1489/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1489 / 2011 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Περίληψη:

Δικονομία Πολιτική. Ο λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 559 αρ. 8 ΚΠολΔ δεν στοιχειοθετείται αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη τον προταθέντα ισχυρισμό και τον απέρριψε για οποιονδήποτε λόγο, τυπικό ή ουσιαστικό. Ανέλεγκτη ή ουσιαστική κρίση του δικαστηρίου (άρθρ. 561 παρ.1 ΚΠολΔ)

Αριθμός 1489/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ρένα Ασημακοπούλου, Αντιπρόεδρο, Αθανάσιο Κουτρομάνο, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Ευφημία Λαμπροπούλου και Αργύριο Σταυράκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 23 Μαΐου 2011, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Α. συζ. Χ. Α. το γένος Γ. Π., κατοίκου ..., η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Του αναιρεσιβλήτου: Χ. Α. του Β., 2, ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Βασίλειο Μεντζελόπουλο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20-3-2006 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αιγίου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 48/2007του ίδιου Δικαστηρίου και 110/2009 του Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 8-3-2010 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσίβλητος, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Αργύριος Σταυράκης ανέγνωσε την από 12-5-2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη της αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Από την υπ' αριθμ. 475/10.2.2011 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αιγίου ..., την οποία ο αναιρεσίβλητος προσκομίζει και επικαλείται, προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της από 15.11.2010 κλήσεώς του, με την κάτω από αυτήν πράξη, με την οποία ορίζεται δικάσιμος προς συζήτηση της από 8.3.2010 αιτήσεως αναιρέσεως κατά της υπ' αριθμ. 110/2009 αποφάσεως του Εφετείου Πατρών, η αναφερόμενη στην αρχή της παρούσης, επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα (άρθρ. 568§4 εδ.α'-β' του ΚΠολΔ στην αναιρεσείουσα, με επιμέλεια του πληρεξουσίου δικηγόρου του αναιρεσιβλήτου, ο οποίος επισπεύδει τη συζήτηση της υποθέσεως μετά τη ματαίωσή της κατά την αρχικώς ορισθείσα δικάσιμο της 8.11.2010, καλούμενη συγχρόνως να παραστεί κατά την ανωτέρω (σημερινή) δικάσιμο. Επομένως και σύμφωνα με το άρθρο 576§2 του ΚΠολΔ πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία της αναιρεσείουσας, η οποία, όπως προκύπτει από τα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά, δεν εμφανίστηκε στο ακροατήριο κατά τη δικάσιμο αυτή, όταν εκφωνήθηκε η υπόθεση από τη σειρά του πινακίου, και δεν έλαβε μέρος στη συζήτηση της υποθέσεως.

ΙΙ. Ο κατά το άρθρο 559 αρ. 8 του ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως για μη λήψη υπόψη από το δικαστήριο προταθέντος πράγματος (πραγματικού ισχυρισμού) που έχει ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης δεν στοιχειοθετείται αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη του προταθέντα ισχυρισμό και τον απέρριψε για οποιονδήποτε λόγο, τυπικό ή ουσιαστικό (Ολομ. ΑΠ 25/2003, ΑΠ 1255/2004).

Εν προκειμένω, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο που εξέδωσε, επικυρώνοντας την πρωτόδικη απόφαση, που είχε δεχθεί τα ίδια, δέχθηκε την αγωγή διαζυγίου του αναιρεσιβλήτου για ισχυρό κλονισμό της έγγαμης σχέσης των διαδίκων από λόγο που αφορά το πρόσωπο της αναιρεσείουσας (άρθρ. 1439§1 του ΑΚ) και απέρριψε (κατ' ουσίαν) την αντίθετη αγωγή της αναιρεσείουσας, με την οποία η τελευταία ζητούσε τη λύση του γάμου των διαδίκων για ισχυρό κλονισμό από λόγο που αφορά το πρόσωπο του αναιρεσιβλήτου και ο οποίος, κατά τις ανέλεγκτες παραδοχές του Εφετείου, δεν αποδείχθηκε. Επομένως και σύμφωνα με την προηγηθείσα μείζονα σκέψη ο μοναδικός, από το άρθρο 559 αρ. 8 του ΚΠολΔ, λόγος του αναιρετηρίου, με τον οποίο προσάπτεται η αιτίαση ότι το Εφετείο παρότι αποδείχθηκε ο ανωτέρω αγωγικός ισχυρισμός της αναιρεσείουσας δεν τον έλαβε υπόψη και παρά τον νόμο απέρριψε τη δική της αγωγή, είναι αβάσιμος και απορριπτέος. Κατά τα λοιπά ο ίδιος αυτός λόγος του αναιρετηρίου με το ανωτέρω περιεχόμενο πλήττει την προαναφερθείσα ουσιαστική κρίση του δικαστηρίου, την εκτίμηση δηλαδή από το δικαστήριο της ουσίας πραγματικών γεγονότων, και είναι κατά τούτο απαράδεκτος κατά το άρθρο 561§1 του ΚΠολΔ και απορριπτέος.

ΙΙΙ. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως ως αβάσιμη κατ' ουσίαν, να καταδικασθεί δε η αναιρεσείουσα στην αναφερόμενη στο διατακτικό δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, ο οποίος δεν κατέθεσε προτάσεις, υπέβαλε όμως το σχετικό αίτημά του (άρθρ. 176, 183, 191§2 του ΚΠολΔ) στο ακροατήριο, όπως προκύπτει από τα οικεία πρακτικά.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 8.3.2010 αίτηση της Α. Α. για αναίρεση της υπ' αριθμ. 110/2009 αποφάσεως του Εφετείου Πατρών. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 23 Ιουλίου 2011.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 27 Σεπτεμβρίου 2011.

Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ