Supreme Court declares appeal hearing inadmissible due to death of parties before final judgment.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court declared the appeal hearing inadmissible because the first appellant and the first appellee died before the final judgment was rendered. The court noted that while the appellants voluntarily requested a new trial for their deceased representative, no such request was made for the appellee's death. Consequently, the hearing was invalid for all parties as the procedural prerequisites for continuing the litigation were not met.
Legislator headnote
AI generatedArticles 286, 287, 288, 289, 290, 291, 576 para. 3 of the Code of Civil Procedure: If a party dies before the final judgment, the hearing is inadmissible unless the successor explicitly or implicitly requests the continuation of the proceedings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 1481 / 2010 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1481/2010
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α1 Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βασίλειο Φούκα, Γεώργιο Χρυσικό, Ιωάννη Σίδερη και Νικόλαο Λεοντή, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 4 Οκτωβρίου 2010, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Των αναιρεσειόντων: 1.Τ1, κατοίκου ..., νόμιμης κληρονόμου της πρώτης αναιρεσείουσας Ζ, χας Π, κατοίκου εν ζωή ..., 2. Τ2, κατοίκου ..., νόμιμης κληρονόμου της πρώτης αναιεσείουσας Ζ, χας Π, κατοίκου εν ζωή ... 3. Χ3, κατοίκου ... 4. Χ4, κατοίκου ... 5. Χ5, κατοίκου ... και 6 .Χ6 κατοίκου ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Μιχαήλ Ντιούδη, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.
Των αναιρεσιβλήτων: 1.Ψ1, κατοίκου ..., ο οποίος δεν εμφανίστηκε στο ακροατήριο ούτε εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του και 2. Ανώνυμης Ασφαλιστικής Εταιρίας, με την επωνυμία "ΑΣΠΙΣ ΠΡΟΝΟΙΑ Α.Ε", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ηλία Σύριο, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 26 Ιανουαρίου 2005 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Γιαννιτσών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 188/128.7/2006 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου και 2921/2007 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 26 Μαρτίου 2008 αίτησή τους.
Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Χρυσικός, ανέγνωσε την από 1-9-2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή κατά ένα μέρος των πρώτου, τέταρτου και πέμπτου λόγων της αίτησης αναίρεσης κατά τα εις το σκεπτικό, την απόρριψη των λοιπών, και την αναίρεση της υπ' αριθ. 2921/2007 απόφασης του Εφετείου Θεσ/νίκης κατά τα κεφάλαιά της εκείνα μόνο που, απορρίπτοντας την έφεση των αναιρεσειόντων και δεχόμενο κατά ένα μέρος τις εφέσεις των αναιρεσιβλήτων, εξαφάνισε την εκκληθείσα πρωτόδικη απόφαση κατά τα κεφάλαιά της υπαιτιότητας, συνυπαιτιότητας, επιδίκασης στον καθένα από τους αναιρεσείοντες χρηματική ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης και στην πέμπτη από αυτούς των εξόδων κηδείας και επιδίκασε μετά τον νέο καθορισμό ποσοστών υπαιτιότητας και συνυπαιτιότητας αντίστοιχα, νέα ποσά για τις ίδιες αιτίες όχι δε και για τα έξοδα κατασκευής τάφου.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από τις διατάξεις των άρθρων 286, 287 και 288 ΚΠολΔ που εφαρμόζονται κατά το άρθρο 573 παρ.1 ΚΠολΔ και στη διαδικασία κατ'αναίρεση, προκύπτει ότι, αν ο διάδικος είναι στη ζωή κατά την έναρξη της αναιρετικής δίκης, αποβιώσει όμως πριν από την αμετάκλητη αποπεράτωση της δίκης και μέχρι το τέλος της προφορικής συζητήσεως, μετά την οποία εκδίδεται η οριστική απόφαση, η δίκη διακόπτεται.
Η διακοπή επέρχεται από τη γνωστοποίηση του λόγου αυτού προς τον αντίδικο, η οποία μπορεί να γίνει και με προφορική δήλωση στο ακροατήριο του πληρεξουσίου δικηγόρου του διαδίκου, στο πρόσωπο του οποίου επήλθε ο λόγος της διακοπής. Κατά δε τη διάταξη του άρθρου 289 του ΚΠολΔ κάθε διαδικαστική πράξη, (και η ερήμην συζήτηση) εκτός από την έκδοση της απόφασης (εφόσον η υπόθεση ήταν ώριμη πριν από τη διακοπή), αν γίνει μετά τη διακοπή της δίκης και πριν από την επανάληψή της, είναι άκυρη, εκτός αν την ενεργήσει ο διάδικος υπέρ του οποίου επήλθε η διακοπή.
Εξ άλλου, η επανάληψη της δίκης, κατά τις διατάξεις των άρθρων 290 και 291 του ΚΠολΔ, μπορεί να γίνει είτε εκούσια με ρητή ή σιωπηρή δήλωση του διαδίκου υπέρ του οποίου επήλθε η διακοπή, είτε αναγκαστικά με πρόσκληση του αντιδίκου υπέρ του οποίου επήλθε η διακοπή προς εκείνων που νομιμοποιούνται να συνεχίσουν τη δίκη για λογαριασμό του διαδίκου υπέρ του οποίου επήλθε η διακοπή.
Τέλος, κατά τη διάταξη του άρθρου 576 παρ.3 του ΚΠολΔ αν μετέχουν στην δίκη για την αναίρεση περισσότεροι και η συζήτηση είναι απαράδεκτη για κάποιο από αυτούς, η συζήτηση κηρύσσεται απαράδεκτη για όλους. Στην προκειμένη περίπτωση από τα υπ'αριθ.111/2009 πρακτικά συνεδριάσεως του Δικαστηρίου τούτου, προκύπτει ότι κατά την αρχικά προσδιορισμένη δικάσιμο για τη συζήτηση της ένδικης υπόθεσης στις 21-9-2009 εμφανίσθηκαν στο ακροατήριο κατά την εκφώνηση της υπόθεσης ο δικηγόρος Μιχαήλ Ντιούδης ως πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων και γνωστοποίησε τη βίαιη διακοπή της δίκης λόγω θανάτου της πρώτης των αναιρεσειόντων Ζ και ο δικηγόρος Ηλίας Σύριος ως πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων, ο οποίος γνωστοποίησε τη βίαιη διακοπή της δίκης λόγω θανάτου του πρώτου των αναιρεσιβλήτων Ψ1.
Με τις έγγραφες προτάσεις τους που κατέθεσαν οι αναιρεσείοντες στο Δικαστήριο τούτο, πριν από τη δικάσιμο της 21-9-2009, δήλωσαν ότι για λογαριασμό της πιο πάνω θανούσας πρώτης αναιρεσείουσας Ζ επαναλαμβάνουν τη δίκη εκούσια οι νόμιμοι εξ αδιαθέτου κληρονόμοι της (τέκνα της) Τ1 και Τ2. Εν όψει αυτών, η συζήτηση της ένδικης υπόθεσης αναβλήθηκε για τη δικάσιμο της 4-10-2010, για να συνεχιστεί η δίκη και για τον αποβιώσαντα πρώτο αναιρεσίβλητο Ψ1 κατά τις προαναφερθείσες διατάξεις των άρθρων 290 και 291 του ΚΠολΔ, εκουσίως ή αναγκαστικά.
Από τα ταυταριθμα με την παρούσα πρακτικά συνεδρίασης του Δικαστηρίου τούτου προκύπτει ότι κατά τη δικάσιμο της 4-10-2010 και κατά την εκφώνηση της υπόθεσης κατά τη σειρά της από το οικείο πινάκιο, δεν εμφανίστηκε οποιοσδήποτε που να δηλώσει ότι συνεχίζει τη δίκη για λογαριασμό του αποβιώσαντος πρώτου αναιρεσίβλητου Ψ1, ενώ από τα διαδικαστικά έγγραφα της δίκης δεν προκύπτει ότι μεσολάβησε με τις προαναφερθείσες προϋποθέσεις εκουσία η αναγκαστική επανάληψη της δίκης εκ μέρους των αναιρεσειόντων για τον ίδιο θανόντα.
Επομένως, η συζήτηση της ένδικης αίτησης αναιρέσεως πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη ως προς όλους τους διαδίκους.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 28-3-2008 αίτησης αναίρεσης για αναίρεση της υπ'αριθ.2921/2007 απόφασης του Εφετείου Θεσ/νίκης.
Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 4 Οκτωβρίου 2010.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 1 Νοεμβρίου 2010.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ