Supreme Court dismisses appeal against first instance judgment for non-appealable procedural errors regarding res judicata.

Απόφαση 1486 / 2025 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1486/2025

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μαρουλιώ Δαβίου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βρυσηίδα Θωμάτου, Ευτύχιο Νικόπουλο, Βαρβάρα Πάπαρη και Μαρία Πετσάλη - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 27 Ιανουαρίου 2025, με την παρουσία και του Γραμματέα Γ. Φ., για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ομόρρυθμης Εταιρείας με την επωνυμία "Β. Μ. & Π. Ο.Ε.", που εδρεύει στο Θολοπατάμι Ιωνίας Χίου και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Χρήστο Σταματόπουλο με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου: Ομόρρυθμης Εταιρείας με την επωνυμία "ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΕΣ ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗΣ ΜΗΧΑΝΙΚΗΣ Μ. Ξ. Γ., Π. Δ. Π. & ΣΙΑ Ο.Ε.", που εδρεύει στην Χίο και εκπροσωπείται νόμιμα (πρώην "ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΕΣ ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗΣ ΜΗΧΑΝΙΚΗΣ Μ. Ξ. Γ., Π. Δ. Π. & ΣΙΑ Ε.Ε."), η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Διονύσιο Χαρμπαλή με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 5/3/2018 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Χίου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 206/2019 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 269/2022 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 7/12/2022 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων εκδοθείσα κατά την τακτική διαδικασία υπ' αρ. 269/2022 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χίου, με την οποία, αφού έγινε δεκτή η έφεση που άσκησε η εναγομένη και ήδη αναιρεσίβλητη ομόρρυθμη εταιρεία κατά της υπ' αρ. 206/2019 οριστικής απόφασης του Ειρηνοδικείου Χίου, απορρίφθηκε η από 5-3-2018 αγωγή της αναιρεσείουσας, με την οποία ζητούσε να υποχρεωθεί η εναγομένη να της καταβάλει το ποσό των 12.161,40 ευρώ (όπως διορθώθηκε πρωτοδίκως το αίτημά της), πλέον των νομίμων τόκων, ως αποζημίωση, για τη ζημία που υπέστη, κατά το χρονικό διάστημα από 1-1-2014 έως 31-12-2017, από την πλημμελή εκ μέρους της εναγομένης εκπλήρωση της μεταξύ τους καταρτισθείσας σύμβασης πώλησης και εγκατάστασης φωτοβολταϊκού συστήματος.

Η αίτηση αναίρεσης έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564 παρ. 1, 566 παρ. 1 ΚΠολΔ), είναι συνεπώς, παραδεκτή (άρθρο 577 παρ. 1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και βάσιμο του λόγου της (άρθρο 577 παρ. 3 ΚΠολΔ). Με το άρθρο 560ΚΠολΔ, όπως ίσχυε πριν την τροποποίησή του με το άρθρο 26 του Ν. 5134/2024, ορίζεται ότι : "Κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση μόνο: 1) αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο, ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου.

Η παράβαση των διδαγμάτων κοινής πείρας αποτελεί λόγο αναίρεσης μόνο αν τα διδάγματα αυτά αφορούν την ερμηνεία κανόνων δικαίου ή την υπαγωγή των πραγματικών γεγονότων σε αυτούς. Ο λόγος αυτός αναίρεσης δεν μπορεί να προβληθεί σε μικροδιαφορές, 2) αν το δικαστήριο δεν συγκροτήθηκε όπως ορίζει ο νόμος ή δίκασε δικαστής του οποίου είχε γίνει δεκτή η εξαίρεση, 3) αν το δικαστήριο δέχθηκε ή δεν δέχθηκε τη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων ή δεν είχε καθ' ύλην αρμοδιότητα, 4) αν παράνομα αποκλείστηκε η δημοσιότητα της διαδικασίας, 5) αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και 6) αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης".

Όπως προκύπτει από την σαφή διατύπωση των ως άνω διατάξεων, οι λόγοι αναίρεσης κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων και των αποφάσεων των πρωτοδικείων, που εκδίδονται επί εφέσεων κατά αποφάσεων των ειρηνοδικείων, απαριθμούνται περιοριστικά σ' αυτές, οι οποίες είναι ειδικές, ως προς τους επιτρεπόμενους λόγους αναίρεσης κατά των αναφερομένων εκεί αποφάσεων και αποκλείουν την εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 559 ΚΠολΔ, που αναφέρονται στους λόγους αναίρεσης των αποφάσεων των λοιπών δικαστηρίων, αντιστοιχούν δε προς τους λόγους αναίρεσης που προβλέπονται από τους αρ. 1, 2, 4, 5, 7, 8 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ προς τους οποίους, όμως, δεν ταυτίζονται απολύτως (ΑΠ 394/2021, ΑΠ 69/2019, ΑΠ 894/2018).

Με τον μοναδικό λόγο της αναίρεσης η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι το δικάσαν ως εφετείο Μονομελές Πρωτοδικείο κατά παράβαση του νόμου δέχθηκε ότι υπάρχει δεδικασμένο από την υπ' αρ. 360/2014 αμετάκλητη, ήδη, απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χίου, που είχε απορρίψει, ως ουσιαστικά αβάσιμο, το ίδιο με το επίδικο αίτημα της προηγούμενης από 27-5-2013 αγωγής της κατά της αναιρεσίβλητης, με συνέπεια να απορρίψει την ένδικη αγωγή της, ως απαράδεκτη. Ο λόγος αυτός, σύμφωνα με τα αναφερόμενα ανωτέρω στη μείζονα σκέψη, είναι απαράδεκτος, διότι τόσο η παραδοχή δεδικασμένου κατά παράβαση νόμου, όσο και η κήρυξη από το δικαστήριο παρά το νόμο απαραδέκτου δεν συνιστούν λόγους αναίρεσης κατά της προσβαλλόμενης απόφασης του πρωτοδικείου, που εκδόθηκε επί έφεσης κατά απόφασης ειρηνοδικείου, όπως αντιθέτως προβλέπονται για τις αποφάσεις των λοιπών δικαστηρίων από το άρθρο 559 αρ.16 και 14 ΚΠολΔ, αντιστοίχως.

Κατ' ακολουθίαν, αφού δεν υπάρχει άλλος αναιρετικός λόγος προς έρευνα, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο, λόγω της ήττας της αναιρεσείουσας (άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ). Τέλος, τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, που κατέθεσε προτάσεις, πρέπει, κατά το σχετικό αίτημά της, να επιβληθούν σε βάρος της αναιρεσείουσας, λόγω της ήττας αυτής (άρθρα 176, 183, 189 παρ.1, 191 παρ.2 ΚΠολΔ), όπως ειδικότερα ορίζονται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 7-12-2022 αίτηση για αναίρεση της υπ` αριθ. 269/2022 απόφασης του, δικάσαντος ως Εφετείο, Μονομελούς Πρωτοδικείου Χίου.

ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του παραβόλου, που έχει καταθέσει η αναιρεσείουσα.

Και ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 28 Απριλίου 2025.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 8 Σεπτεμβρίου 2025.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ και ταύτης καθώς και της αμέσως αρχαιότερης Αρεοπαγίτου αποχωρησασών από την Υπηρεσία, ο αρχαιότερος της συνθέσεως Αρεοπαγίτης