1481/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1481 / 2011 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Περίληψη:

Δικονομία Πολιτική. Αναίρεση. Διαδικασία. Αυτεπάγγελτη αναβολή της συζήτησης από το πινάκιο. Ισχύουν και εδώ τα εδ. β΄ και γ΄ της παρ. 4 του άρθρου 226 ΚΠολΔ. Διαζύγιο για ισχυρό κλονισμό. Έννοια άρθρου 1439 παρ. 1 ΚΠολΔ. Αίτημα της αγωγής και αντικείμενο της σχετικής δίκης. Απορρίπτει λόγους αναιρέσεως από το άρθρο 559 αρ. 9 και 19 ΚΠολΔ. Απαράδεκτος λόγος αναιρέσεως που αναφέρεται στην εκτίμηση πραγματικών γεγονότων από το δικαστήριο της ουσίας (άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ).

Αριθμός 1481 /2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ρένα Ασημακοπούλου, Αντιπρόεδρο, Αθανάσιο Κουτρομάνο, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Ευφημία Λαμπροπούλου και Αργύριο Σταυράκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 28 Φεβρουαρίου 2011, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Π. συζ. Θ. Μ., το γένος Σ. Α., κατοίκου ..., η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Του αναιρεσιβλήτου: Θ. Β. Μ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Βασίλειο Γαρούφη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 6-12-2004 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Κορίνθου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 211/2006 του ίδιου Δικαστηρίου και 241/2008 του Εφετείου Ναυπλίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 17-2-2009 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Αργύριος Σταυράκης ανέγνωσε την από 15-2-2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι.- Κατά το άρθρο 575 του ΚΠολΔ με αίτηση του Εισαγγελέα, του εισηγητή ή κάποιου από τούς διαδίκους ή και αυτεπαγγέλτως το δικαστήριο μπορεί να αναβάλει τη συζήτηση της υπόθεσης μία μόνο φορά σε μεταγενέστερη δικάσιμο, που ορίζεται αμέσως με επισημείωση στο πινάκιο. Τα εδάφια β' και γ' της παραγράφου 4 του άρθρου 226 εφαρμόζονται και εδώ.

Οι διατάξεις των τελευταίων αυτών εδαφίων, που ορίζουν ότι η αναγραφή της υπόθεσης στο πινάκιο για τη μετ' αναβολήν δικάσιμο ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων και δεν απαιτείται κλήση του διαδίκου για εμφάνιση στη δικάσιμο αυτή, αναφέρονται μεν στην ενώπιον των δικαστηρίων της ουσίας διαδικασία, όπου δεν προβλέπεται αυτεπάγγελτη, από το δικαστήριο, αναβολή της υποθέσεως από το πινάκιο, για την ταυτότητα όμως του νομικού λόγου και εφόσον ο νόμος (προμνησθείσα διάταξη του άρθρου 575 του ΚΠολΔ) δεν κάνει καμία διάκριση, εφαρμόζονται και στην περίπτωση της αυτεπάγγελτης, από το δικαστήριο του Αρείου Πάγου, αναβολής της υποθέσεως από το πινάκιο, της αναβολής δηλαδή σε μεταγενέστερη δικάσιμο που ορίζεται αμέσως με επισημείωσή της σ' αυτό (πινάκιο).

Κατά συνέπειαν, και στην περίπτωση της αυτεπάγγελτης, από τον Άρειο Πάγο, αναβολής της συζητήσεως, της υποθέσεως από το πινάκιο η αναβολή αυτή και η αναγραφή της για τη νέα μετ' αναβολήν, δικάσιμο ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων, και δεν απαιτείται κλήση του διαδίκου για την τελευταία αυτή (μετ' αναβολήν) δικάσιμο.

Εν προκειμένω φέρεται προς συζήτηση η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως κατά της υπ' αριθμ. 241/2008 αποφάσεως του Εφετείου Ναυπλίου μετά από αυτεπάγγελτη αναβολή από το πινάκιο της αρχικής δικασίμου της 27-9-2010, που είχε ορισθεί νομίμως, για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσης δικάσιμο της 28-2-2011, κατά την οποία και κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από τη σειρά του πινακίου δεν εμφανίστηκε η αναιρεσείουσα(βλ.

ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά συνεδριάσεως του δικαστηρίου τούτου). Όπως δε προκύπτει από την υπ' αριθμ. 7119/1-9-2009 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Κορίνθου ..., την οποία προσκομίζει και επικαλείται ο αναιρεσίβλητος, ακριβές αντίγραφο της αιτήσεως αναιρέσεως, με την κάτω από αυτήν πράξη, με την οποία ορίζεται δικάσιμος προς συζήτηση της η προαναφερθείσα αρχική δικάσιμος της 27-9-2010, και με κλήση προς συζήτηση στη δικάσιμο αυτή, επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στην αναιρεσείουσα, με παραγγελία του πληρεξουσίου δικηγόρου του αναιρεσιβλήτου, ο οποίος επισπεύδει τη συζήτηση.

Επομένως και αφού όπως προαναφέρθηκε, η αναγραφή της υποθέσεως στο πινάκιο για τη μετ' αναβολήν δικάσιμο ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων και δεν απαιτείται νέα κλήτευση για τη μετ' αναβολήν δικάσιμο, όπως η παρούσα, πρέπει σύμφωνα με το άρθρο 576 παρ. 2 του ΚΠολΔ, να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία της κλητευθείσης ως άνω και απολιπομένης αναιρεσείουσας.

ΙΙ. -Κατά το άρθρο 1439 παρ.1 του ΑΚ καθένας από τούς συζύγους μπορεί να ζητήσει διαζύγιο όταν οι μεταξύ τους σχέσεις έχουν κλονισθεί τόσο ισχυρά, από λόγο που αφορά το πρόσωπο του εναγομένου ή και των δύο συζύγων, ώστε βάσιμα η εξακολούθηση της έγγαμης σχέσης να είναι αφόρητη για τον ενάγοντα. Με τη διάταξη αυτή καθιερώνεται ως λόγος διαζυγίου ο αντικειμενικός και ανεξάρτητος από υπαιτιότητα κλονισμός της έγγαμης σχέσης που οφείλεται σε ορισμένα γεγονότα τα οποία αφορούν το πρόσωπο του εναγομένου ή και των δύο συζύγων, υπό την έννοια της ύπαρξης αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ των αντικειμενικώς πρόσφορων αυτών κλονιστικών της έγγαμης συμβίωσης γεγονότων και του προσώπου του εναγομένου συζύγου ή και των δύο και υπό την προϋπόθεση ότι ο κλονισμός είναι τόσο ισχυρός, ώστε βάσιμα η εξακολούθηση της έγγαμης συμβίωσης να καθίσταται αφόρητη για τον ενάγοντα.

Αν το κλονιστικό γεγονός αφορά και τους δύο συζύγους, το προς διάζευξη δικαίωμα γεννάται ανεξάρτητα από το ποιόν από τους δύο βαρύνει περισσότερο ή ύπαρξή του, και μόνο εάν το κλονιστικό γεγονός συνδέεται αποκλειστικά με το πρόσωπο του ενάγοντος δεν γεννάται υπέρ του τελευταίου δικαίωμα διαζεύξεως βάση της ανωτέρω διάταξης του άρθρου 1439 παρ.1 του ΑΚ.

Αίτημα της αγωγής διαζυγίου είναι η λύση του γάμου των διαδίκων συζύγων (διαζύγιο), αντικείμενο δε της σχετικής δίκης, είναι όχι η δικαστική διάγνωση του λόγου διαζυγίου, αλλά το διαπλαστικό αποτέλεσμα της λύσης του γάμου (ΑΠ 28/2009, 170, 1084/2008).

Εν προκειμένω, όπως προκύπτει από τα διαδικαστικά έγγραφα της δίκης, τα οποία ελέγχονται από τον Άρειο Πάγο κατ' άρθρον 561 παρ.2 του ΚΠολΔ, ο αναιρεσίβλητος ζήτησε με την ένδικη αγωγή του τη λύση του γάμου των διαδίκων λόγω ισχυρού κλονισμού της έγγαμης σχέσης τους από λόγο (αναφερόμενα στην αγωγή γεγονότα) που αφορά το πρόσωπο της αναιρεσείουσας- εναγομένης, η τελευταία δε με τις έγγραφες προτάσεις της στο Πρωτοβάθμιο δικαστήριο, αρνούμενη την αγωγή, ισχυρίστηκε ότι ο κλονισμός της έγγαμης σχέσης των διαδίκων οφείλεται αποκλειστικά σε λόγο που αφορά το πρόσωπο του ενάγοντος, αναφέροντας τα σχετικά, κλονιστικά κατ' αυτήν, γεγονότα που αφορούν τον τελευταίο.

Το Εφετείο, δικάζοντας την αγωγή μετά από εξαφάνιση της πρωτόδικης απόφασης που την είχε απορρίψει, δέχθηκε, εκτιμώντας τις προσαχθείσες αποδείξεις, ότι η συμπεριφορά της αναιρεσείουσας ήταν αυτή που κυρίως είχε ως αποτέλεσμα να κλονίσει τόσο ισχυρά την έγγαμη σχέση των διαδίκων ώστε η εξακολούθησή της να αποβεί αφόρητη για τον ενάγοντα, δεχόμενο δε περαιτέρω και κλονιστικά γεγονότα που αφορούν το πρόσωπο του ενάγοντος δέχθηκε την αγωγή και κήρυξε λυμένο το γάμο των διαδίκων λόγω ισχυρού κλονισμού, οφειλομένου, κατά τα διαλαμβανόμενα στο αιτιολογικό της αναιρεσιβαλλομένης, σε λόγο που αφορά το πρόσωπο και των δύο διαδίκων συζύγων.

Ενόψει των προεκτεθέντων και ιδίως του αιτήματος της αγωγής διαζυγίου και του αντικειμένου της σχετικής δίκης, με την προαναφερθείσα παραδοχή του το Εφετείο δεν επιδίκασε κάτι που δεν ζητήθηκε, ούτε επιδίκασε περισσότερα από όσα ζητήθηκαν, και ο σχετικός πρώτος, από το άρθρο 559 παρ.9 του ΚΠολΔ, λόγος του αναιρετηρίου είναι αβάσιμος και απορριπτέος.

Περαιτέρω, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο δέχθηκε τα εξής ως προς τα αποδειχθέντα κλονιστικά γεγονότα που αφορούν το πρόσωπο της αναιρεσείουσας- εναγομένης, ήτοι: "Η εφεσίβλητη άρχισε από το 2000 να επιδεικνύει ψυχρότητα και αδιαφορία προς το πρόσωπό του (ενάγοντος), δημιουργούσε συνεχώς έριδες και διαπληκτισμούς.

Δεν μαγείρευε στο σπίτι, με συνέπεια ο εκκαλών (ενάγων) να τρώει συνέχεια εκτός οικίας, χωρίς αυτό να είναι δική του επιλογή. Έκανε σπατάλες, εκμεταλλευόμενη την οικονομική κατάσταση του συζύγου της, ενώ τον μείωνε και τον υποτιμούσε ενώπιον τρίτων (...).Τα συνεχή αυτά γεγονότα είχαν ως αποτέλεσμα να δημιουργήσουν εκρηκτική κατάσταση στην οικογένεια (...).

Υπό τα περιστατικά αυτά, συνάγεται ότι η προς το πρόσωπό του εκκαλούντος εριστική, επιτιμητική και αλαζονική συμπεριφορά της εφεσίβλητης επί σειρά ετών ήταν αυτή που κυρίως είχε ως αποτέλεσμα να κλονίσει τόσο ισχυρά την έγγαμη συμβίωσή τους ώστε να αποβεί αυτή αφόρητη για τον εκκαλούντα" Τα πραγματικά αυτά γεγονότα που δέχθηκε το Εφετείο ως αποδειχθέντα και συνδεόμενα με το πρόσωπο της αναιρεσείουσας- εναγομένης ήταν αντικειμενικώς πρόσφορα να κλονίσουν την έγγαμη σχέση των διαδίκων συζύγων, η δε περαιτέρω εξειδίκευσή τους δεν ήταν αναγκαία, αφού ανάγονται ως επί το πλείστον σε διαρκή κατάσταση, διαρκή δηλαδή συμπεριφορά της αναιρεσείουσας αντικειμένη προς τις εκ του γάμου υποχρεώσεις της, όπως η αναφερόμενη ψυχρότητα και αδιαφορία προς το πρόσωπο του ενάγοντος, η μη παρασκευή φαγητού, η "εκρηκτική κατάσταση" που είχε δημιουργηθεί από τη συμπεριφορά της εναγομένης κ.λ.π.

Επομένως και αφού το Εφετείο έκρινε περαιτέρω ότι τα περιστατικά αυτά επέφεραν πράγματι στη συγκεκριμένη περίπτωση, μαζί με τα αποδιδόμενα στον ενάγοντα κλονιστικά γεγονότα, τόσο ισχυρό κλονισμό στην έγγαμη σχέση των διαδίκων συζύγων, ώστε η εξακολούθηση της έγγαμης αυτής σχέσης να είναι βάσιμα αφόρητη για τον ενάγοντα, δεν περιέλαβε (το Εφετείο) ανεπαρκείς αιτιολογίες σχετικά με το ανωτέρω ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και δεν στέρησε την απόφασή του από νόμιμη βάση, και ο δεύτερος, από το άρθρο 559 αρ. 19 του ΚΠολΔ, λόγος του αναιρετηρίου, με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα, είναι αβάσιμος και απορριπτέος.

Με τον τρίτο λόγο του αναιρετηρίου προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο παρά τον νόμο δέχθηκε ότι η συμπεριφορά της αναιρεσείουσας δημιούργησε "εκρηκτική" κατάσταση στην οικογένεια των διαδίκων και "εξανάγκασε" τον αναιρεσίβλητο να συνάψει εξωσυζυγικό δεσμό, ενώ από τα προσκομισθέντα αποδεικτικά μέσα προέκυψε ότι η συμπεριφορά του αναιρεσιβλήτου οδήγησε στη διάσπαση των διαδίκων, με τον τέταρτο δε και τελευταίο λόγο του αναιρετηρίου προβάλλεται η αιτίαση ότι ενώ από τα έγγραφα και τις φωτογραφίες που είχε προσκομίσει η αναιρεσείουσα προέκυπτε ότι η ερωμένη του αναιρεσιβλήτου ήταν η μοναδική αιτία διασπάσεως της έγγαμης συμβίωσης των διαδίκων, το Εφετείο "παραμορφώνοντας τα από αυτές προκύπτοντα δεδομένα και πραγματικά περιστατικά, δέχθηκε τα ακριβώς αντίθετα, όταν μάλιστα ο αναιρεσίβλητος ουδέν παρόμοιο αποδεικτικό στοιχείο προσκόμισε".

Οι λόγοι αυτοί του αναιρετηρίου, τους οποίους η αναιρεσείουσα επιχειρεί να θεμελιώσει στους αριθμούς 10, 12 και 20 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, είναι απορριπτέοι ως απαράδεκτοι, προεχόντως διότι αναφέρονται στην εκτίμηση πραγματικών γεγονότων από το δικαστήριο της ουσίας, η οποία δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου κατά το άρθρο 561 παρ.1 του ΚΠολΔ.

ΙΙΙ. -Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα στην αναφερόμενη στο διατακτικό δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις, και με σχετικό αίτημα (άρθρο 176, 183 του ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 17-2-2009 αίτηση της Π. Μ. για αναίρεση της υπ' αριθμ. 241/2008 απόφασης του Εφετείου Ναυπλίου. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 17-6-2011.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 27-9-2011.

Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ