Supreme Court allows appeal against sentence for violation of res judicata regarding prior penalty enhancement calculation.

Απόφαση 1494 / 2025 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 1494/2025

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αγάπη Τζουλιαδάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνα Νάκου-Εισηγήτρια, Σπυρίδωνα Κουτσοχρήστο, Γεώργιο Παπαγεωργίου και Φώτιο Μουζάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 11 Δεκεμβρίου 2024, με την παρουσία του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Σοφοκλή Λογοθέτη (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ε. Κ., για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Ε. Π. του Γ., κρατούμενου στο Κ.Κ. Τρικάλων, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Αλεξίου, ο οποίος διορίστηκε με την υπ' αριθ. 942/2024 απόφαση του Πρωτοδικείου Αθηνών, για αναίρεση της υπ' αριθ. 311/2024 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Κακουργημάτων Πατρών.

Το Μονομελές Εφετείο Κακουργημάτων Πατρών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και o αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που περιλαμβάνονται στην από 19 Ιουλίου 2024 κρινόμενη αίτηση, η οποία ασκήθηκε με δήλωση ενώπιον του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης του Κ.Κ. Τρικάλων, Δ. Π., έλαβε αριθμό 154/2024, και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό .../2024.

Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές εκτός από αυτούς που δίκασαν προηγουμένως. και τον διορισθέντα με πράξη πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η υπό κρίση από 19-7-2024 αίτηση του Ε. Π. του Γ. για αναίρεση της με αριθ. 311/2024 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Πατρών, με την οποία καθορίσθηκε για τον αναιρεσείοντα συνολική ποινή κάθειρξης 13 ετών και 4 μηνών, ασκήθηκε στις 19-7-2024 νομότυπα από τον ίδιο τον αναιρεσείοντα, με δήλωσή του ενώπιον του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης του ΚΚ Λάρισας, συνταχθείσας της με αριθ. 154/19-7-2024 έκθεσης αναίρεσης (άρθρα 466 παρ. 1, 474 παρ. 1α, 4 ΚΠΔ) και εμπρόθεσμα, καθόσον η προσβαλλόμενη απόφαση καταχωρήθηκε στο ειδικό βιβλίο στις 2- 10-2024 (άρθρο 473 παρ. 2 ΚΠΔ). Επομένως, είναι παραδεκτή και πρέπει να ερευνηθεί κατ' ουσίαν.

Με το μοναδικό λόγο αναίρεσης, από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. ΣΤ του ΚΠΔ, πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για παραβίαση, κατά τον καθορισμό της συνολικής ποινής, του δεδικασμένου, που απορρέει από τη με αριθ. 271/2024 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου κακουργημάτων Πατρών.

Κατά το άρθρο 57 παρ. 1 και 2 του ΚΠΔ "Αν κάποιος έχει καταδικαστεί αμετάκλητα ή αθωωθεί ή έχει παύσει ποινική δίωξη εναντίον του, δεν μπορεί να ασκηθεί και πάλι εις βάρος του δίωξη για την ίδια πράξη, ακόμη και αν δοθεί σε αυτή διαφορετικός χαρακτηρισμός. Αν παρά την πιο πάνω απαγόρευση ασκηθεί ποινική δίωξη, κηρύσσεται απαράδεκτη λόγω δεδικασμένου".

Από τη διάταξη αυτή προκύπτει, ότι για την ύπαρξη δεδικασμένου που στοιχειοθετεί λόγο αναίρεσης από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. ΣΤ του ΚΠΔ, πρέπει να συντρέχουν: α)αμετάκλητη απόφαση (ή βούλευμα) που αποφαίνεται για τη βασιμότητα ή μη της κατηγορίας ή παύει οριστικά την ποινική δίωξη για μία αξιόποινη πράξη ή την κηρύσσει απαράδεκτη (τυπικό δεδικασμένο), β)ταυτότητα προσώπου, και γ)ταυτότητα πράξης, ως προς το πραγματικό σκέλος της στο σύνολο του (τρόπο, χρόνο, τόπο και λοιπές ιστορικές περιστάσεις τέλεσης της) και ανεξάρτητα από το νομικό χαρακτηρισμό της, που περιλαμβάνει τόσο την πράξη του δράστη (ενέργεια ή παράλειψη) όσο και το αξιόποινο αποτέλεσμα που προκλήθηκε από αυτή, αμέσως μετά την τέλεσή της ή σε μεταγενέστερο χρόνο (ΑΠ 544/2023, ΑΠ 37/2017).

Η συγχωνευτική απόφαση, έστω και αν είναι εσφαλμένη, όταν καταστεί αμετάκλητη δεσμεύει, δηλαδή παράγει οιονεί δεδικασμένο κατ' ανάλογη εφαρμογή του άρθρου 57 Κ.Π.Δ. και δεν συγχωρείται επάνοδος επί του κριθέντος επί της αποφάσεως αυτής ζητήματος κατά το αρθρ. 551 ΚΠΔ, ούτε μπορεί να διορθωθεί με άλλη αντίστοιχη απόφαση γιατί στην περίπτωση αυτή το δικαστήριο υπερβαίνει τη δικαιοδοσία του (ΑΠ 145/2014).

Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 551 του ισχύοντος από την 1 η-7-2019 νέου ΚΠΔ, οι διατάξεις του οποίου, κατά το μέρος που αφορούν στον καθορισμό συνολικής ποινής, είναι ουσιαστικές, "1. Αν πρόκειται να εκτελεστούν κατά του ίδιου προσώπου περισσότερες καταδικαστικές αποφάσεις για διαφορετικά εγκλήματα που συρρέουν, εφαρμόζονται οι ορισμοί του Ποινικού Κώδικα για τη συρροή. 2.

Αν στις καταδίκες που απαγγέλθηκαν η κατά την επόμενη παράγραφο ποινή βάσης επιβλήθηκε από το τριμελές ή μονομελές πλημμελειοδικείο, αρμόδιο για να καθορίσει τη συνολική ποινή που πρέπει να εκτιθεί είναι το μονομελές πλημμελειοδικείο. Σε κάθε άλλη περίπτωση αρμόδιο είναι το μονομελές εφετείο. 3. Για τον καθορισμό της συνολικής ποινής, ως ποινή βάσης λαμβάνεται υπόψη η βαρύτερη από αυτές, σε περίπτωση δε ίσης διάρκειας αυτών λαμβάνεται υπόψη η νεότερη απόφαση.

Αν μεταξύ των προς εκτέλεση αποφάσεων υπάρχει και απόφαση που αμετάκλητα έχει καθορίσει συνολική ποινή, για τον καθορισμό της νέας συνολικής ποινής λαμβάνεται ως βάση η καθορισθείσα συνολική ποινή, αν αυτή είναι βαρύτερη από τις ποινές που επιβλήθηκαν με τις άλλες αποφάσεις. Στην περίπτωση αυτή για τον καθορισμό της κατά την προηγούμενη παράγραφο αρμοδιότητας λαμβάνεται υπόψη και η απόφαση που έχει καθορίσει την συνολική ποινή. 4.

Η αίτηση για καθορισμό συνολικής ποινής υποβάλλεται στον αρμόδιο εισαγγελέα αυτοπροσώπως ή από συνήγορο που έχει ειδική εντολή γι' αυτό. Εκείνος που καταδικάστηκε κλητεύεται και αν κρατείται, δεν προσάγεται στο δικαστήριο, μπορεί, όμως, να αντιπροσωπευθεί με συνήγορο διοριζόμενο κατά τους όρους του άρθρου 42 παρ. 2. 5.

Το δικαστήριο αποφαίνεται αφού ακούσει τον καταδικασμένο ή τον συνήγορο του, αν είναι παρόντες, καθώς και τον εισαγγελέα.

Κατά της απόφασης επιτρέπεται αναίρεση στον καταδικασμένο και τον εισαγγελέα". Από τη διάταξη του εδαφίου β' της παραγράφου 3 του ως άνω άρθρου 551 του ΚΠΔ, κατά την οποία στην περίπτωση που μεταξύ των προς εκτέλεση αποφάσεων υπάρχει και απόφαση που αμετάκλητα έχει καθορίσει συνολική ποινή, για τον καθορισμό της νέας συνολικής ποινής λαμβάνεται ως βάση η καθορισθείσα συνολική ποινή, αν αυτή είναι βαρύτερη από τις ποινές που επιβλήθηκαν με τις άλλες αποφάσεις, συνάγεται ότι όταν η καθορισθείσα συνολική ποινή δεν είναι η βαρύτερη και δεν πρόκειται να αποτελέσει τη βάση της νέας επιμέτρησης, αλλά πρέπει να συγχωνευθεί με άλλη βαρύτερη, τότε διασπάται και συγχωνεύονται οι επιμέρους ποινές με τον περιορισμό ότι δεν μπορεί να ληφθεί από αυτές μεγαλύτερο χρονικό διάστημα για το σχηματισμό νέας συνολικής ποινής από αυτό που είχε ληφθεί προηγουμένως (ΑΠ 1282/2016).

Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 94 παρ. 1 του νέου ΠΚ, "Κατά του υπαιτίου δύο ή περισσότερων εγκλημάτων που τελέστηκαν με περισσότερες πράξεις και τιμωρούνται με πρόσκαιρες στερητικές της ελευθερίας ποινές, επιβάλλεται, μετά την επιμέτρησή τους, συνολική ποινή, η οποία αποτελείται από τη βαρύτερη από τις συντρέχουσες ποινές επαυξημένη. Αν οι συντρέχουσες ποινές είναι του ίδιου είδους και ίσης διάρκειας, η συνολική ποινή σχηματίζεται με την επαύξηση μιας από αυτές. Η επαύξηση της βαρύτερης ποινής για κάθε μία από τις συντρέχουσες ποινές δεν μπορεί να είναι μεγαλύτερη από το ένα δεύτερο κάθε συντρέχουσας ποινής, ούτε μπορεί η συνολική ποινή να ξεπεράσει τα είκοσι έτη, όταν η βαρύτερη ποινή είναι κάθειρξη και τα οκτώ έτη όταν πρόκειται για φυλάκιση". Η διάταξη αυτή είναι ευμενέστερη, σε σχέση με την αντίστοιχη του ισχύσαντος μέχρι την 30η-6-2019 ΠΚ, καθόσον με αυτή: α) καταργήθηκε το ελάχιστο όριο επαύξησης της ποινής βάσης για κάθε συντρέχουσα ποινή, β) το ανώτατο όριο της επαύξησης μειώθηκε στο ένα δεύτερο, από τα τρία τέταρτα, κάθε συντρέχουσας ποινής και γ) μειώθηκαν τα ανώτατα όρια της συνολικής ποινής από τα είκοσι πέντε έτη στα είκοσι (έτη) στην περίπτωση της κάθειρξης και από τα δέκα έτη σε οκτώ (έτη) στην περίπτωση της φυλάκισης (ΑΠ 4/2021, ΑΠ 971/2021).

Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 97 του νέου ΠΚ, οι διατάξεις των άρθρων 94 παρ.1, 96 παρ.1 και 96 Α παρ.1 εφαρμόζονται και όταν κάποιος προτού εκτιθεί ολοκληρωτικά ή παραγραφεί ή χαριστεί η ποινή που του επιβλήθηκε για κάποια αξιόποινη πράξη, καταδικαστεί για άλλη αξιόποινη, οποτεδήποτε και αν τελέστηκε αυτή (ΑΠ 1516/2022).

Στην προκειμένη περίπτωση, από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτουν τα ακόλουθα: Με τη με αριθ. 271/2024 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Κακουργημάτων Πατρών έγινε δεκτή η από 23-4-2023 αίτηση περί καθορισμού συνολικής ποινής του αναιρεσείοντος Ε. Π. του Γ. και καθορίστηκε συνολική ποινή κάθειρξης δεκαπέντε (15) ετών και έξι (6) μηνών, αποτελούμενη από τη συνολική ποινή κάθειρξης των έντεκα (11) ετών και τριάντα (30) μηνών που είχε επιβληθεί σ' αυτόν με τη με αριθ. 341/2022 συγχωνευτική απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Κακουργημάτων Πατρών, ως ποινή-βάση, επαυξανόμενη κατά δύο (2) έτη από τη συνολική ποινή φυλάκισης των πέντε (5) ετών που του είχε επιβληθεί με τη με αριθμ. 23/2020 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Κακουργημάτων Λαμίας, χωρίς να διασπαστεί, ως όφειλε, η συνολική αυτή ποινή στις επιμέρους ποινές (4 έτη + 2 έτη).

Ύστερα από σχετικές διατάξεις που εξέδωσαν οι αρμόδιοι εισαγγελείς (άρθρο 549 Κ.Π.Δ.), ο αναιρεσείων αποφυλακίστηκε τυπικά για α) την υπ' αριθμ. 931/2018 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Λάρισας, β) την υπ' αριθμ. 200/2021 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Ξάνθης, γ) την υπ' αριθμ. 90/2022 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Καρδίτσας, δ) την υπ' αριθμ. 147/2019 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Καρδίτσας και ε) την υπ' αριθμ. 35/2021 απόφαση του Δευτεροβάθμιου Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Λάρισας, οι οποίες περιλαμβάνονταν στις αποφάσεις που είχαν ληφθεί υπόψη για τον καθορισμό συνολικής ποινής με την ανωτέρω αναφερθείσα υπ' αριθμ. 341/2022 συγχωνευτική απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Κακουργημάτων Πατρών και για το λόγο αυτό, με το υπ' αριθμ. 79π/2024 εισαγωγικό έγγραφο - αίτηση του Αντεισαγγελέα Εφετών Πατρών Αγγέλου Βάσιου εισήχθη αυτεπαγγέλτως ενώπιον του Μονομελούς Εφετείου Κακουργημάτων Πατρών η υπόθεση που αφορά τον αναιρεσείοντα κατηγορούμενο Ε.

Π. του Γ., προκειμένου το Δικαστήριο να προβεί, κατά τις διατάξεις των άρθρων 94 - 97 Π.Κ. και 551 Κ.Π.Δ., σε νέο καθορισμό συνολικής στερητικής της ελευθερίας ποινής με βάση πλέον έξι (6) καταδικαστικές σε βάρος του αποφάσεις και συγκεκριμένα : α) συνολική ποινή κάθειρξης πέντε (5) ετών και έξι (6) μηνών, η οποία του είχε επιβληθεί με την με αριθμ. 113/2021 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Πατρών, β) ποινή φυλάκισης δεκατεσσάρων (14) μηνών, η οποία του είχε επιβληθεί με την υπ' αριθμ. 1163/2018 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Ναυπλίου, γ) συνολική ποινή φυλάκισης πέντε (5) ετών, η οποία του είχε επιβληθεί με την υπ' αριθμ. 23/2020 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Κακουργημάτων Λαμίας, δ) ποινή κάθειρξης πέντε (5) ετών, η οποία του είχε επιβληθεί με την υπ' αριθμ. 84/2022 απόφαση του Δευτεροβάθμιου Εφετείου Κακουργημάτων Λάρισας, ε) ποινή κάθειρξης πέντε (5) ετών, η οποία του είχε επιβληθεί με την υπ' αριθμ. 101/2023 απόφαση του Δευτεροβάθμιου Εφετείου Κακουργημάτων Λάρισας και στ) ποινή φυλάκισης επτά (7) μηνών, η οποία του είχε επιβληθεί με την υπ' αριθμ. 58/2024 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Δυτικής Μακεδονίας.

Επί της ως άνω αιτήσεως του Αντεισαγγελέα Εφετών Πατρών εκδόθηκε η προσβαλλομένη υπ' αριθ. 311/28-6-2024 συγχωνευτική απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Κακουργημάτων Πατρών, με την οποία καθορίσθηκε συνολική εκτιτέα ποινή κάθειρξης δεκατριών (13) ετών και τεσσάρων (4) μηνών, αποτελούμενη από τη συνολική ποινή κάθειρξης των πέντε (5) ετών και έξι μηνών, που του επιβλήθηκε με την υπ' αριθμ. 113/2021 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Κακουργημάτων Πατρών, ως ποινή βάση, επαυξημένη κατά δύο (2) έτη από την ποινή κάθειρξης των πέντε (5) ετών, που του επιβλήθηκε με την υπ' αριθμ. 84/2022 απόφαση του Δευτεροβάθμιου Εφετείου Κακουργημάτων Λάρισας, κατά δύο (2) έτη από την ποινή κάθειρξης των πέντε (5) ετών, που του επιβλήθηκε με την υπ' αριθμ. 101/2023 απόφαση του Δευτεροβάθμιου Εφετείου Κακουργημάτων Λάρισας, κατά δύο (2) έτη και ένα (1) έτος από τη συνολική ποινή φυλάκισης των πέντε (5) ετών [4 έτη + 2 έτη], που του επιβλήθηκε με την υπ' αριθμ. 23/2020 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Κακουργημάτων Λαμίας, κατά επτά (7) μήνες από την ποινή φυλάκισης των δεκατεσσάρων (14) μηνών, που του επιβλήθηκε με την υπ' αριθμ. 1163/2018 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Ναυπλίου και κατά τρείς (3) μήνες από την ποινή φυλάκισης των επτά (7) μηνών, που του επιβλήθηκε με την υπ' αριθμ. 58/2024 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Δυτικής Μακεδονίας.

Το δικάσαν Μονομελές Εφετείο Κακουργημάτων Πατρών, με την ως άνω προσβαλλόμενη 311/2024 απόφασή του, κρίνοντας ορθώς ότι συναντήθηκαν κατά την εκτέλεσή τους οι προαναφερόμενες ποινές και ότι συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις των άρθρων 94 και 97 του Π.Κ. και 551 Κ.Π.Δ., αφού ορθώς έλαβε ως ποινή βάσης τη συνολική ποινή κάθειρξης των πέντε (5) ετών και έξι (6) μηνών της υπ' αριθμ. 113/2021 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Κακουργημάτων Πατρών, προέβη, ορθώς, σε διάσπαση της συνολικής ποινής φυλάκισης των πέντε (5) ετών της υπ' αριθ. 23/2020 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Κακουργημάτων Λαμίας και στην εκ νέου συγχώνευση των επιμέρους ποινών που επιβλήθηκαν με αυτή, πλην όμως, κατά την επαύξηση της ποινής βάσης, εσφαλμένα επαύξησε αυτήν α) κατά δύο (2) έτη από την επιμέρους συντρέχουσα ποινή των τεσσάρων (4) ετών και κατά ένα (1) έτος από τη συντρέχουσα ποινή των δύο (2) ετών και συνολικά τρία (3) έτη, καθόσον με προαναφερθείσα υπ' αριθμ. 271/2024 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Κακουργημάτων Πατρών, είχε επαυξηθεί, έστω κατ' εσφαλμένο υπολογισμό, κατά δύο (2) έτη η εκεί αναφερόμενη ποινή - βάση (υπ' αριθμ. 341/2022 συγχωνευτική απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Κακουργημάτων Πατρών, με τις συντρέχουσες ποινές της υπ' αριθ. 23/2020 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Κακουργημάτων Λαμίας.

Με τον τρόπο αυτό, το Μονομελές Εφετείο Κακουργημάτων Πατρών, με την προσβαλλόμενη απόφαση, κατά τον καθορισμό της συνολικής ποινής και ειδικότερα κατά την επαύξηση της ποινής βάσης από τις επιμέρους συντρέχουσες, ως άνω, ποινές, υπολόγισε χρόνο (τρία έτη) μεγαλύτερο από αυτό που είχε υπολογίσει προηγουμένως το Μονομελές Εφετείο Κακουργημάτων Πατρών (δύο έτη) και επομένως το δικάσαν Δικαστήριο, που με την προσβαλλόμενη απόφαση έκρινε κατ' εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 94 παρ. 1, 97 ΠΚ και 551 παρ. 1 και 3 ΚΠΔ και καθόρισε τη συνολική ποινή σε δεκατρία (13) έτη και τέσσερις (4) μήνες, προβαίνοντας σε συγχώνευση των παραπάνω ποινών με τον προεκτεθέντα τρόπο, παραβίασε το δεδικασμένο που παρήχθη με τη με αριθ. 271/2024 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Κακουργημάτων Πατρών.

Κατόπιν των παραπάνω, είναι βάσιμος ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. ΣΤ του ΚΠΔ λόγος αναίρεσης. Πρέπει, επομένως, κατά παραδοχή αυτού, να γίνει δεκτή η υπό κρίση αίτησης αναίρεσης, να αναιρεθεί η με αριθ. 311/2024 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Κακουργημάτων Πατρών και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλον Δικαστή, εκτός από εκείνον που δίκασε προηγουμένως (άρθρο 519 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

- Αναιρεί τη με αριθ. 311/2024 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Κακουργημάτων Πατρών.

- Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο που θα συγκροτηθεί από άλλο Δικαστή εκτός από εκείνον που δίκασε προηγουμένως.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 9 Απριλίου 2025.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 10 Δεκεμβρίου 2025.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ