Supreme Court dismisses appeal on appeal admissibility grounds regarding civil procedure law violations.

Απόφαση 1495 / 2014 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1495/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Νικόλαο Λεοντή, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δημητρούλα Υφαντή, Ιωάννα Πετροπούλου, Γεώργιο Σακκά και Παναγιώτη Χατζηπαναγιώτη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 9 Mαΐου 2014, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Β. Χ. του Κ., κατοίκου ..., η οποία παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου της Σπυρίδωνα Αρώνη και δεν κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσίβλητου: Ν. Χ. του Κ., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε μετά της πληρεξουσίας δικηγόρου του Άννας Κουτσαντώνη και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την 8117/2011 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιά.

Εκδόθηκε η απόφαση:4048/2012 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου. Την αναίρεση της απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 12-11-2012 αίτησή της.

Εκδόθηκε η 1150/2013 απόφαση του Αρείου Πάγου που κήρυξε απαράδεκτη την συζήτηση της αιτήσεως. Την υπόθεση επανέφερε για εκ νέου συζήτηση η αναιρεσείουσα με την από 20-1-2014 κλήση της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ιωάννα Πετροπούλου, ανέγνωσε την από 8-5-2013 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του τρίτου λόγου της αιτήσεως αναιρέσεως και την απόρριψη των λοιπών λόγων της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, η πληρεξούσια της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, κύρια θετική προϋπόθεση για την άσκηση του ενδίκου μέσου της αναίρεσης είναι να συντρέχει στο πρόσωπο του αναιρεσείοντα έννομο συμφέρον. Το έννομο συμφέρον για την άσκηση αναίρεσης θεμελιώνεται στη βλάβη του ηττημένου διαδίκου από το περιεχόμενο της προσβαλλόμενης απόφασης. Συντρέχει βλάβη όταν απορρίπτονται ολικά ή μερικά οι προτάσεις του ή γίνονται ολικά ή μερικά δεκτές έναντι αυτού οι αιτήσεις του αντιδίκου του.

Επομένως, η βλάβη του αναιρεσείοντος πρέπει να υπάρχει σε σχέση με τον αντίδικό του, υπέρ του οποίου η προσβαλλόμενη απόφαση περιέχει κάποια διάταξη. Το έννομο συμφέρον πρέπει να συντρέχει για καθένα από τους λόγους της αναίρεσης. Εξ άλλου, κατά το άρθρο 559 αρ.9 ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο επιδίκασε μη αιτηθέν, ή πλέον των αιτηθέντων ή άφησε αίτηση αδίκαστη.

Ως αίτηση νοείται αυτή που αποτελεί κεφάλαιο της δίκης, δηλαδή κάθε αίτηση με την οποία ζητείται η παροχή έννομης προστασίας υπο οποιαδήποτε νόμιμη μορφή αυτής και η οποία δημιουργεί αντίστοιχη εκκρεμότητα δίκης. Τέτοια δε αίτηση είναι ιδίως η της αγωγής, της ανταγωγής, της κυρίας ή αυτοτελούς προσθέτου παρεμβάσεως, ενδίκου μέσου, ανακοπής ή τριτανακοπής.

Στην προκειμένη περίπτωση με την ένδικη αγωγή η ενάγουσα επικαλούμενη ότι ο εναγόμενος αρνείται να συμμορφωθεί προς τη με αρ.πρωτ.1938/579/2008 έκθεση επικινδύνου οικοδομής της Πολεοδομίας Πειραιά και διενεργήσει τις απαιτούμενες εργασίες επισκευής και αποκαταστάσεως των ζημιών και φθορών του Γ'υπέρ το ισόγειο ορόφου ιδιοκτησίας του, της πολυώροφης, όπως αυτή, οικοδομής, ζήτησε, κατ'ορθή εκτίμηση του αιτητικού στα πλαίσια του άρθρου 945 ΚΠολΔ, όπως δέχθηκε η αναιρεσιβαλλόμενη να υποχρεωθεί ο εναγόμενος με δικές του δαπάνες, άλλως με ενέργειες της ενάγουσας και δαπάνες αυτού, να διενεργήσει τις απαιτούμενες εργασίες επισκευής και αποκαταστάσεως των ζημιών και φθορών του Γ'υπέρ το ισόγειο ως ανωτέρω ορόφου.

Η δε αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση κατά παραδοχή του σχετικού αγωγικού αιτήματος, όπως εκτιμήθηκε υποχρέωσε τον εναγόμενο (με δικές του δαπάνες, άλλως, σε περίπτωση άρνησής του με ενέργειες της ενάγουσας και δαπάνες του εναγόμενου) α)Να απομακρύνει όλα τα παλαιά αντικείμενα από τον Γ'όροφο της οικοδομής επί της οδού ...

στον Πειραιά) και να προβεί στην απεντόμωση, μυοκτονία και απολύμανση του ορόφου αυτού και β)Ακολουθώντας όλες τις νόμιμες διαδικασίες (μελέτη επίβλεψη, ανάθεση κατά τον ισχύοντα ΓΟΚ) να επιδιορθώσει τα απογυμνωμένα υποστηλώματα του Γ'ορόφου της ως ανωτέρω οικοδομής και να μονώσει (από την υγρασία) το δάπεδο του Γ'ορόφου αυτής.

Με τα γενόμενα παραπάνω δεκτά ο πρώτος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως με τον οποίο προσάπτεται στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από τον αριθμό 9 του άρθρου 559 ΚΠολΔ διότι υποχρέωσε τον εναγόμενο στην εκτέλεση των ως άνω εργασιών με δική του επιμέλεια και δαπάνη καίτοι δεν είχε προβληθεί με την επίμαχη αγωγή ομοίου περιεχομένου αίτημα, είναι απορριπτέος προεχόντως ως απαράδεκτος, ελλείψει εννόμου προς τούτο συμφέροντος της ενάγουσας και ήδη αναιρεσείουσας, στερούμενος άλλωστε και βασιμότητας, καθ'οσον κατ'εκτίμηση του δικογράφου της αγωγής το ως ανωτέρω αίτημα κρίθηκε από την αναιρεσιβαλλόμενη και ορθώς ως υποβληθέν.

Δεν προσήκει στην αποδιδόμενη πλημμέλεια η παράλληλα διατυπούμενη αναιρετική αιτίαση από το άρθρο 559 αρ.8 ΚΠολΔ, τα οποία στοιχειοθετείται επί λήψεως υπόψη ισχυρισμού θεμελιωτικού της κατά την διάταξη του άρθρου 559 αρ.9 ΚΠολΔ αιτήσεως.

Επειδή, εκτελεστός τίτλος είναι το έγγραφον το οποίο ενσαρκώνει την απαίτηση και παρέχει τη δυνατότητα στο φερόμενο ως δικαιούχο αυτής με τη συνδρομή των οργάνων της εκτελέσεως να επιδιώξει τη συμμόρφωση του υποχρέου προς το περιεχόμενο της απαιτήσεως. Εκ του περιεχομένου του εκτελεστού τίτλου κρίνεται κατ'αρχήν ο δικαιούμενος να προβεί στην αναγκαστική εκτέλεση, καθώς και εκείνος κατά του οποίου αυτή στρέφεται τέλος δε και η έκταση της απαιτήσεως, της οποίας την ικανοποίηση επιδιώκει η αναγκαστική εκτέλεση.

Εκτελεστοί δε τίτλοι είναι εκτός άλλων, οι τελεσίδικες καταψηφιστικές δικαστικές αποφάσεις (αρθρ.904 παρ.2α 1η περ.) καθώς και οι αποφάσεις ημεδαπών δικαστηρίων που κηρύσσονται προσωρινά εκτελεστές (αρθρ.904 παρ.2α 2η περ.). Εξ άλλου, προϋπόθεση της προσβολής μιας απόφασης με αναίρεση, είναι να είναι κατά το χρόνο άσκησης της αναίρεσης οριστική και τελεσίδικη δηλαδή, να μην υπόκειται σε ανακοπή ερημοδικίας και έφεση, είτε γιατί δεν υποκειται σε ανακοπή ερημοδικίας και έφεση, είτε γιατί παρήλθε άπρακτη η προθεσμία ανακοπής και έφεσης, είτε γιατί χώρησε νομότυπη παραίτηση από το δικαίωμα αυτών ή από το δικόγραφό τους και δεν υπάρχει πλέον προθεσμία προς άσκηση αυτών, είτε γιατί χώρησε αποδοχή της απόφασης.

Τελεσίδικη δε είναι η απόφαση που κατά την έκδοση της είναι ανέκκλητη δηλ. ανεπίδεκτη έφεσης μεταγενεστέρως για τους ανωτέρω λόγους. Τέλος, ο προβλεπόμενος στο άρθρο 559 αρ.19 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως δημιουργείται όταν η απόφαση περιέχει ελλειπείς, ασαφείς ή αντιφατικές αιτιολογίες σε σχέση όμως με την εφαρμογή κανόνων του ουσιαστικού δικαίου.

Στην προκειμένη περίπτωση με το δεύτερο λόγο αναιρέσεως προσάπτεται στο Εφετείο η πλημμέλεια του αριθμού 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, διότι με ανεπαρκείς και αντιφατικές αιτιολογίες απέρριψε το αίτημα της αναιρεσείουσας περί κηρύξεως της προσβαλλόμενης απόφασης προσωρινά εκτελεστής και ειδικότερα, με την αιτιολογία ότι δεν συντρέχουν εξαιρετικοί προς τούτο λόγοι καίτοι δέχθηκε ότι ενόψει της απογύμνωσης των υποστηλωμάτων και της αποκάλυψης του σιδηρού οπλισμού, πρέπει να γίνουν οι αναγκαίες επισκευές στον Γ'όροφο προκειμένου να αρθεί η επικίνδυνη αυτή κατάσταση. Ο αναιρετικός αυτός λόγος είναι απορριπτέος ως αλυσιτελής καθ'οσον η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση ως τελεσίδικη αποτελεί εκτελεστό τίτλο, βάσει του οποίου παρέχεται η δυνατότητα στην αναιρεσείουσα να επιδιώξει την εκτέλεση της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης και την συμμόρφωση του αναιρεσιβλήτου στο περιεχόμενό της.

Επειδή, κατ'άρθρο 2 παρ.1 Ν.3741/1929 "αδιαίρετος είναι η ιδιοκτησία επί του εδάφους, των θεμελίων, των πρωτοτοίχων, της στέγης...και παντός άλλου πράγματος χρησιμεύοντος προς κοινή των ιδιοκτητών χρήσιν" και κατ'άρθρο 3 παρ.1 και 2 αυτού, ο ιδιοκτήτης εκάστου ορόφου η μέρους αυτού έχει πάντα τα εις τον κύριον ανήκοντα δικαιώματα, εφ'οσον η άσκησις αυτών δεν παραβλάπτει την χρήσιν των άλλων ιδιοκτητών ή δεν μειοί την ασφάλειαν αυτών ή του οικοδομήματος.

Υπό τους αυτούς όρους δύναται να επιχειρήση μεταβολάς ή προσθήκας επί των αδιαιρέτως κοινών μερών του οικοδομήματος. Εξ άλλου, κατ'αρθρο 5 εδ.α ίδιου ως ανωτέρω νόμου, "εν ελλείψει πάσης μεταξύ των συνιδιοκτητών συμφωνίας ως προς τα δικαιώματα και τας υποχρεώσεις αυτών περί των κοινών πραγμάτων, έκαστος των συνιδιδιοκτητών δικαιούται να ποιήται απόλυτον χρήσιν των κοινών πραγμάτων και να προβαίνη εις την επισκευήν και ανανέωσιν αυτών, υπό τον όρον να μη βλάπτη τα δικαιώματα των λοιπών συνιδιοκτητών, μηδέ να μεταβάλλη τον συνήθη προορισμόν αυτών και κατ'άρθρο 6 παρ.1 αυτού "Ο ιδιοκτήτης εκάστου ορόφου ή μέρους αυτού κατασκευάζει ή διατηρεί ιδία δαπάνη το πάτωμα εφ'ον βαίνει, τας ανηκούσας ιδιαιτέρως εις εκάστην ιδιοκτησίαν θύρας, τους θόλους, τα δωμάτια και τας οροφάς των δωματίων".

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 22 παρ.5 Ν.4067/2012 που ίσχυε κατά το χρόνο εκδόσεως της προσβαλλόμενης απόφασης οι όψεις των κτιρίων που λόγω της μη αποπεράτωσής τους αποτελούν κίνδυνο για τους ανθρώπους ή για ξένα πράγματα ή κίνδυνο για τη δημόσια υγεία ή που, λόγω του μεγέθους τους ή της θέσης ή της περιοχής στην οποία βρίσκονται, προσβάλλουν το φυσικό το πολιτισμικό και το πολεοδομικό περιβάλλον και γενικότερα, υποβαθμίζουν την ποιότητα ζωής της περιοχής τους, πρέπει να αποπερατώνονται μέσα σε έξι χρόνια από την ημερομηνία έκδοσης της κατά την παρ.6 απόφασης νομάρχη ή της αντίστοιχης οικοδομικής άδειας, εάν αυτή εκδοθεί μεταγενέστερα και κατά την παρ.6 ιδίου ως ανωτέρω άρθρου....Αν οι υπόχρεοι εντός της παραπάνω προθεσμίας των έξι (6) χρόνων δεν εκπληρώσουν την υποχρέωσή τους αυτή, μπορεί να εκτελεί τις σχετικές εργασίες το Δημόσιο ή ο οικείος δήμος ή κοινότητα, καταλογίζοντας τις σχετικές δαπάνες σε βάρος τους.

Τέλος, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ.1 εδ.α ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης για ευθεία παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου ιδρύεται, αν αυτός δεν εφαρμόστηκε, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του ή αν εφαρμόστηκε, ενώ δεν έπρεπε, καθώς και αν το δικαστήριο προσέδωσε στον εφαρμοστέο κανόνα έννοια διαφορετική από την αληθινή. Η παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου δυνατόν να έχει ως περιεχόμενο την αιτίαση ότι η αγωγή επί της οποίας έκρινε το δικαστήριο που εξέδωσε την προσβαλλόμενη τελεσίδικη απόφαση απορρίφθηκε ως μη νόμιμη, ενώ συνέβαινε το αντίθετο σύμφωνα με το συγκεκριμένο κανόνα του ουσιαστικού δικαίου.

Στην προκειμένη περίπτωση ,ε την υπό κρίση αγωγή, που παραδεκτώς επισκοπείται η ενάγουσα και ήδη αναιρεσείουσα, ως ιδιοκτήτρια διαμερισμάτων στην πολυκατοικία επί της οδού ... στον Πειραιά, ισχυριζόμενη ότι ο εναγόμενος, ιδιοκτήτης του ημιτελούς κατασκευής διαμερίσματος του γ'ορόφου στην ίδια πολυκατοικία, με τις επαρκώς προσδιοριζόμενες ενέργειες και παραλείψεις αναφορικά με την αποπεράτωση αυτού (έχει κατασκευασθεί μόνο ο φέρων οργανισμός από οπλισμένο σκυρόδεμα και η τοιχοποιϊα των κοινόχρηστων χώρων, κλιμακοστάσιο), βλάπτει παράνομα τη χρήση των ιδιοκτησιών της και των κοινόχρηστων χώρων, ζήτησε, με απόφαση του Δικαστηρίου, που θα κηρυχθεί προσωρινώς εκτελεστή, να υποχρεωθεί αυτός, με δικές του δαπάνες, άλλως με δικές της ενέργειες και δαπάνες αυτού, εκτός άλλων και στην κατασκευή τοιχοποιϊας (επί των όψεων και των μεσοτοίχων του Γ'ορόφου) και επιχρισμάτων στους εξωτερικούς τοίχους πληρώσεως αυτού στην κατασκευή αλουμινίων στον ίδιο όροφο καθώς και στην τοποθέτηση δαπέδων στις βεράντες αυτού και στο χρωματισμό των όψεων.

Το Δικαστήριο της ουσίας με την προσβαλλόμενη απόφαση, απέρριψε το τελευταίο αυτό υπό στοιχείο δ'αγωγικό αίτημα ως μη νόμιμο, διότι όπως έκρινε, με τις ως ανωτέρω διατάξεις ουσιαστικού δικαίου που αναφέρονται στην αμέσως προηγούμενη σκέψη, προστατεύεται η χρήση της συνιδιοκτησίας και των κοινοχρήστων μερών από πράξεις ή παραλείψεις συνιδιοκτήτη, επιβάλλοντας ενέργειες συντήρησης και επισκευής φθορών και δεν καθιερώνεται υποχρέωση αυτού να οικοδομήσει και να κατασκευάσει διαμέρισμα.

Έτσι που έκρινε το Εφετείο, ορθά εφήρμοσε τις διατάξεις ουσιαστικού δικαίου του ν.3741/1929 που προπαρατέθηκαν, αφού με τη διάταξη του άρθρου 6 παρ.1 ν.3741/1929 καθιερώνεται υποχρέωση του κυρίου οριζόντιας ιδιοκτησίας των αναφερόμενων στη διάταξη αυτή ιδιοκτητών μέρων της οριζόντιας ιδιοκτησίας του και όχι αποπεράτωσης της κοινόχρηστης εξωτερικής όψης αυτής, όπως η ενάγουσα και ήδη αναιρεσείουσα με την ένδικη αγωγή ζητεί, ενώ με τη διάταξη του άρθρου 5 παρ.1 ίδιου ως ανωτέρω νόμου, καθιερώνεται υποχρέωση των συνιδιοκτητών επισκευής και ανανέωσης των κοινοχρήστων μερών της οικοδομής και ουχί αποπεράτωσης αυτών και με εκείνη του άρθρου 22 παρ.5 του ν.1577/1985 όπως ίσχυε κατά το χρόνο εκδόσεως της προσβαλλόμενης αποφάσεως, παρέχεται η δυνατότης στο Δημόσιο ή στον οικείο Δήμο ή Κοινότητα για την περίπτωση της μη αποπεράτωσης της όψεως κτιρίου εντός της τασσόμενης με τη διάταξη αυτή εξάμηνης προθεσμίας, εκτέλεσης των σχετικών εργασιών καταλογίζοντας τις σχετικές δαπάνες σε βάρος του υπόχρεου και ο περί του αντιθέτου τρίτος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.

Επειδή από τη διάταξη του άρθρου 216 παρ.1 ΚΠολΔ με την οποία ορίζεται ότι το δικόγραφο της αγωγής εκτός από τα στοιχεία που ορίζονται στα άρθρα 118 ή 117, πρέπει να περιέχει α)σαφή έκθεση των γεγονότων που θεμελιώνουν σύμφωνα με το νόμο την αγωγή και δικαιολογούν την άσκησή της β)ακριβή περιγραφή του αντικειμένου της διαφοράς και γ)ορισμένο αίτημα, προκύπτει ότι η μη πλήρης αναφορά των περιστατικών αυτών καθιστά την αγωγή αόριστη και οδηγεί στην απόρριψή της, ως απαράδεκτης για έλλειψη διαδικαστικής προϋποθέσεως, η οποία αποτελεί και προϋπόθεση του παραδεκτού της.

Το απαράδεκτο δε αυτό ερευνάται ύστερα από ένσταση αλλά και αυτεπαγγέλτως, από το Δικαστή ως αναγόμενο στην προδικασία, η οποία αφορά τη δημόσια τάξη. Η αοριστία του δικογράφου δεν μπορεί να συμπληρωθεί ούτε με τις προτάσεις ούτε με παραπομπή σε άλλα έγγραφα. Για τη θεμελίωση της αγωγής που ασκεί ο κύριος διαιρημένης ιδιοκτησίας πολυορόφου οικοδομής προς αποκατάσταση της βλάβης που υπέστη συνεπεία πλημμελούς συντήρησης έτερης ιδιοκτησίας από τον κύριο αυτής, πρέπει για το ορισμένο αυτής κατ'άρθρο 216 παρ.1 ΚΠολΔ, εκτός των άλλων, να προσδιορίζει το είδος και την έκταση της φθοράς.

Εξ άλλου, η νομική αοριστία της αγωγής που συνδέεται με τη νομική εκτίμηση του εφαρμοστέου κανόνα ουσιαστικού δικαίου, ελέγχεται ως παραβίαση από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, εάν το δικαστήριο για το σχηματισμό της περί νομικής επάρκειας της αγωγής κρίσεώς του, αξίωσε περισσότερα στοιχεία από όσα απαιτεί ο νόμος προς θεμελίωση του δικαιώματος ή αρκέστηκε σε λιγότερα, ενώ η ποσοτική ή ποιοτική αοριστία της αγωγής η οποία υπάρχει όταν δεν αναφέρονται όλα τα στοιχεία που απαιτούνται κατά νόμο, για τη θεμελίωση του αιτήματος της αγωγής, ως παραβίαση από τους αριθμούς 8 και 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ.

Στην προκειμένη περίπτωση, με την υπό κρίση αγωγή, η ενάγουσα και ήδη αναιρεσείουσα, ως ιδιοκτήτρια διαμερισμάτων στην πολυκατοικία επί της οδού ... στον Πειραιά, ισχυριζόμενη ότι ο εναγόμενος ιδιοκτήτης του ημιτελούς κατασκευής διαμερίσματος του γ'ορόφου στην ίδια πολυκατοικία, με τις επαρκώς προσδιοριζόμενες ενέργειες και παραλείψεις αναφορικά με την αποπεράτωση αυτού, βλάπτει παράνομα τη χρήση των ιδιοκτησιών της και των κοινόχρηστων χώρων, ζήτησε, με απόφαση του Δικαστηρίου, να υποχρεωθεί αυτός, με δικές του δαπάνες, άλλως, με δικές της ενέργειες και δαπάνες αυτού, εκτός άλλων, στην αποκατάσταση των ζημιών στην οροφή του β'ορόφου, λόγω της εμφανισθείσης υγρασίας σαυτή.

Η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση απέρριψε το αγωγικό αυτό αίτημα ως αόριστο, διότι δεν προσδιορίζεται το είδος και η έκταση της ζημίας που έχει υποστεί η οροφή του β'ορόφου συνεπεία των εκτιθεμένων όπως σ'αυτή ενεργειών και παραλείψεων του εναγομένου αναφορικά με την αποπεράτωση κατασκευής του διαμερίσματος του Γ'ορόφου του οποίου τυγχάνει κύριος.

Ο τέταρτος επομένως λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως με τον οποίο προσάπτεται στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από τον αριθμό 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, διότι παρά το Νόμο κήρυξε απαράδεκτο και συγκεκριμένα απέρριψε ως αόριστο το αγωγικό πιο πάνω αίτημα, με το προεκτεθέν περιεχόμενο στο οποίο πράγματι δεν εξειδικεύεται η ζημία που υπέστη η οροφή του β'ορόφου, ιδιοκτησίας της αναιρεσείουσας, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.

Επειδή, με βάση τα προεκτιθέμενα, πρέπει να απορριφθεί η από 14.11.2012 και με αρ.κατ.1050/2012 αίτηση αναιρέσεως της 4048/2012 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, να διαταχθεί η εισαγωγή του καταβληθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο (αρθρ.495 παρ.ΚΠολΔ) και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσίβλητου που κατέθεσε προτάσεις όπως ορίζεται στο διατακτικό (αρθρ.183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 14.11.2012 και με αρ.κατ.1050/2012 αίτηση αναιρέσεως της 4048/2012 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς.

Διατάσσει την εισαγωγή του καταβληθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσίβλητου την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1800) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 30 Μαΐου 2014.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 26 Ιουνίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ