Supreme Court dismisses appeal against civil court judgment for procedural errors not listed in Article 560 of Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the appellant's request to overturn a first-instance judgment citing procedural irregularities. The appellant argued that the court violated specific articles of the Civil Procedure Code regarding party representation and jurisdictional issues. The court ruled that these alleged errors did not fall within the limited grounds for appeal defined in Article 560 of the Civil Procedure Code.
Legislator headnote
AI generatedArticle 560 of the Civil Procedure Code; Article 559 of the Civil Procedure Code; An appeal against civil court judgments is strictly limited to violations of substantive law or specific procedural grounds enumerated in Article 560, excluding general procedural errors or non-listed violations.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 1477 / 2008 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1477/2008
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Γ' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ελισάβετ Μουγάκου - Μπρίλλη, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου), Μίμη Γραμματικούδη, Λεωνίδα Ζερβομπεάκο, Χαράλαμπο Παπαηλιού και Μιχαήλ Θεοχαρίδη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 7 Μαΐου 2008, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Χ, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κωνσταντίνο Καραβαγγέλη με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.
Της αναιρεσίβλητης: Ψ, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αθανάσιο Μπακόλα.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 28-7-1997 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Δράμας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 46/1998 επί της οποίας ασκήθηκε η από 28-3-2003 τριτανακοπή της ήδη αναιρεσίβλητης και βγήκε η 17/2004 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου και 119/2005 του Εφετείου Πολυμελούς Πρωτοδικείου Δράμας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 25-10-2005 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Παπαηλιού ανέγνωσε την από 10-4-2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 560 ΚΠολΔ, κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων, που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση μόνο 1) αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο, ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου.
Η παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας αποτελεί λόγο αναίρεσης μόνο αν τα διδάγματα αυτά αφορούν την εφαρμογή των κανόνων του δικαίου ή την υπαγωγή των πραγματικών γεγονότων σ' αυτούς? ο λόγος αυτός αναίρεσης δεν μπορεί να προβληθεί σε μικροδιαφορές 2) αν το δικαστήριο δεν συγκροτήθηκε όπως ορίζει ο νόμος ή δίκασε ειρηνοδίκης του οποίου είχε γίνει δεκτή η εξαίρεση 3) αν το δικαστήριο έχει υπερβεί τη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων ή δεν είχε καθ' ύλην αρμοδιότητα 4) αν παράνομα αποκλείστηκε η δημοσιότητα της διαδικασίας.
Οι, κατά την ανωτέρω διάταξη, τέσσερις λόγοι αναιρέσεως αντιστοιχούν προς τους λόγους των αριθμ. 1, 2, 4, 5 και 7 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, προς τους οποίους, όμως, μερικοί δεν ταυτίζονται απολύτως. Η απαρίθμηση των προαναφερόμενων λόγων αναιρέσεως είναι περιοριστική, όπως συνάγεται από τη λέξη "μόνον", και συνεπώς δεν είναι δυνατόν να προβληθεί οποιοσδήποτε άλλος λόγος αναιρέσεως κατά των ως άνω αποφάσεων.
Για να ιδρυθεί δε ο από τον αριθμ. 1 του άρθρου 560 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως, θα πρέπει η παραβίαση να αφορά κανόνα ουσιαστικού δικαίου, δηλαδή κανόνα που ρυθμίζει τις βιοτικές σχέσεις, την κτήση δικαιωμάτων και τη γένεση των υποχρεώσεων και επιβάλλει κυρώσεις, ενώ η παραβίαση των κανόνων του δικονομικού δικαίου, δηλαδή όσων καθορίζουν τον τρόπο, τα όργανα και τη μορφή της ένδικης προστασίας, δεν ελέγχεται με τον προκείμενο λόγο.
Συνακόλουθα τούτων και οι τρεις λόγοι αναιρέσεως είναι απορριπτέοι ως απαράδεκτοι, ο μεν πρώτος από το άρθρο 559 αριθμ. 1 ΚΠολΔ λόγος, διότι η αναιρεσείουσα παραπονείται ότι το κατά την τακτική διαδικασία δικάσαν ως Εφετείο Πολυμελές Πρωτοδικείο Δράμας παραβίασε τις δικονομικές διατάξεις των άρθρων 62, 313 παρ. 1 εδ.
δ', 286 επ., 517, 543 και 588 ΚΠολΔ, σε σχέση με το ζήτημα του προσώπου κατά του οποίου στρέφεται η έφεση σε περίπτωση θανάτου διαδίκου, ως και τις διατάξεις των άρθρων 225, 517 και 588 ΚΠολΔ, σε σχέση με το ζήτημα του προσώπου κατά του οποίου έπρεπε να στραφεί ενώπιον του Ειρηνοδικείου Δράμας η από 31-3-2003 τριτανακοπή της αναιρεσίβλητης, οι δε υπόλοιποι λόγοι, διότι η αναιρεσείουσα παραπονείται για πλημμέλειες της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης από τις περιπτώσεις 19, 14 και 10 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, οι οποίοι όμως λόγοι δεν περιλαμβάνονται στους περιοριστικώς αναφερομένους στο άρθρο 560 ΚΠολΔ.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 25-10-2005 αίτηση της Χ για αναίρεση της 119/2005 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Δράμας. Και
Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 4 Ιουνίου 2008. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 25 Ιουνίου 2008.
Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ