148/2015 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 148 / 2015 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 148/2015

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Σίδερη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Νικόλαο Μπιχάκη, Ερωτόκριτο Καλούδη, Αργύριο Σταυράκη και Ελένη Διονυσοπούλου, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 14 Ιανουαρίου 2015, με την παρουσία και της γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Π. Μ. του Γ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Παπαχρήστο, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Των αναιρεσιβλήτων: 1)Ε. συζ. Ι. Μ. (E. L. M.), το γένος Κ. Δ., κατοίκου ..., και 2)Δ. Δ. του Κ., κατοίκου ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Καίσαρα Γιατράκο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 30/7/2001 αγωγές (με αριθμούς κατάθεσης 6583/2001 και 6584/2001) των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3560/2004 του ίδιου Δικαστηρίου, 4150/2005 μη οριστική και 1299/2014 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 15/7/2014 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ερωτόκριτος Καλούδης, ανέγνωσε την από 5/1/2015 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου τους στη δικαστική δαπάνη τους.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

I. Από την παραδεκτή (άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ) επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων που υπάρχουν στη δικογραφία προκύπτει, ότι πρόκειται για δύο αγωγές των αναιρεσιβλήτων που συνεκδικάστηκαν, με την πρώτη από τις οποίες ζήτησαν να αναγνωριστούν συγκύριοι οικοπέδου 516 τ.μ. στο Δήμο Γλυφάδας που απόκτησαν με παράγωγο τρόπο (από κληρονομιά του αληθινού κυρίου πατέρα τους, που πέθανε το 1997 χωρίς να αφήσει διαθήκη, ως μοναδικοί εξ αδιαθέτου κληρονόμοι του, που αποδέχθηκαν με συμβολαιογραφική πράξη και μετέγραψαν, υπέρ του οποίου είχε εκδοθεί το αναφερόμενο παραχωρητήριο, που μεταγράφηκε, για το επίδικο οικόπεδο, μετά από αστικό αναδασμό κατά τα ειδικότερα εκτιθέμενα) και να υποχρεωθεί ο ήδη αναιρεσείων εναγόμενος που το κατέλαβε και ήδη το κατέχει, να τους το αποδώσει, με τη δεύτερη δε απ' αυτές- ζήτησαν-να αναγνωριστεί η ανυπαρξία της 110/2000 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που εκδόθηκε κατά την τακτική διαδικασία, επί αγωγής του ήδη αναιρεσείοντος κατά του δικαιοπαρόχου των ήδη αναιρεσιβλήτων, πατέρα τους, με την οποία ο ήδη αναιρεσείων αναγνωρίστηκε κύριος του επίδικου ακινήτου με έκτακτη χρησικτησία (κατά παραδοχή της αγωγής, λόγω του συναγόμενου εκ της ερημοδικίας του εναγομένου τεκμηρίου ομολογίας), διότι, κατά τα εκτιθέμενα, η απόφαση αυτή εκδόθηκε σε δίκη που διεξήχθη κατά ανύπαρκτου προσώπου, καθόσον κατά το χρόνο κατάθεσης της αγωγής (20.4.1999) ο δικαιοπάροχος πατέρας τους δεν βρισκόταν στη ζωή, αφού είχε αποβιώσει το έτος 1997.

Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο (Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών) συνεκδίκασε τις δύο αυτές αγωγές και τις απέρριψε, την πρώτη κατ' ουσίαν και τη δεύτερη για έλλειψη έννομου συμφέροντος. Αντίθετα, το Εφετείο έκρινε τις αγωγές βάσιμες και κατ' ουσίαν και αφού εξαφάνισε την απόφαση του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, εντέλει-όσον αφορά την πρώτη αγωγή-αναγνώρισε τους ήδη αναιρεσιβλήτους ενάγοντες συγκυρίους και κατά ποσοστό 1/2 αδιαιρέτου τον καθένα του περιγραφόμενου οικοπέδου - επίδικου - που έχει - όπως δέχτηκε - εμβαδό 506,80 τ.μ.

και υποχρέωσε τον ήδη αναιρεσείοντα εναγόμενο να τους το αποδώσει, - όσον αφορά δε τη δεύτερη αγωγή-αναγνώρισε την ανυπαρξία της 110/2000 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που εκδόθηκε κατά την τακτική διαδικασία. Ειδικότερα, όσον αφορά την πρώτη αγωγή η οποία ενδιαφέρει εν προκειμένω, το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχτηκε τα εξής;

Ο πατέρας των ήδη αναιρεσιβλήτων εναγόντων, Κ. Δ. του Δ. και Ε., είχε γίνει κύριος του περιγραφόμενου αγροτεμαχίου με το .../1954 συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Αθηνών Μάρκου Παντελίδη, που μεταγράφηκε νόμιμα (το έτος 1955) από αγορά από τον Οικοδομικό Συνεταιρισμό Καφεπωλών "Ο ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ". Στο συμβόλαιο ο πατέρας των αναιρεσιβλήτων αναφέρεται με τα στοιχεία "Κ.

Δ. του Δ., ελαιοχρωματιστής, κάτοικος Αθηνών, οδός Βουλής 12". Το έτος 1993 η περιοχή που βρισκόταν το εν λόγω αγροτεμάχιο εντάχθηκε στο σχέδιο πόλης και αποτυπώθηκε στα σχετικά τοπογραφικά διαγράμματα με τον αριθμό 1 (οικόπεδο) του ... Ο.Τ., με την πράξη δε 303/11/3.3.1995 της αρμόδιας επιτροπής του άρθρου 45 του ν. 947/1979 (που κυρώθηκε νόμιμα) παραχωρήθηκε στον αναφερόμενο "Δ.

Κ.", ενώ, με βάση την κυρωθείσα αυτή πράξη εκδόθηκε το 319/1996 (με αριθμό Πρωτ. 9953/1996) παραχωρητήριο του Νομάρχη Αθηνών (οριστικός τίτλος κυριότητας, όπως αναφέρεται σ' αυτό) που μεταγράφηκε νόμιμα στις 11.7.1996, στον "Κ. Δ. του Δ. και Κ., ελαιοχρωματιστή, που γεννήθηκε στην Αθήνα το 1937, κάτοικο ..., κάτοχο του υπ' αριθμ. 658400/1957 Δ.Α.Τ.

του ΙΕ' Τ.Α. Αθηνών, ο οποίος- όπως δέχτηκε το Εφετείο- ταυτίζεται με τον πατέρα των αναιρεσιβλήτων, το ακίνητο του οποίου είχε εισφερθεί, και ο οποίος από τη μεταγραφή του παραχωρητηρίου απέκτησε πρωτότυπα την κυριότητα του άνω, με τον αρ. 1 οικοπέδου του … Ο.Τ., το οποίο και είναι το επίδικο. Του επίδικου αυτού ακινήτου, μετά το θάνατο, το έτος 1997, του πατέρα τους, έγιναν συγκύριοι οι ήδη αναιρεσίβλητοι ενάγοντες, ως μοναδικοί εξ αδιαθέτου κληρονόμοι του, εφόσον αποδέχθηκαν την κληρονομία με την .../13.7.2001 πράξη της συμβολαιογράφου Αμαρουσίου Παρασκευής Λαζαράκου, που μεταγράφηκε νόμιμα.

Τα προεκτέθεντα- όπως δέχτηκε το Εφετείο- προέκυψαν, πλην άλλων, που διαλαμβάνονται στην προσβαλλόμενη απόφασή του, και από το ότι " όπως συνομολογείται και έγινε δεκτό και με την προσκομιζόμενη από τον εφεσίβλητο, τελεσίδικη, 2193/2001 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών, την έκδοση του παραχωρητηρίου αυτού επιδίωξε και πέτυχε η Ε.

Δ. με την συνέργεια του πεθερού της Γ. Κ., η οποία κατήρτισε πλαστό έγγραφο ταυτότητας προσώπου με τα ως άνω στοιχεία που αναφέρονται στο παραχωρητήριο, έθεσε την απογραφή και σφραγίδα του αστυνόμου Π. Φ., τον αριθμό ταυτότητας και στη θέση της φωτογραφίας της φωτογραφία του πεθερού της και με την πλαστή αυτή ταυτότητα, εμφανίζοντας ως Κ.

Δ. τον πεθερό της, έλαβε στην κατοχή της, μέσω αυτού, στις 28.6.1996 από τη Νομαρχία Αθηνών το ως άνω παραχωρητήριο. Μάλιστα, ακολούθως, η παραπάνω, στις 12.7.1996 με τον πεθερό της ενώπιον της συμβολαιογράφου Πειραιώς Ευαγγελίας Φλαμπούρη-Χιωτίνη, όπου ο τελευταίος, ως Κ. Δ., την ψευδή ταυτότητα του οποίου βεβαίωσε η πρώτη, επιχείρησε να πουλήσει και να μεταβιβάσει το επίδικο στους αναφερόμενους αγοραστές έναντι τιμήματος 38.000.000 δρχ.

πλην απέτυχαν του σκοπού τους, διότι έγιναν αντιληπτοί και συνελήφθησαν από την αστυνομία. Με την απόφαση αυτή οι ανωτέρω ( που ομολόγησαν τις πράξεις τους) καταδικάστηκαν, η μεν πρώτη, για πλαστογραφία με χρήση, ηθική αυτουργία σε χρήση πλαστού και απόπειρα απάτης, ο δε δεύτερος για άμεση συνέργεια σε πλαστογραφία, χρήση πλαστού εγγράφου, απόπειρα απάτης κατ' επάγγελμα και συνήθεια, σε συνολική ποινή φυλάκισης έξι (6) ετών ο καθένας...".

Έκρινε δε, εν τέλει, το Εφετείο, ότι " το παραχωρητήριο αυτό- το οποίο, όπως προεκτέθηκε, αφορά στον πατέρα των ήδη αναιρεσιβλήτων εναγόντων-ως ατομική διοικητική πράξη.....παράγει όλα τα έννομα αποτελέσματά του με βάση το τεκμήριο της νομιμότητας... και είναι ισχυρό, ενώ δεν επιτρέπεται από το Δικαστήριο τούτο...

ο παρεμπίπτων έλεγχος της ουσιαστικής κρίσης των οργάνων της διοίκησης που το εξέδωσαν και στη συγκεκριμένη περίπτωση του Νομάρχη, ως προς την ύπαρξη των πραγματικών προϋποθέσεων έκδοσής του, ούτε της πλάνης ως προς την ύπαρξη ή ανυπαρξία των πραγματικών, ως άνω, προϋποθέσεων για την έκδοσή του...και στην προκειμένη περίπτωση δεν πρόκειται για έλεγχο της νομιμότητας της διοικητικής αυτής πράξης, όπως αβάσιμα υποστηρίζει ο εφεσίβλητος (ήδη αναιρεσείων)".

II.Οι λόγοι αναίρεσης που προβλέπονται από τους αριθμούς 1 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ αναφέρονται στην παραβίαση κανόνων ουσιαστικού δικαίου, δηλαδή, κανόνων που ρυθμίζουν τις βιοτικές σχέσεις, την κτήση δικαιωμάτων και τη γένεση των υποχρεώσεων και επιβάλλουν κυρώσεις, χωρίς να ενδιαφέρει σε ποιο επίπεδο εντάσσεται ο κανόνας από άποψη ιεραρχίας των πηγών του δικαίου. Άρα, οι αναιρετικοί αυτοί λόγοι δεν ιδρύονται, όσον αφορά στην παραβίαση δικονομικών διατάξεων, που καθορίζουν τον τρόπο, τα όργανα και τη μορφή της ένδικης προστασίας, όπως, πλήν άλλων, οι διατάξεις περί εσωτερικής δικαιοδοσίας των άρθρων 1 και 2 του ΚΠολΔ. Επομένως, οι πρώτος και δεύτερος λόγοι της αναίρεσης, με τους οποίους υπό την επίκληση αναιρετικών πλημμελειών από τους αρ. 1 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για ευθεία και εκ πλαγίου παραβίαση της δικονομικής διάταξης του άρθρου 2 του ΚΠολΔ, περί των σχέσεων πολιτικής και διοικητικής δικαιοδοσίας-του παρεμπίπτοντος ελέγχου-γιατί το Εφετείο εσφαλμένα δεν εφάρμοσε τη δικονομική αυτή διάταξη, ενόσω η έκδοση του άνω παραχωρητηρίου βασίστηκε "σε ψευδή και πλαστά στοιχεία", ήταν δηλαδή παράνομη, και δέχτηκε, έτσι, εν τέλει, όλως αντιφατικά, ότι παράγει τις προεκτεθείσες έννομες συνέπειες, είναι απορριπτέοι ως απαράδεκτοι.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 15.7.2014 αίτηση του Π. Μ. του Γ. για αναίρεση της 1299/2014 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Διατάσσει να εισαχθεί το κατατεθέν παράβολο στο Δημόσιο Ταμείο.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 3 Φεβρουαρίου 2015.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 18 Φεβρουαρίου 2015.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ