1484/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1484 / 2007 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1484/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Χλαμπουτάκη, Αντιπρόεδρο, Νικόλαο Κασσαβέτη, Ιωάννη Παπανικολάου, Ρένα Ασημακοπούλου και Χαράλαμπο Ζώη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 15 Ιανουαρίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. X1 και 2. Χ2 , οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Νικόλαο Ξενοφώντα.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΙΚΑ ΕΤΑΜ" που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα και 2. Ψ2 , από τους οποίους το πρώτο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο Αντώνιο Παπαγεωργίου, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ. και η δεύτερη δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 17-11-1993 ανακοπή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Πατρών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 983/1997 μη οριστική 423/2002 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 731/2005 του Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 23-2-2006 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Νικόλαος Κασσαβέτης ανέγνωσε την από 15-1-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινομένης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από την προσκομιζόμενη και επικαλούμενη σε ακριβές αντίγραφο υπ' αριθ. 9419/30 Μαΐου 2006 έκθεση επίδοσης της αρμόδιας δικαστικής επιμελήτριας ....... αποδεικνύεται ότι στη δεύτερη αναιρεσίβλητη Ψ2 επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα κλήση που νόμιμα κατ' άρθρο 568 § 4 Κ.Πολ.Δ. έχει γραφεί κάτω από το δικόγραφο της υπό κρίση από 23 Φεβρουαρίου 2006 αναίρεσης και αφορούσε την παράσταση της αναιρεσίβλητης αυτής κατά τη νόμιμα ορισμένη δικάσιμο της υπό κρίση αναίρεσης η οποία (δικάσιμος) σημειώνεται στην αρχή της απόφασης αυτής. Όμως η δεύτερη αναιρεσίβλητη, όπως αποδεικνύεται από τα ταυτάριθμα με την απόφαση αυτή πρακτικά συνεδρίασης του Δικαστηρίου τούτου δεν εμφανίστηκε κατά την ανωτέρω δικάσιμο. Επομένως παραδεκτά, κατ' άρθρο 576 § 2 Κ.Πολ.Δ. διεξήχθη, παρά την απουσία της αναιρεσίβλητης αυτής η συζήτησή της, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 558 ίδιου Κώδικα, παραδεκτά ασκηθείσης κατ' αμφοτέρων των αντιδίκων των αναιρεσειόντων στη δευτεροβάθμια δίκη υπό κρίση αναίρεσης.-

Κατά της προσβαλλόμενης απόφασης προσάπτεται με τον πρώτο λόγο της αναίρεσης η αιτίαση ότι η με αυτή απόρριψη της από τη διάταξη του άρθρου 936 Κ.Πολ.Δ. ασκηθείσης από τους αναιρεσείοντες κατά των αναιρεσιβλήτων ανακοπής τρίτου, υπήρξε απότοκος της παραδοχής του αόριστου ισχυρισμού του πρώτου αναιρεσίβλητου περί της εικονικότητας της μεταβίβασης από τη δεύτερη αναιρεσίβλητη στους αναιρεσείοντες των προσδιοριζομένων στην αναίρεση ακινήτων. Η αποδιδόμενη με το λόγο αυτό στην προσβαλλόμενη απόφαση πλημμέλεια εμπίπτει, κατ' εκτίμησή της στο πραγματικό της διάταξης του άρθρου 559 αριθ. 14 Κ.Πολ.Δ. Όμως οι αναιρεσείοντες δεν διατείνονται ότι σύστοιχα με τη ρύθμιση του άρθρου 562 2 Κ.Πολ.Δ. πρότειναν στο Εφετείο την αοριστία του ανωτέρω ισχυρισμού του πρώτου αναιρεσίβλητου. Μόνη η επικαλούμενη από τους αναιρεσείοντες άρνηση στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο του ανωτέρω ισχυρισμού δεν αποτελεί από τη φύση της πρόταση της απόρριψης του ως απαραδέκτου λόγω της αοριστίας του. Επομένως ο πρώτος λόγος της αναίρεσης είναι κατ' άρθρο 562 § 2 Κ.Πολ.Δ. απορριπτέος, ως απαράδεκτος.-

Από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι το Εφετείο στην εκτεθείσα ως προς την απόρριψη της ανακοπής των αναιρεσειόντων κρίση του οδηγήθηκε αφού δέχθηκε ανέλεγκτα ότι από τα προσδιοριζόμενα στην ίδια απόφαση αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκαν τα ακόλουθα: Δυνάμει του υπ' αριθμ. ...... συμβολαίου της συμβολαιογράφου Πατρών Σοφίας Παπαγεωργίου, που μεταγράφηκε νόμιμα η τρίτη καθής η ανακοπή, (δηλαδή η δεύτερη αναιρεσίβλητη), μεταβίβασε στους ανακόπτοντες λόγω γονικής παροχής κατά πλήρη κυριότητα και μάλιστα κατά ποσοστό 1/2 στον καθένα: 1) το υπό στοιχείο ΓΙΩΤΑ ΤΡΙΑ (Ι-3) διαμέρισμα του ισογείου μιας πολυώροφης οικοδομής που έχει ανεγερθεί σε οικόπεδο που βρίσκεται στη θέση "....." της περιφέρειας της πρώην κοινότητας .......Πατρών, έχει έκταση 499,83 τ.μ.

και συνορεύει ανατολικά και δυτικά με ιδιοκτησία ......, βόρεια με ιδιοκτησία ..... και .....και νότια με ιδιοκτησία ....., το δε διαμέρισμα αυτό έχει επιφάνεια 58,20 τ.μ. όγκο 186,24 μ3, ποσοστό συνιδιοκτησίας αδιαίρετα στο παραπάνω οικόπεδο 100,81/1000, αποτελείται από ένα σαλόνι μια κουζινοτραπεζαρία, λουτρό, εσωτερική σκάλα και συνορεύει ανατολικά με ακάλυπτο χώρο και πέραν αυτού με κοινοτικό δρόμο, δυτικά με το υπό στοιχεία Ι-1 διαμέρισμα και με ακάλυπτο χώρο, βόρεια με το υπό στοιχεία Ι-1 διαμέρισμα και με ακάλυπτο χώρο 2) το υπό στοιχεία ΑΛΦΑ ΤΡΙΑ (Α-3) διαμέρισμα του πρώτου πάνω από το ισόγειο ορόφου της παραπάνω οικοδομής το οποίο έχει επιφάνεια 58,20 τ.μ.

όγκο 186,24 μ3, ποσοστό συνιδιοκτησίας αδιαίρετο στο παραπάνω οικόπεδο 100,81/1000 αποτελείται δε από τρία υπνοδωμάτια, λουτρό, διάδρομο και εσωτερικό κλιμακοστάσιο και συνορεύει ανατολικά με ακάλυπτο χώρο και πέραν αυτού με κοινοτικό δρόμο, δυτικά με ακάλυπτο χώρο και με το υπό στοιχεία Α-1 διαμέρισμα και νότια με ακάλυπτο χώρο και 3) τη με στοιχεία ΥΨΙΛΟΝ ΤΡΙΑ (Υ-3) αποθήκη του υπογείου της παραπάνω οικοδομής η οποία έχει επιφάνεια 8,85 τ.μ.

όγκο 28,32 μ3 ποσοστό συνιδιοκτησίας αδιαίρετα στο οικόπεδο 15,33/1000 και συνορεύει ανατολικά και βόρεια με την υπό στοιχεία Υ-1 αποθήκη και δυτικά και νότια με ακάλυπτο χώρο. Αλλ' όμως η παραπάνω μεταβίβαση των ακινήτων της τρίτης καθής η ανακοπή (-δεύτερης αναιρεσίβλητης) στους ανακόπτοντες (τέκνα της) είναι εικονική αφού έγινε φαινομενικά, προκειμένου αυτή να αποφύγει την αναγκαστική κατάσχεση αυτών και να ματαιωθεί η ικανοποίηση των απαιτήσεων του πρώτου καθού η ανακοπή (-πρώτου αναιρεσίβλητου).

Πράγματι η τρίτη καθής η ανακοπή όφειλε στο πρώτο καθού η ανακοπή από το έτος 1989 μέχρι και το Φεβρουάριο του 1991 το ποσό των 3.682.750 δραχ. πλέον πρόσθετων τελών και συνολικά το ποσό των 4.827.192 δραχ. για καθυστερούμενες εισφορές σύμφωνα με το από ..... ακριβές φωτοαντίγραφο της πινακίδας καθυστερουμένων εισφορών εργοδότη.

Το πρώτο καθού η ανακοπή κοινοποίησε στην τρίτη καθής η ανακοπή στις 17-6-1991 την υπ' αριθμ. ...... ατομική ειδοποίηση πρόσκληση περί επικείμενης αναγκαστικής κατασχέσεως. Έτσι η τρίτη καθής η ανακοπή την 1η -7-1991 προέβη στη μεταβίβαση των παραπάνω ακινήτων της που αποτελούσαν τα μοναδικά της περιουσιακά στοιχεία τους ανακόπτοντες (τέκνα της) οι οποίοι γνώριζαν την παραπάνω οφειλή της τρίτης καθής η ανακοπή (μητέρας τους) καθώς και την απειλούμενη εις βάρος της αναγκαστική εκτέλεση.

Οι δε παραπάνω τρεις συμβαλλόμενοι ενήργησαν με τον τρόπο αυτόν ώστε να ματαιωθεί η ικανοποίηση της παραπάνω απαιτήσεως του πρώτου καθού η ανακοπή το οποίο μόλις στις 4-11-1992 κοινοποίησε στην τρίτη καθής η ανακοπή την υπ' αριθμ. ....έκθεση αναγκαστικής κατασχέσεως της ακίνητης περιουσίας που αφορούσε τα παραπάνω τρία ακίνητα, προκειμένου να πετύχει την είσπραξη των καθυστερουμένων εισφορών της τρίτης καθής η ανακοπή (-δεύτερης αναιρεσίβλητης).

Με βάση τις παραδοχές του αυτές το Εφετείο αφού έκρινε ότι είναι ουσία βάσιμη η προβληθείσα από το πρώτο αναιρεσίβλητο ένσταση της εικονικότητας της μεταβιβάσεως των παραπάνω ακινήτων στους ανακόπτοντες απέρριψε στη συνέχεια την ασκηθείσα από τους αναιρεσείοντες ανακοπή διέλαβε και ως προς τη γνώση από τους αναιρεσείοντες της κατά τη μεταβίβαση των ακινήτων εικονικότητας της δήλωσης βουλήσεως της δεύτερης αναιρεσίβλητης πλήρης και χωρίς αντίφαση αιτιολογία, αφού στην παραδοχή της προσβαλλόμενης απόφασης ότι η μεταβίβαση των ανωτέρω ακινήτων ήταν φαινομενική εμπεριέχεται από τη φύση της τόσο η εικονικότητα της δήλωσης βούλησης καθενός από τα κατ' άρθρο 1033 Α.Κ.

σε σχέση με τη μεταβίβαση των ανωτέρω ακινήτων συμβληθέντα μέρη όσο και η απ' αυτό και στην προκειμένη περίπτωση τους αναιρεσείοντες γνώση της εικονικότητας της δήλωσης βουλήσεως του ετέρου δηλαδή της δεύτερης αναιρεσίβλητης. Επομένως ο από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 19 Κ.Πολ.Δ. δεύτερος λόγος της αναίρεσης με τον οποίο προσάπτεται στην προσβαλλόμενη αιτίαση που αφορά την ανωτέρω αιτιολογία είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.

Το άλλο μέρος του ίδιου λόγου της αναίρεσης είναι κατ' άρθρο 561 § 1 Κ.Πολ.Δ. απορριπτέο ως απαράδεκτο αφού για τη θεμελίωσή του γίνεται επίκληση μέρους του περιεχομένου του ανωτέρω συμβολαίου που όμως δεν αποτέλεσε και παραδοχή της προσβαλλόμενης απόφασης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την ασκηθείσα από τους Χ1 και Χ2 από 23 Φεβρουαρίου 2006 αίτηση αναίρεσης της υπ' αριθ. 731/2005 απόφασης του Εφετείου Πατρών. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα του πρώτου αναιρεσίβλητου από τριακόσια τριάντα (330) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 12 Ιουνίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 19 Ιουνίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ