Supreme Court dismisses appeal on inadmissibility of seizure due to lack of legal interest and procedural errors.

Απόφαση 1496 / 2018 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1496/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Πέππα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Γεράσιμου Φουρλάνου), Γεώργιο Λέκκα, Αθανάσιο Καγκάνη, Ιωάννη Μπαλιτσάρη και Θωμά Γκατζογιάννη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 8 Μαΐου 2017, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Παναγιώτη Γκαγκούτη του Δημητρίου, κατοίκου Πτολεμαΐδας, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Μαρία Κουρή, και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Δευτεροβάθμιας Συνεταιριστικής Οργάνωσης "ΕΝΩΣΗ ΑΓΡΟΤΙΚΩΝ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ", με τον διακριτικό τίτλο "ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ", τελούσας υπό ειδική εκκαθάριση, που εδρεύει στην Γέφυρα Θεσσαλονίκης και εκπροσωπείται νόμιμα από την Ανώνυμη Εταιρεία με την επωνυμία "ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ Α.Ε.", τελούσας υπό εκκαθάριση, που εδρεύει στο Μαρούσι Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα από την Ανώνυμη Εταιρεία με την επωνυμία "PQH ΕΝΙΑΙΑ ΕΙΔΙΚΗ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ, ΕΙΔΙΚΟΣ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΤΗΣ ΠΙΣΤΩΤΙΚΩΝ ΙΔΡΥΜΑΤΩΝ" που εδρεύει στο Χαλάνδρι Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Πήτα με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις, 2) Ελληνικού Δημοσίου που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό των Οικονομικών και εν προκειμένω από τον Προϊστάμενο της ΔΟΥ Πτολεμαΐδας, ήδη δε από την Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων (Α.Α.Δ.Ε.), ως εκπρόσωπο του Ελληνικού Δημοσίου, που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα από το Διοικητή αυτής κατοικοεδρεύοντα στην Αθήνα και εν προκειμένω από τον Προϊστάμενο της ΔΟΥ Πτολεμαΐδας, κατοικοεδρεύοντα στην Πτολεμαΐδα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την Ιωάννα Ρουσσιά, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις, 3) Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρίας με την επωνυμία "ΤΡΑΠΕΖΑ EFG EUROBANK - ERGASIAS" Α.Ε." που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, Ως καθολικής διαδόχου της αρχικά καθ' ης η ανακοπή Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρίας με την επωνυμία "ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΡΗΤΗΣ Α.Ε.", η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσιο δικηγόρο της Αγγελική Βαλσαμάκη και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 16/4/1998 ανακοπή του ήδη αναιρεσείοντος που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 4189/2004 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου και 1411/2005 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε ο αναιρεσείων με την από 18/2/2008 αίτησή του, επί της οποίας εκδόθηκε η 2239/2009 απόφαση του Αρείου Πάγου, που κήρυξε την συζήτηση απαράδεκτη. Την υπόθεση επανέφερε προς συζήτηση ο αναιρεσείων, με την από 16/8/2010 κλήση του.

Εκδόθηκε η 1650/2011 απόφαση του Αρείου Πάγου, που κήρυξε την συζήτηση εκ νέου απαράδεκτη. Την υπόθεση επανέφερε εκ νέου προς συζήτηση ο αναιρεσείων, με την από 7/12/2015 κλήση του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Λέκκας ανέγνωσε την από 3/3/2009 έκθεση του ήδη αποχωρήσαντος από την Υπηρεσία Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Γεωργίου Χρυσικού, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, η πληρεξούσια της παραστάσας στο ακροατήριο αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η υπ' 1411/2005 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης, η οποία εκδόθηκε επί της 30-4-2004 έφεσης του αναιρεσείοντος κατά της 4189/2004 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, με την οποία απορρίφθηκε η από 16-4-1998 ανακοπή του τελευταίου, με την οποία ζητούσε τη μεταρρύθμιση του 68.644/1997 πίνακα κατάταξης δανειστών της Συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Ι.

Μ. - Χ.. Από τα άρθρα 68 και 556 ΚΠολΔ, συνάγεται ότι για το παραδεκτό λόγου αναίρεσης πρέπει ο αναιρεσείων να έχει έννομο συμφέρον να ανατρέψει την προσβαλλόμενη απόφαση, ένεκα σφάλματος που αναφέρεται στο λόγο. Έτσι, αν το διατακτικό της απόφασης στηρίζεται αυτοτελώς σε δύο ή περισσότερες επάλληλες αιτιολογίες και μία από αυτές δεν πλήττεται ή πλήττεται ανεπιτυχώς, οι λόγοι αναίρεσης, με τους οποίους προσβάλλεται η άλλη αιτιολογία είναι απορριπτέοι, ως αλυσιτελείς, διότι οι προβαλλόμενες πλημμέλειες δεν επιδρούν στο διατακτικό της αναιρεσιβαλλομένης (Ολομ.

ΑΠ 25/2003, ΑΠ 306/2018). Στην προκειμένη περίπτωση, από την κατ' άρθρο 561 § 1 ΚΠολΔ επισκόπηση των διαδικαστικών εγγραφών της δίκης προκύπτουν τα ακόλουθα: Στην ένδικη ανακοπή ο αναιρεσείων ιστορούσε ότι με επίσπευση της Τράπεζας Κρήτης, η οποία έχει ήδη συγχωνευθεί με απορρόφηση από την τρίτη αναιρεσίβλητη κατασχέθηκαν τα αναφερόμενα στην 2595/1997 περίληψη της κατασχετήριας έκθεσης του Δικαστικού Επιμελητή Θεσσαλονίκης Α.

Δ. περιουσιακά στοιχεία του, ως εις ολόκληρον συνοφειλέτη της ομόρρυθμης εταιρείας "... Ο.Ε.", της οποίας ήταν ομόρρυθμος εταίρος και ότι τα κατασχεθέντα εκπλειστηριάσθηκαν στις 5-11-1997 και συντάχθηκε η …./1997 έκθεση πλειστηριασμού και κατακυρώσεως της υπαλλήλου του πλειστηριασμού αυτού Συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Ι.

Μ.-Χ., επιτεύχθηκε δε πλειστηρίασμα 151.600.000 δραχμών, που δεν επαρκούσε για την ικανοποίηση όλων των αναγγελθέντων δανειστών και για το λόγο αυτό συνετάγη ο ανακοπτόμενος πίνακας κατατάξεως δανειστών της προαναφερομένης Συμβολαιογράφου. Περαιτέρω, ο αναιρεσείων εξέθετε, ότι με την 7/1998 απόφαση του Εφετείου Δυτικής Μακεδονίας επικυρώθηκε η από 8-8-1997 συμφωνία μεταξύ της ανωτέρω ομόρρυθμης εταιρείας "...

Ο.Ε" και των πιστωτών της, στα πλαίσια της οποίας συμφωνήθηκε, εκτός άλλων, να περιοριστούν οι απαιτήσεις των τελευταίων σε ποσοστό 10%, προκειμένου αυτή, οφειλέτρια, να διασωθεί και εξυγιανθεί, σύμφωνα με το άρθρο 44 του Ν. 1892/1990. Με την επίκληση των περιστατικών αυτών, ζήτησε ο ανακόπτων με την ένδικη ανακοπή του, να μεταρρυθμιστεί ο πληττόμενος πίνακας, να αποβληθούν οι καταταγέντες πιστωτές και να του αποδοθούν τα ποσά για τα οποία κατετάγησαν αυτοί, ως δανειστές αυτού, προς μερική ικανοποίηση των απαιτήσεων τους.

Η ανακοπή αυτή απορρίφθηκε από το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, όπως και η ασκηθείσα κατά της απόφασής του έφεση του αναιρεσείοντος. Ειδικότερα, το Εφετείο δέχθηκε σχετικώς τα εξής: "...Η ανακοπή αυτή, ως προς τους παρισταμένους τρεις πρώτους εκ των εφεσιβλήτων, οι οποίοι και είναι καταταγμένοι στον προσβαλλόμενο πίνακα, υπό τα εκτεθέντα πραγματικά περιστατικά δεν είναι νόμω βάσιμος διότι:

O πλειστηριασμός των περιουσιακών στοιχείων του οφειλέτη - ανακόπτοντος και όχι της ομόρρυθμης εταιρείας που ετέθη υπό καθεστώς ειδικής διαχείρισης (άρθρο 44 του Ν. 1892/1990 και 871 ΑΚ), έλαβε χώρα πριν την κατάρτιση της συμφωνίας μεταξύ της ρηθείσης ομορρύθμου εταιρείας και των πιστωτών της. Το ίδιο και η κατακύρωση και η μεταγραφή της κατακυρωτικής εκθέσεως των εκπλειστηριασθέντων.

Η μεταγενεστέρως επέλευση της συμφωνίας μεταξύ της εταιρείας, ομόρρυθμο μέλος της οποίας είναι και ο ανακόπτων οφειλέτης (άρθρ. 22 του Ε.Ν.) και των συμβληθέντων πιστωτών αυτής, που επικυρώθηκε από το Εφετείο κατά τα προεκτεθέντα, δεν επιδρά επί του κύρους του πλειστηριασμού, εφόσον δεν επεδιώχθη η ακύρωση αυτού δια τινα λόγον δικαστικώς.

Το καταβληθέν υπό του υπερθεματιστού πλειστηρίασμα και κατατεθέν με εντολή της επί του πλειστηριασμού υπαλλήλου στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων, ανήκει μεν, έως ότου καταβληθεί στους καταταγέντες δανειστές, στον καθ' ού η εκτέλεση οφειλέτη (τον ανακόπτοντα δηλαδή εν προκειμένω). Όμως αυτός (καθ' ου η εκτέλεση) στερείται της εξουσίας διαθέσεως του πλειστηριάσματος αφού τούτο προορίζεται για την ικανοποίηση των αναγγελθέντων και καταταγέντων στον πίνακα δανειστών και εφόσον το κύρος του πίνακα κατατάξεως, ως διαδικαστική πράξη του πλειστηριασμού, δεν έχει προσβληθεί και δεν έχει θιγεί με δικαστική απόφαση ύστερα από ανακοπή ακυρώσεως του πλειστηριασμού και όχι με ανακοπή του άρθρου 979 ΚΠολΔ, που αποσκοπεί μόνο στη μεταρρύθμιση το πίνακα υπέρ εκείνου που έχει έννομο συμφέρον να αποβληθεί εν όλω ή εν μέρει άλλος δανειστής για να καταταγεί ο ίδιος ο ανακόπτων (1004, 1005, 1017 ΚΠολΔ, 871 ΑΚ, 22 Ε.Ν.).

Επομένως, αφού ο ανακόπτων οφειλέτης δεν αμφισβητεί την οφειλή του αλλά ούτε και τη σειρά κατατάξεως των αναγγελθέντων δανειστών, δεν έχει έννομο συμφέρον προς άσκησή της, αφού δεν επεδίωξε την ακύρωση του πλειστηριασμού...". Με βάση τις συγκεκριμένες παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, η ανακοπή του αναιρεσείοντος κρίθηκε ως μη νόμιμη με τις ακόλουθες επί μέρους επάλληλες αυτοτελείς αιτιολογίες α) η συμφωνία του άρθρου 44 του νόμου 1812/1990 έχει συναφθεί μεταξύ των πιστωτών της ομόρρυθμης εταιρείας και της τελευταίας και όχι ατομικά με τον αναιρεσείοντα ανακόπτοντα, β) ο πλειστηριασμός των ατομικών περιουσιακών στοιχείων του αναιρεσείοντος οφειλέτη και όχι της ομόρρυθμης εταιρείας που τέθηκε υπό το καθεστώς ειδικής διαχείρισης έλαβε χώρα πριν από την κατάρτιση της πιο πάνω συμφωνίας, όπως και η κατακύρωση και η μεταγραφή της κατακυρωτικής έκθεσης, γ) η μεταγενέστερη συμφωνία δεν επιδρά στο κύρος του πλειστηριασμού, αφού δεν επιδιώχθηκε η ακύρωσή του, δ) το πλειστηρίασμα που καταβλήθηκε από τον υπερθεματιστή και κατατέθηκε στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων ανήκει στον καθ' ου η εκτέλεση, που στερείται εξουσίας διαθέσεως γιατί προορίζεται για την ικανοποίηση των αναγγελθέντων και καταταγέντων δανειστών στον ανακοπτόμενο πίνακα, ε) ο αναιρεσείων οφειλέτης δεν αμφισβητεί την οφειλή του αλλά ούτε και τη σειρά κατάταξης των αναγγελθέντων δανειστών αναιρεσιβλήτων και δεν επιδίωξε την ακύρωση του πλειστηριασμού.

Με το μοναδικό λόγο του αναιρετηρίου από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 του Κ.Πολ.Δ., αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια της παραβίασης με εσφαλμένη εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 979 του Κ.Πολ.Δ., κατά το μέρος του που έκρινε μη νόμιμη την ανακοπή του αναιρεσείοντος "με την αιτιολογία ότι εφ' όσον δεν αμφισβήτησε την οφειλή του και την σειρά κατάταξης των αναγγελθέντων δανειστών δεν είχε έννομο συμφέρον στην άσκηση της, αφού δεν επεδίωξε προηγουμένως με ανακοπή την ακύρωση του πλειστηριασμού".

Οι λοιπές όμως επάλληλες αιτιολογίες, που προαναφέρθηκαν, στηρίζουν αυτοτελώς το απορριπτικό διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης, και δεν πλήττονται, με το αναιρετήριο με κανένα λόγο και επομένως ο πιο πάνω λόγος αναίρεσης κρίνεται αλυσιτελής και απορριπτέος. Κατόπιν τούτων και αφού δεν υπάρχει άλλος λόγος προς έρευνα, πρέπει η αίτηση αναίρεσης να απορριφθεί και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό (ΚΠολΔ 176, 183 και 191 § 2).

Τα δικαστικά έξοδα του Ελληνικού Δημοσίου και δευτέρου των αναιρεσιβλήτων θα επιβληθούν μειωμένα (άρθρο 276 Ν. 3463/2006 σε συνδυασμό με το άρθρο 5 Ν. 3210/1955 και 22 § 1 του Ν.3693/1957, όπως η παράγραφος αυτή ισχύει μετά την υπ' αριθμ. 134423/8-12-1992 απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης (ΦΕΚ Β' 11/20-1-1993), που εκδόθηκε κατ' εξουσιοδότηση του άρθρου 5 § 12 του Ν.1738/1987 σε συνδυασμό με το άρθρο 276 Ν. 3463/2006).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την αίτηση για αναίρεση της 1411/2005 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, που ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ για καθένα από τους πρώτο και τρίτο εξ αυτών και σε τριακόσια (300) ευρώ για το δεύτερο.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 7 Μαΐου 2018.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 23 Οκτωβρίου 2018.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ