1476/2008 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1476 / 2008 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1476/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου), Μίμη Γραμματικούδη, Λεωνίδα Ζερβομπεάκο, Χαράλαμπο Παπαηλιού και Ιωάννη Σίδερη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 16 Απριλίου 2008, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ1, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Εμμανουήλ Γιαννακάκη.

Του αναιρεσίβλητου: ......., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Πέντζια με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 8-11-2001 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου και την από 8-6-2002 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκαν στο Ειρηνοδικείο Ακράτας και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 22/2003 του ίδιου Δικαστηρίου και 9/2005 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Καλαβρύτων. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 3-8-2005 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης Σίδερης ανέγνωσε την από 7-4-2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι). Κατά το άρθρο 560 Κ.Πολ.Δ. κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων ως και των αποφάσεων των Πρωτοδικείων, εκδιδομένων επί εφέσεων κατ' αποφάσεων των Ειρηνοδικείων, συγχωρείται αναίρεση μόνον 1) αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο, ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου.

Η παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας αποτελεί λόγο αναίρεσης μόνο αν τα διδάγματα αυτά ταύτα αφορούν την εφαρμογή των κανόνων του δικαίου ή την υπαγωγή των πραγματικών γεγονότων σ' αυτούς, 2) εάν το δικαστήριο δεν συγκροτήθηκε όπως ορίζει ο νόμος ή δίκασε Ειρηνοδίκης του οποίου είχε γίνει δεκτή η εξαίρεση, 3) αν το δικαστήριο έχει υπερβεί τη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων ή δεν είχε καθ' ύλην αρμοδιότητα και 4) αν παράνομα αποκλείστηκε η δημοσιότητα της διαδικασίας.

Οι λόγοι αυτοί της αναιρέσεως ορίζονται περιοριστικώς στο ως άνω άρθρο και συνεπώς δεν συγχωρείται αναίρεση κατά των ανωτέρω αποφάσεων, εάν το δικαστήριο κατά παράβαση του νόμου δέχθηκε ότι υπάρχει ή ότι δεν υπάρχει δεδικασμένο (Ολ. Α.Π. 45/1987). Στην προκειμένη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο της αναίρεσης, αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από τον αριθμό 1 του άρθρου 560 ΚΠολΔ πλημμέλεια, γιατί το Πολυμελές Πρωτοδικείο Καλαβρύτων, που δίκασε ως Εφετείο, έκρινε εσφαλμένως, ότι υπάρχει δεδικασμένο απορρέον από την 68/2000 απόφαση του ιδίου Δικαστηρίου, με την οποία αναγνωρίστηκε το δικαίωμα κυριότητας του αναιρεσιβλήτου στο επίδικο ακίνητο και έτσι απέρριψε ως απαράδεκτη την ένσταση της καταχρηστικής ασκήσεως του τελεσιδίκως εκδικασθέντος δικαιώματος κυριότητας του αναιρεσιβλήτου, με αποτέλεσμα να παραβιάσει ευθέως την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 281 του Α.Κ., διότι δέχθηκε στη συνέχεια, μετ' απόρριψη της ως άνω ενστάσεως, την διεκδικητική αγωγή του αναιρεσιβλήτου.

Ο ήδη εξεταζόμενος λόγος πρέπει να απορριφθεί προεχόντως ως απαράδεκτος, αφού, υπό την επίκληση της διάταξης του άρθρου 560 αριθ. 1 ΚΠολΔ, ουσιαστικά πλήττεται η κρίση του πιο πάνω Δικαστηρίου σχετικά με τη λήψη υπόψη του παραγόμενου από την προαναφερόμενη τελεσίδικη δικαστική απόφαση δεδικασμένου, η οποία, όμως, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, δεν υπόκειται σε αναίρεση.

II). Κατά το άρθρο 1010 ΑΚ, αν ο κύριος ακινήτου, ανεγείροντας πάνω σ' αυτό οικοδομή, την επεκτείνει καλόπιστα στο γειτονικό γήπεδο και ο κύριος του γηπέδου δεν διαμαρτυρήθηκε καθόλου πριν από την ανέγερση της οικοδομής κατά μεγάλο μέρος, το δικαστήριο μπορεί κατά εύλογη κρίση να επιδικάσει την κυριότητα του γηπέδου που καταλήφθηκε στον κύριο του ακινήτου που οικοδομήθηκε, η δε επιδίκαση αυτή γίνεται έναντι καταβολής της αξίας του γηπέδου κατά το χρόνο της καταλήψεώς του και αποκαταστάσεως κάθε άλλης ζημίας, ιδίως από την τυχόν μείωση της αξίας του υπολοίπου.

Η ανωτέρω διάταξη εφαρμόζεται μόνο στην περίπτωση ανεγέρσεως νέας αυτοτελούς και ενιαίας οικοδομής με την οποία καταλήφθηκε λωρίδα αλλότριου γηπέδου και όχι στην περίπτωση καταλήψεως εκτάσεως, που δεν έχει οικοδομηθεί. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την επισκόπηση της προσβαλλομένης αποφάσεως, το ως Εφετείο δίκασαν Πολυμελές Πρωτοδικείο Καλαβρύτων απέρριψε την από 23.7.2002 αγωγή του αναιρεσείοντος, με την οποία ζητούσε να επιδικασθεί σ' αυτόν, κατά το άρθρο 1010 του Α.Κ., η κυριότητα του επιδίκου τμήματος, επιφανείας 105,70 τ.μ., που ανήκε στην κυριότητα του αναιρεσιβλήτου, ως προς μεν την έκταση των 28,44 τ.μ., επί της οποίας ανηγέρθηκε τμήμα του πρωτοτοίχου και της βεράντας της όλης οικοδομής του αναιρεσείοντος, ως κατ' ουσίαν αβάσιμη, γιατί, κατά τις παραδοχές τις προσβαλλομένης αποφάσεως, ο αναιρεσείων άρχισε την διαμόρφωση του χώρου και την στη συνέχεια ανοικοδόμηση της οικοδομής του, καταλαμβάνοντας εν γνώσει του το επίδικο τμήμα, αφού προηγουμένως εξαφάνισε δια των εργασιών εκσκαφής των θεμελίων το φυσικό διαχωριστικό όριο των ομόρων ακινήτων, ο δε αναιρεσίβλητος, ως και ο δικαιοπάροχος του (πατέρας του), κατά το στάδιο της διενεργείας των οικοδομικών εργασιών και εκσκαφής κατά τα έτη 1995 1997, διαμαρτύρονταν συνεχώς προφορικά στον αναιρεσείοντα, ο οποίος τις αγνόησε, συνεχίζοντας, κατά τις παραδοχές πάντα της προσβαλλομένης, δολίως τις εργασίες εκσκαφής και αποπεράτωσης της οικοδομής, ως προς δε την έκταση των 77,26 τ.μ., επί της οποίας δεν είχε επεκταθεί η οικοδομή του αναιρεσείοντος, ως μη νόμιμη, γιατί η διάταξη του άρθρου 1010 του Α.Κ.

δεν εφαρμόζεται επί ακαλύπτου τμήματος οικοπέδου δια του οποίου διέρχονται αρδευτικοί σωλήνες, έστω και αν αυτό είναι απαραίτητο για την αρτιότητα του υπολοίπου οικοπέδου. Έτσι που έκρινε το Δικαστήριο, δεν παραβίασε τις διατάξεις του άρθρου 1010 ΑΚ και συνεπώς πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος ο αντίθετος δεύτερος λόγος της αναιρέσεως κατ' αμφότερα τα σκέλη του από το εδάφιο 1 του άρθρου 560 ΚΠολΔ.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 3.8.2005 αίτηση του Χ1 για αναίρεση της 9/2005 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Καλαβρύτων.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 4 Ιουνίου 2008.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 25 Ιουνίου 2008.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ