μεγάλη και αυτό συνάγεται από το ότι ο κατηγορούμενος φορούσε άρβυλα, τα οποία χρησιμοποιούν κατά κανόνα οι αγρότες και κτηνοτρόφοι κατά τη διεκπεραίωση των ασχολιών τους. Κατά τη διάρκεια της πιο πάνω επίθεσης ο ηλικιωμένος άνδρας δεν μπόρεσε να προβάλει κάποια αντίσταση ούτε να αμυνθεί αφενός μεν λόγω του προχωρημένου της ηλικίας του αφετέρου επειδή ο κατηγορούμενος τον είχε εγκλωβίσει μέσα στο αυτοκίνητό του χωρίς να έχει δυνατότητα διαφυγής.

Και ακόμη ότι, αποκλειστικά από τα αλλεπάλληλα και με ιδιαίτερη σφοδρότητα πλήγματα, που επέφερε ο αναιρεσείων με γροθιές και κλωτσιές, φορώντας άρβυλα, στο κεφάλι του παθόντος, στα πλευρά και στην κοιλιακή χώρα, τις κακώσεις που του προκάλεσε (πολλαπλά κατάγματα των κατώτερων πλευρών αριστερά, ρήξη σπληνός και πνευμονικό εμφύσημα) , αυτός υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση σπληνεκτιμής , δηλαδή σε αφαίρεση της σπλήνας ...

εξαιτίας της οποίας ο υπερήλικας και ανήμπορος από την κίρρωση του ήπατος παθών, υπέστη σοβαρό ακρωτηριασμό, αφού απώλεσε ένα ζωτικό ανθρώπινο όργανο, όπως είναι η σπλήνα, η καταστροφή της οποίας, όπως άλλωστε προαναφέρθηκε, είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τον άγριο ξυλοδαρμό που υπέστη ο παθών, ιδιαίτερα στην αριστερή πλευρά της κοιλιακής χώρας, όπου στο συγκεκριμένο τμήμα του σώματός του το δέρμα είναι μελανό, όπως προκύπτει από την επισκόπηση των φωτογραφιών που προσκομίζονται.

Λόγω της σπληνεκτομής επιδεινώθηκε σε σοβαρό βαθμό η υγεία του παθόντος, αφού καταστράφηκε μεγάλο ποσοστό λεμφοκυττάρων, δηλαδή η ομάδα λευκών αιμοσφαιρίων που παρήγαγε η σπλήνα του και τον προστάτευε από διάφορα μικρόβια, όπως ο πνευμονιόκοκκος και ο μηνιγγιτιδόκοκκος". Επίσης, αιτιολογείται επαρκώς και εμπεριστατωμένα, ότι ο αναιρεσείων επιδίωξε, δηλαδή είχε άμεσο δόλο ως προς την επέλευση και του ως άνω βαρύτερου αποτελέσματος, αφού αναφέρονται στην προσβαλλόμενη απόφαση με πληρότητα όλα τα στοιχεία που θεμελιώνουν τον άμεσο αυτό δόλο και ειδικότερα αναφέρεται ότι η πρόθεση πρόκλησης σκοπούμενης βαριάς σωματικής βλάβης συνάγεται από το ότι ο κατηγορούμενος έπληξε τον παθόντα αιφνιδιαστικά και με ιδιαίτερη σφοδρότητα, με συνεχή γρονθοκτυπήματα με γροθιές και κλωτσιές σε ιδιαίτερα ευπαθές και ζωτικό σημείο του σώματός του, όπως είναι το κεφάλι, τα πλευρά και η κοιλιακή χώρα και ενώ ήταν εγκλωβισμένος μέσα στο αυτοκίνητό του, εξαιτίας των οποίων του προκάλεσε βαριά και μακροχρόνια αρρώστια".

β) επαρκώς και με ειδική και πλήρη αιτιολογία το δικάσαν Δικαστήριο απάντησε και απέρριψε την πρόταση του Εισαγγελέα της έδρας, με την οποία συντάχθηκε και ο συνήγορος υπεράσπισης του κατηγορούμενου, για διακοπή της δίκης προκειμένου να κληθούν και προσέλθουν να καταθέσουν ως μάρτυρες ο ιατροδικαστής του Γενικού Νοσοκομείου Καλαμάτας, ώστε να διαλευκανθεί το θέμα της σύνδεσης των χτυπημάτων του παθόντος με την σπληνεκτομή και ο θεράπων ιατρός του παθόντος, προκειμένου να καταθέσει για την κλινική εικόνα αυτού κατά την ημέρα εισόδου του στο Νοσοκομείο, αναγράφοντας στην αιτιολογία της παρεμπίπτουσας απόφασης που περιλαμβάνεται στην αναιρεσιβαλλομένη απόφαση τα ακόλουθα: "τα αλλεπάλληλα χτυπήµατα που ο κατηγορούµενος κατάφερε µε γροθιές και κλωτσιές στην κοιλιακή χώρα και ειδικότερα στο σηµείο όπου βρίσκονται τα πλευρά και η σπλήνα του παθόντος άµεσα συνδέονται µε τα κατάγµατα των πλευρών που αυτός υπέστη όπως και µε τον βαρύ τραυµατισµό της σπλήνας του, ο οποίος είχε σαν συνέπεια την σπληνεκτοµή του παθόντος, όπως άλλωστε προκύπτει από το ιατρικό εξιτήριο που συνέταξε και υπέγραψε στις 18/4/2012 η τότε επιµελήτρια χειρουργός του νοσοκοµείου Καλαµάτας, η οποία αναφέρει σε αυτό ότι κατά την εισαγωγή του στο νοσοκοµείο ο παθών διαγνώστηκε ότι υπέστη πολλαπλά κατάγµατα των κατώτερων πλευρών αριστερά, ρήξη σπληνός και πνευµονικό εµφύσηµα.

με δεδομένο ότι από τον ξυλοδαρμό του κατηγορούμενου μέχρι την εισαγωγή του στο νοσοκομείο μεσολάβησαν ελάχιστες ώρες, είναι προφανές ότι συνδέονται άμεσα τα κτυπήματα του παθόντος με την σπληνεκτομή και τα κατάγματα των πλευρών του. Κατόπιν αυτού παρέλκει ως αλυσιτελής η κλήση ιατροδικαστή και ιατρού του Νοσοκομείου Καλαμάτας προκειμένου να διαλευκανθεί η σύνδεση των κτυπημάτων με την σπληνεκτομη.".

γ) Η αιτίαση με την οποία αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, η πλημμέλεια της απόλυτης ακυρότητας της διαδικασίας, διότι το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο έλαβε υπόψη και στήριξε την καταδικαστική για τον αναιρεσείοντα- κατηγορούμενο κρίση του, σε έγγραφο που δεν αναγνώστηκε είναι απορριπτέα, όπως δε αναγράφεται στο αιτιολογικό της προσβαλλόμενης απόφασης, το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο έλαβε υπόψη και στήριξε την καταδικαστική για τον αναιρεσείοντα- κατηγορούμενο κρίση του, εκτός άλλων αποδεικτικών μέσων και στο με ημερομηνία 18-04-2012 ιατρικό εξιτήριο του παθόντος Π.

Γ. από το Νοσοκομείο Καλαμάτας, το οποίο υπογράφεται από την Επιμελήτρια Χειρουργό του ως άνω Νοσοκομείου, Ε. Γ.. Όπως δε προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση των πρακτικών της προσβαλλόμενης απόφασης και ειδικότερα από το αιτιολογικό της περί ενοχής, αλλά και από την αιτιολογία της παρεμπίπτουσας απόφασης περί απόρριψης αιτήματος του Εισαγγελέα περί διακοπής της δίκης, το παραπάνω έγγραφο αναγνώστηκε κατά την κατ' έφεση ενώπιον του δευτεροβάθμιου Δικαστηρίου δίκη, μέσω των αναγνωσθέντων στο ακροατήριό του πρακτικών της πρωτοβάθμιας δίκης, επί της οποίας εκδόθηκε η παραδεκτώς επισκοπούμενη για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου, υπ' αριθ. 79,80, 81,82,83, 84,85,86 και 87/2016 απόφαση του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Γυθείου, στα πρακτικά της οποίας και συγκεκριμένα στην αιτιολογία της αναγράφεται "Ειδικότερα, όπως προκύπτει από το επισυναπτόμενο στην παρούσα ιατρικό εξιτήριο που συντάχθηκε και προσυπογράφηκε στις 18-4-2012 από την τότε Επιμελήτρια -ιατρό χειρουργό του Νοσοκομείου Καλαμάτας".

Μάλιστα, στη σχετική περικοπή των πρακτικών της προσβαλλόμενης απόφασης (βλ. σελ. 9 των πρακτικών της δευτεροβάθμιας δίκης) γίνεται ειδική μνεία της ανάγνωσης των πρακτικών της πρωτοβάθμιας δίκης, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται και το ανωτέρω από 18-4-2012 ιατρικό εξιτήριο, το οποίο αναγράφεται ρητά στο υπ' αριθμ. 15/2016 βούλευμα του Συμβουλίου Πλημ-μελειοδικών Καλαμάτας, που είχε επιδοθεί νομοτύπως στον αναιρεσείοντα κατηγορούμενο (βλ.

το από 7/7/2016 αποδεικτικό επίδοσης του Αρχιφύλακα Μεσσήνης Χ. Κ. ) και το οποίο αναγνώστηκε στο ακροατήριο του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου. Πέραν όμως τούτων το ως άνω έγγραφο (ιατρικό εξιτήριο) αποτελεί και στοιχείο του κατηγορητηρίου, όπως η κατηγορία απαγγέλθηκε στον κατηγορούμενο από την Ανακρίτρια Καλαμάτας, κατά τα αναγραφόμενα στην από 18-11-2016 απολογία κατηγορούμενου που αποτελεί έγγραφο της δικογραφίας .

Ενόψει τούτων το ως άνω έγγραφο ήταν γνωστό στον αναιρεσείοντα και στο συνήγορό του, και είχαν τη δυνατότητα να προβούν σε δηλώσεις και εξηγήσεις αναφορικά με το περιεχόμενό του, οπότε ο αναιρεσείων δεν στερήθηκε του, απορρέοντος από το άρθρο 358 του ΚΠΔ, κατά τα ως άνω υπερασπιστικού του δικαιώματος και συνεπώς παραδεκτά αυτό συνεκτιμήθηκε από το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο για τη διαμόρφωση της δικανικής του πεποίθησης περί της ενοχής του κατηγορούμενου και ήδη αναιρεσείοντος και κατ' ακολουθίαν τούτων ο τέταρτος λόγος της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης και ο δεύτερος πρόσθετος λόγος αυτής, τους οποίους ο αναιρεσείων επιχειρεί να θεμελιώσει στη διάταξη του άρθρου 510 §1 στοιχ.

Α' του ΚΠΔ, με τον οποίο πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο με την επίκληση ότι λήφθηκε υπόψη χωρίς να αναγνωσθεί, το προαναφερόμενο έγγραφο, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος. Τέλος, η αιτίαση ότι το Δικαστήριο δέχτηκε πραγματικά περιστατικά αντίθετα με όσα προέκυπταν από τα προσκομισθέντα από τον αναιρεσείοντα αποδεικτικά στοιχεία, διότι δεν αξιολογήθηκαν αυτά και ούτε συσχετίστηκαν με τα λοιπά αποδεικτικά μέσα, όπως και οι λοιπές αιτιάσεις περί εσφαλμένης εκτίμησης των αποδεικτικών μέσων, είναι απαράδεκτες, καθόσον αφορούν την αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας, την οποίαν ο αναιρεσείων επιχειρεί να πλήξει με την επίφαση της έλλειψης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας.

Κατ' ακολουθίαν όλων των προαναφερομένων, οι σχετικοί από το άρθρο 510§1 στοιχ. Α',Β',Δ'και Ε' του ΚΠΔ, λόγοι της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, κύριοι και πρόσθετοι, για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή νόμου, απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας και παραβίαση του άρθρου 6§3 δ' της ΕΣΔΑ είναι απορριπτέοι ως αβάσιμοι.

Κατόπιν αυτών, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και οι επ' αυτής πρόσθετοι λόγοι και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα έξοδα της ποινικής διαδικασίας (άρθρο 583 § 1 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την υπ' αριθμόν 12011/2018 και από 26-10-2018 αίτηση και τους από 20-12-2018 πρόσθετους λόγους του Κ. Μ. του Ε., κατοίκου ... για αναίρεση της υπ' αριθμόν 29/2018 απόφασης του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Καλαμάτας.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, τα οποία ανέρχονται στο ποσό των διακοσίων πενήντα (250) ευρώ,

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 29 Ιουλίου 2019.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 17 Σεπτεμβρίου 2019.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ