Supreme Court allows appeal against First Instance Court for misapplying bill of exchange alteration rules.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Greece allowed the appeal against the First Instance Court's decision, ordering a retrial. The appellant argued that a bill of exchange was altered after the transfer date, rendering the defendant liable only under specific conditions. The lower court incorrectly applied the law by rejecting the alteration defense without verifying the defendant's knowledge of the alteration at the time of acquisition. The Court found this a procedural error and remanded the case for re-examination by a different panel.
Legislator headnote
AI generatedArt. 51, Art. 22 of Law 5960/1933; When a bill of exchange is altered, the liability of prior signatories depends on whether the holder knew of the alteration at the time of acquisition, requiring the First Instance Court to verify this fact before rejecting the defense of alteration.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 1490 / 2009 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1490/2009
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
A1' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Καλαμίδα, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Διονύσιο Γιαννακόπουλο, Ιωάννη - Σπυρίδωνα Τέντε, Βασίλειο Φούκα και Γεώργιο Χρυσικό, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 4 Μαΐου 2009, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας : Εταιρίας με την επωνυμία "ΜΕΤΑΛΛΟΤΥΠΙΑ ΚΡΗΤΗΣ ΑΒΕΕ" και τον διακριτικό τίτλο "CRETA CAN ΜΕΤΑΛΛΟΤΥΠΙΑ ", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Βασίλειο Βερνίκο.
Του αναιρεσιβλήτου : Ψ, κατοίκου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 29 Δεκεμβρίου 2004 ανακοπή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Βόλου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 275/2005 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 116/2007 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Βόλου. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 24 Σεπτεμβρίου 2007 αίτησή της.
Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης-Σπυρίδων Τέντες ανέγνωσε την από 16 Απριλίου 2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως.
Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά το άρθρο 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δικ., αν ο αντίδικος εκείνου που επέσπευσε τη συζήτηση δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί αλλά δεν λάβει μέρος σε αυτήν με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα, σε καταφατική δε περίπτωση προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί. Στην κρινόμενη υπόθεση ο αναιρεσίβλητος δεν εμφανίσθηκε κατά την αναφερόμενη στην αρχή δικάσιμο, καίτοι αντίγραφο της αιτήσεως αναιρέσεως με την κάτω από αυτή πράξη ορισμού της παραπάνω δικασίμου καθώς και κλήσεως για εμφάνιση κατ' αυτή, του επιδόθηκε νομίμως με επιμέλεια της επισπεύδουσας τη συζήτηση αναιρεσείουσας, όπως προκύπτει από την προσκομιζόμενη ... έκθεση επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Ιωαννίνων ... . Επομένως, πρέπει να συζητηθεί η υπόθεση παρά την απουσία του αναιρεσιβλήτου.
Κατά τη διάταξη του άρθρου 51 του ν.5960/1933 "περί επιταγής", σε περίπτωση αλλοιώσεως του κειμένου της επιταγής οι μεταγενέστεροι της αλλοιώσεως αυτής υπογραφείς υποχρεούνται εντός των όρων του αλλοιωθέντος κειμένου, οι δε προγενέστεροι υπογραφείς υποχρεούνται εντός των όρων του αρχικού κειμένου. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι σε περίπτωση πλαστογραφήσεως της επιταγής με τη μορφή της νοθεύσεώς της, ήτοι της μεταβολής του περιεχομένου της, παρέχεται στους προγενέστερους της πλαστογραφήσεως αυτής υπογραφείς η ένσταση της αλλοιώσεως, στην οποία, ως ένσταση in rem, δεν εφαρμόζεται ο περιορισμός του άρθρου 22 του ν.5960/1933. Μπορεί, επομένως, η ένσταση αυτή, συνεπαγόμενη τον περιορισμό της ευθύνης του ενισταμένου υπογραφέα μέσα στα όρια του αρχικού κειμένου της επιταγής, να προβληθεί ακόμη και κατά του καλής πίστεως κομιστή. Αν η νόθευση αφορά την ημερομηνία εκδόσεως και η εμφάνιση της επιταγής προς πληρωμή έγινε μετά την πάροδο της νόμιμης (άρθρο 29 ν.5960/1933) οκταήμερης προθεσμίας από την αρχική ημερομηνία εκδόσεως, επακόλουθο του κατά τα άνω περιορισμού της ευθύνης του ενισταμένου προγενέστερου της αλλοιώσεως υπογραφέα είναι η κατά το άρθρο 40 ν. 5960/1933 έκπτωση του κομιστή από το δικαίωμά του να ασκήσει κατ' αυτού αναγωγή.
Στην προκείμενη περίπτωση από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της υποθέσεως προκύπτουν τα ακόλουθα: Η αναιρεσείουσα με την από 29.12.2004 ανακοπή της ενώπιον του Ειρηνοδικείου Βόλου κατά της 570/2004 διαταγής πληρωμής, που εκδόθηκε με βάση την από 31.7.2004 επιταγή, ποσού 9.950 ευρώ, η οποία εμφανίσθηκε προς πληρωμή την 4.8.2004 και δεν πληρώθηκε, ισχυρίσθηκε, μεταξύ άλλων ότι η εν λόγω επιταγή έφερε στο σώμα της ως ημερομηνία εκδόσεως αρχικώς, ήτοι όταν μεταβιβάσθηκε με οπισθογράφηση στην ανακόπτουσα εκ μέρους της αρχικής λήπτριας ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΡΟΤΑ ΚΑΠ ΑΕΒΕΕ", την ημερομηνία 31.1.2004, ότι η ανακόπτουσα αναμεταβίβασε την επιταγή εν λευκώ στην ως άνω εταιρεία, προς τον σκοπό της αντικαταστάσεώς της με άλλη επιταγή.
Ότι, ακολούθως, μετά την επιστροφή της η επίμαχη επιταγή νοθεύτηκε με μεταβολή της ημερομηνίας εκδόσεώς της από 31.1.2004 σε 31.7.2004. Ότι, επομένως, κατά την εμφάνιση προς πληρωμή στις 4.8.2004 από τον τελευταίο κομιστή της, καθού η ανακοπή και ήδη αναιρεσίβλητο, είχε παρέλθει η κατά το άρθρο 29 ν.5960/1933 οκταήμερη προθεσμία και για το λόγο αυτό η ανακόπτουσα δεν ευθύνεται έναντι του αντιδίκου της.
Ο λόγος αυτός της ανακοπής είναι, σύμφωνα με τις σκέψεις που προηγήθηκαν, ορισμένος και νόμιμος. Το Πολυμελές Πρωτοδικείο Βόλου, επομένως, που με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφασή του, δικάζοντας κατ' έφεση τη διαφορά, έκρινε ότι η προβολή εκ μέρους της ανακόπτουσας της ενστάσεως της αλλοιώσεως της επιταγής μπορεί να χωρίσει μόνον, αν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 22 του ν.5960/1933, που είναι εφαρμοστέο στην ένδικη περίπτωση, και ότι, συνεπώς, ο ανωτέρω λόγος της ανακοπής ήταν απορριπτέος ως αόριστος, διότι η ανακόπτουσα δεν ισχυριζόταν ότι ο αντίδικός της κατά την κτήση της επιταγής ενήργησε εν γνώσει προς βλάβην του, παραβίασε τις προαναφερόμενες διατάξεις των άρθρων 51 και 22 του ν. 5960/1933, εφαρμόζοντας ειδικότερα το άρθρο 22 στην περίπτωση της προβολής της ως άνω εκ του άρθρου 51 ενστάσεως αλλοιώσεως της επιταγής, αν και δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του, και υπέπεσε έτσι στην αναιρετική πλημμέλεια του άρθρου 560 αριθ. 1 Κ.Πολ.Δ.
Κατ' ακολουθίαν, ο σχετικός μόνος λόγος της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως είναι βάσιμος. Επομένως, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση, προς περαιτέρω εκδίκαση στο Δικαστήριο που την εξέδωσε, αφού είναι δυνατή η συγκρότηση του από άλλους δικαστές (άρθρ. 580 παρ. 3 ΚΠολΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την 116/2007 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Βόλου.
Παραπέμπει την υπόθεση προς εκ νέου εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές.
Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσείουσας, την οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων (2.000) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 1 Ιουνίου 2009.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 15 Ιουνίου 2009.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ