1486/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1486 / 2016 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 1486/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ζ’ Ποινικό Τμήμα σε Συμβούλιο

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ευφημία Λαμπροπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, (σύμφωνα με την υπ’ αριθμ. 106/2016 πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου), Βασίλειο Καπελούζο και Γεώργιο Παπαηλιάδη - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 21 Σεπτεμβρίου 2016, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Χαράλαμπου Βουρλιώτη (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου περί αναιρέσεως του υπ’ αριθμ. 485/2016 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών.

Με κατηγορούμενους τους: 1.I. B. του P., κάτοικο ..., 2.Β. Ζ. του Ν., κάτοικο ..., 3. Δ. Λ. του Δ., κάτοικο ..., 4. Ν. Β. του Α., κάτοικο ..., 5. Α. Χ. του Κ., 6. Δ. Κ. του Π., 7. Κ. Τ. του Φ. και 8. Φ. Τ. του Κ., κάτοικοι ... και πολιτικώς ενάγουσα την Ανώνυμη Τραπεζική Εταιρεία με την επωνυμία "... της Ελλάδος", που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα.

Το Συμβούλιο Εφετών Αθηνών, με το ως άνω βούλευμά του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτό, και ο αναιρεσείων Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου ζητεί τώρα την αναίρεση αυτού, για τους λόγους που αναφέρονται στην με αριθμό και ημερομηνία ...26.4.2016 έκθεση αναιρέσεως, η οποία συντάχθηκε ενώπιον του Γραμματέα του Ποινικού Τμήματος του Αρείου Πάγου Γ. Σ. και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό ...2016.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Χαράλαμπος Βουρλιώτης εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Καραγιάννη με αριθμό 103/9.6.2016, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Εισάγοντας, ενώπιον Σας, κατ’ άρθρο 485 παρ.1 ΚΠΔ, την με αριθμ. ...2016 αίτησή μας, με την οποία ζητάμε να αναιρεθεί το με αριθμ. 485/2016 βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών, σας γνωρίζουμε ότι, για την βασιμότητα των λόγων της ασκηθείσας αναιρέσεως, αναφερόμαστε εξ ολοκλήρου στο περιεχόμενο της σχετικής εκθέσεώς μας. Για τους λόγους αυτούς Προτείνουμε: Να γίνει δεκτή η με αριθμό 24/2016 αίτηση αναιρέσεως, την οποία ασκήσαμε κατά του με αριθμό 485/2016 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών και να αναιρεθεί το βούλευμα, σε θετική δε περίπτωση, να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα κρίση, στο ίδιο Συμβούλιο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές, εκτός εκείνων που εξέδωσαν το προσβαλλόμενο βούλευμα.

Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Παναγιώτης Καραγιάννης".

Αφού άκουσε

τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 306, 479, 483 παρ. 3 και 484 παρ. 1 του Κ.Π.Δ. προκύπτει ότι ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου μπορεί να ζητήσει την αναίρεση οποιουδήποτε βουλεύματος, παραπεμπτικού ή απαλλακτικού, με σχετική δήλωση στο γραμματέα του Αρείου Πάγου μέσα σε προθεσμία ενός μηνός από την έκδοσή του για όλους τους λόγους αναιρέσεως που αναφέρονται στο άρθρο 484 παρ. 1 του Κ.Π.Δ. Στην προκειμένη περίπτωση η κρινομένη από 26-6-2016 και με αριθμό εκθέσεως 24/2016 αίτηση αναιρέσεως που άσκησε ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, στρέφεται κατά του 485/2016 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών, με το οποίο το ως άνω δικαστικό συμβούλιο αποφάνθηκε να μη γίνει κατηγορία κατά των: 1) Α. Χ. του Κ., 2) Β. Ζ. του Ν., 3) Δ. Λ. του Δ., 4) I. (όνομα) B. (επώνυμο) του P. (πατρώνυμο), 5) Ν. Β. του Α., 6) Δ. Κ. του Π., 7) Κ. Τ. του Φ. και 8) Φ. Τ. του Κ. για: α) απάτη από κοινού και κατ’ εξακολούθηση σε βάρος τράπεζας που εδρεύει στην ημεδαπή, από την οποία το επιδιωχθέν περιουσιακό όφελος και η αντίστοιχη προξενηθείσα ζημία υπερβαίνει συνολικά το ποσό των 150.000 ευρώ και β) ηθική αυτουργία στην ανωτέρω πράξη. Η αίτηση αναιρέσεως ασκήθηκε εμπροθέσμως, ήτοι εντός ενός μηνός από την έκδοση του προσβαλλόμενου βουλεύματος, αφού αυτό μεν εκδόθηκε την 1-4-2016, η δε αίτηση ασκήθηκε με δήλωση στο γραμματέα του Αρείου Πάγου στις 26-4-2016. Επομένως είναι τυπικά δεκτή και πρέπει να ερευνηθούν οι λόγοι αυτής.

Από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Π.Δ. συνάγεται ότι στερείται ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας ειδικώς η αθωωτική απόφαση ή το απαλλακτικό βούλευμα, ενόψει και του τεκμηρίου αθωότητας που θεσπίζεται από το άρθρο 6 παρ. 2 της Ε.Σ.Δ.Α., όταν δεν διαλαμβάνονται σ’ αυτήν με πληρότητα και σαφήνεια τα αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά που θεμελιώνουν την ανυπαρξία της αντικειμενικής και υποκειμενικής υποστάσεως του εγκλήματος, οι αποδείξεις (κατ’ είδος) από τις οποίες προέκυψαν τα περιστατικά αυτά και οι νομικοί συλλογισμοί με τους οποίους το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο της ουσίας κατέληξε σε απαλλακτική για τον κατηγορούμενο κρίση (Α.Π. 26/2010, Α.Π. 2439/2009, Α.Π. 1559/2009, Α.Π. 1914/2008, Α.Π. 702/2001).

Εξάλλου η αιτιολογία δεν μπορεί να είναι ούτε "αντιφατική" ούτε "επιλεκτική", να στηρίζεται δηλαδή σε ορισμένα πραγματικά δεδομένα της προδικασίας ή της ακροαματικής διαδικασίας, χωρίς να συνεκτιμά άλλα που εισφέρθηκαν σ’ αυτή, γιατί τότε δημιουργούνται λογικά κενά και δεν μπορεί η αιτιολογία να κρίνεται ως εμπεριστατωμένη.

Έτσι για να είναι ειδική και εμπεριστατωμένη η αιτιολογία της αποφάσεως ή του βουλεύματος δεν αρκεί η τυπική ρηματική αναφορά των κατ’ είδος αποδεικτικών μέσων αλλά πρέπει να συνάγεται ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε όλα τα αποδεικτικά μέσα και όχι μόνο μερικά εξ αυτών κατ’ επιλογή (Α.Π. 1261/2009, Α.Π. 1883/2008, Α.Π. 1546/2008, Α.Π. 83/2008).

Περαιτέρω κατά το άρθρο 386 παρ. 1 του Π.Κ. "Όποιος με σκοπό να αποκομίσει ο ίδιος ή άλλος παράνομο περιουσιακό όφελος βλάπτει ξένη περιουσία πείθοντας κάποιον σε πράξη, παράλειψη ή ανοχή με την εν γνώσει παράσταση ψευδών γεγονότων σαν αληθινών ή την αθέμιτη απόκρυψη ή παρασιώπηση αληθινών γεγονότων τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών και αν η ζημιά που προξενήθηκε είναι ιδιαίτερα μεγάλη, με φυλάκιση τουλάχιστον δύο ετών".

Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι για τη στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της απάτης απαιτούνται: α) σκοπός του δράστη να περιποιήσει στον εαυτό του ή σε άλλο πρόσωπο παράνομο περιουσιακό όφελος, χωρίς να είναι αναγκαία και η πραγμάτωση του οφέλους αυτού, β) εν γνώσει παράσταση ψευδών γεγονότων ως αληθινών ή αθέμιτη απόκρυψη ή παρασιώπηση αληθινών γεγονότων, από την οποία, ως παραγωγό αιτία, παραπλανήθηκε κάποιος και προέβη στην επιζήμια για τον ίδιο ή άλλον συμπεριφορά και γ) βλάβη ξένης, κατά το αστικό δίκαιο, περιουσίας, η οποία τελεί σε αιτιώδη σύνδεσμο με τις παραπλανητικές ενέργειες ή παραλείψεις του δράστη και η οποία υπάρχει και σε περίπτωση μειώσεως ή χειροτερεύσεως της περιουσίας του παθόντος, έστω και αν αυτός έχει ενεργό αξίωση προς αποκατάστασή της.

Ως "γεγονότα" νοούνται τα πραγματικά περιστατικά που ανάγονται στο παρελθόν ή το παρόν και όχι εκείνα που πρόκειται να συμβούν στο μέλλον, όπως είναι οι απλές υποσχέσεις ή συμβατικές υποχρεώσεις. Όταν όμως οι τελευταίες συνοδεύονται ταυτόχρονα με ψευδείς διαβεβαιώσεις και παραστάσεις άλλων ψευδών γεγονότων που αναφέρονται στο παρόν ή το παρελθόν, κατά τέτοιο τρόπο ώστε να δημιουργούν την εντύπωση της μελλοντικής εκπληρώσεως με βάση την εμφανιζομένη ήδη στο παρόν ψευδή κατάσταση πραγμάτων από το δράστη που έχει ειλημμένη την πρόθεση να μην εκπληρώσει την υποχρέωσή του, τότε θεμελιώνεται το έγκλημα της απάτης.

Χρόνος τελέσεως της απάτης θεωρείται εκείνος κατά τον οποίο ο δράστης ενήργησε και ολοκλήρωσε την απατηλή συμπεριφορά του, δηλαδή προέβη στις ψευδείς παραστάσεις εξαιτίας των οποίων παραπλανήθηκε ο παθών ή ο τρίτος. Είναι αδιάφορος τυχόν μεταγενέστερος χρόνος επελεύσεως της ζημίας του παθόντος με την οποία ολοκληρώνεται η απάτη, καθώς και ο χρόνος που επιχειρήθηκε η ζημιογόνος ενέργεια ή παράλειψη του παθόντος (Α.Π. 804/2014).

Ακόμη από τη διάταξη του άρθρου 98 του Π.Κ. προκύπτει ότι "κατ’ εξακολούθηση έγκλημα" είναι εκείνο το οποίο τελείται από το ίδιο πρόσωπο και απαρτίζεται από περισσότερες ομοειδείς πράξεις, διακρινόμενες χρονικά μεταξύ τους, που προσβάλλουν το ίδιο έννομο αγαθό και κάθε μία περιέχει πλήρη τα στοιχεία ενός και του αυτού εγκλήματος, συνδέονται δε μεταξύ τους με την ταυτότητα της προς εκτέλεσή τους αποφάσεως (Α.Π. 274/2014).

Έτσι επί απάτης κατά το άρθρο 386 του Π.Κ. τότε μόνο θα υπήρχαν περισσότερες πράξεις που, αν συνδέονταν και με ταυτότητα αποφάσεως προς τέλεσή τους, θα αποτελούσαν κατ’ εξακολούθηση τέλεση αυτής, αν κάθε επιζήμια για τον παθόντα πράξη ήταν αποτέλεσμα χωριστής πλάνης του εξαπατηθέντος, που προκλήθηκε από χωριστή απατηλή συμπεριφορά του κατηγορουμένου.

Αντίθετα τελείται μία πράξη απάτης όταν γίνονται ψευδείς παραστάσεις που επαναλαμβάνονται μέχρις ότου καλλιεργηθεί στο εξαπατηθέν πρόσωπο η επιδιωκόμενη πλάνη, εξαιτίας δε της άπαξ επελθούσας πλάνης, ο εξαπατώμενος προβαίνει σε περισσότερες και σε διαφορετικούς χρόνους (διαδοχικές) επιζήμιες πράξεις (Α.Π. 1315/2016, Α.Π. 787/2014).

Επίσης κατά την παράγραφο 3 εδ. β του 386 του Π.Κ. σε συνδυασμό με το άρθρο 25 παρ. 1 ιδ του νόμου 4055/2012 ο υπαίτιος της απάτης τιμωρείται με κάθειρξη μέχρι δέκα ετών αν το περιουσιακό όφελος ή η περιουσιακή ζημία υπερβαίνει συνολικά το ποσό των 120.000 ευρώ. Τέλος σύμφωνα με το άρθρο 1 παρ. 1 εδ. α του νόμου 1608/1950, ως ισχύει: "Στον ένοχο των αδικημάτων που προβλέπονται στα άρθρ. 216, 218, 235, 236, 237, 242, (256), 258, 372, 375 και 386 του Ποινικού Κώδικα, εφόσον αυτά στρέφονται κατά του Δημοσίου ή των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου ή κατά άλλου νομικού προσώπου από εκείνα που αναφέρονται στο άρθρ. 263Α του Ποινικού Κώδικα και το όφελος που πέτυχε ή επιδίωξε ο δράστης ή η ζημία που προξενήθηκε ή οπωσδήποτε απειλήθηκε στο Δημόσιο ή στα πιο πάνω νομικά πρόσωπα υπερβαίνει το ποσό των 50.000.000 δραχμών, επιβάλλεται η ποινή της κάθειρξης και, αν συντρέχουν ιδιαζόντως ιδιάζουσες επιβαρυντικές περιστάσεις, ιδίως αν ο ένοχος εξακολούθησε επί μακρό χρόνο την εκτέλεση του εγκλήματος ή το αντικείμενό του είναι ιδιαίτερα μεγάλης αξίας, επιβάλλεται η ποινή της ισόβιας κάθειρξης".

Ήδη βάσει της προβλεπόμενης από το άρθρο 5 περ. 7 του νόμου 2943/2001 αναπροσαρμογής μετά την εισαγωγή του ευρώ, το ποσό των 50.000.000 δραχμών αναπροσαρμόστηκε σε αυτό των 150.000 ευρώ. Νομικά πρόσωπα που αναφέρονται στο άρθρο 263Α του Π.Κ. και συνεπώς προστατεύονται από την ανωτέρω διάταξη του νόμου 1608/1950, υπό την έννοια ότι τα κατ’ αυτών διαπραττόμενα εγκλήματα τιμωρούνται, συντρεχόντων και των λοιπών όρων του νόμου 1608/1950, κατά τις διατάξεις του τελευταίου αυτού νόμου, είναι και οι τράπεζες που εδρεύουν στην ημεδαπή κατά το νόμο ή το καταστατικό τους, χωρίς άλλη διάκριση.

Επομένως οι ένοχοι των αδικημάτων που προβλέπονται στο νόμο 1608/1950 και τελούνται σε βάρος τράπεζας από αυτές που εδρεύουν στην ημεδαπή τιμωρούνται κατά τις διατάξεις του νόμου αυτού, ο οποίος δεν καθιερώνει διαφορετικά εγκλήματα αλλά απλώς τιμωρεί αυστηρότερα το δράστη όταν τα εγκλήματα που παρατίθενται σ’ αυτόν στρέφονται κατά του Δημοσίου και των λοιπών νομικών προσώπων του άρθρου 263Α του Π.Κ.

Στην περίπτωση δηλαδή που το έγκλημα της απάτης στρέφεται κατά τράπεζας που εδρεύει στην ημεδαπή και το όφελος ή η ζημία είναι μεγαλύτερη του ποσού των 150.000 ευρώ, αρκεί επιδίωξη οφέλους ή απειλή ζημίας, χωρίς να είναι αναγκαία και η επίτευξή τους και ο υπαίτιος τιμωρείται με (πρόσκαιρη) κάθειρξη, το ανώτατο όριο της οποίας είναι είκοσι έτη (άρθρο 52 του Π.Κ.), χωρίς δηλαδή τον περιορισμό σε σχέση με το ανώτατο όριο ποινής των δέκα ετών του άρθρου 386 παρ. 3 του Π.Κ., με τη συνδρομή δε επιβαρυντικής περιστάσεως με ισόβια κάθειρξη (Α.Π. 553/2015, Α.Π. 456/2013).

Τέλος στη διάταξη του άρθρου 46 παρ. 1 του Π.Κ. ορίζεται ότι με την ποινή του αυτουργού τιμωρείται επίσης: α) όποιος με πρόθεση προκάλεσε σε άλλον την απόφαση να εκτελέσει την άδικη πράξη που διέπραξε και β) όποιος με πρόθεση παρέσχε άμεση συνδρομή στο δράστη κατά τη διάρκεια αυτής της πράξεως και στην εκτέλεση της κυρίας πράξεως.

Στην συγκεκριμένη περίπτωση το προσβαλλόμενο βούλευμα, χωρίς δικές του σκέψεις και αιτιολογία αλλά αναφερθέν εξολοκλήρου στην ενσωματωμένη σε αυτό εισαγγελική πρόταση και στο προοίμιο του σκεπτικού, διαλαμβάνει επί λέξει τα εξής: "Για τους λόγους που αναπτύσσονται στην εισαγγελική πρόταση, οι οποίοι είναι νόμιμοι και βάσιμοι και στους οποίους το Συμβούλιο πλήρως αναφέρεται, για την αποφυγή ασκόπων επαναλήψεων, πρέπει να μη γίνει κατηγορία κατά των: 1) Α.

Χ. του Κ., που γεννήθηκε την 28-10-1975 στον ... Αττικής, κατοίκου ..., 2) Β. Ζ. του Ν., που γεννήθηκε την 28-10-1974 στην Αθήνα, κατοίκου ..., 3) Δ. Λ. του Δ., που γεννήθηκε την 31-8-1978 στην Αθήνα, κατοίκου ..., 4) I. B. του P., κατοίκου ..., 5) Ν. Β. του Α., κατοίκου ..., 6) Δ. Κ. του Π., κατοίκου ..., 7) Κ. Τ. του Φ., κατοίκου ... και 8) Φ. Τ. του Κ., κατοίκου ..., κατηγορουμένων για:

α) απάτη από κοινού και κατ’ εξακολούθηση σε βάρος νομικού προσώπου (Τράπεζας) αναφερομένου στο άρθρο 263Α Π.Κ., εκ της οποίας η προξενηθείσα ζημία υπερβαίνει το ποσό των 150.000 ευρώ και β) ηθική αυτουργία στην ανωτέρω πράξη, πράξεις που φέρονται ότι τελέστηκαν από αυτούς, στον ..., κατά το χρονικό διάστημα από 28-6-2007 έως 19-1-2009, σε βάρος της ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "...

της Ελλάδος Α.Ε." που εδρεύει στην Αθήνα (...), νομίμως εκπροσωπουμένης από την Ε. Λ. του Κ., κατοίκου ... και να διαταχθεί η κατάργηση της ισχύος του με αριθ. …2015 εντάλματος συλλήψεως του Ανακριτή του 1ου Ειδικού Τμήματος Πλημμελειοδικών Αθηνών που εκδόθηκε σε βάρος του κατηγορουμένου I. B. του P., κατοίκου ...".

Η δε ενσωματωμένη στο ως άνω βούλευμα εισαγγελική πρόταση αναφέρει επί λέξει τα εξής: "Στην προκειμένη περίπτωση, από τη συνολική εκτίμηση του αποδεικτικού υλικού που συγκεντρώθηκε από τη διενεργηθείσα κύρια ανάκριση και την προηγηθείσα αυτής προκαταρκτική εξέταση, αξιολογουμένου κατά την αρχή της ηθικής απόδειξης (άρ. 177 Κ.Π.Δ.), προέκυψαν, κατά την κρίση μας, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά.

Από την 28-6-2007 έως την 19-1-2009, η ... δια του καταστήματος ... χορήγησε ενενήντα δύο δάνεια σε φυσικά πρόσωπα για αγορά οικοπέδων κυρίως στην περιοχή ..., αλλά και στην ευρύτερη περιοχή της .... Τα οικόπεδα αυτά είχαν επιφάνεια από 250 τ.μ. έως 350 τ.μ. περίπου, η αντικειμενική τους αξία ήταν μικρή, δηλαδή από 6.000 ευρώ έως 7.500 ευρώ το καθένα και το αναγραφόμενο στο συμβόλαιο αγοραπωλησίας τους τίμημα δεν υπερέβαινε τις 15.000 ευρώ.

Όμως, η εκτίμηση της αξίας των οικοπέδων αυτών από τους συνεργαζόμενους με την ... της Ελλάδος/κατάστημα ... μηχανικούς Α. Χ. και Β. Ζ. ανερχόταν σε ποσά πολύ μεγαλύτερα από την αντικειμενική τους αξία και το συμβολαιογραφικό τίμημα. Στις περισσότερες περιπτώσεις οι ως άνω κατηγορούμενοι εκτιμούσαν πως η εμπορική αξία κάθε οικοπέδου ξεπερνούσε τις 100.000 ευρώ, τις 150.000 ευρώ, αλλά και τις 250.000 ευρώ.

Όπως προκύπτει και από τις προσκομιζόμενες από τον μηχανικό Β. Ζ. εκθέσεις εκτίμησης ακινήτου, οι οποίες συντάσσονταν κατόπιν σχετικής εντολής διενέργειας αυτοψίας από την ..., για την εκτίμηση της αξίας ενός οικοπέδου χρησιμοποιούνταν διάφορες μέθοδοι (συγκριτική, μέθοδος αντιπαροχής). Οι συνεργαζόμενοι με την εγκαλούσα εταιρεία κατηγορούμενοι μηχανικοί προσδιόριζαν τις αξίες αυτές λαμβάνοντας υπόψη την αξία γειτονικών οικοπέδων, νεόδμητων εξοχικών κατοικιών, κατασκευαστικό κόστος και ποσοστά αντιπαροχής.

Μάλιστα στις εκθέσεις εκτίμησης ακινήτου αναγράφεται η αντικειμενική αξία του οικοπέδου (π.χ. 7.000 ευρώ), αλλά και η εκτίμηση για την αγοραία αξία αυτού (π.χ. 200.000 ευρώ). Ομοίως, στους πίνακες στεγαστικών δανείων που προσκομίσθηκαν από τους αρμοδίους υπαλλήλους της ... Τράπεζας και έχουν ενσωματωθεί στα κατηγορητήρια που συνέταξε ο Ανακριτής του 1ου Ειδικού Τμήματος Πλημμελειοδικών Αθηνών, αναγράφεται ρητά ανά δανειολήπτη, το συμβολαιογραφικό τίμημα, η αντικειμενική αξία και η εκτίμηση του ιδιώτη μηχανικού.

Περαιτέρω, θα πρέπει να σημειωθεί ότι τα συγκεκριμένα δάνεια χορηγήθηκαν από το κατάστημα ... της ... Τράπεζας, διευθυντής του οποίου ήταν ο έκτος κατηγορούμενος Δ. Κ. και αρμόδιος για τη χορήγηση δανείων υπάλληλος ο πέμπτος κατηγορούμενος Ν. Β., ενώ στα περισσότερα συμβόλαια αγοραπωλησίας των "υπερεκτιμημένων", κατά τους εκπροσώπους της εγκαλούσας, οικοπέδων, πωλητές ή πληρεξούσιοι των πωλητών ήταν οι έβδομος και όγδοος των κατηγορουμένων Κ.

Τ. και Φ. Τ.. Η έγκριση όμως για τη χορήγηση των δανείων δινόταν κάθε φορά από την Διεύθυνση ... της εγκαλούσας ... Τράπεζας. Δηλαδή, το κατάστημα ... ελάμβανε τα απαραίτητα στοιχεία από κάθε υποψήφιο δανειολήπτη (Ε1, Ε9, βεβαίωση αποδοχών, οικογενειακή κατάσταση, σκοπός δανείου κ.λ.π.) και στη συνέχεια τα διαβίβαζε ηλεκτρονικά στην ανωτέρω Διεύθυνση, η οποία, κατόπιν αξιολόγησης, βάσει συγκεκριμένων κριτηρίων (εισόδημα, ακίνητη περιουσία, καταθέσεις, δάνεια, οικογενειακή κατάσταση), προέβαινε στην έγκριση του δανείου.

Είναι προφανές ότι τα επίδικα δάνεια δόθηκαν όχι μόνο για την αγορά των οικοπέδων, αλλά και για τη μελλοντική τους ανοικοδόμηση και μάλιστα σε χρονική περίοδο (2007-2008) που η οικονομική κρίση δεν είχε γίνει αισθητή στη χώρα. Επίσης, το ανωτέρω χρονικό διάστημα οι εμπορικές αξίες των ακινήτων ήταν πολύ υψηλές, ενώ οι τράπεζες χορηγούσαν κάθε είδους δάνεια με μεγάλη ευκολία.

Επομένως, όταν οι αρμόδιες κεντρικές υπηρεσίες της ... Τράπεζας εγκρίνουν τη χορήγηση δεκάδων δανείων για την αγορά οικοπέδων στις συγκεκριμένες περιοχές (...), γνωρίζοντας όλα τα δεδομένα (αντικειμενικές αξίες, εμπορικές αξίας, συμβολαιογραφικό τίμημα, πιστοληπτική ικανότητα και φερεγγυότητα δανειοληπτών, μελλοντική ανοικοδόμηση), δεν είναι λογικό η εγκαλούσα τράπεζα να στρέφεται με την από 15-3-2011 έγκλησή της κατά των συνεργαζόμενων με την ίδια μηχανικών και διαμεσολαβητών για την πώληση στεγαστικών δανείων.

Συνεπώς, δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα τα αναγραφόμενα στην ανωτέρω έγκληση περί απατηλών ενεργειών των κατηγορουμένων που οδήγησαν σε παραπλάνηση της εγκαλούσας τράπεζας και βλάβη της περιουσίας της. Ακόμη, θα πρέπει να επισημανθεί ότι η εγκαλούσα τράπεζα ενέκρινε τη χορήγηση των εν λόγω δανείων, χωρίς να εξαρτήσει τη χορήγηση μέρους αυτών από πρόσθετες εγγυήσεις, όπως για παράδειγμα από την παρακολούθηση των σχετικών με την πορεία των οικοδομικών εργασιών στο οικόπεδο κάθε δανειολήπτη στοιχείων.

Ουσιαστικά, χορηγώντας δια των αρμοδίων οργάνων της τα συγκεκριμένα δάνεια, ανέλαβε τον σχετικό επιχειρηματικό κίνδυνο, ο οποίος επήλθε το έτος 2010 με την οικονομική κρίση και την εξ αυτής αδυναμία εξυπηρέτησης μεγάλου μέρους αυτών". Με βάση δε τα ανωτέρω το δικαστικό συμβούλιο αποφάνθηκε να μη γίνει κατηγορία σε βάρος των κατηγορουμένων για τις προαναφερόμενες αξιόποινες πράξεις και διέταξε την κατάργηση της ισχύος του 2/2015 εντάλματος συλλήψεως του Ανακριτή του 1ου Ειδικού Τμήματος Πλημμελειοδικών Αθηνών, που εκδόθηκε σε βάρος του τετάρτου κατηγορουμένου.

Όπως δε προκύπτει από την επισκόπηση του προσβαλλόμενου βουλεύματος, πριν αχθεί η συγκεκριμένη υπόθεση στο συμβούλιο προς κρίση, διατάχθηκε η διενέργεια προκαταρκτικής εξετάσεως και στη συνέχεια η διενέργεια της κυρίας ανακρίσεως στα στάδια των οποίων εξετάσθηκαν μάρτυρες, προσκομίσθηκαν έγγραφα και απολογήθηκαν οι κατηγορούμενοι.

Όμως, προκειμένου να αχθεί στο ανωτέρω απαλλακτικό του πόρισμα, το συμβούλιο δεν διέλαβε διόλου στο προσβαλλόμενο βούλευμά του τα κατά το είδος τους (δηλαδή μαρτυρικές καταθέσεις, έγγραφα, απολογίες κατηγορουμένων κ.λ.π.) αποδεικτικά μέσα από τα οποία συνήγαγε την κρίση ότι δεν υπάρχουν καθόλου ενδείξεις ενοχής σε βάρος των κατηγορουμένων για τις αποδιδόμενες σ’ αυτούς ως άνω αξιόποινες πράξεις.

Συνεπώς υπέπεσε στην πλημμέλεια της ελλείψεως αιτιολογίας του προσβαλλόμενου βουλεύματός του, το οποίο κατέστη αναιρετέο κατά τις διατάξεις των άρθρων 510 παρ. 1 στοιχ. Δ, 139 του Κ.Π.Δ. και 93 παρ. 1 του Συντάγματος. Κατ’ ακολουθία των ανωτέρω πρέπει, κατά παραδοχή του ως άνω βασίμου μόνου λόγου αναιρέσεως του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, να γίνει δεκτή η αίτηση ως κατ’ ουσία βάσιμη, να αναιρεθεί το προσβαλλόμενο βούλευμα και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς νέα κρίση στο ίδιο δικαστικό συμβούλιο που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως (άρθρα 485 παρ. 1 και 519 του Κ.Π.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Δέχεται την από 26-4-2016 και με αριθμό εκθέσεως ...2016 αίτηση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου για αναίρεση του 485/2016 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών, με το οποίο το συμβούλιο αυτό αποφάνθηκε να μη γίνει κατηγορία κατά των: 1) Α. Χ. του Κ., 2) Β. Ζ. του Ν., 3) Δ. Λ. του Δ., 4) I. (όνομα) B. (επώνυμο) του P. (πατρώνυμο), 5) Ν. Β. του Α., 6) Δ. Κ. του Π., 7) Κ. Τ. του Φ. και 8) Φ. Τ. του Κ. για τις αξιόποινες πράξεις: α) της απάτης από κοινού και κατ’ εξακολούθηση σε βάρος νομικού προσώπου (τράπεζας) αναφερομένου στο άρθρο 263Α του Π.Κ. εκ της οποίας η προξενηθείσα ζημία υπερβαίνει το ποσό των 150.000 ευρώ και β) της ηθικής αυτουργίας στην ανωτέρω πράξη, που φέρονται ότι τελέσθηκαν από αυτούς στον ... κατά το χρονικό διάστημα από 28-6-2007 έως 19-1-2009 σε βάρος της ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "... της Ελλάδος Α.Ε." που εδρεύει στην Αθήνα (οδός ...), νομίμως εκπροσωπουμένης από την Ε. Λ. του Κ., και με το οποίο διατάχθηκε η κατάργηση της ισχύος του 2/2015 εντάλματος συλλήψεως του Ανακριτή του 1ου Ειδικού Τμήματος Πλημμελειοδικών Αθηνών που εκδόθηκε σε βάρος του κατηγορουμένου I. B. του P..

Παραπέμπει την υπόθεση για νέα κρίση στο ίδιο συμβούλιο που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 5 Οκτωβρίου 2016. Και

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 19 Οκτωβρίου 2016.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ