Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds, ruling the lower court correctly identified the proper party for the movable property dispute.

Απόφαση 1478 / 2008 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1478/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ελισάβετ Μουγάκου- Μπρίλλη, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου), Μίμη Γραμματικούδη, Λεωνίδα Ζερβομπεάκο, Χαράλαμπο Παπαηλιού και Ιωάννη Σίδερη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 7 Μαΐου 2008, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Αικατερίνη Λαλεδάκη με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Των αναιρεσίβλητων: Ψ1, Ψ2, Ψ3, 4. Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΔΗΜΑ ΑΕ", που εδρεύει στην Θεσσαλονίκη και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο, ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο και 5. Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΜΑΒΑ ΑΕ", που εδρεύει στη Ν. Φιλαδέλφεια Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκαν όλοι, πλην της 4ης, από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Κωνσταντίνο Αγγελόπουλο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 22-7-1999 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, την από 11-2-2000 κύρια παρέμβαση της ήδη 4ης αναιρεσίβλητης και την από 11-2-2000 πρόσθετη παρέμβαση της ήδη 5ης αναιρεσίβλητης που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 12581/2001 του ίδιου Δικαστηρίου και 2090/2004 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 15-6-2005 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Παπαηλιού ανέγνωσε την από 1-3-2007 έκθεσή του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του Δικαστηρίου τούτου Αρεοπαγίτη Ιωάννη Ιωαννίδη, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 576 παρ. 2, 568 παρ. 1 και 498 παρ. 1 ΚΠολΔ συνάγεται ότι ο 'Αρειος Πάγος οφείλει να εξετάσει αυτεπαγγέλτως αν κλήθηκε νομίμως και εμπροθέσμως ο μη εμφανισθείς αντίδικος του επισπεύδοντος τη συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως και σε καταφατική περίπτωση να προχωρήσει στη συζήτηση παρά την απουσία του.

Στην προκείμενη περίπτωση, από την προσαγόμενη ..... έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Ξάνθης ..., αποδεικνύεται, ότι μετά από έγγραφη παραγγελία του πληρεξουσίου δικηγόρου του αναιρεσείοντος ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως με τις πράξεις καταθέσεως και ορισμού δικασίμου και κλήσεως προς συζήτηση αυτής κατά τη δικάσιμο της 21-3-2007, επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως στην εκ των αναιρεσιβλήτων ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "ΔΗΜΑ ΑΕ", η οποία εμφανίστηκε και παρέστη νομίμως κατά την ως άνω δικάσιμο.

Κατόπιν αναβολής της υποθέσεως για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, αναγράφηκε η υπόθεση από τον αρμόδιο γραμματέα στο πινάκιο, που ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων (άρθρ. 226 παρ. 4 εδ. γ' ΚΠολΔ). Επομένως, αφού η ως άνω αναιρεσίβλητη δεν εμφανίστηκε κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από τη σειρά του οικείου πινακίου, ούτε εκπροσωπήθηκε με οποιοδήποτε νόμιμο τρόπο και κατά την παρούσα δικάσιμο, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως παρά την απουσία της, σαν να ήταν και αυτή παρούσα.

Η περιλαμβανομένη στο 1ο λόγο αναίρεσης αιτίαση από τον αριθμό 10 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ και συγκεκριμένα ότι το Εφετείο δέχθηκε τα πραγματικά περιστατικά με βάση τα οποία απέρριψε την ένδικη αγωγή και δέχθηκε τις κύρια και πρόσθετη υπέρ αυτής παρεμβάσεως χωρίς αποδείξεις, πρέπει ν' απορριφθεί ως αβάσιμη, διότι όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση το Εφετείο στήριξε την κρίση του για την απόρριψη της ένδικης αγωγής αποβολής από τη νομή κινητών στις καταθέσεις των μαρτύρων που εξετάσθηκαν ενώπιον του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου και τα έγγραφα που προσκόμισαν οι διάδικοι.

Κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθ. 19 Κ.Πολ.Δ έλλειψη νόμιμης βάσης που ιδρύει τον από τη διάταξη αυτή παρεχόμενο λόγο αναίρεσης, υπάρχει όταν από το αιτιολογικό της προσβαλλόμενης απόφασης δεν προκύπτει σαφώς η συνδρομή των απαιτουμένων αναγκαίως κατά το νόμο, για την εφαρμογή της διάταξης που εφαρμόσθηκε περιστατικών ή περί της μη συνδρομής αυτών, η οποία αποκλείει την εφαρμογή της, καθώς και όταν η απόφαση έχει ανεπαρκείς ή αντιφατικές αιτιολογίες στο νομικό χαρακτηρισμό των περιστατικών που έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, σε τρόπο που να μη είναι εφικτός ο αναιρετικός έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής κανόνα δικαίου.

Αντίθετα δεν υπάρχει έλλειψη αιτιολογίας, όταν οι ελλείψεις της απόφασης ανάγονται στην εκτίμηση των αποδείξεων και μάλιστα στην ανάλυση, στάθμιση και αξιολόγηση αυτών και γενικά στην αιτιολόγηση του πορίσματος στο οποίο κατέληξε το δικαστήριο, αν τούτο εκτίθεται με σαφήνεια. Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο που δίκασε, δέχθηκε με την προσβαλλόμενη απόφασή του, όπως προκύπτει από αυτήν, ύστερα από την ανέλεγκτη εκτίμηση των αποδείξεων τα εξής:

Με το από 1-9-1994 μισθωτήριο καταρτίστηκε μεταξύ του ενάγοντος και ήδη εκκαλούντος Χ και των εναγομένων και ήδη τριών πρώτων εφεσιβλήτων, αδελφών Ψ1-Ψ2-Ψ3 σύμβαση μίσθωσης, η οποία ουσιαστικά αποτελούσε ανανέωση προϋπάρχοντος από το 1987 μίσθωσης. Με την ανωτέρω μισθωτική σύμβαση οι αδελφοί Ψ1-Ψ2-Ψ3 εκμίσθωσαν στον εκκαλούντα για έξι (6) χρόνια ένα κτίριο, αποτελούμενο από υπόγειο και ισόγειο, εμβαδού 730 τ.μ.

του κάθε ορόφου και ακάλυπτο γήπεδο, εμβαδού 4.000 τ.μ. περίπου. Το μίσθιο βρίσκεται στην ... χιλιομετρική θέση της οδού Θεσσαλονίκης-Λαγκαδά, στην περιοχή του Δήμου Ευόσμου Θεσσαλονίκης. Η συμφωνημένη χρήση από τον εκκαλούντα του μισθίου ήταν η άσκηση της εμπορικής του δραστηριότητας και συγκεκριμένα η πώληση ειδών εξοχής και θάλασσας καθώς και πώληση καινούργιων και μεταχειρισμένων αυτοκινήτων.

Ήδη από το 1991 η σύζυγος του εκκαλούντος χρησιμοποίησε το μίσθιο ως εξουσιοδοτημένο κατάστημα πώλησης αυτοκινήτων και ανταλλακτικών της εταιρίας RENAULT, αλλά και ως συνεργείο τεχνικής εξυπηρέτησης των αυτοκινήτων αυτών. Σχετικά με αυτό η σύζυγος του εκκαλούντος συνδεόταν με σύμβαση εμπορικής συνεργασίας με την προσθέτως παρεμβαίνουσα και ήδη τελευταία εφεσίβλητη εταιρία με την επωνυμία "MAVA Εμποροβιομηχανική Α.Ε", που είχε την έδρα στην Αθήνα με αντικείμενο την αποκλειστική εισαγωγή και εμπορία των αυτοκινήτων και ανταλλακτικών της εταιρίας RENAULT στην Ελλάδα και την αποκλειστικότητα της τεχνικής εξυπηρέτησης των αυτοκινήτων αυτών.

Κατά τη διάρκεια της μισθωτικής σχέσης και κυρίως από το έτος 1991 και μετά, ο εκκαλών, για την εξυπηρέτηση των αναγκών της εμπορικής του δραστηριότητας, κατασκεύασε και τοποθέτησε στον περιβάλλοντα το μίσθιο - κτίριο ακάλυπτο χώρο λυόμενες κατασκευές και συγκεκριμένα: α) κατασκευή διαστάσεων 3,5 Χ 3,5 μέτρων στο χώρο στάθμευσης των μεταχειρισμένων αυτοκινήτων, αριστερά σε σχέση με αυτόν που βλέπει το κτίριο από τον κεντρικό δρόμο, β) κατασκευή εμβαδού 150 τ.μ., αποτελούμενη από σίδερα και λαμαρίνες, στην πίσω αριστερή πλευρά του κτιρίου, που ήταν το βαφείο της επιχείρησης, γ) λυόμενη αποθήκη με λυόμενο διάδρομο, που οδηγούσε σε συνεργείο εμβαδού 60 τ.μ., δ) κατασκευή πλυντηρίου, εμβαδού 50 τ.μ.

και ε) κατασκευή από αλουμίνιο και ξύλο εμβαδού 20 τ.μ., στη δεξιά εμπρόσθια γωνία του κτηρίου που ήταν ο χώρος παράδοσης των αυτοκινήτων. Επίσης ο εκκαλών τοποθέτησε α) στην οροφή του κτηρίου πιεστικό μηχάνημα νερού, μάρκας JETRA Q GRUNDFOS και β) αερόθερμο με δεξαμενή πετρελαίου και καυστήρα καθώς και σωληνώσεις 60 μέτρων, για τις ανάγκες θέρμανσης του συγκροτήματος.

Το έτος 1995 ο εκκαλών και η σύζυγός του συνέστησαν, με το ..... συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Πηνελόπης Τσεκούρα-Σειρά, εταιρία με την επωνυμία "Δ. Μανωλόπουλος Α.Ε", με σκοπό την άσκηση ίδιας εμπορικής επιχείρησης που ασκούσε μέχρι τότε ατομικά η σύζυγος του εκκαλούντος Α και που πιο πάνω περιγράφεται.

Η εταιρία αυτή υπεισήλθε σ' όλα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της ατομικής επιχείρησης της Α και συνέχισε με την εταιρία "MAVA A.E" ως επίσημη συνεργάτιδα αυτής. Έτσι η χρήση του μισθίου παραχωρήθηκε στην Α.Ε και παραδόθηκε η νομή όλων των κινητών πραγμάτων, μεταξύ των οποίων και αυτών που απαρτίζουν τις ανωτέρω λυόμενες κατασκευές καθώς και του πιεστικού μηχανήματος και του αερόθερμου με τη δεξαμενή πετρελαίου και καυστήρα.

Την 1-1-1996 με σύμβαση που καταρτίσθηκε μεταξύ του εκκαλούντος και των αδελφών Ψ1-Ψ2-Ψ3 (τριών πρώτων εφεσιβλήτων - εναγομένων) τροποποιήθηκε η προαναφερόμενη από 1-9-1994 σύμβαση μίσθωσης και δόθηκε στον εκκαλούντα - ενάγοντα το δικαίωμα υπομίσθωσης του μισθίου στην εταιρία Δ. Μανωλόπουλος Α.Ε ή σε οποιαδήποτε άλλη εταιρία, νομιμοποιώντας έτσι την κατάσταση που στην πραγματικότητα είχε δημιουργηθεί.

Με όρο όμως της σύμβασης επιτράπηκε στην υπομισθώτρια εταιρία να συμμετέχει ο εκκαλών με ποσοστό 51%. Από την εμπορική συνεργασία των ανωτέρω δύο εταιριών δημιουργήθηκαν χρέη σε βάρος της Δ. Μανωλόπουλος Α.Ε., την πληρωμή των οποίων είχαν εγγυηθεί ο εκκαλών και η σύζυγός του. Για το λόγο αυτό με το από 22-1-1997 "ιδιωτικό συμφωνητικό ρύθμισης σχέσεων", που καταρτίσθηκε μεταξύ του εκκαλούντος ατομικώς και ως εκπροσώπου της "Δ.

Μανωλόπουλος Α.Ε" από το ένα μέρος και της "MAVA A.E" από το άλλο, και με το οποίο ορίστηκε, κατά κύριο λόγο, ο τρόπος εξόφλησης των χρεών των πρώτων, που τότε έφθασαν τα 231.500.000 δραχμές περίπου, ο εκκαλών και η εταιρία που αυτός εκπροσωπούσε ανέλαβαν την υποχρέωση να παραδώσουν στην αντισυμβαλλόμενη "MAVA A.E" τη νομή του συνόλου της περιουσίας τους (ατομικής και εταιρικής) μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονταν και τα προαναφερόμενα κινητά πράγματα.

Έτσι από την ημεροχρονολογία του συμφωνητικού νομέας των ανωτέρω επιδίκων κινητών ήταν η εταιρία "MAVA A.E". Με το ίδιο συμφωνητικό οι ίδιοι συμβαλλόμενοι συμφώνησαν τη σύσταση νέας ανώνυμης εταιρίας που θα έφερε την επωνυμία "ΔΗΜΑ Α.Ε", της οποίας το μετοχικό κεφάλαιο θα κάλυπτε η "MAVA A.E", ενώ ο εκκαλών θα προσέφερε τις υπηρεσίες του.

Σε εκτέλεση της συμφωνίας αυτής συντάχθηκε το ..... συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Πειραιώς Κωνσταντίνας Παπακωστοπούλου, με το οποίο συστήθηκε η εταιρία "ΔΗΜΑ Α.Ε", κυρίως παρεμβαίνουσα και ήδη τέταρτη εφεσίβλητη με μετόχους την πέμπτη εφεσίβλητη "MAVA A.E" και τον εκκαλούντα, ο οποίος ορίστηκε πρόεδρος του Δ.Σ.

αυτής καθώς και διευθυντής πωλήσεων. Η εταιρία "ΔΗΜΑ Α.Ε" συνέχισε την εμπορική δραστηριότητα της εταιρίας Δ. Μανωλόπουλος Α.Ε., στο ίδιο χώρο και η τελευταία αδράνησε. Προς το σκοπό αυτό ο εκκαλών υπεκμίσθωσε στη ΣΗΜΑ Α.Ε τμήμα του μισθίου και συγκεκριμένα τον ισόγειο όροφο, εμβαδού 730 τ.μ. και από τις λυόμενες κατασκευές το χώρο παράδοσης των αυτοκινήτων και την αποθήκη.

Βέβαια κατά το χρόνο της σύναψης της υπομίσθωσης, σύμφωνα με τα προαναφερόμενα, νομέας των επιδίκων κινητών ήταν η MAVA A.E και όχι ο εκκαλών. Πλην όμως αυτός ήταν μισθωτής του όλου ακινήτου των αδελφών Τσουρέκα και σ' αυτόν οι τελευταίοι είχαν παράσχει το δικαίωμα υπομίσθωσης. Μετά τη σύμβαση υπομίσθωσης η τέταρτη εφεσίβλητη - κυρίως παρεμβαίνουσα ΔΗΜΑ Α.Ε εγκαταστάθηκε στο πιο πάνω τμήμα του μισθίου και η πέμπτη εφεσίβλητη - προσθέτως παρεμβαίνουσα εταιρία MAVA A.E παρέδωσε σ' αυτήν τη νομή όλων των επιδίκων κινητών, δηλαδή και αυτών που βρίσκονταν έξω από το τμήμα που υπομισθώθηκε.

Περαιτέρω αποδείχθηκε, ότι ο εκκαλών δεν ανταποκρίθηκε στις οικονομικές υποχρεώσεις που ανέλαβε με το από 22-1-1997 συμφωνητικό έναντι της MAVA A.E και γι' αυτό η τελευταία, ενόψει του ότι το χρέος είχε ξεπεράσει τα 300.000.000 δραχμές ζήτησε τη συντηρητική κατάσχεση της κινητής και ακίνητης περιουσίας του. Σχετικώς εκδόθηκε η 28389/23-10-1997 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, η οποία δέχθηκε την αίτηση και διέταξε τη συντηρητική κατάσχεση κάθε κινητής και ακίνητης περιουσίας της εταιρίας "Δ.

Μανωλόπουλος Α.Ε". Η τελευταία, μετά την εξέλιξη αυτή, αναγκάστηκε να μεταβιβάσει όλα τα κινητά της πράγματα στη MAVA A.E., μεταξύ των οποίων και τα επίδικα. Προς τούτο εξέδωσε, για τη λογιστική τακτοποίηση, και τα με αριθμούς ..., ..., ..., ... και ... τιμολόγια πώλησης - Δελτία αποστολής. Στη συνέχεια η εταιρία MAVA A.E., μεταβίβασε όλα αυτά τα κινητά και παρέδωσε τη νομή τούτων στην παρεμβαίνουσα ΔΗΜΑ Α.Ε., διότι η εταιρία αυτή είχε υποκαταστήσει την εταιρία Δ.

Μανωλόπουλος Α.Ε στην προαναφερόμενη εμπορική επιχείρηση. Σχετικώς η MAVA A.E εξέδωσε και τα ..., ..., ..., ... τιμολόγια πώλησης - Δελτία αποστολής. Έτσι από τις 10-11-1997 και μετά συνεχώς νομέας των επιδίκων κινητών ήταν η τέταρτη εφεσίβλητη - κυρίως παρεμβαίνουσα και όχι ο εκκαλών, ο οποίος σημειωτέον, με βάση την 17702/1998 διαταγή απόδοσης μισθίου του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης στις 22-9-1998 αποβλήθηκε από το τμήμα του μισθίου που εξακολουθούσε να κάνει χρήση.

Με βάση τις παραδοχές αυτές το Εφετείο, αφού έκρινε ότι νομέας των επιδίκων κινητών πραγμάτων είναι η κυρίως παρεμβαίνουσα απέρριψε την αγωγή του ενάγοντος και έκανε δεκτή την παρέμβαση και αναγνώρισε την κυρίως παρεμβαίνουσα εταιρεία με την επωνυμία "ΔΗΜΑ ΑΕ", νομέα των ανωτέρω κινητών, αφού προσδιόρισε με σαφήνεια, την παράδοση της νομής αυτών, από τον ενάγοντα στη Α.Ε Δ.

Μανωλόπουλος", στη συνέχεια από την τελευταία στην "Α.Ε. MAVA" και από αυτήν στην κυρίως παρεμβαίνουσα "Α.Ε ΔΗΜΑ" κατά τις διατάξεις των άρθρων 374 και 976 ΑΚ. Έτσι, που έκρινε το Εφετείο, επαρκείς και όχι αντιφατικές αιτιολογίες διέλαβε στην απόφασή του οι οποίες καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο για την ορθή ή μη εφαρμογή των προμνημονευομένων διατάξεων ουσιαστικού δικαίου, γι' αυτό και οι 2ος και 4ος , κατά το πρώτο μέρος τους, από το άρθρο 559 αριθ. 19 Κ.Πολ.Δ προβαλλόμενοι λόγοι αναίρεσης με τους οποίους υποστηρίζονται τα αντίθετα πρέπει ν' απορριφθούν ως αβάσιμοι.

Οι ίδιοι λόγοι αναίρεσης, κατά το δεύτερο μέρος τους, με το οποίο όπως από το περιεχόμενό του προκύπτει, υπό την επίκληση της πλημμέλειας του άρθρου 558 αριθ. 19 Κ.Πολ.Δ πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη κατά το άρθρο 561 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα, κρίση του Εφετείου ως προς την επί των ειδικών κινητών παράδοση της νομής από τον ενάγοντα ή επισημαίνονται ελλείψεις αναγόμενες στην εκτίμηση των αποδείξεων ή αντιφάσεις κατά την αιτιολόγηση του πορίσματος, που παρατίθεται όμως σαφώς στην προσβαλλόμενη, πρέπει ν' απορριφθούν ως απαράδεκτοι.

Ο από το άρθρο 559 αριθμ. 20 Κ.Πολ.Δ προβλεπόμενος λόγος αναιρέσεως για παραμόρφωση εγγράφου δεν ιδρύεται όταν αναφέρεται σε εκτίμηση του περιεχομένου των εγγράφων και όχι σε παραμόρφωση.

Εν προκειμένω με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από άρθρο 559 αριθ. 20 Κ.Πολ.Δ πλημμέλεια της παραμόρφωσης του περιεχομένου του από 22-1-97 ιδιωτικού συμφωνητικού "ρυθμίσεις σχέσεων", που καταρτίσθηκε μεταξύ του αναιρεσείοντος ατομικώς και ως εκπροσώπου της "Δ. Μανωλόπουλος Α.Ε" από το ένα μέρος και της "MAVA A.E" από το άλλο, με το να δεχθεί το δικαστήριο της ουσίας (Εφετείο), ότι με αυτά ανέλαβε την υποχρέωση ο ενάγων και η από αυτόν εκπροσωπουμένη ως άνω ΑΕ, να παραδώσουν στην αντισυμβαλλομένη (MAVA A.E) την νομή του συνόλου της περιουσίας τους (ατομικής και εταιρικής), μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται και τα επίδικα κινητά πράγματα. Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος γιατί αναφέρεται σε εκτίμηση του περιεχομένου του άνω εγγράφου και όχι σε λάθος ανάγνωση.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 15-6-2005 αίτηση του Δημητρίου Μανωλόπουλου για αναίρεση της 2090/2004 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα των παρόντων αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων διακοσίων (1.200) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 4 Ιουνίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 25 Ιουνίου 2008.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ