Supreme Court dismisses appeal on inadmissibility grounds for improper use of common sense as a legal argument.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Greece dismissed the appellant's request to overturn a final judgment regarding tax deductions. The appellant argued that the lower court erred by failing to apply specific deductions as 'common sense' principles, but the court found this argument legally flawed. The court ruled that statutory tax provisions do not constitute 'common sense' teachings and therefore cannot serve as a basis for overturning the decision.
Legislator headnote
AI generatedArticles 559(1)(b) and 577(3) of the Code of Civil Procedure; The Supreme Court holds that statutory provisions regarding tax deductions do not constitute 'common sense' teachings and cannot be used to interpret substantive law or overturn final judgments.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 147 / 2022 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 147/2022
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α1' Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Χρήστο Τζανερρίκο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ιωάννα Κλάπα - Χριστοδουλέα, Χρήστο Κατσιάνη, Ασημίνα Υφαντή και Κανέλλα Τζαβέλλα - Δημαρά - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 15 Νοεμβρίου 2021, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Γ. Α. του Π., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου του Αριστείδη Φατούρου και κατέθεσε προτάσεις.
Του αναιρεσιβλήτου: Χ. Κ. του Ι., κατοίκου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 29/3/2010 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αγρινίου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 18/2012 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και οι 66/2014 μη οριστική και 29/2019 οριστική του Τριμελούς Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 12/11/2019 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από τις διατάξεις των άρθρων 568 παρ. 4 και 576 παρ. 2 του ΚΠολΔ προκύπτει ότι αν κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως απουσιάζει ο αναιρεσίβλητος και ο αναιρεσείων που επισπεύδει τη συζήτηση έχει επιδώσει σ' αυτόν αντίγραφο του κατατεθέντος δικογράφου της αιτήσεως με κλήση προς συζήτηση κατά τη δικάσιμο που έχει οριστεί, ο Άρειος Πάγος προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία του κλητευθέντος αναιρεσιβλήτου.
Εν προκειμένω, όπως προκύπτει από τα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά, ο αναιρεσίβλητος δεν εμφανίστηκε στο ακροατήριο κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από τη σειρά του πινακίου στην αναφερόμενη στην αρχή της παρούσης δικάσιμο, ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, και δεν έλαβε μέρος στη συζήτηση.
Περαιτέρω, όπως προκύπτει από την υπ' αριθμ. 6824/15-10-2020 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας του Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδας Κ. Θ., την οποία ο αναιρεσείων επικαλείται και προσκομίζει, ο τελευταίος επέδωσε στον αναιρεσίβλητο, νόμιμα και εμπρόθεσμα, αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης, με την κάτω από αυτήν πράξη, με την οποία ορίζεται η ανωτέρω δικάσιμος της 15ης Νοεμβρίου 2021 προς συζήτησή της, και με κλήση για να παραστεί κατά τη δικάσιμο αυτή.
Επομένως και σύμφωνα με την προηγηθείσα νομική σκέψη, το δικαστήριο θα προχωρήσει στη συζήτηση της υπόθεσης παρά την απουσία του κλητευθέντος, ως ανωτέρω, αναιρεσίβλητου. Με την κρινόμενη από 12-11-2019 αίτηση αναίρεσης (Έκθ. Κατάθ. Αναιρ. 49/2019, Αριθ. Δικ 406/2020), προσβάλλεται η, αντιμωλία των διαδίκων, εκδοθείσα κατά την τακτική διαδικασία 29/2019 τελεσίδικη απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδος, που εκδόθηκε επί της από 23-2-2012 έφεσης του αναιρεσίβλητου κατά της 18/2012 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αγρινίου.
Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564, 566 παρ. 1 ΚΠολΔ) και, συνεπώς, είναι παραδεκτή (άρθρο 577 παρ.1) και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων της (άρθρο 577 παρ. 3 ΚΠολΔ).
Κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθ. 1 εδαφ. β ΚΠολΔ τα διδάγματα της κοινής πείρας, δηλαδή γενικές αρχές που συνάγονται επαγωγικά από την καθημερινή παρατήρηση της εμπειρικής πραγματικότητας, τη συμμετοχή στις συναλλαγές και τις γενικές αρχές ή επιστημονικές γνώσεις, οι οποίες έχουν γίνει κοινό κτήμα και χρησιμοποιούνται από το δικαστήριο για την εξειδίκευση των αόριστων νομικών εννοιών και για την έμμεση απόδειξη κρίσιμων γεγονότων ή την εκτίμηση της αποδεικτικής αξίας των αποδεικτικών μέσων που προσκομίστηκαν (ΟλΑΠ 8/2005), ιδρύουν λόγο αναίρεσης, μόνο αν τα διδάγματα αυτά αφορούν την ερμηνεία κανόνων ουσιαστικού δικαίου ή την υπαγωγή σ' αυτούς των πραγματικών περιστατικών, που αποδείχθηκαν (ΑΠ 24/2019, ΑΠ 336/2019, ΑΠ 74/2019).
Πρέπει, συναφώς, να αναφέρεται στο αναιρετήριο ποια συγκεκριμένα διδάγματα της κοινής πείρας παραβιάστηκαν, ο κανόνας δικαίου, στην εξειδίκευση του οποίου δεν χρησιμοποιήθηκαν ή χρησιμοποιήθηκαν εσφαλμένα και σε τι ακριβώς συνίσταται η παραβίαση. Επιπροσθέτως, πρέπει να αναφέρεται ο τρόπος, κατά τον οποίο παραβιάστηκαν τα διδάγματα αυτά, καθώς και η, κατά τον αναιρεσείοντα, ορθή έννοια του κανόνα δικαίου, ο οποίος προκύπτει απ' αυτά που το δικαστήριο, εσφαλμένα, χρησιμοποίησε (ΑΠ 74/2019, ΑΠ 401/2018, ΑΠ 64/2017).
Στην προκείμενη περίπτωση, με τον μοναδικό λόγο αναίρεσης αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από τον αριθμό 1 εδ. β του άρθρου 559 ΚΠολΔ, για παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας, που συνίσταται στο ότι "εις κάθε αμοιβή και εις κάθε λογαριασμό γίνεται εκκαθάρισις και εκδίδεται χρηματικό ένταλμα πληρωμής μετά τον υπολογισμό των κρατήσεων ποσοστού 5,35% πλέον ΙΚΑ, ήτοι κρατήσεις υπέρ του ΤΣΜΕΔΕ, υπέρ του Ν. 2166/1993 (άρθρο 27), υπέρ ΕΜΠ, κρατήσεις δια χαρτόσημο και ΟΓΑ χαρτοσήμου, κρατήσεις δια φόρο ποσοστού 3% και κρατήσεις δια ΤΣΜΕΔΕ ποσοστού 1%, κρατήσεις οι οποίες αποτελούν δίδαγμα της κοινής πείρας ότι υφίστανται, εκκαθαρίζονται, παρακρατούνται και κατόπιν εκδίδεται το χρηματικό ένταλμα πληρωμής, αφού παρακρατηθούν όλα τα ανωτέρω".
Ο λόγος αυτός είναι απαράδεκτος, διότι τα αναφερόμενα σ' αυτόν ως διδάγματα κοινής πείρας, ήτοι οι προβλεπόμενες από διατάξεις νόμων ανωτέρω κρατήσεις, δεν συγκροτούν την έννοια τέτοιων διδαγμάτων, ώστε να μπορεί αυτά να χρησιμοποιηθούν στην ερμηνεία και στην εφαρμογή κανόνων ουσιαστικού δικαίου ή στην υπαγωγή πραγματικών περιστατικών σ' αυτούς.
Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και να διαταχθεί η εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του κατατεθέντος, σύμφωνα με το άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ, όπως ισχύει, παραβόλου. Δικαστικά έξοδα δεν επιδικάζονται, διότι ο αναιρεσίβλητος λόγω της ερημοδικίας του δεν υπέβαλε σχετικό αίτημα.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 12-11-2019 αίτηση (Έκθ. Καταθ. Αναιρ. 49/2019, αριθ. δικ. 406/2020) για αναίρεση της 29/2019 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδος.
Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.
ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 20 Δεκεμβρίου 2021.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 2 Φεβρουαρίου 2022.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ