1482/2012 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1482 / 2012 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Περίληψη:

Διεθνής απαγωγή απιδιών. Δυνατότητα του δικαστηρίου να μην διατάξει την επιστροφή του απιδιού σύμφωνα με το άρθρθο 13 της από 25-10-1980 σύμβαση της χάγης (κυρωτικός νόμοας 2102/1992). Αναίρεση. Αβάσιμοι αναιρετικοί λόγοι από τους αριθμούς 10 και 19 του άρθρθου 559 του Κ.ΠολΔ. (Επικυρώνει ΕΑ 7016/2008).

Αριθμός 1482/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Ευφημία Λαμπροπούλου και Αργύριο Σταυράκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 23 Απριλίου 2012, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Τoυ αναιρεσείοντος: Σ. Β., κατοίκου ..., εκπροσωπούμενου νόμιμα από το Ελληνικό Δημόσιο και ειδικότερα από τον Υπουργό Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, το οποίο εκπροσώπησε ο Βασίλειος Καραγεώργος, Πάρεδρος του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Της αναιρεσιβλήτου: Ε. Β., κατοίκου ..., η οποία παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Καζά.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 29-1-2007 αίτηση του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 8564/2007 του ίδιου Δικαστηρίου και 7016/2008 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 9-6-2009 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Αργύριος Σταυράκης ανέγνωσε την από 2-4-2012 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

Ο παριστάμενος πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Κατά το άρθρο 13 περ.β' της από 25-10-1980 Σύμβασης της Χάγης για τα αστικά θέματα της διεθνούς απαγωγής παιδιών (κυρωτικός ν.2102/1992) η δικαστική ή διοικητική αρχή του Κράτους προς την οποία απευθύνεται η αίτηση για την επιστροφή του παιδιού δεν δεσμεύεται να διατάξει την επιστροφή του παιδιού και αν ακόμη συντρέχουν οι οριζόμενες στο προηγούμενο άρθρο 12 της Σύμβασης προϋποθέσεις της παράνομης, κατά το άρθρο 3 της ίδιας Σύμβασης, μετακίνησης ή παρακράτησης του παιδιού, εφόσον το πρόσωπο που αντιτίθεται στην επιστροφή αποδεικνύει ότι υπάρχει σοβαρός κίνδυνος η επιστροφή του παιδιού να το εκθέσει σε φυσική ή ψυχική δοκιμασία ή με οποιονδήποτε άλλον τρόπο να το περιαγάγει σε μία αφόρητη κατάσταση.

Η δικαστική ή διοικητική αρχή μπορεί επίσης να αρνηθεί να διατάξει την επιστροφή του παιδιού εάν διαπιστώσει ότι το παιδί αντιτίθεται στην επιστροφή του και έχει ήδη την ηλικία και την ωριμότητα που υπαγορεύουν να ληφθεί υπόψη η γνώμη του. Εξάλλου ο λόγος αναιρέσεως από τον αριθμό 10 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ ότι το Εφετείο δέχθηκε ουσιώδη πράγματα ως αληθινά χωρίς απόδειξη είναι αβάσιμος όταν από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι το δικαστήριο σχημάτισε την κρίση του από τα μνημονευόμενα σ' αυτήν (απόφαση) αποδεικτικά μέσα, ο λόγος δε αναιρέσεως από τον αριθμό 19 του ίδιου άρθρου 559 δεν δημιουργείται όταν η απόφαση διαλαμβάνει πλήρεις, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες οι οποίες στηρίζουν το σαφώς επίσης διατυπούμενο αποδεικτικό πόρισμα του δικαστηρίου και επιτρέπουν τον αναιρετικό έλεγχο της ορθής υπαγωγής των πραγματικών περιστατικών που δέχθηκε στον προσήκοντα κανόνα δικαίου.

ΙΙ. Εν προκειμένω, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο δέχθηκε ότι η αναιρεσίβλητη, πρώην σύζυγος του αναιρεσείοντος, από τον μήνα Ιούνιο του έτους 2005 διαμένει με τα ανήλικα τέκνα των διαδίκων Ε., Ι. και Δ., ηλικίας (κατά την έκδοση της απόφασης του Εφετείου-Δεκέμβριος 2008) 11, 6 και 3 ετών, αντίστοιχα, στην ιδιόκτητη κατοικία της, στους ..., αρνούμενη να επιστρέψει τα ανήλικα αυτά τέκνα στον αναιρεσείοντα, στον οποίο έχει ανατεθεί η αποκλειστική επιμέλεια των τέκνων με την υπ' αριθμ. 2005-72735/4-12-2006 απόφαση του αναφερόμενου δικαστηρίου της Πολιτείας του Τέξας, προκειμένου να κατοικήσουν με τον αναιρεσείοντα στην πρώην συζυγική οικία των διαδίκων, στο Χιούστον, όπου διαμένει μονίμως και εργάζεται ο αναιρεσείων, και ότι όμως από τα αναφερόμενα αποδεικτικά μέσα προκύπτει ότι υπάρχει σοβαρός κίνδυνος η επιστροφή των παιδιών στην Αμερική να τα εκθέσει σε φυσική και ψυχική δοκιμασία και να τα περιαγάγει σε αφόρητη κατάσταση, ενώ τα ίδια τα τέκνα αντιτίθενται ρητώς στην επιστροφή, ενόψει του στενού ψυχικού δεσμού που υπάρχει μεταξύ τους και με τη μητέρα τους, όπως τούτο (δέχεται το Εφετείο) προκύπτει από την κατ' ιδίαν ακρόαση των δύο μεγαλυτέρων τέκνων που έχουν τη σχετική ωριμότητα, ενώπιον του Πρωτοβάθμιου δικαστηρίου.

Και βάσει των παραδοχών αυτών το Εφετείο απέρριψε την ένδικη αίτηση του αναιρεσείοντος, με την οποία και υπό την επίκληση παράνομης, ως ανωτέρω, παρακράτησης των τέκνων των διαδίκων εκ μέρους της αναιρεσίβλητης-καθ' ης η αίτηση ζητούσε (ο αναιρεσείων) να υποχρεωθεί η αναιρεσίβλητη να επιστρέψει σ' αυτόν τα ανήλικα τέκνα, σύμφωνα με τις διατάξεις της ειρημένης Σύμβασης της Χάγης (αρθρ.3, 12 και 13).

Με αυτά που δέχθηκε το Εφετείο δεν υπέπεσε στις αναιρετικές πλημμέλειες των αριθμ. 10 και 1 και 19 του άρθρ.559 ΚΠολΔ, αφού α)τα ανωτέρω κρίσιμα περιστατικά της υπάρξεως σοβαρού κινδύνου φυσικής και ψυχικής δοκιμασίας και περιαγωγής σε αφόρητη κατάσταση των ανήλικων τέκνων των διαδίκων, καθώς και της αντιθέσεως των ιδίων των τέκνων στη ζητούμενη επιστροφή, προκύπτουν, κατά την αναιρεσιβαλλομένη, από τα αναφερόμενα αποδεικτικά μέσα, αλλά και από την κατ' ιδίαν σύμφωνα με την προρρηθείσα διάταξη του άρθρου 13 εδ.

β' της κυρωθείσης Συμβάσεως, ακρόαση των ανηλίκων (των εξ αυτών δύο πρώτων, που είχαν τη σχετική ωριμότητα), ενώ β)το Εφετείο διέλαβε στην απόφασή του σαφείς, πλήρεις και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες οι οποίες στηρίζουν το σαφώς επίσης διατυπούμενο αποδεικτικό του πόρισμα και επιτρέπουν τον αναιρετικό έλεγχο της ορθής υπαγωγής των ως άνω πραγματικών περιστατικών που δέχθηκε στον προσήκοντα κανόνα δικαίου των ειρημένων διατάξεων της από 25-10-1980 Σύμβασης της Χάγης, τις οποίες και δεν παραβίασε ούτε ευθέως ούτε εκ πλαγίου.

Επομένως οι πρώτος, από τον αριθμό 10, και ο δεύτερος, από τους αριθμούς 1 και 19 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, λόγοι του αναιρετηρίου, με τους οποίους υποστηρίζονται τα αντίθετα είναι αβάσιμοι.

ΙΙΙ. Κατ 'ακολουθίαν των ανωτέρω πρέπει ν' απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στην αναφερόμενη στο διατακτικό δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, κατά το νόμιμο αίτημα της τελευταίας (αρθρ.176 και 183 του ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 29-1-2007 αίτηση του Σ. Β. για αναίρεση της υπ' αριθμ. 7016/2008 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 2 Ιουλίου 2012.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 12 Οκτωβρίου 2012.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ