1485/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1485 / 2016 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

ΑΡΙΘΜΟΣ 1485/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ζ’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ευφημία Λαμπροπούλου Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου (σύμφωνα με την υπ’ αριθμ. 106/2016 πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου), Βασίλειο Καπελούζο, Δημήτριο Γεώργα, Δημήτριο Τζιούβα - Εισηγητή και Ιωάννη Μπαλιτσάρη, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Χαράλαμπου Βουρλιώτη (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 21 Σεπτεμβρίου 2016, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Θ. Τ. του Τ., κατοίκου ..., που δεν παρέστη στο συμβούλιο, για αναίρεση της υπ’ αριθμ. 142/2015 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Δωδεκανήσου.

Το Τριμελές Εφετείο Δωδεκανήσου, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 10 Ιουνίου 2015 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 903/2015.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Χαράλαμπος Βουρλιώτης εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ξένης Δημητρίου - Βασιλοπούλου με αριθμό 19/11.2.2016 στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Εισάγω ενώπιον του Δικαστηρίου Σας, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 513 § 1 εδ.

α’ και 476 §1 του ΚΠΔ, την από 11-6-2015 αίτηση αναιρέσεως του Θ. Τ. του Τ., κατοίκου ..., κατά της υπ’ αριθ. 142/2015 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πλημ/των Δωδεκανήσου, μαζί με τη σχετική δικογραφία, και εκθέτω τα εξής: Κατά τη διάταξη του άρθρου 473 § 2 του ΚΠΔ, η αναίρεση κατά της καταδικαστικής αποφάσεως μπορεί να ασκηθεί από εκείνον που καταδικάστηκε και με δήλωση που περιέχει όσα ορίζονται στην παράγραφο 2 του επόμενου άρθρου και επιδίδεται στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου μέσα σε προθεσμία είκοσι ημερών, η οποία αρχίζει σύμφωνα με την παράγραφο 1.

Κατά δε τη διάταξη του επόμενου άρθρου 474 § 1 του ίδιου Κώδικα, με την επιφύλαξη της διάταξης της παραγράφου 2 του άρθρου 473, το ένδικο μέσο ασκείται με δήλωση στο γραμματέα του δικαστηρίου, που εξέδωσε την απόφαση ή στο γραμματέα του ειρηνοδικείου κ.λπ., στην περιφέρεια του οποίου κατοικεί ή διαμένει προσωρινά ο δικαιούμενος.

Από το συνδυασμό των διατάξεων αυτών προκύπτει, ότι η διάταξη του άρθρου 473 § 2 του ΚΠΔ, που επιτρέπει την άσκηση αναίρεσης με δήλωση στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, είναι εξαιρετική και αφορά μόνο την αναίρεση που ασκήθηκε από τον καταδικασθέντα κατ’ αποφάσεως καταδικαστικής. Τέτοια, όμως, απόφαση δεν είναι εκείνη που απορρίπτει την έφεση αναιρεσείοντος κατά πρωτοβάθμιας καταδικαστικής αποφάσεως ως ανυποστήρικτη.

Στην προκειμένη περίπτωση το Τριμελές Εφετείο Πλημ/των Δωδεκανήσου, με την υπ’ αριθ. 142/2015 απόφασή του, απέρριψε ως ανυποστήρικτη την έφεση, που είχε ασκήσει ο ήδη αναιρεσείων κατηγορούμενος κατά της υπ’ αριθ. 114/2015 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ρόδου, με την οποία είχε καταδικασθεί σε ποινή φυλάκισης δεκαπέντε (15) μηνών, μετατραπείσα προς 20 Ευρώ ημερησίως, για κατ’ εξακολούθηση αποδοχή εικονικών φορολογικών στοιχείων.

Κατά της ως άνω αποφάσεως του ως Εφετείου δικάσαντος Τριμελούς Εφετείου Πλημ/των Δωδεκανήσου, η οποία δεν είναι καταδικαστική, αφού απορρίφθηκε με αυτήν ως ανυποστήρικτη η έφεση του κατ’ εκείνο το χρόνο εκκαλούντος και ήδη αναιρεσείοντος, ο πληρεξούσιος δικηγόρος του τελευταίου Ε. Κ., άσκησε για λογαριασμό του και από κοινού με τον ως άνω αναιρεσείοντα, κατά τον προβλεπόμενο από το άρθρο 473 § 2 του ΚΠΔ τρόπο, δηλαδή με δήλωση επιδοθείσα την 11-6-2015 στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου και όχι (όπως έπρεπε) με δήλωση ενώπιον του Γραμματέα του Εφετείου Δωδεκανήσου και σύνταξη σχετικής εκθέσεως (άρθρο 474 § 1 ΚΠΔ), την κρινόμενη από 10-6-2015 αίτηση αναιρέσεως.

Είναι, συνεπώς, η αίτηση αυτή απαράδεκτη και πρέπει να απορριφθεί, κατ’ εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 476 §1 και 513 § 1 εδ. α’ του ΚΠΔ και να επιβληθούν στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα (άρθρα 513 § 1 α’ και 583 § 1 του ΚΠΔ).

Για τους λόγους αυτούς Προτείνω: Α)Να απορριφθεί ως απαράδεκτη η από 10-6-2015 αίτηση αναιρέσεως του κατηγορούμενου Θ. Τ. του Τ., κατοίκου ..., που ασκήθηκε στις 11-6-2015 κατά της υπ’ αριθ. 142/2015 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πλημ/των Δωδεκανήσου και Β)Να καταδικασθεί ο ως άνω αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα. Η Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ξένη Δημητρίου - Βασιλοπούλου."

Αφού άκουσε

τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 473 παρ. 2 εδ. α’ του Κ.Ποιν.Δ. "Η αναίρεση κατά της καταδικαστικής απόφασης μπορεί να ασκηθεί από εκείνον που καταδικάστηκε και με δήλωση που περιέχει όσα ορίζονται στην παρ. 2 του επόμενου άρθρου και επιδίδεται στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου μέσα σε προθεσμία είκοσι ημερών, η οποία αρχίζει σύμφωνα με την παρ. 1".

Κατά την παρ. 3 εδ. α’ του ίδιου άρθρου "Η προσθεσμία για την άσκηση της αναίρεσης αρχίζει από τότε που η τελεσίδικη απόφαση θα καταχωριστεί καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο που τηρείται από τη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου". Εξάλλου κατά το άρθρο 474 παρ. 1 εδ. α’ του ίδιου κώδικα "Με την επιφύλαξη της διάταξης της παρ. 2 του άρθρου 473, το ένδικο μέσο ασκείται με δήλωση στο γραμματέα του δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση (ή το βούλευμα) ή στο γραμματέα του ειρηνοδικείου ή στον προϊστάμενο της προξενικής αρχής που βρίσκεται στο εξωτερικό και στην περιφέρεια των οποίων κατοικεί ή διαμένει προσωρινά ο δικαιούμενος".

Από το συνδυασμό των διατάξεων αυτών προκύπτει ότι η αίτηση αναιρέσεως με δήλωση που επιδίδεται στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου μέσα σε προθεσμία είκοσι ημερών από την καταχώρηση της τελεσιδίκου αποφάσεως στο ειδικό βιβλίο, μπορεί να ασκηθεί παραδεκτά μόνο κατά καταδικαστικής αποφάσεως. Τέτοια απόφαση είναι εκείνη που επιβάλλει στερητική της ελευθερίας ή χρηματική ποινή, όχι όμως και εκείνη που απορρίπτει για οποιονδήποτε λόγο ως απαράδεκτη ή ανυποστήρικτη την έφεση κατά της καταδικαστικής αποφάσεως του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου (Ολομ.

Α.Π. 5/2000), η οποία μπορεί να αναιρεσιβληθεί σύμφωνα με το άρθρο 501 παρ. 1 του Κ.Ποιν.Δ. αλλά μόνο κατά τον τρόπο που ορίζεται στην προαναφερθείσα διάταξη του άρθρου 474 παρ. 1 εδ. α’ του Κ.Ποιν.Δ., δηλαδή με δήλωση στο γραμματέα του δικαστηρίου που την εξέδωσε κ.λπ., εντός προθεσμίας δέκα ημερών από την καταχώρησή της στο ειδικό βιβλίο κατά το άρθρο 473 παρ. 1 και 3 του ίδιου κώδικα, και όχι με δήλωση που επιδίδεται στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου εντός προθεσμίας είκοσι ημερών από την καταχώρησή της στο ειδικό βιβλίο κατά το άρθρο 473 παρ. 2 και 3 του ίδιου κώδικα, η οποία αφορά μόνο την καταδικαστική απόφαση.

Τέλος κατά το άρθρο 476 παρ. 1 του Κ.Ποιν.Δ. όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε κατά βουλεύματος ή αποφάσεως χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται από το νόμο για την άσκησή του, το αρμόδιο να κρίνει επ’ αυτού συμβούλιο ή δικαστήριο (σε συμβούλιο), ύστερα από πρόταση του εισαγγελέα και αφού ακούσει τους τυχόν εμφανισθέντες διαδίκους, καλουμένους προς τούτο, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση της απόφασης ή του βουλεύματος που έχει προσβληθεί και την καταδίκη εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο στα δικαστικά έξοδα.

Στην προκείμενη περίπτωση με την προσβαλλόμενη 142/2015 απόφασή του το Τριμελές Εφετείο Δωδεκανήσου απέρριψε ως ανυποστήρικτη τη 10/2015 έφεση που ασκήθηκε από τον αναιρεσείοντα κατηγορούμενο κατά της 114/2015 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ρόδου, με την οποία αυτός είχε κηρυχθεί ένοχος αποδοχής εικονικών φορολογικών στοιχείων κατ’ εξακολούθηση και του είχε επιβληθεί ποινή φυλακίσεως δεκαπέντε (15) μηνών, μετατραπείσα προς είκοσι (20) ευρώ ημερησίως.

Kατά της προσβαλλόμενης αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Δωδεκανήσου που απέρριψε ως ανυποστήρικτη την έφεσή του ο αναιρεσείων κατηγορούμενος άσκησε την κρινόμενη από 10-6-2015 αίτηση αναιρέσεως με δήλωση που επιδόθηκε στις 11-6-2015 από την αρμόδια δικαστική επιμελήτρια Σ. Κ. Α. στην εισαγγελέα του Αρείου Πάγου και όχι με δήλωση ενώπιον του γραμματέα του Τριμελούς Εφετείου Δωδεκανήσου που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση κ.λπ.

και με σύνταξη σχετικής εκθέσεως.

Συνεπώς δεν τηρήθηκαν οι νόμιμες διατυπώσεις για την άσκηση της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως και η τελευταία δεν έχει ασκηθεί νομότυπα. Εφόσον δε ο αναιρεσείων έχει ειδοποιηθεί να προσέλθει στο συμβούλιο για να εκθέσει τις απόψεις του, όπως τούτο προκύπτει από την επί του φακέλου σχετική σημείωση του αρμόδιου γραμματέως πρέπει, κατ’ εφαρμογή των προαναφερθεισών διατάξεων, να απορριφθεί ως απαράδεκτη η κρινόμενη αίτηση και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 παρ. 1 και 583 παρ. 1 του Κ.Ποιν.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει ως απαράδεκτη την από 10-6-2015 δήλωση-αίτηση του Θ. Τ. του Τ. για αναίρεση της 142/5-5-2015 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Δωδεκανήσου.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, τα οποία ορίζει στο ποσό των διακοσίων πενήντα (250) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 5 Οκτωβρίου 2016. Και

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 19 Οκτωβρίου 2016.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ