Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds for failure to propose defense arguments at first instance.

Απόφαση 1482 / 2006 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1482/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1΄ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεόδωρο Αποστολόπουλο, Αντιπρόεδρο, Ιωάννη Δαβίλλα, Γεώργιο Καράμπελα, Εμμανουήλ Καλούδη και Μάριο - Φώτιο Χατζηπανταζή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 24 Ιανουαρίου 2006, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Της καλούσας αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Εταιρίας με την επωνυμία «ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ – ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΑΕ», που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξουσίους δικηγόρους της Ανδρέα Πετρόπουλο και Αντιγόνη Κίσσα.

Των καθών η κλήση αναιρεσίβλητων: 1) ...., 2) ..... , 3) .... , 11) ..... και 12) .... . Οι 1η, 2η, 5η, 6η, 7η, 8η, 9η, 10η και 12η εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Αλίκη Μαυρογιάννη. Οι 3η, 4η και 11η δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 19-9-1989 αγωγή των ήδη αναιρεσίβλητων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1268/1990 του ίδιου Δικαστηρίου και 7895/2002 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε η αναιρεσείουσα με την από 3-3-2003 αίτησή της, επί της οποίας εκδόθηκε η 1293/05 απόφαση, με την οποία κηρύχθηκε απαράδεκτη η συζήτηση της κρινόμενης αίτησης αναιρέσεως. Η υπόθεση επανέρχεται και πάλι για συζήτηση με την από 26 Ιουλίου 2005 κλήση της αναιρεσείουσας. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Καράμπελας, διάβασε την από 4 Μαρτίου 2004 έκθεση του Αρεοπαγίτη Πολύκαρπου Βούλγαρη, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της αιτήσεως αναιρέσεως για τους αναιρετικούς λόγους από τους αριθ. 1 και 8 του άρθρου 559 ΚπολΔ και την απόρριψή της ως προς τους λοιπούς λόγους αυτής. Οι πληρεξούσιοι της αναιρεσείουσας ζήτησαν την παραδοχή της αιτήσεως, η πληρεξούσια των αναιρεσίβλητων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή από τις Γ2405/3-10-2005, Γ2382/29-9-2005 και Γ2378/28-9-2005 εκθέσεις επιδόσεως του Δικαστικού Επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών ..... (οι δύο πρώτες με θυροκόλληση και με τις κάτω από αυτές απόδειξη και βεβαίωση του άρθρου 128 παρ. 4 ΚΠολΔ), προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως με κλήση για συζήτηση κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως στις εκ των αναιρεσιβλήτων .... , ..... και ... αντιστοίχως, οι οποίες δεν εμφανίστηκαν κατά την εκφώνηση της υποθέσεως. Επομένως το Δικαστήριο πρέπει να προχωρήσει στη συζήτηση της υποθέσεως, σαν να ήταν όλοι οι διάδικοι παρόντες, σύμφωνα με το άρθρο 576 παρ. 2 του ΚΠολΔ.

Επειδή κατά το άρθρο 577 του ΚΠολΔ, ο Άρειος Πάγος πρώτα συζητεί για το παραδεκτό της αναίρεσης και αν αυτή δεν ασκήθηκε νόμιμα ή λείπει κάποια προϋπόθεση για να είναι παραδεκτή, την απορρίπτει και αυτεπαγγέλτως, ενώ αν την κρίνει νόμιμη και παραδεκτή, εξετάζει το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων αυτής. Εξάλλου κατά το άρθρο 562 παρ. 2 του ίδιου κώδικα, είναι απαράδεκτος λόγος αναιρέσεως που στηρίζεται σε ισχυρισμό, ο οποίος δεν προτάθηκε νόμιμα στο δικαστήριο της ουσίας, εκτός αν πρόκειται α) για παράβαση που δεν μπορεί να προβληθεί στο δικαστήριο της ουσίας, β) για σφάλμα που προκύπτει από την ίδια την απόφαση, γ) για ισχυρισμό που αφορά τη δημόσια τάξη.

Η διάταξη αυτή αποτελεί εκδήλωση της αρχής ότι ο Άρειος Πάγος ελέγχει τη νομιμότητα της προσβαλλόμενης αποφάσεως, με βάση τα πραγματικά γεγονότα και τους ισχυρισμούς που τέθηκαν υπόψη του δικαστηρίου από τους διαδίκους και γιαυτό ισχυρισμοί, έστω και επιγενόμενοι, δεν μπορούν να προταθούν για τη θεμελίωση των λόγων αναιρέσεως, αν δεν συντρέχει κάποια από τις προαναφερόμενες εξαιρέσεις.

Επομένως, αν ο ισχυρισμός που στηρίζει τον λόγο αναιρέσεως δεν είχε προταθεί νόμιμα και προκύπτει τούτο από τα προσκομιζόμενα διαδικαστικά έγγραφα, ο ΄Αρειος Πάγος θα ερευνήσει και αυτεπαγγέλτως τη μη νόμιμη προβολή του και θα απορρίψει τον σχετικό λόγο αναιρέσεως ως απαράδεκτο. Εξάλλου από τα άρθρα 591 παρ. 1β, 666 παρ. 1, 115 παρ. 3 και 256 παρ. 1δ΄ του ΚΠολΔ προκύπτει ότι στη διαδικασία των εργατικών διαφορών, κατά την οποία δεν είναι υποχρεωτική η κατάθεση προτάσεων ενώπιον του μονομελούς πρωτοδικείου, οι διάδικοι οφείλουν να προτείνουν όλους τους αυτοτελείς πραγματικούς ισχυρισμούς τους, όπως είναι η ένσταση καταχρηστικής ασκήσεως του δικαιώματος του αντιδίκου τους, προφορικά κατά τη συζήτηση στο ακροατήριο και επιπλέον οι ισχυρισμοί αυτοί πρέπει να καταχωριστούν στα πρακτικά, με συνοπτική έκθεση των γεγονότων που τους θεμελιώνουν, εκτός αν τα γεγονότα αυτά περιέχονται στις κατατιθέμενες στο ακροατήριο προτάσεις (ΟλΑΠ 2/2005).

Στην προκείμενη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο της αναιρέσεως, από το άρθρο 559 αριθ. 1, 8 και 19 του ΚΠολΔ, προβάλλεται ότι το Εφετείο, που, με την προσβαλλόμενη απόφαση, απέρριψε ως μη νόμιμη τη νομίμως προταθείσα από την αναιρεσείουσα ένσταση καταχρηστικής ασκήσεως των αγωγικών αξιώσεων των αναιρεσιβλήτων για καταβολή του οφειλόμενου σ' αυτούς κατά την πενταετία 1984-1989 οικογενειακού επιδόματος, παραβίασε ευθέως και εκ πλαγίου τις διατάξεις του άρθρου 281 του ΑΚ και δεν έλαβε υπόψη κρίσιμους για τη θεμελίωση της ενστάσεως αυτής ισχυρισμούς που είχε προτείνει νόμιμα η αναιρεσείουσα.

Από τα προσκομιζόμενα διαδικαστικά έγγραφα και ιδίως το προσκομιζόμενο αντίγραφο των πρακτικών συνεδριάσεως του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, που πιστοποιούν τις γενόμενες στο ακροατήριο διαδικαστικές πράξεις, προκύπτει ότι η εν λόγω ένσταση δεν έχει καταχωριστεί στα πρακτικά αυτά και συνακόλουθα δεν προτάθηκε νομίμως και δεν μπορούσε γι΄ αυτό να προταθεί παραδεκτά ούτε στο Εφετείο (άρθρα 527 αριθ.3 και 269 ΚΠολΔ).

Επομένως ο παραπάνω λόγος της αναιρέσεως, ως προς τις αιτιάσεις από τους αριθμούς 1 και 8, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος, σύμφωνα με το άρθρο 562 παρ. 2 του ΚΠολΔ. Ο ίδιος λόγος πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος και ως προς την αιτίαση από τον αριθμό 19, προεχόντως διότι το Εφετείο δεν διατύπωσε αποδεικτικό πόρισμα ως προς την προαναφερόμενη ένσταση, αλλά απέρριψε αυτή ως μη νόμιμη.

Εξάλλου ο δεύτερος λόγος της αναιρέσεως αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση πλημμέλεια από το άρθρο 559 αριθ. 20 του ΚΠολΔ, διότι το Εφετείο, με το να δεχθεί ότι από τις εξοφλητικές αποδείξεις - εκκαθαριστικά σημειώματα, που υπέγραφαν οι αναιρεσίβλητες, δεν προκύπτει παραίτηση αυτών από το ένδικο δικαίωμά τους, παραμόρφωσε το περιεχόμενο των ως άνω εγγράφων.

Ο λόγος αυτός προεχόντως στηρίζεται σε εσφαλμένη προϋπόθεση και πρέπει γιαυτό να απορριφθεί, διότι από την προσβαλλόμενη απόφαση δεν προκύπτει ότι το Εφετείο απέρριψε ισχυρισμό της αναιρεσείουσας για παραίτηση των αναιρεσιβλήτων από τις ένδικες αξιώσεις τους, με βάση τις παραπάνω εξοφλητικές αποδείξεις, αλλ΄ αντιθέτως προκύπτει ότι δεν ασχολήθηκε καθόλου με το ζήτημα αυτό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 3-3-2003 αίτηση της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ Α.Ε.» για αναίρεση της 7895/2002 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα των παρισταμένων αναιρεσιβλήτων που ορίζει σε επτακόσια εβδομήντα (770,00) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 18 Απριλίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 30 Ιουνίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ O ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ