1483/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1483 / 2014 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1483/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Νικόλαο Λεοντή, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, Δημητρούλα Υφαντή, Ιωάννα Πετροπούλου και Παναγιώτη Χατζηπαναγιώτη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 6 Δεκεμβρίου 2013, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, το οποίο εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών, κατοικοεδρεύοντα στην Αθήνα, το οποίο εκπροσωπήθηκε δια του Παρέδρου του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, Γεώργιο Καρακώστα, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ, και δεν κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων-καλούντων : 1. α) Α. χήρας Δ. Λ.-Κ. β) Θ. Λ.-Κ. του Δ., γ) Μ. Δ. Λ.-Κ., κατοίκων όλων των ανωτέρω Λ. Α.Κ..

2. α) Κ. Τ. του Φ., κατοίκου ..., β) Γ. Φ. του Ι., κατοίκου ..., ως εξ αδιαθέτου κληρονόμου της αποβιώσασας Π. χας Ι. Φ. το γένος Ν. Τ..

3. α) Ε. συζύγου Α. Α., το γένος Ε. Τ., β) Μ. συζύγου Σ. Τ. το γένος Ε. Τ., γ) Κ. συζύγου Δ. Χ. το γένος Ε. Τ.,κατοίκων ..., ως εξ αδιαθέτου κληρονόμων της αποβιώσασας Α. χήρας Ε. Τ., το γένος Γ. Ψ., 4. Θ. Ε. του Ι., κατοίκου ..., ως εκ διαθήκης κληρονόμου του αποβιώσαντος Ι. Ε.. Όλοι οι ανωτέρω εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Ειρήνη Βαρδάκου, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ και κατέθεσαν προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15/6/2005 αίτηση του ήδη αναιρεσείοντος και τις από 6/7/2005, 15/7/2005, 19/7/2005, 16/3/2005, 6/6/2005, 14/7/2005, 4/8/2005, 10/8/2005, 22/8/2005, 29/8/2005, 20/9/2005, 22/9/2005, 20/1/2006, 8/4/2005, 4/4/2005, 3/9/2007, 22/6/2006, 20/7/2006, 1/8/2006 και 12/9/2006 αιτήσεις των ήδη αναιρεσιβλήτων και προσώπων που δεν είναι διάδικοι στην παρούσα δίκη περί καθορισμού οριστικής τιμής μονάδος αποζημιώσεως, που κατατέθηκαν στο Εφετείο Λαμίας και συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1/2007 μη οριστική και 10/2008 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 18/6/2008 αίτησή του.

Εκδόθηκε η 1206/2011 απόφαση του Αρείου Πάγου που κήρυξε την συζήτηση της υπόθεσης απαράδεκτη και την επανέφερε για εκ νέου συζήτηση το αναιρεσείον με την από 18-9-2012 κλήση του.

Εκδόθηκε η 1323/2013 απόφαση του Αρείου Πάγου, με την οποία χωρίζει την υπόθεση ως προς κάποιους αναιρεσίβλητους και αναιρεί και παραπέμπει, για περαιτέρω εκδίκαση την υπόθεση στο ίδιο Δικαστήριο. Την υπόθεση επανέφεραν για συζήτηση οι καλούντες με την από 18-7-2013 κλήση τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης, Παναγιώτης Χατζηπαναγιώτης, ανέγνωσε την από 9/2/2011 έκθεση του κωλυομένου να συμμετάσχει στην σύνθεση, Αρεοπαγίτη Βασίλειο Λαμπρόπουλο, με την οποία εισηγήθηκε να γίνουν δεκτοί και οι τέσσερεις λόγοι της από 18-6-2008 αιτήσεως για αναίρεση της υπ' αριθμ. 10/2008 αποφάσεως του Εφετείου Λαμίας.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι.- Από την κατ' άρθρο 561 § 2 του Κ.Πολ.Δ. παραδεκτή επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης προκύπτει, ότι, η με την υπό κρίση αίτηση αναίρεσης προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 10/2008 απόφαση του Εφετείου Λαμίας, η οποία εκδόθηκε κατά την ειδική διαδικασία των απαλλοτριώσεων, αποτελεί κατάληξη της ακόλουθης διαδικαστικής διαδρομής:

Το ήδη αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο είχε ασκήσει ενώπιον του Εφετείου Λαμίας την από 15.6.2005 αίτηση με την οποία είχε ζητήσει τον οριστικό προσδιορισμό αποζημίωσης των ακινήτων και των επικειμένων τους, τα οποία είχαν απαλλοτριωθεί αναγκαστικά με την υπ' αριθμ. 1051527/4823/0010/26.6.2003 κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομίας και Οικονομικών και Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων (ΦΕΚ 673 τ.

Δ'/2.7.2003), για την βελτίωση της Εθνικής Οδού Αθηνών - Θεσσαλονίκης, Τμήμα Παράκαμψης Αγίου Κωνσταντίνου Νομού Φθιώτιδας. Επί της αίτησης αυτής και των μετ' αυτής συνεκδικασθεισών ανταιτήσεων και παρεμβάσεων, εκδόθηκε από το προαναφερόμενο Εφετείο αρχικά μεν η υπ' αριθμ. 1/2007 απόφαση, με την οποία διατάχθηκε πραγματογνωμοσύνη και στη συνέχεια, μετά την διενέργεια αυτής, η υπ' αριθμ. 10/2008 απόφαση, με την οποία έγιναν εν μέρει δεκτές αυτές ως βάσιμες και κατ' ουσία.

Κατά της απόφασης αυτής, η οποία δημοσιεύθηκε στις 18.1.2008, άσκησε το Ελληνικό Δημόσιο την από 18.6.2008 και με αριθμό κατάθεσης 33/20.6.2008 υπό κρίση αίτηση αναίρεσης, επί της οποίας εκδόθηκε αρχικά η υπ' αριθμ. 1206/2011 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου, με την οποία κηρύχθηκε απαράδεκτη η συζήτησή της, και στη συνέχεια, με την από 18.9.2012 κλήση του αναιρεσείοντος, επανήλθε αυτή και πάλι προς συζήτηση και εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 1323/2013 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου, με την οποία το μεν χωρίσθηκε η υπόθεση ως προς εκείνους εκ των αναιρεσιβλήτων οι οποίοι ειδικότερα μνημονεύονται στο σκεπτικό και στο διατακτικό αυτής, το δε δικάσθηκε ως προς τους λοιπούς εκ των αναιρεσιβλήτων και αφού έγινε δεκτός ο επί του άρθρου 559 αριθμ. 11 γ' Κ.Πολ.Δ.

θεμελιούμενος πρώτος λόγος αυτής, αναιρέθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση και παραπέμφθηκε η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές. Μεταξύ δε εκείνων εκ των αναιρεσιβλήτων ως προς τους οποίους χωρίσθηκε η υπόθεση περιλαμβάνονταν και οι α) Α. χήρα Ε. Τ. (217η και 351η των αναιρεσιβλήτων), β) Ι.

Ε. του Θ. (304ος των αναιρεσιβλήτων), γ) Δ. Λ. ή Κ. (582ος των αναιρεσιβλήτων) και δ) Π. χήρα Ι. Φ. (800η των αναιρεσιβλήτων). Περαιτέρω, όπως προκύπτει από την επισκόπηση του περιεχομένου της ως άνω υπ' αριθμ. 1323/2013 απόφασης του Δικαστηρίου τούτου (σελ. 67 και 68) και των εγγράφων που προσκομίζονται από τους παρακάτω μνημονευόμενους κληρονόμους των ως άνω αρχικά αναιρεσιβλήτων, οι προαναφερόμενοι από τους αρχικά αναιρεσίβλητους απεβίωσαν μετά την κατάθεση της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης (20.6.2008) και οι μοναδικοί κληρονόμοι τους, με δήλωση της πληρεξουσίας δικηγόρου τους Ειρήνης Βαρδάκου, που έγινε κατά την εκφώνηση της υπόθεσης προς συζήτηση κατά την δικάσιμο της 8.3.2013 (μετά την οποία και εκδόθηκε η άνω 1323/2013 απόφαση) και καταχωρήθηκε στα πρακτικά, γνωστοποίησαν στο αναιρεσείον το γεγονός του θανάτου των εν λόγω καθολικών δικαιοπαρόχων τους και ταυτόχρονα (γνωστοποίησαν) ότι συνεχίζουν για εκείνους τη διακοπείσα δίκη.

Ειδικότερα: α) η εκ των αναιρεσιβλήτων Α. χήρα Ε. Τ., το γένος Γ. και Ε. Ψ., η οποία μνημονεύεται δύο φορές στην αναίρεση με τους εκ των αναιρεσιβλήτων αύξοντες αριθμούς 217 και 351 και η οποία φέρεται ως αξιώνουσα κυριότητα επί των με αριθμούς κτηματολογικού πίνακα 294, 415 και 478 απαλλοτριουμένων ιδιοκτησιών, απεβίωσε στις 2.4.2011 και όσον αφορά τις με ΑΚΠ 415 και 478 ως άνω ιδιοκτησίες, κληρονομήθηκε εξ αδιαθέτου από τις θυγατέρες της Ε.

Α., Μ. Τ. και Κ. Χ., ενώ όσον αφορά την με ΑΚΠ 294 ιδιοκτησία αυτή είχε μεταβιβασθεί με το υπ' αριθμ. ... συμβόλαιο γονικής παροχής της συμβολαιογράφου Αταλάντης Χαρίκλειας Βάγια - Σαρακιώτη στην ως άνω εκ των θυγατέρων της Κ. Χ., β) ο υπό τον αύξοντα αριθμό των αναιρεσιβλήτων 304 Ι. Ε. του Θ., ο οποίος φέρεται ως αξιώνων κυριότητα επί των ΑΚΠ 421 και 422 απαλλοτριουμένων ιδιοκτησιών, απεβίωσε στις 24.8.2012 και κληρονομήθηκε, όσον αφορά την με ΑΚΠ 421 ιδιοκτησία, από τον υιό του Θ.

Ε. δυνάμει της από 30.3.2003 ιδιόγραφης διαθήκης, η οποία δημοσιεύθηκε και κηρύχθηκε κύρια και την οποία κληρονομία αποδέχθηκε νομότυπα αυτός, γ) ο υπό τον αύξοντα αριθμό των αναιρεσιβλήτων 582 Δ. Λ. Κ., ο οποίος φέρεται ως αξιώνων κυριότητα επί της με ΑΚΠ 63 απαλλοτριούμενης ιδιοκτησίας, απεβίωσε στις 4.3.2012 και κληρονομήθηκε εξ αδιαθέτου από την σύζυγο και τα τέκνα του Α.

χήρα Δ. Λ. - Κ., Θ. Λ. - Κ. και Μ. θυγ. Δ. Λ. - Κ., και δ) η υπό τον αύξοντα αριθμό των αναιρεσιβλήτων 800 Π. χήρα Ι. Φ., η οποία φέρεται ως αξιώνουσα κυριότητα επί της με ΑΚΠ 141 απαλλοτριούμενης ιδιοκτησίας, απεβίωσε στις 22.3.2012 και κληρονομήθηκε εξ αδιαθέτου κατά ποσοστό 1/2 εξ αδιαιρέτου από τον υιό της Γ. Φ., ενώ το υπόλοιπο 1/2 εξ αδιαιρέτου περιήλθε, λόγω καταπιστεύματος, με το οποίο η άνω αποβιώσασα ήταν βεβαρυμένη, στην εγγονή της Κ.

θυγ. Φ. Τ. και Ε. Φ. - Τ., υπό την ιδιότητά της ως καταπιστευματοδόχου (ΑΚ 1923 επ.), δυνάμει καταπιστεύματος συσταθέντος δια της υπ' αριθμ. 2815/1996 δημόσιας διαθήκης του Ι. Φ., προαποβιώσαντος συζύγου της Π. Φ., που συνετάγη ενώπιον του συμβολαιογράφου Βόλου Βασιλείου Αγησιλάου Μακρυγιάννη και στον οποίο Ι. Φ. ανήκε κατά κυριότητα το εν λόγω 1/2 εξ αδιαιρέτου της ως άνω απαλλοτριούμενης ιδιοκτησίας.

Τις κατά τα άνω δε δηλώσεις τους επανέλαβαν οι προαναφερόμενοι κληρονόμοι των αποβιωσάντων αρχικώς αναιρεσιβλήτων και με την επιδοθείσα στο αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο στις 30.9.2013 από 18.7.2013 κλήση τους (βλ. υπ' αριθμ. 4335 Δ'/30.9.2013 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών Ευαγγέλου Στ.

Ζερβού), η οποία υπογράφεται από την ιδία ως άνω πληρεξουσία δικηγόρο τους Ειρήνη Βαρδάκου, που τους εκπροσώπησε νομότυπα και κατά την επ' ακροατηρίου συζήτηση της υπόθεσης και με την οποία κλήση επαναφέρουν προς συζήτηση την ένδικη αίτηση αναίρεσης. Κατά συνέπεια νομίμως επαναλαμβάνεται ως προς τους καλούντες, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 286 περ.

α', 287, 290, 291, 292 και 573§1 Κ.Πολ.Δ., η προκειμένη δίκη και οι λόγοι της ένδικης αναίρεσης ερευνώνται στη συνέχεια ως προς αυτούς και τις φερόμενες ως ανήκουσες σ' αυτούς με ΑΚΠ 63, 141, 415, 421, 422 και 478 ιδιοκτησίες. Περαιτέρω και όσον αφορά την με ΑΚΠ 294 ιδιοκτησία, η οποία, κατά τα προαναφερόμενα, είχε μεταβιβασθεί, διαρκούσης της εκκρεμοδικίας, από την αποβιώσασα αναιρεσίβλητη Α.

χήρα Ε. Τ., με το υπ' αριθμ. ... συμβόλαιο γονικής παροχής της συμβολαιογράφου Αταλάντης Χαρίκλειας Βάγια - Σαρακιώτη, στην ως άνω εκ των θυγατέρων της Κ. Χ., η κλήση πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη και συνακόλουθα πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη και η συζήτηση της αίτησης αναίρεσης. Τούτο δε διότι από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων του Κ.Πολ.Δ. 225§§1, 2 (μεταβίβαση του επιδίκου πράγματος ή δικαιώματος), 286 (περιπτώσεις βίαιης διακοπής της δίκης), 287 (πώς και πότε επέρχεται διακοπή της δίκης), 290 (εκούσια επανάληψη της δίκης) και 291 (αναγκαστική επανάληψη της δίκης), προκύπτει ότι, όταν το επίδικο πράγμα μεταβιβασθεί από κάποιον διάδικο σε τρίτο κατά τη διάρκεια της δίκης και στο μεταξύ διάστημα αποβιώσει ο μεταβιβάσας τότε πρέπει, για να συνεχισθεί η δίκη, να κληθούν οι κληρονόμοι αυτού, ο δε αποκτήσας τρίτος μόνο παρέμβαση (αυτοτελή πρόσθετη) μπορεί να ασκήσει στη δίκη αυτή (ΑΠ 1345/2009, ΑΠ 1920/2006, ΑΠ 127/2004).

Τέτοια παρέμβαση, όμως, η οποία μπορεί να ασκηθεί ακόμη και για πρώτη φορά ενώπιον του Αρείου Πάγου (Ολ.ΑΠ 1/1996, ΑΠ 1345/2009, ΑΠ 1920/2006), δεν επικαλείται η ως άνω καλούσα ότι έλαβε χώρα από αυτήν, ούτε και περιέχεται στην από 18.7.2013 κλήση. Σύμφωνα λοιπόν με τα προαναφερθέντα δεν φέρεται νόμιμα η εν λόγω κλήση ως προς την εκ των καλούντων με τα στοιχεία 3γ, Κ.

σύζ. Δ. Χ., το γένος Ε. και Α. Τ., γι' αυτό πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της αναίρεσης ως προς την εν λόγω καλούσα, αναφορικά με την φερόμενη ως ανήκουσα σ' αυτήν με ΑΚΠ 294 ιδιοκτησία και στη συνέχεια να χωρισθεί η υπόθεση ως προς τους λοιπούς καλούντες και να προχωρήσει ως προς αυτούς η συζήτηση της αίτησης, αναφορικά με τις ως άνω με ΑΚΠ 63, 141, 415, 421 και 478 ιδιοκτησίες.

ΙΙ.- Ο αναιρετικός λόγος του αριθμού 11 περίπτ. γ' του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., δημιουργείται και αν το δικαστήριο της ουσίας παρέλειψε να λάβει υπόψη, κατά τη διαμόρφωση του αποδεικτικού συλλογισμού, έγγραφα που παραδεκτά και νόμιμα προσκόμισαν και επικαλέστηκαν οι διάδικοι και τα οποία ήσαν χρήσιμα προς άμεση ή έμμεση απόδειξη πραγματικών γεγονότων με ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης.

Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος κατ' ουσίαν, όταν το δικαστήριο βεβαιώνει στην προσβαλλόμενη απόφασή του, ότι έλαβε υπόψη τα συγκεκριμένα έγγραφα, για τα οποία προτείνεται ο λόγος αναίρεσης, ανεξαρτήτως του ότι στα πλαίσια της ελεύθερης εκτίμησης των αποδείξεων δέχεται ως αποδεικνυόμενα πραγματικά περιστατικά διαφορετικά από εκείνα που αναφέρονται στα έγγραφα αυτά, ή βεβαιώνει ότι έλαβε υπόψη όλα τα με επίκληση προσκομισθέντα από τους διαδίκους έγγραφα, έστω και χωρίς να γίνεται ειδική μνεία ή αξιολόγηση του καθενός από αυτά, εκτός αν, παρά την βεβαίωση αυτή, από το περιεχόμενο της απόφασης και ιδίως από τις αιτιολογίες της καταλείπονται αμφιβολίες για την συνεκτίμηση των συγκεκριμένων εγγράφων (ΑΠ 322/2011, ΑΠ 1413/2010, ΑΠ 1223/2008, ΑΠ 438/2008, ΑΠ 1763/2007, ΑΠ 1595/2006).- Στην προκειμένη περίπτωση με τον πρώτο κατά σειρά λόγο αναίρεσης προβάλλεται η αναιρετική αιτίαση του άρθρου 559 αριθμ. 11 εδάφ.

γ' Κ.Πολ.Δ., με την έννοια ότι το Εφετείο, για τον σχηματισμό του αποδεικτικού του πορίσματος αναφορικά με την αξία των απαλλοτριωθέντων ακινήτων και των επικειμένων τους και κατ' επέκταση του καθορισμού οριστικής τιμής μονάδος αυτών, δεν έλαβε υπόψη του και δεν εκτίμησε τα προσκομισθέντα με επίκληση από το αναιρεσείον έγγραφα και ειδικότερα 1) την από 9.10.2006 τεχνική έκθεση περί της εκτίμησης των απαλλοτριουμένων ακινήτων και των επικειμένων τους, της Πενταμελούς Επιτροπής, η οποία ορίσθηκε με την υπ' αριθμ. 165947/6.10.2006 απόφαση του Υ.ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ., 2) το υπ' αριθμ. ...

συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Αταλάντης Χαρίκλειας Βάγια Σαρακιώτη, 3) τα υπ' αριθμ. ..., ..., ... και ... συμβόλαια της συμβολαιογράφου Αθηνών Σταματίας Καραγιαννοπούλου - Ποθητού, 4) το υπ' αριθμ. πρωτ. ΚΑ/ΦΚΘΒ 1000/ΑΠ/ΑΛ/1491/16.3.2007 έγγραφο της ΕΥΔΕ - ΠΑΘΕ του Υ.ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ./Γ.Γ.Δ.Ε., 5) την από 1.11.2007 έκθεση προεκτίμησης της αξίας των εναπομεινάντων τμημάτων των απαλλοτριουμένων ακινήτων της Επιτροπής του άρθρου 15 του Ν. 2882/2001 (Κώδικας Αναγκαστικών Απαλλοτριώσεων Ακινήτων - ΚΑΑΑ) και 6) την από μηνός Νοεμβρίου 2007 έκθεση του τεχνικού συμβούλου του αναιρεσείοντος Γ.

Π., από τα οποία προκύπτει, κατά το αναιρεσείον, ότι η αξία των απαλλοτριουμένων εδαφικών εκτάσεων και των επικειμένων τους είναι κατώτερη αυτής που προσδιόρισε το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του. Με την προσβαλλόμενη, όμως, απόφαση, ενώ βεβαιώνεται ότι ελήφθησαν υπόψη και εκτιμήθηκαν όλα τα αποδεικτικά μέσα που επικαλέστηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι, εντούτοις από το σύνολο των αιτιολογιών αυτής, στις οποίες δεν γίνεται καμία αναφορά στα ως άνω αποδεικτικά μέσα και έγγραφα, δεν καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο, ότι αυτά, τα οποία μνημονεύονται παραπάνω με τους αριθμούς ένα έως και τέσσερα (1 έως και 4) ελήφθησαν υπόψη από το Εφετείο για τον οριστικό προσδιορισμό της τιμής μονάδος αποζημίωσης των απαλλοτριουμένων ακινήτων και των επικειμένων τους.

Όσον αφορά δε τα ως άνω με αύξοντα αριθμό πέντε (5) και έξι (6) αποδεικτικά στοιχεία, ήτοι α) την από 1.11.2007 έκθεση προεκτίμησης της αξίας των εναπομεινάντων τμημάτων των απαλλοτριουμένων ακινήτων της Επιτροπής του άρθρου 15 του Ν. 2882/2001 (ΚΑΑΑ) και β) την από μηνός Νοεμβρίου 2007 έκθεση του τεχνικού συμβούλου του αναιρεσείοντος Γ.

Π., προκύπτει, ενόψει και της ημερομηνίας σύνταξής τους, η οποία είναι μεταγενέστερη της συζήτησης της υπόθεσης στο Εφετείο (9.10.2007), ότι αυτά δεν προσκομίσθηκαν στο δικαστήριο εκείνο από το ήδη αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο μέχρι το πέρας της συζήτησης της υπόθεσης στο ακροατήριό του (άρθρ. 19§7, 20§6 ΚΑΑΑ), ούτε δε από την επισκόπηση των ταυτάριθμων με την προσβαλλόμενη απόφαση πρακτικών προκύπτει ότι χορηγήθηκε από το ως άνω δικαστήριο προθεσμία για την προσαγωγή τους σε μεταγενέστερη από τη συζήτηση της υπόθεσης ενώπιόν του ημερομηνία.

Εφόσον λοιπόν αυτά δεν προσκομίσθηκαν νομότυπα και εμπρόθεσμα, δεν δύναται, ως προς αυτά, να στοιχειοθετηθεί ο ερευνόμενος λόγος αναίρεσης. Επομένως, ο ως άνω πρώτος λόγος αναίρεσης πρέπει να γίνει δεκτός ως βάσιμος καθόσον αφορά τα με αύξοντα αριθμό 1 έως και 4 προαναφερόμενα αποδεικτικά στοιχεία και να απορριφθεί για τα με αύξοντα αριθμό 5 και 6 τοιαύτα, παρελκούσης της έρευνας των λοιπών λόγων της αναίρεσης.

ΙΙΙ.- Κατόπιν πάντων των προαναφερομένων πρέπει α) να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της αναίρεσης ως προς την με στοιχ. 3γ Κ. συζ. Δ. Χ., το γένος Ε. και Α. Τ., αναφορικά με την φερόμενη ως ανήκουσα σ' αυτήν με ΑΚΠ 294 ιδιοκτησία, β) να χωρισθεί η υπόθεση ως προς τους λοιπούς καλούντες και να προχωρήσει ως προς αυτούς η συζήτηση της αίτησης, αναφορικά με τις ως άνω με ΑΚΠ 63, 141, 415, 421, 422 και 478 ιδιοκτησίες, γ) να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 10/2008 απόφαση του Εφετείου Λαμίας καθόσον αφορά τους ως άνω καλούντες αναιρεσίβλητους, πλην της εξ αυτών με τα στοιχεία 3γ, Κ.

σύζ. Δ. Χ., οι οποίοι υπεισήλθαν στη δικονομική θέση των εκ των ως άνω αποβιωσάντων αναιρεσιβλήτων δικαιοπαρόχων τους, και η οποία απόφαση, σημειωτέον, είχε αναιρεθεί για τον ίδιο λόγο και με την ως άνω υπ' αριθμ. 1323/2013 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου, αναφορικά με έτερους αναιρεσίβλητους, και δ) να παραπεμφθεί η υπόθεση κατά το αναιρούμενο μέρος της για παραπέρα εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, του οποίου είναι δυνατή η σύνθεση με άλλους δικαστές, πλην εκείνων που δίκασαν προηγουμένως (άρθρ. 580 § 3 Κ.Πολ.Δ.).

Δικαστικά έξοδα υπέρ του νικώντος Ελληνικού Δημοσίου και εις βάρος των ηττωμένων ως άνω αναιρεσιβλήτων δεν επιδικάζονται και τούτο διότι δεν υποβλήθηκε εκ μέρους αυτού το απαιτούμενο προς τούτο αίτημα (άρθρ. 106 Κ.Πολ.Δ.), αφού αυτό (Δημόσιο) εκπροσωπήθηκε από δικαστικό αντιπρόσωπο του ΝΣΚ με δήλωση του άρθρου 242 § 2 Κ.Πολ.Δ.

και δεν κατέθεσε προτάσεις.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη η συζήτηση της αναίρεσης ως προς την με τα στοιχεία 3γ, Κ. σύζ. Δ. Χ., το γένος Ε. και Α. Τ. αναφορικά με τη φερόμενη ως ανήκουσα σ' αυτήν με ΑΚΠ 294 ιδιοκτησία.

Χωρίζει την υπόθεση ως προς τους λοιπούς καλούντες - αναιρεσίβλητους.

Δέχεται την από 18.6.2008 αίτηση αναίρεσης του Ελληνικού Δημοσίου ως προς τους λοιπούς καλούντες - αναιρεσίβλητους όσον αφορά τις με ΑΚΠ 63, 141, 415, 421, 422 και 478 ιδιοκτησίες.

Αναιρεί την υπ' αριθμ. 10/2008 απόφαση του Εφετείου Λαμίας, ειδικής διαδικασίας απαλλοτριώσεων, ως προς τους κατά τα άνω αναιρεσίβλητους και όσον αφορά τις προαναφερόμενες ιδιοκτησίες.

Παραπέμπει κατά τούτο την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, την 20η Ιουνίου 2014.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, την 26η Ιουνίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ