Legislator Case Law & Legislation
1488/2007 AI generated

Supreme Court allows appeal against lower court dismissal of overtime claim due to lack of specific dates.

Case Number 1488/2007
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Greece allowed the appellant's appeal against the Athens Court of Appeal's dismissal of an overtime wage claim. The lower court had rejected the suit because the complaint failed to specify the exact dates of Sunday work and holidays, deeming the claim indefinite. The Supreme Court ruled that the law only requires the total hours worked to be stated, not the specific days, thereby finding the original judgment procedurally flawed. Consequently, the appeal was granted in part, and the case was remanded to the Court of Appeal for further examination.

Legislator headnote

AI generated

Art. 216 para. 1 KPolD; Art. 559 para. 14 KPolD: A labor claim for Sunday and holiday wages is considered definite if it specifies the total hours worked, rendering a lower court dismissal for lack of specific dates inadmissible.

Keywords

AI generated
Sunday work wages holiday premium rates overtime calculation procedural indefiniteness remand for retrial labor dispute Greek Civil Procedure

Cited Legislation

AI generated
Art. 216 para. 1 KPolD
Art. 559 para. 14 KPolD
Art. 580 para. 3 KPolD
Law 8900/1946
Law 435/1976

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 1488 / 2007 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1488/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Κολυβά, Αντιπρόεδρο, Ανδρέα Μαρκάκη, Ηλία Γιαννακάκη, Αθανάσιο Θεμέλη, Μάριο-Φώτιο Χατζηπανταζή, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 24 Απριλίου 2007, με την παρουσία και του Γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: ..... , η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Λεωνίδα Πανούση, βάσει δηλώσεως του άρθρου 242§2 Κ.Πολ.Δ.

Του αναιρεσίβλητου: Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Αττικής, (Ν.Π.Δ.Δ.), νομίμως εκπροσωπουμένου, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Πολέμη, βάσει δηλώσεως του άρθρου 242§2 Κ.Πολ.Δ., ο οποίος δεν κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 14/12/2000 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 843/2002 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 5090/2005 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 6/6/2006 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω και ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Αθανάσιος Θεμέλης, ανέγνωσε την από 3/4/2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτή ως βάσιμη η από 6/6/2006 αίτηση της .... για αναίρεση της 5090/2005 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τις διατάξεις της 8900/1946 κοινής αποφάσεως των Υπουργών Οικονομικών και Εργασίας "περί καθορισμού αυξημένης αμοιβής εις τους εργαζομένους εν γένει κατά τας Κυριακάς και εορτάς", όπως ερμηνεύθηκε με την 25825/1951 ομοία κατ' άρθρο 2 του ν. 435/1976, στους εργαζόμενους κατά τις Κυριακές και τις μη εργάσιμες εορτές καταβάλλεται, ανεξαρτήτως του κύρους για την απασχόληση, το κανονικό ημερομίσθιο αυξημένο κατά 75%. Η προσαύξηση αυτή υπολογίζεται επί του νομίμου μισθού και ισούται με το 75% ενός ημερομισθίου, εφόσον η εργασία εξαντλήσει το κανονισμένο ωράριο. Εάν υπολείπεται του νομίμου ωραρίου μειώνεται ανάλογα και αν υπερβαίνει αυτό αυξάνεται ανάλογα. Έτσι ο υπολογισμός της αμοιβής του μισθωτού από την αιτία αυτή μπορεί να γίνει με βάση την ωριαία απασχόληση μέσα στα χρονικά όρια των ημερών αυτών, που είναι γνωστές από το ημερολόγιο.

Συνεπώς, για την κατ' άρθρο 216 παρ. 1 ΚΠολΔ πληρότητα του δικογράφου της αγωγής, με την οποία ζητείται η καταβολή διαφοράς αποδοχών για παρασχεθείσα εργασία κατά Κυριακές και εορτές και υπερωριακή εργασία συγκεκριμένου χρονικού διαστήματος δεν είναι απαραίτητο να αναφέρονται οι συγκεκριμένες ημέρες και ο αριθμός αυτών, αλλά αρκεί ότι αναφέρεται ο αριθμός ωρών εργασίας που παρέσχε ο εργαζόμενος κατά το διάστημα αυτό.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την παραδεκτή κατ' άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ επισκόπηση της ένδικης αγωγής της αναιρεσείουσας, επί της οποίας εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, αυτή ζήτησε την επιδίκαση διαφορών που προκύπτουν από την αμοιβή που έλαβε και εκείνης που έπρεπε να λάβει εκ της εργασίας που παρέσχε στο συνδεόμενο με αυτή με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας ιδιωτικού δικαίου και αορίστου χρόνου αναιρεσίβλητο ν.π.δ.δ.

κατά τις Κυριακές και λοιπές αργίες και για υπερωριακή εργασία στα αναφερόμενα χρονικά διαστήματα. Παραθέτει δε το χρόνο απασχόλησής της σε ώρες, τις μηνιαίες αποδοχές της, με βάση τις οποίες πρέπει να υπολογισθεί κατά τις απόψεις της η αμοιβή της για την εργασία της αυτή και το ημερομίσθιό της με την προσαύξηση 75% και 50% αντίστοιχα, για εργασία κατά τις Κυριακές και αργίες, και για υπερωριακή εργασία, για το καθένα από τα χρονικά διαστήματα ως και το εκ του πολλαπλασιασμού των ωρών εργασίας της προς το με προσαύξηση ωρομισθίου της εξαγόμενο ως οφειλόμενο συνολικό ως και το καταβληθέν τοιούτο και το μετ' αφαίρεσή του από το καταβλητέο αιτούμενο υπόλοιπο.

Υπό το περιεχόμενο αυτό, η ένδικη αγωγή είναι ορισμένη και συνεπώς η αναιρεσιβαλλόμενη που έκρινε αυτήν, κατά τα εν λόγω κεφάλαιά της, αόριστη, γιατί δεν αναφέρονται σε αυτή οι συγκεκριμένες ημέρες των Κυριακών και αργιών και το ακριβές ωράριο εργασίας για κάθε μία από αυτές παρά το νόμο κήρυξε απαράδεκτο και επομένως πρέπει να γίνει δεκτός ως βάσιμος στην ουσία του ο σχετικός λόγος αναίρεσης αληθώς από τον αριθμό 14 του άρθρ. 559 ΚΠολΔ και να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση ως προς τα παραπάνω κεφάλαια.

Στη συνέχεια η υπόθεση πρέπει να παραπεμφθεί προς περαιτέρω εκδίκαση ως προς τα παραπάνω κεφάλαιο στο ίδιο Εφετείο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 5090/2005 απόφαση του Εφετείου Αθηνών ως προς τα αναφερόμενα κεφάλαια.

Παραπέμπει την υπόθεση, ως προς τα παραπάνω κεφάλαια προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, που θα συγκροτηθεί από άλλους Δικαστές.

Καταδικάζει το αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει στο ποσό των επτακοσίων εβδομήντα (770) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 22 Μαΐου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 19 Ιουνίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ