Supreme Court dismisses appeal regarding interest rates on public fund guarantees under contract law.

Απόφαση 1481 / 2007 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1481/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Χλαμπουτάκη, Αντιπρόεδρο, Νικόλαο Κασσαβέτη, Ιωάννη Παπανικολάου, Ρένα Ασημακοπούλου και Χαράλαμπο Ζώη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 5 Μαρτίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου, με την επωνυμία "ΤΑΜΕΙΟ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΚΑΙ ΕΡΓΟΛΗΠΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΡΓΩΝ (ΤΣΜΕΔΕ)" που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Δημητρακόπουλο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ..

Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΕ" (ΟΣΕ) που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αθανάσιο Μιχελή.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10-7-1992 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 7369/2000 του ίδιου Δικαστηρίου και 3770/2003 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητά το αναιρεσείον με την από 17-3-2004 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ρένα Ασημακοπούλου ανέγνωσε την από 21-2-2007 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η δημιουργούμενη με την έκδοση της εγγυητικής επιστολής τριμερής σχέση μεταξύ του οφειλέτη, του εγγυητή και του δανειστή, αποτελεί ιδιόμορφη σύμβαση που καταρτίζεται στο πλαίσιο της ελευθερίας των συμβάσεων και διέπεται από τις διατάξεις των άρθρων 847 επ. ΑΚ, εφ' όσον οι διατάξεις για την εγγύηση συμβιβάζονται με την εν λόγω σχέση. Με τη σύμβαση αυτή ο εγγυητής αναλαμβάνει την υποχρέωση έναντι του δανειστή να του καταβάλει οφειλή τρίτου, ο οποίος (τρίτος) παραμένει νομικά ξένος. Λόγω δε του ενδοτικού χαρακτήρα των περί εγγυήσεως διατάξεων δεν αποκλείεται, να περιληφθεί στη σύμβαση ρήτρα, κατά την οποία ο εγγυητής θα καταβάλει το ποσό της εγγυήσεως σε πρώτη ζήτηση, ή με άλλη ειδοποίηση, χωρίς να έχει τη δυνατότητα να ελέγχει το υπαρκτό και το νόμιμο του χρέους και να προβάλλει την ένσταση διζήσεως.

Στην ένδικη αγωγή, όπως προκύπτει από την επισκόπηση αυτής ιστορείται ότι με σύμβαση μεταξύ της ενάγουσας (και ήδη αναιρεσίβλητης) ΟΣΕ ΑΕ και της εταιρείας "Ανώνυμος Βιομηχανική Εταιρεία Τηλεπικοινωνιών και Σηματοδοτήσεων ΑΛΦΑ ΑΕ", που δεν είναι διάδικος στην ένδικη διαφορά η τελευταία ανάλαβε την προμήθεια και εγκατάσταση στους σταθμούς της ενάγουσας "ΟΣΕ Α.Ε." έξι τηλεφωνικών κέντρων, με την υποχρέωση συντηρήσεως αυτών για δυο έτη, από την εγκατάσταση και παραλαβή τους.

Ότι, το εναγόμενο και ήδη αναιρεσείον ΝΠΔΔ ΤΣΜΕΔΕ εξέδωσε υπέρ της μη διαδίκου παραπάνω εργολήπτριας εταιρείας τις απευθυνόμενες προς την ενάγουσα (αναιρεσίβλητη) τέσσερις εγγυητικές επιστολές και δη α) εγγυητική επιστολή καλής εκτελέσεως για ποσό 2.164.000 δραχμών, β) εγγυητική επιστολή προκαταβολής για ποσό 8.000.000 δραχμών, γ) εγγυητική επιστολή επιστροφής προκαταβολής για ποσό 3.676.748 δραχμών και δ) εγγυητική επιστολή επιστροφής προκαταβολής για ποσό 1.843.200 δραχμών, στις οποίες περιέχεται ο όρος ότι το εναγόμενο (ήδη αναιρεσείον) υποχρεούται να καταβάλει αμέσως επί τη προσκλήσει της ενάγουσας (ήδη αναιρεσίβλητης) το εντελλόμενο ποσό της κάθε εγγυητικής επιστολής και μάλιστα στις τρεις τελευταίες εγγυητικές επιστολές πλέον νομίμων τόκων, που χαρακτηρίζονται "τόκοι υπερημερίας", για το χρονικό διάστημα από την πληρωμή της προκαταβολής στην υπέρ ης η εγγυητική επιστολή μέχρι την επιστροφή της, χωρίς να δικαιούται να λάβει υπόψη ενδεχόμενες τυχόν αντιρρήσεις ή ενστάσεις της υπέρ ης εγγυήθηκε οφειλέτιδας ΑΛΦΑ ΑΕ και ιδίως τα ευεργετήματα διαιρέσεως και διζήσεως, δεδομένου ότι παραιτήθηκε από τα δικαιώματα του που πηγάζουν από τα άρθρα 583, 862, 863 και 868 του ΑΚ.

Ότι, στις 30/7/1981, επιδόθηκε στην εργολήπτρια εταιρεία η ΑΛΦΑ ΑΕ η από ....δήλωση της ενάγουσας και ήδη αναιρεσίβλητης "ΟΣΕ ΑΕ", με την οποία η τελευταία κατήγγειλε τη σύμβαση και κήρυξε έκπτωτη την αντισυμβαλλομένη της ΑΛΦΑ ΑΕ, λόγω μη προσήκουσας εκπληρώσεως των συμβατικών υποχρεώσεών της. Ότι η εργολήπτρια εταιρεία ΑΛΦΑ ΑΕ άσκησε κατά της ενάγουσας (ήδη αναιρεσίβλητης) την από 16/10/1982 αγωγή, με την οποία ζητούσε αποζημίωση για την αντισυμβατική της συμπεριφορά.

Ότι επί της αγωγής αυτής εκδόθηκε η, ήδη αμετάκλητη, 5039/1989 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που παρέπεμψε την υπόθεση ενώπιον του καθ' ύλην αρμοδίου Εφετείου Αθηνών. Ότι, στο μεταξύ, με την 4166/1983 απόφαση ασφαλιστικών μέτρων του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που εκδόθηκε ύστερα από αίτηση της εργολήπτριας εταιρείας ΑΛΦΑ ΑΕ κατά της αναιρεσίβλητης ΟΣΕ ΑΕ, ανεστάλη η πληρωμή των ενδίκων εγγυητικών επιστολών μέχρι να εκδοθεί τελεσίδικη απόφαση επί της ως άνω αγωγής.

Ότι η ενάγουσα και ήδη αναιρεσίβλητη ΟΣΕ ΑΕ με το από .... έγγραφό της προς τον εναγόμενο και ήδη αναιρεσείον ΤΣΜΕΔΕ ζήτησε την άμεση καταβολή των εγγυητικών επιστολών πλέον τόκων υπερημερίας, των μεν υπό στοιχεία β΄ , γ΄ και δ΄ από την καταβολή του ποσού στην οφειλέτιδα εταιρεία, ΑΛΦΑ ΑΕ κατά τον σχετικό όρο αυτών, της δε υπό στοιχείο α΄ από την όχλησή του και ότι το εναγόμενο (αναιρεσείον) ΤΣΜΕΔΕ αρνείται την καταβολή των ποσών των εγγυητικών επιστολών, επικαλούμενο την αναστολή που χορηγήθηκε με την 4166/1983 απόφαση ασφαλιστικών μέτρων.

Με βάση το ιστορικό αυτό, η ενάγουσα και ήδη αναιρεσίβλητη "ΟΣΕ ΑΕ" ζήτησε να αναγνωρισθεί ότι, μετά την κατάπτωση των ένδικων εγγυητικών επιστολών, το εναγόμενο και ήδη αναιρεσείον ΤΣΜΕΔΕ οφείλει να της καταβάλει, α) 2.164.000 δραχμές, που αντιστοιχούν στο ποσό της πρώτης εγγυητικής επιστολής, νομιμοτόκως από την ημερομηνία οχλήσεως του εναγομένου (29/7/1981), άλλως από την ημερομηνία εκδόσεως της 4166/1983 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών (22/3/1983), β) 2.164.000 δραχμές από τη δεύτερη εγγυητική επιστολή, νομιμοτόκως από 6/12/1979, ημερομηνία καταβολής της προκαταβολής στην υπέρ ης αυτή ΑΛΦΑ ΑΕ οφειλέτιδα της ενάγουσας, και ήδη αναιρεσίβλητης γ) 3.676.748 και 1.843.200 δραχμές, που αντιστοιχούν στα ποσά της τρίτης και τέταρτης εγγυητικής επιστολής, νομιμοτόκως από 30/6/1980, ημερομηνία καταβολής της προκαταβολής στην υπέρ ης αυτές ΑΛΦΑ ΑΕ οφειλέτιδα της αναιρεσίβλητης "ΟΣΕ ΑΕ".

Το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, έκρινε ότι "όπως προκύπτει από τη διατύπωση των ισχυρισμών της ενάγουσας (και ήδη αναιρεσίβλητης) "ΟΣΕ Α.Ε." στο δικόγραφο της αγωγής της, οι νόμιμοι τόκοι που ζητούνται σχετικά με τις εγγυητικές επιστολές υπό τα στοιχεία β΄, γ΄ και δ΄ δεν είναι τόκοι οφειλόμενοι λόγω υπερημερίας του εναγομένου (και ήδη αναιρεσείοντος) ΤΣΜΕΔΕ σχετικά με την εκπλήρωση της δικής του παροχής, ήτοι της υποχρεώσεως που αυτό ανέλαβε έναντι της ενάγουσας και ήδη αναιρεσίβλητης "ΟΣΕ ΑΕ" δυνάμει των εγγυητικών επιστολών, αλλά τόκοι οφειλόμενοι από την πρωτοφειλέτιδα εργολήπτρια εταιρεία "ΑΛΦΑ ΑΕ" προς την ενάγουσα (και ήδη αναιρεσίβλητη) "ΟΣΕ ΑΕ" επί των ποσών που αυτή (πρωτοφειλέτιδα) εισέπραξε ως προκαταβολές, τους οποίους (τόκους) το εναγόμενο και αναιρεσείον ΤΣΜΕΔΕ ανέλαβε την υποχρέωση με τις εγγυητικές επιστολές του να καταβάλει στην ενάγουσα (και ήδη αναιρεσίβλητη) μόλις αυτή τους ζητήσει.

Είναι με άλλα λόγια ποσά καλυπτόμενα ευθέως από τις εγγυητικές επιστολές και συνιστούν πρωτογενή και όχι δευτερογενή παροχή εξαρτώμενη από την περιέλευση του εναγομένου (και ήδη αναιρεσείοντος) ΤΣΜΕΔΕ σε κατάσταση υπερημερίας". Με τις σκέψεις δε αυτές απέρριψε ως αλυσιτελή τον από το άρθρο 342 ΑΚ ισχυρισμό του αναιρεσείοντα ΤΣΜΕΔΕ, ότι εσφαλμένα αναγνωρίσθηκε οφειλή του για τόκους αναφορικά με τις εγγυητικές επιστολές που κατέπεσαν, διότι η καθυστέρηση της ένδικης οφειλής του (αναιρεσείοντα ΤΣΜΕΔΕ) οφείλεται σε γεγονός για το οποίο δεν έχει ευθύνη και συγκεκριμένα στη δικαστική απαγόρευση της είσπραξης των επίδικων εγγυητικών επιστολών που επιβλήθηκε ως ασφαλιστικό μέτρο με την υπ' αριθμ. 4166/1983 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

Με το να κρίνει έτσι το Εφετείο δεν παρέλειψε παρά το νόμο να λάβει υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, αφού έλαβε υπόψη τον παραπάνω από το άρθρο 342 ΑΚ ισχυρισμό του αναιρεσείοντα ΤΣΜΕΔΕ και τον απέρριψε. Επομένως η προβαλλόμενη με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ αιτίαση, ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τον ισχυρισμό αυτό του αναιρεσείοντα πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.

Περαιτέρω το Εφετείο, με το να απορρίψει την προαναφερόμενη από το άρθρο 342 ΑΚ ένσταση του αναιρεσείοντα ΤΣΜΕΔΕ δεν παραβίασε τη διάταξη αυτή του ΑΚ, αφού με τις επίδικες εγγυητικές επιστολές το αναιρεσείον ΤΣΜΕΔΕ ανέλαβε την υποχρέωση να καταβάλλει το ορισμένο σε καθεμία από αυτές επιστολές ποσό, με μόνη τη δήλωση της αναιρεσίβλητης ΟΣΕ ΑΕ, χωρίς να μπορεί να ερευνά, ούτε αν πραγματικά υπάρχει, ή αν είναι νόμιμη η απαίτηση της αυτή (κύρια οφειλή), ούτε το λόγο της κατάπτωσης των εγγυήσεων.

Ενώ εξ άλλου, αφού οι εγγυητικές επιστολές διέπονται, από τις διατάξεις των άρθρων 847 επ. ΑΚ, το αναιρεσείον ΤΣΜΕΔΕ ευθύνεται κατ' άρθρο 851 ΑΚ για την έκταση που έχει κάθε φορά η οφειλή της ΑΛΦΑ ΑΕ προς την αναιρεσίβλητη και ιδίως για τις συνέπειες του πταίσματος και της υπερημερίας της πρωτοφειλέτριας ΑΛΦΑ ΑΕ προς την αναιρεσίβλητη ΟΣΕ ΑΕ, χωρίς να μπορεί να ερευνήσει αν υπάρχει ή είναι νόμιμη η κύρια αυτή οφειλή, ούτε το λόγο της κατάπτωσης της εγγύησης.

Κατά συνέπεια η υπερημερία της πρωτοφειλέτριας ΑΛΦΑ ΑΕ, έναντι της ΟΣΕ ΑΕ, για την εκτέλεση της αρχικής μεταξύ αυτών σύμβασης έργου και η από την υπερημερία αυτή οφειλή της ΑΛΦΑ ΑΕ προς την ΟΣΕ ΑΕ, δεν επηρεάζεται από την αναστολή της οφειλής του αναιρεσείοντος ΤΣΜΕΔΕ, από τις επίδικες εγγυητικές επιστολές, προς την αναιρεσίβλητη ΟΣΕ ΑΕ.

Επομένως ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως με τον οποίο προβάλλει το αναιρεσείον ΤΣΜΕΔΕ την από το αρθρ. 559 αριθ. 1 ΚΠολΔικ αιτίαση, ότι το Εφετείο παραβίασε το άρθρο 342 ΑΚ, διότι μετά την έκδοση της με αριθ. 4166/1983 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία απαγορεύθηκε η είσπραξη των επίδικων εγγυητικών επιστολών από την αναιρεσίβλητη ΟΣΕ ΑΕ, κατά τον χρόνο ισχύος της, έπαυσε η υπηρημερία της πρωτοφειλέτιδας ΑΛΦΑ ΑΕ προς την αναιρεσίβλητη ΟΣΕ ΑΕ, γιατί δεν υπήρχε υπαίτια καθυστέρηση προς εκπλήρωση της αρχικής οφειλής της ΑΛΦΑ ΑΕ προς την αναιρεσίβλητη ΟΣΕ ΑΕ, ούτε δυνατότητα δικαστικής επιδίωξης της οφειλής του αναιρεσείοντα ΤΣΜΕΔΕ προς την αναιρεσίβλητη ΟΣΕ ΑΕ από τις επίδικες εγγυητικές επιστολές, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.

Όπως αναπτύχθηκε στην προηγούμενη σκέψη, η κύρια οφειλή της πρωτοφειλέτριας ΑΛΦΑ ΑΕ προς την αναιρεσίβλητη "ΟΣΕ ΑΕ" , η οποία κύρια οφειλή γεννήθηκε από τη συναφθείσα μεταξύ τους σύμβαση έργου, δεν μπορεί να ερευνηθεί, ως προς το αν πραγματικά υπάρχει, ή είναι νόμιμη η αρχική απαίτηση (κυρία οφειλή), ούτε ο λόγος της κατάπτωσης των εγγυητικών επιστολών στην παρούσα δίκη, η οποία έχει αντικείμενο την υποχρέωση που ανέλαβε το αναιρεσείον ΤΣΜΕΔΕ με τις επίδικες εγγυητικές επιστολές, να καταβάλλει στην αναιρεσίβλητη ΟΣΕ ΑΕ τα ποσά των εγγυητικών αυτών επιστολών, με μόνη τη δήλωση της αναιρεσίβλητης ΟΣΕ ΑΕ προς το αναιρεσείον ΤΣΜΕΔΕ για κατάπτωση της εγγύησης, πλέον νομίμων τόκων υπερημερίας της πρωτοφειλέτριας ΑΛΦΑ ΑΕ προς την αναιρεσίβλητη "ΟΣΕ ΑΕ", από την 29-7-1981 που ζητήθηκε η κατάπτωση της πρώτης εγγυητικής επιστολής, την 16-12-1979 που καταβλήθηκε στην ΑΛΦΑ ΑΕ το ποσό της δεύτερης εγγυητικής επιστολής και την 30-6-1980 που καταβλήθηκαν στην ΑΛΦΑ ΑΕ τα ποσά των τρίτης και τέταρτης εγγυητικών επιστολών, μέχρι την επιστροφή των ποσών αυτών στην αναιρεσίβλητη "ΟΣΕ ΑΕ".

Με βάση αυτά δεν εφαρμόζεται ως προς τους τόκους αυτούς υπερημερίας της πρωτοφειλέτριας ΑΛΦΑ ΑΕ προς την αναιρεσίβλητη ΟΣΕ ΑΕ, στην παρούσα δίκη η διάταξη του άρθρου 7 παρ. 2 Ν.Δ. 496/1974 "περί του Δημοσίου Λογιστικού των Ν.Π.Δ.Δ.", με την οποία ορίζεται "ότι ο νόμιμος και ο της υπερημερίας τόκος πάσης του νομικού προσώπου οφειλής, ορίζεται σε 6% ετησίως, πλην αν ορίζεται άλλως δια συμβάσεως ή ειδικού νόμου και αρχίζει από την επίδοση της αγωγής".

Τούτο διότι η οφειλή των ζητούμενων τόκων υπερημερίας είναι οφειλή της "ΑΛΦΑ ΑΕ" προς την αναιρεσίβλητη "ΟΣΕ ΑΕ", από τη συναφθείσα μεταξύ τους από ...... σύμβαση έργου και όχι οφειλή του αναιρεσείοντα ΤΣΜΕΔΕ προς την αναιρεσίβλητη "ΟΣΕ ΑΕ". Η δε οφειλή αυτή του αναιρεσείοντος προς την αναιρεσίβλητη, από την έκδοση από το αναιρεσείον ΤΣΜΕΔΕ των επίδικων εγγυητικών επιστολών υπέρ της ΑΛΦΑ ΑΕ, για την καλή εκτέλεση της σύμβασης αυτής έργου μεταξύ της τελευταίας "ΑΛΦΑ ΑΕ" και του αναιρεσιβλήτου "ΟΣΕ ΑΕ", περιλαμβάνει και τους ζητούμενους τόκους υπερημερίας της "ΑΛΦΑ ΑΕ" προς την αναιρεσίβλητη "ΟΣΕ ΑΕ".

Γιατί τούτο συμφωνήθηκε με τις επίδικες εγγυητικές επιστολές, αλλά και γιατί ο εγγυητής ευθύνεται κατ' άρθρο 851 ΑΚ για την έκταση που έχει κάθε φορά η κυρία, από τη σύμβαση έργου μεταξύ ΑΛΦΑ ΑΕ και αναιρεσίβλητης "ΟΣΕ ΑΕ", οφειλή και ιδιαίτερα για τις συνέπειες του πταίσματος ή της υπερημερίας της πρωτοφειλέτριας ΑΛΦΑ ΑΕ.

Επομένως το Εφετείο που έτσι έκρινε και απέρριψε τους ισχυρισμούς του αναιρεσείοντα ότι λόγω της ιδιότητάς του ως ΝΠΔΔ, οφείλονται τόκοι υπερημερίας της ΑΛΦΑ ΑΕ προς την αναιρεσίβλητη "ΟΣΕ ΑΕ", υπολογιζόμενοι προς 6% κατά έτος και ότι αρχίζει ο τόκος αυτός από την επίδοση της ένδικης αγωγής της αναιρεσίβλητης ΟΣΕ ΑΕ κατά του αναιρεσείοντος ΤΣΜΕΔΕ, δεν παραβίασε τις προαναφερόμενες διατάξεις του άρθρου 7 παρ. 2 Ν.Δ. 496/1974, που έχουν εφαρμογή και για τις οφειλές του αναιρεσείοντος ΤΣΜΕΔΕ, ΝΠΔΔ κατ' άρθρο μόνο ΠΔ 192/1986.

Κατά συνέπεια και οι προβαλλόμενες με τους πρώτο και δεύτερο λόγους αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ αντίθετες αιτιάσεις, ότι δηλαδή το Εφετείο παραβίασε τις παραπάνω ουσιαστικού δικαίου διατάξεις, επιδικάζοντας στην αναιρεσίβλητη τόκους υπερημερίας που υπερβαίνουν το 6% ετησίως και αρχίζουν από την υπερημερία της ΑΛΦΑ ΑΕ έναντι της αναιρεσίβλητης "ΟΣΕ ΑΕ", πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμες.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 17-3-2004, αίτηση του Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΤΑΜΕΙΟ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΚΑΙ ΕΡΓΟΛΗΠΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΡΓΩΝ (ΤΣΜΕΔΕ), για αναίρεση της 3770/2003 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει το αναιρεσείον στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε χίλια εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 16 Απριλίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στις 19 Ιουνίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ