1474/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1474 / 2011 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1474/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Ζιάκα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, Γεωργία Λαλούση, Βασιλική Θάνου - Χριστοφίλου, Δημητρούλα Υφαντή και Μιλτιάδη Σπυρόπουλο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 6 Μαΐου 2011, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών, κατοικοεδρεύοντα στην Αθήνα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον Αλέξανδρο Ροϊλό, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και δεν κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ανώνυμης Εταιρίας με την επωνυμία "ΛΑΤΟΜΕΙΑ ΛΑΜΙΑΣ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", και τον διακριτικό τίτλο "..." που εδρεύει στην Λαμία και εκπροσωπείται νόμιμα, ως ειδικής διαδόχου από μετατροπή της εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "ΒΙΟΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΗ ΕΠΕ", 2) Ε. Μ. του Α., κατοίκου ... για τον εαυτό του ατομικά και ως συνασκούντος τη γονική μέριμνα του ανηλίκου τέκνου του Α. Μ. του Ε., 3) Μ. συζύγου Ε. Μ., το γένος Α. Φ., κατοίκου ... για τον εαυτό της ατομικά και ως συνασκούσης τη γονική μέριμνα του ανηλίκου τέκνου της Α. Μ. του Ε., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Θεοφάνη Παντελιά και κατέθεσαν προτάσεις.

Στο σημείο αυτό, ο συνήγορος των ως άνω αναιρεσιβλήτων, αφού έλαβε το λόγο από τον Πρόεδρο, δήλωσε ότι ο Α. Μ. του Ε. ενηλικιώθηκε και συνεχίζει ατομικά την παρούσα αναιρετική δίκη. Εκπροσωπήθηκε από τον ίδιο ως άνων δικηγόρο και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 25/11/2005 αίτηση των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Εφετείο Λαμίας.

Εκδόθηκε η 65/2009 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου, την αναίρεση της οποίας ζητεί το αναιρεσείον με την από 18/8/2009 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Βασιλική Θάνου - Χριστοφίλου ανέγνωσε την από 28/4/2011 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη των λόγων της αίτησης για αναίρεση της υπ' αριθμ. 65/2009 απόφασης του Εφετείου Λαμίας.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ο από το άρθ. 559 αριθμ. 14 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης ιδρύεται αν το δικαστήριο, παρά το νόμο, κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο. Με τον πρώτο λόγο αναίρεσης προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο, το οποίο έκρινε ως ορισμένη την αίτηση των αναιρεσειόντων, με την οποία ζητούσαν την ανατροπή του τεκμηρίου ωφέλειας, για τις απαλλοτριωθείσες εδαφικές εκτάσεις τους, υπέπεσε στην από το άρθ. 559 αριθμ. 14 ΚΠολΔ προβλεπόμενη πλημμέλεια, διότι η αίτηση ήταν αόριστη, αφού δεν περιείχε τα αναφερόμενα στο αναιρετήριο στοιχεία, τα οποία κατά την άποψη του αναιρεσείοντος, ήταν απαραίτητα, για το ορισμένο αυτής.

Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος, ως αβάσιμος, διότι, από την παραδεκτώς, κατ' άρθ. 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, επισκόπηση του δικογράφου της κρινόμενης αίτησης, προκύπτει ότι περιέχονται σ'αυτήν όλα τα στοιχεία, που απαιτούνται για το ορισμένο αυτής (και για τις δύο απαλλοτριωθείσες ιδιοκτησίες, ήτοι την υπ'αριθμ. ΚΠ94 της πρώτης των αναιρεσιβλήτων και την υπ'αριθμ.

ΚΠ94 των δευτέρου, τρίτης και τετάρτου των αναιρεσιβλήτων). Τα επί πλέον επικαλούμενα από το αναιρεσείον, στις αιτιάσεις του λόγου αυτού, στοιχεία (όπως το σχήμα ή το βάθος των εναπομενόντων μετά την απαλλοτρίωση τμημάτων ή για ποιο λόγο το τμήμα 860,35 τ.μ. κατέστη μη άρτιο και οικοδομήσιμο κ.λ.π.), δεν είναι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί, θεμελιούντες την βάση της αίτησης, περί ανατροπής του τεκμηρίου ωφέλειας, ώστε η έλλειψη αυτών να καθιστά την αίτηση αόριστη.

Ο από το άρθρο 559 αριθμ. 1 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης, για παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, ιδρύεται εάν ο κανόνας δικαίου δεν εφαρμοσθεί, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του ή εάν εφαρμοσθεί, ενώ δεν έπρεπε ή εάν εφαρμοσθεί εσφαλμένα. Με τον δεύτερο λόγο αναίρεσης, αποδίδεται η από το άρθρο 559 αριθμ. 1 ΚΠολΔ πλημμέλεια για παραβίαση του άρθ. 33 του Ν.2971/2001, διότι, κατά την άποψη του αναιρεσείοντος, το Εφετείο δέχθηκε ως λόγο άρσεως του τεκμηρίου ωφέλειας, τον καθορισμό ιδιαίτερης αποζημίωσης, για τα εναπομείναντα τμήματα των ιδιοκτησιών των αναιρεσιβλήτων, με την υπ' αριθμ. 326/2005 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λαμίας, περί καθορισμού προσωρινής αποζημίωσης και με την υπ'αριθμ. 80/2008 απόφαση του Εφετείου Λαμίας, περί καθορισμού οριστικής αποζημίωσης.

Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος, ως αβάσιμος, διότι στηρίζεται επί εσφαλμένης προϋπόθεσης, αφού από το περιεχόμενο της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι ουδόλως περιλαμβάνεται σ' αυτήν η ως άνω δήθεν περιεχόμενη παραδοχή. Ο από το άρθ. 559 αριθμ. 19 λόγος αναίρεσης, για έλλειψη νόμιμης βάσης της απόφασης, ιδρύεται όταν δεν προκύπτουν σαφώς από το αιτιολογικό της απόφασης, τα περιστατικά που είναι αναγκαία, για την κρίση, στη συγκεκριμένη περίπτωση, περί της συνδρομής των όρων και προϋποθέσεων, για την εφαρμογή της εφαρμοσθείσας διάταξης, ή της μη συνδρομής των όρων αυτών, που αποκλείουν την εφαρμογή της, όπως, επίσης και όταν η απόφαση έχει ελλείπεις ή αντιφατικές αιτιολογίες, σε ότι αφορά το νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών, που έγιναν δεκτά και ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, όχι δε και όταν πρόκειται για ελλείψεις που ανάγονται στην εκτίμηση των αποδείξεων (ανάλυση - στάθμιση - αξιολόγηση του αποδεικτικού υλικού) και στην αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος.

Τέλος, για να είναι ορισμένος ο από το άρθρο 559 αριθμ. 19 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης, πρέπει να περιέχονται στο αναιρετήριο τα πραγματικά γεγονότα, που δέχθηκε το δικαστήριο (παραδοχές), με βάση τις οποίες κατέληξε στο αποδεικτικό του πόρισμα, για την αποδοχή ή την απόρριψη του αγωγικού ισχυρισμού, ώστε από το αναιρετήριο να προκύπτει η προβαλλόμενη νομική πλημμέλεια.

Επομένως, ο τρίτος, από το άρθ. 559 αριθμ. 19 ΚΠολΔ, λόγος αναίρεσης, με τον οποίον αποδίδεται η πλημμέλεια για έλλειψη νόμιμης βάσης της προσβαλλομένης απόφασης, ένεκα ανεπάρκειας και ασάφειας αιτιολογιών, ως προς το ίδιο ζήτημα (της ανατροπής του τεκμηρίου ωφέλειας), είναι απαράδεκτος, λόγω αοριστίας, διότι ουδόλως αναφέρονται στο αναιρετήριο οι παραδοχές της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης, ως προς το ζήτημα αυτό, παρά μόνον ορισμένες αποσπασματικές και επιλεκτικές φράσεις, από το σύνολο των παραδοχών, στις οποίες το αναιρεσείον στηρίζει, σύμφωνα με τις αιτιάσεις του λόγου αυτού τις δήθεν, κατά την άποψή του, ελλείψεις των αιτιολογιών.

Από το συνδυασμό των διατάξεων των παραγρ. 1 και 4 του άρθρ. 33 του Ν.2971/2001 προκύπτει ότι το τεκμήριο ωφέλειας των ιδιοκτητών, κατά τις διατάξεις του Ν.653/1977 είναι μαχητό, καθώς και ότι τα στοιχεία για την ωφέλεια ή μη του ακινήτου διευρύνονται και εκτός από την πρόσοψη επί της διανοιγόμενης οδού, που προέβλεπε ο Ν.653/1977, ορίζονται (ενδεικτικά) και η δυνατότητα πρόσβασης του ακινήτου στο έργο ή τα έργα, που περιλαμβάνονται στη ζώνη απαλλοτρίωσης, η δημιουργία επιπτώσεων στις χρήσεις του ακινήτου και η κατά τις ισχύουσες διατάξεις αρτιότητα και οικοδομησιμότητα του ακινήτου.

Με τους τέταρτο και πέμπτο λόγους αναίρεσης αποδίδεται η από το άρθρο 559 αριθμ. 1 ΚΠολΔ πλημμέλεια, για παραβίαση της διάταξης του άρθ. 1 του Π.Δ/τος 2/31.5.1985, με το οποίο ορίζονται οι όροι και οι προϋποθέσεις, για το χαρακτηρισμό ενός ακινήτου ως "εκτός σχεδίου" ή ως κατά παρέκλιση άρτιου και οικοδομήσιμου κ.λ.π.

εκ του ότι, όσον αφορά την απαλλοτριωθείσα ιδιοκτησία ΚΠ 94, το Εφετείο δέχθηκε ως λόγο ανατροπής του τεκμηρίου ωφέλειας α) ότι απώλεσε την κατά προορισμό χρήση της, αφού δεν είναι πλέον δυνατή η εμπορική εκμετάλλευση αυτής, για την επιχείρηση, για την οποία είχε αρχίσει ήδη η διαδικασία κατασκευής (επιχείρηση ιδιωτικού ΚΤΕΟ και πρατηρίου υγρών καυσίμων - λιπαντηρίου - πλυντηρίου αυτοκινήτων), ενώ, κατά την άποψη του αναιρεσείοντα, η ως άνω διάταξη προβλέπει ως μοναδική χρήση των εκτός σχεδίου πόλεως ακινήτων, πρωτίστως τη γεωργική εκμετάλλευση και δευτερευόντως την ανοικοδόμηση και β) για το απομένον τμήμα των 860,35 τ.μ.

της ιδίας ιδιοκτησίας, δέχθηκε ότι είναι μη άρτιο και οικοδομήσιμο, όχι μόνον λόγω του απομένοντος εμβαδού, αλλά και του σχήματος (ακανονίστου τριγωνικού) και εκ του ότι δεν έχει πλέον πρόσβαση στην εθνική οδό, στοιχεία τα οποία δεν άπτονται ούτε της αρτιότητας ούτε της οικοδομησιμότητας ενός ακινήτου.

Το Εφετείο, με την αναιρεσιβαλλομένη απόφασή του, δέχθηκε τα εξής, ως προς το κρίσιμο ζήτημα της ανατροπής του τεκμηρίου ωφέλειας: "Μεταξύ των εδαφικών εκτάσεων που απαλλοτριώθηκαν με την υπ' αριθμ. 1051765/4774/0010/2004 Κοινή Υπουργική Απόφαση των Υπουργών Οικονομίας και Οικονομικών και ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ., για δημόσια ωφέλεια και ειδικώτερα για τη διαπλάτυνση του αυτοκινητόδρομου Πάτρα - Αθήνα - Θεσσαλονίκη - Εύζωνοι, στο τμήμα Λαμίας - Ράχες, υποτμήμα τέλος Ανισόπεδου Κόμβου Ροδίτσας έως αρχή Ανισόπεδου Κόμβου Αγ.Μαρίνας Φθιώτιδας, συγκαταλέγονται και οι ιδιοκτησίες των αιτούντων με ΑΚΠ 94 και 85.

Επί τμημάτων των άνω ιδιοκτησιών επιβλήθηκε, με βάση το τεκμήριο ωφέλειας του Νόμου 653/1977, υποχρέωση αυταποζημίωσης. Τα υπόψη ακίνητα, προ της απαλλοτριώσεως, είχαν πρόσωπο και άμεση πρόσβαση με μηχανοκίνητα μέσα (αυτοκίνητα, τρακτέρ και λοιπά αγροτικά και μη οχήματα ) στην υφιστάμενη Εθνική οδό. Ειδικότερα : 1) Η με αριθμό κτηματολογίου 94 ιδιοκτησία της πρώτης αιτούσας, είχε εμβαδόν 35.791 τ.μ., εφάπτονταν από τη νότια πλευρά της, επί προσώπου μήκους 170,03 μέτρων, στη Νέα Εθνική Οδό Αθηνών - Λαμίας - Θεσσαλονίκης και από τη βόρεια πλευρά της, επί προσώπου μήκους 172,37 μέτρων, στην Παλαιά Εθνική Οδό Λαμίας - Στυλίδας - Θεσσαλονίκης και ήταν άρτια και οικοδομήσιμη κατά τον κανόνα, όπως αποδεικνύεται από τα τοπογραφικά διαγράμματα 1 και τις τεχνικές εκθέσεις των μηχανικών, που η αιτούσα προσκόμισε και επικαλέσθηκε, ήταν δε προορισμένη να χρησιμοποιηθεί, από την πρώτη αιτούσα, για την κατασκευή και λειτουργία επιχειρήσεων ιδιωτικού Κ.Τ.Ε.Ο, πρατηρίου υγρών καυσίμων, πλυντηρίου και λιπαντηρίου αυτοκινήτων, χώρων συγκέντρωσης κοινού κ.λ.π., όπως αποδεικνύεται από τα προσκομιζόμενα και επικαλούμενα υπό της πρώτης αιτούσας έγγραφα, μάλιστα είχε ήδη αρχίσει η διαδικασία κατασκευής των έργων υποδομής των ως άνω επιχειρήσεων, η οποία όμως ματαιώθηκε ένεκα της κηρύξεως της ως άνω απαλλοτριώσεως.

Με την απαλλοτρίωση, αποτμήθηκε από την ως άνω ιδιοκτησία της πρώτης αιτούσας εδαφική έκταση εμβαδού 17.582,67 τ.μ., ήτοι το ήμισυ σχεδόν της αρχικής της εκτάσεως, και απέμειναν στην ιδιοκτησία της ως άνω αιτούσας δύο διακεκριμένες μεταξύ τους εκτάσεις, ήτοι η έκταση εμβαδού 860,35 τ.μ. και η έκταση εμβαδού 17.348,20 τ.μ., οι οποίες είναι αποκομμένες μεταξύ τους, καθώς ανάμεσα τους παρεμβάλλεται το κατασκευαζόμενο έργο, με συνέπεια να μην υπάρχει δυνατότητα άμεσης πρόσβασης από τη μία έκταση στην άλλη, ούτε μπορούν πλέον οι εκτάσεις αυτές να χρησιμοποιηθούν ή να εκμεταλλευτούν ενιαία.

Παράλληλα, για καθεμιά από τις ως άνω εναπομένουσες εκτάσεις, αποδείχθηκε ότι: Η πρώτη από τις ως άνω εναπομένουσες εδαφικές εκτάσεις, εμβαδού 860,35 τ.μ., είναι πλέον μη άρτια και μη οικοδομήσιμη, όπως αποδεικνύεται από τα προσκομιζόμενα και επικαλούμενα από την αιτούσα τοπογραφικά διαγράμματα και τεχνικές εκθέσεις "ν των μηχανικών Ά.

Χ., Ε. Π. και Δ. Π., ένεκα δε του ως άνω εμβαδού της, του εντελώς ακανόνιστου τριγωνικού της σχήματος αλλά και του γεγονότος ότι είναι αποκομμένη από την άλλη εναπομένουσα έκταση και δεν έχει πλέον πρόσβαση ούτε στη Νέα Εθνική οδό, ούτε στον παράπλευρο αυτής - βοηθητικό - δρόμο, ούτε και στην Παλαιά Εθνική οδό, είναι άχρηστη για οποιαδήποτε χρήση και εκμετάλλευση.

Τόσο η με αριθμό 326/2005 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λαμίας, με την οποία καθορίστηκε η προσωρινή τιμή μονάδος αποζημιώσεως των απαλλοτριούμενων με την ως άνω απαλλοτρίωση ακινήτων, μεταξύ των οποίων και η ως άνω ιδιοκτησία της πρώτης αιτούσας, όσο και η με αριθμό 80/2008 απόφαση του Δικαστηρίου αυτού, με την οποία καθορίστηκε η οριστική τιμή μονάδος αποζημιώσεως των απαλλοτριούμενων με την ως άνω απαλλοτρίωση ακινήτων, μεταξύ των οποίων και η ως άνω ιδιοκτησία της πρώτης αιτούσας, καθόρισαν ιδιαίτερη αποζημίωση για την ως άνω εναπομένουσα έκταση, σε ποσοστό 80% της τιμής μονάδος αποζημιώσεως που καθορίστηκε για την απαλλοτριούμενη έκταση της συγκεκριμένης ιδιοκτησίας.

Η δεύτερη από τις ως άνω εναπομένουσες εδαφικές εκτάσεις, εμβαδού 17.348,20 τ.μ., απώλεσε, εξαιτίας της απαλλοτριώσεως, την κατά προορισμό χρήση της, αφού δεν είναι πλέον δυνατή η κατασκευή και λειτουργία των ως άνω επιχειρήσεων, σε αυτήν, καθώς δεν είναι δυνατή η έκδοση της σχετικής οικοδομικής αδείας, συνεπώς δεν είναι πλέον δυνατή η εμπορική αξιοποίηση της.

Επίσης η ως άνω εναπομένουσα έκταση δεν έχει πλέον πρόσβαση στη Νέα η Εθνική Οδό Αθηνών - Λαμίας - Θεσσαλονίκης αλλά ούτε και στον παράλληλο - βοηθητικό της ως άνω Εθνικής οδού δρόμο. Στην Παλαιά Εθνική οδό Λαμίας - Στυλίδας - Θεσσαλονίκης εξακολουθεί μεν να έχει, όπως δηλαδή συνέβαινε και πριν την απαλλοτρίωση, πρόσωπο και πρόσβαση, πλην όμως το πρόσωπο αυτό περιορίζεται πλέον κατά μήκος 40 μέτρων επί της πλευράς αυτής της ως άνω εκτάσεως, αφού στο μήκος αυτό έχουν τοποθετηθεί απαγορευτικές μεταλλικές μπάρες, όπως αναφέρεται στην προσκομιζόμενη και επικαλούμενη από την πρώτη αιτούσα τεχνική έκθεση του μηχανικού Δ.

Π.. Ακόμη, ενώ πριν την απαλλοτρίωση ήταν δυνατή η δημιουργία κόμβου εισόδου και εξόδου προς και από τη Νέα Εθνική οδό, μετά την απαλλοτρίωση και ένεκα του περίκλειστου της ως άνω Εθνικής οδού, απαγορεύεται η δημιουργία κόμβων όπως αναφέρεται στην ως άνω τεχνική έκθεση του μηχανικού Π.. Η γεωργική χρήση και εκμετάλλευση της ως άνω εκτάσεως είναι ασύμφορη δεδομένου ότι το έδαφος και υπέδαφος της αρχικής ιδιοκτησίας είχε επιχωματωθεί με φερτά θραυστά υλικά (άμμο και χαλίκια) και είχε διαστρωθεί με υλικό 3Α, προκειμένου να είναι κατάλληλη η ιδιοκτησία για την κατασκευή και λειτουργία των προαναφερόμενων επιχειρήσεων, συνεπώς για να χρησιμοποιηθεί τώρα για γεωργική χρήση και εκμετάλλευση, θα πρέπει να απομακρυνθούν τα ως άνω υλικά και να διαστρωθεί η ως άνω εναπομένουσα έκταση με φυτική γη, τα οποία απαιτούν μεγάλο οικονομικό κόστος, που καθιστά οικονομικά ασύμφορη την ως άνω μετατροπή χρήσης.

Τέλος, ενώ η αρχική, πριν την απαλλοτρίωση, ιδιοκτησία είχε ένα κανονικό, ορθογώνιο, σχήμα, η ως άνω εναπομένουσα έκταση έχει ένα ακανόνιστο, τριγωνικό, σχήμα, γεγονός που επίσης επιδρά απομειωτικά στην αξία της ως άνω εκτάσεως. Με τη με αριθμό 80/2008 απόφαση του Δικαστηρίου αυτού, με την οποία καθορίστηκε η οριστική τιμή μονάδος αποζημιώσεως των απαλλοτριούμενών με την ως άνω απαλλοτρίωση ακινήτων, μεταξύ των οποίων και η ως άνω ιδιοκτησία της πρώτης αιτούσας, καθορίστηκε ιδιαίτερη αποζημίωση για την ως άνω εναπομένουσα έκταση, σε ποσοστό 5% της τιμής μονάδος αποζημιώσεως που καθορίστηκε για την απαλλοτριούμενη έκταση της συγκεκριμένης ιδιοκτησίας.

Η επιτροπή του άρθρου 33 του ν.2971/2001 στην με ημερομηνία 11-6-2008 έκθεση της, που περιέχεται στο με αριθμό 2/11-6-2008 πρακτικό της, αποφαίνεται, όταν δεν συντρέχει το τεκμήριο ωφέλειας του Ν.653/1977, για τις άνω εναπομένουσες εκτάσεις της εν λόγω ιδιοκτησίας της πρώτης αιτούσας, επειδή, η μεν έκταση εμβαδού 860,35 τ.μ. είναι μη άρτια και μη οικοδομήσιμη, η δε έκταση εμβαδού 17.348,20 τ.μ., παραμένει μεν άρτια και οικοδομήσιμη, δεν έχει όμως νόμιμη πρόσβαση στα εκτελούμενα έργα, λόγω της κατασκευής του ισόπεδου κόμβου επί της Παλαιάς Εθνικής οδού Λαμίας - Στυλίδας -Θεσσαλονίκης και του νέου ανισόπεδου κόμβου επί της Νέας Εθνικής οδού Αθηνών - Λαμίας - Θεσσαλονίκης".

Και υπό τις παραδοχές αυτές, έκρινε ότι δεν συντρέχει το τεκμήριο ωφέλειας, ως προς τα ως άνω ακίνητα. Με το να κρίνει έτσι, το δικάσαν Εφετείο, ορθώς ερμήνευσε και εφήρμοσε την ως άνω διάταξη του άρθρου 33 του Ν.2971/2001, η οποία, κατά τα ανωτέρω εκτεθέντα, είναι εφαρμοστέα, για την κρίση περί της ύπαρξης ή μη ωφέλειας του ακινήτου, ενώ οι επικαλούμενες με τις αιτιάσεις των λόγων αυτών, ως εσφαλμένως εφαρμοσθείσες διατάξεις του Π.Δ/τος 2/1985 αφορούν ένα μόνον από τα ενδεικτικώς αναφερόμενα στο άρθ. 33 του Ν.2971/2001 ως κριτήρια (δηλαδή της αρτιότητας και οικοδομησιμότητας), οι επί του οποίου παραδοχές της προσβαλλομένης απόφασης απομονώνονται, κατά τρόπο επιλεκτικό και αποσπασματικό και μη αποδίδοντα το πραγματικό περιεχόμενο της απόφασης.

Επομένως, οι λόγοι αυτοί είναι απορριπτέοι, ως αβάσιμοι. Με τον έκτο λόγο αναίρεσης (κατά το πρώτο μέρος αυτού) προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο υπέπεσε στην από το άρθρο 559 αριθμ. 11 ΚΠολΔ πλημμέλεια, για μη λήψη υπόψη αποδεικτικού μέσου, εκ του ότι δεν έλαβε υπόψη ομολογία των αιτούντων - νυν τριών τελευταίων των αναιρεσιβλήτων, ιδιοκτητών της ΚΠ 85 ιδιοκτησίας (τους οποίους και μόνον αφορά ο λόγος αυτός), που περιείχετο στο δικόγραφο της κρινόμενης αίτησής τους, σύμφωνα με την οποία (ομολογία) το απαλλοτριωθέν ακίνητό τους ήταν, εξ αρχής, μη οικοδομήσιμο.

Από το δικόγραφο της κρινόμενης αίτησης, το οποίο παραδεκτώς, κατ' άρθ. 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, ελέγχεται, προκύπτει ότι προφανώς από παραδρομή και λάθος κατά την εκτύπωση, αναγράφεται η λέξη "μη" οικοδομήσιμο, αφού σαυτήν αναφέρεται (σελίδα 17) ότι η απαλλοτριούμενη έκταση (ΚΠ85), πριν από την απαλλοτρίωση είχε συνολικό εμβαδόν 4.914,61 τ.μ., εκτός σχεδίου και ήταν άρτια κατά κανόνα και (μη) οικοδομήσιμη, ενώ, μετά την απαλλοτρίωση απέμεινε εδαφική έκταση εμβαδού 3.067,61 τ.μ., ότι ενώ, πριν την απαλλοτρίωση είχε κανονικό ορθογώνιο σχήμα, με επαρκές βάθος, που καθιστούσε εφικτή την οποιαδήποτε εκμετάλλευση και χρήση του ακινήτου, μετά την απότμηση, η απομένουσα έκταση είναι μια μακρόστενη λωρίδα, με μικρό βάθος, με συνέπεια να μην είναι εφικτή ακόμη και η γεωργική εκμετάλλευση αυτής και παράλληλα η έκταση αυτή καθίσταται πλέον άρτια κατά παρέκκλιση και μη οικοδομήσιμη.

Επομένως, το δικόγραφο της αίτησης δεν περιείχε ομολογία των αιτούντων, περί της μη οικοδομησιμότητας του ακινήτου, όπως ορθώς έκρινε και το Εφετείο, ενώ, εξ άλλου, όπως ήδη προαναφέρθηκε, το κριτήριο της οικοδομησιμότητας είναι ένα από τα κριτήρια, ενώ, σύμφωνα, με τις παραδοχές της προσβαλλομένης απόφασης, συνέτρεχαν και άλλα στοιχεία, με τη συνδρομή των οποίων, το Εφετείο δέχεται, την ανατροπή του τεκμηρίου ωφέλειας.

Επομένως, ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος, ως αβάσιμος. Με τον ίδιο (έκτο), κατά το δεύτερο σκέλος αυτού, λόγο αναίρεσης προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο υπέπεσε στην από το άρθ. 559 αριθμ. 16 ΚΠολΔ πλημμέλεια, εκ του ότι, κατά παράβαση νόμου, δέχθηκε ότι υπάρχει δεδικασμένο, για το κρίσιμο ζήτημα της ανατροπής του τεκμηρίου ωφέλειας, προκύπτον από την υπ'αριθμ. 326/2005 και 80/2008 αποφάσεις του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λαμίας και Εφετείου Λαμίας, αντίστοιχα, ενώ οι αποφάσεις αυτές έκριναν διαφορετικό δικαίωμα (ιδιαίτερη αποζημίωση, λόγω μείωσης του απομένοντος τμήματος), σχετικά με την ΚΠ 85 ιδιοκτησία.

Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος, ως αβάσιμος, διότι στηρίζεται επί εσφαλμένης προϋπόθεσης, αφού, από το περιεχόμενο της προσβαλλομένης απόφασης, σαφώς προκύπτει ότι η αναφορά της ύπαρξης δεδικασμένου, προκύπτοντος από τις ως άνω αποφάσεις, αφορά μόνον "το ζήτημα της μειώσεως της αξίας της απομένουσας έκτασης της ιδιοκτησίας αυτής", σχετικά με το στοιχείο της αρτιότητας και οικοδομησιμότητας αυτής, το οποίο, όπως ήδη προαναφέρθηκε, αποτελεί και ένα από τα κριτήρια για τη συνδρομή ή μη ωφέλειας του ακινήτου.

Ως "πράγματα", για να ιδρυθεί ο από το άρθρο 559 αριθμ. 8 ΚΠολΔ, λόγος αναίρεσης, νοούνται οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί, που τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση του ασκούμενου με την αγωγή, ένσταση ή αντένσταση ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος (Ολ.ΑΠ 3/1997). Αντιθέτως, δεν συνιστά τον προκείμενο λόγο ούτε και από τον από το άρθρο 559 αριθμ. 14 ΚΠολΔ λόγο (μη κήρυξη απαραδέκτου, παρά το νόμο), διευκρινιστικών ή συμπληρωματικών περιστατικών, που δεν αποτελούν μεταβολή της βάσης του αιτήματος και που προβάλλονται παραδεκτώς με τις προτάσεις ή που προκύπτουν από το αποδεικτικό υλικό, παρότι δεν είχαν συμπεριληφθεί στους αγωγικούς ισχυρισμούς (ΑΠ 656/1989).

Επομένως, ο τελευταίος (έβδομος) λόγος αναίρεσης, με τον οποίον αποδίδεται η από το άρθρ.559 αριθμ. 8 ΚΠολΔ πλημμέλεια, εκ του ότι το Εφετείο, για να καταλήξει στο πόρισμά του περί ανατροπής του τεκμηρίου ωφέλειας σχετικά με την ΚΠ85 ιδιοκτησία, έλαβε υπόψη και περιστατικά, τα οποία οι αιτούντες δεν επικαλούνταν στην αίτησή τους, είναι απορριπτέος, ως απαράδεκτος, διότι τα επικαλούμενα στις αιτιάσεις του λόγου αυτού, ως δήθεν μη επικληθέντα περιστατικά, δεν αποτελούν αυτοτελείς ισχυρισμούς και δεν συνιστούν "πράγμα", κατά την έννοια του από το αρθ. 559 αριθμ. 8 ΚΠολΔ προβλεπόμενου λόγου αναίρεσης, αλλά αποτελούν συμπληρωματικά και διευκρινιστικά περιστατικά, σχετιζόμενα με την περιγραφή και τα χαρακτηριστικά της απαλλοτριωθείσας ιδιοκτησίας τους, τα οποία παραδεκτώς συμπληρώθηκαν, με τις ενώπιον του Εφετείου κατατεθείσες προτάσεις των αιτούντων - νυν τριών τελευταίων των αναιρεσιβλήτων, οι οποίες παραδεκτώς ελέγχονται, κατ' άρθ. 561 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Μετά από αυτά, πρέπει να απορριφθεί η αναίρεση στο σύνολό της και να καταδικασθεί το ηττηθέν αναιρεσείον στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσιβλήτου (άρθ. 176 και 183) ΚΠολΔ κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό.

Για τους λόγους αυτούς

Απορρίπτει την από 18-8-2009 αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 65/2009 απόφασης του Εφετείου Λαμίας.

Καταδικάζει το αναιρεσείον στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 10 Αυγούστου 2011. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 23 Σεπτεμβρίου 2011.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ