Supreme Court dismisses appeal for lack of specific grounds and failure to raise admissibility objections.

Απόφαση 1474 / 2009 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1474/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές:Δημήτριο Δαλιάνη, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 8 Δεκεμβρίου 2008, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Επαμεινώνδα Αμπατζή.

Των αναιρεσιβλήτων: 1..., 2...., 3....και 4..... Ο πρώτος δεν παραστάθηκε. Οι λοιποί εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Σπυρίδωνα Ασημακόπουλο ο οποίος δήλωσε ότι ο πρώτος αναιρεσίβλητος απεβίωσε την 9-2-2007 σύμφωνα με την ... ληξιαρχική πράξη του Ληξιάρχου Θεσσαλονίκης και κληρονομήθηκε από την σύζυγό του ... και τα τέκνα τους ...,... και ..., όπου συνεχίζουν την βιαίως διακοπείσα δίκη και εκπροσωπούνται απ'αυτόν τον ίδιο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 28-8-1996 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις:18330/1998 μη οριστική, 12237/2003 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου, 1444/2004 μη οριστική και 15/2006 οριστική του Εφετείου Θεσσαλονίκητς . Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 10-2-2006 αίτησή του και τους από 1-2-2007 πρόσθετους λόγους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Αθανάσιος Κουτρομάνος ανέγνωσε την από 27-11-2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης και των προσθέτων λόγων αυτής. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και των προσθέτων λόγων, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 559 αριθμ. 1, 19, 8, 9, 11, 14 και 20 ΚΠολΔ ιδρύονται, αντιστοίχως, λόγοι αναιρέσεως: αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, αν η απόφαση δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, αν το δικαστήριο παρά τον νόμο έλαβε υπόψιν πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, αν το δικαστήριο επιδίκασε κάτι που δεν ζητήθηκε ή επιδίκασε περισσότερα από όσα ζητήθηκαν, αν το δικαστήριο παρά τον νόμο έλαβε υπόψη αποδείξεις που δεν προσκομίσθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν, αν το δικαστήριο παρά τον νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε απαράδεκτο και αν το δικαστήριο παραμόρφωσε το περιεχόμενο εγγράφου με το να δεχθεί πραγματικά γεγονότα προφανώς διαφορετικά από εκείνα που αναφέρονται στο έγγραφο αυτό.

Στην προκειμένη περίπτωση, οι αναιρεσίβλητοι ιστορούν στην από 28-8-1996 αγωγή τους: Ότι κατά το έτος 1989 ανέθεσαν συμβατικώς στον αναιρεσείοντα (εναγόμενο) την ανέγερση συγκροτήματος δύο συνεχόμενων οικοδομών συνολικού εμβαδού 3.131,88 τ.μ. με το σύστημα της αντιπαροχής, επί οικοπέδου 1118,53 τ.μ. που βρίσκεται στη ...

και του οποίου αυτοί ήταν συγκύριοι εξ αδιαιρέτου. Ότι με την οικοδομική άδεια (που εκδόθηκε με μέριμνα του εναγομένου) επετράπη η κατασκευή οικοδομημάτων συνολικού εμβαδού 3.137,52 τμ, (ήτοι κατά 5,64 τμ μεγαλύτερου του συμφωνημένου), τελικώς δε αυτός κατεσκεύασε κτίσματα 3152,27 τμ, ήτοι 14,75 τμ "καθ'υπέρβαση της οικοδομικής άδειας και του συντελεστού δόμησης της περιοχής".

Ότι "τα οικοδομηθέντα από τον εναγόμενο τετραγωγικά μέτρα επιπλέον αυτών που είχαν συμφωνήσει ενσωματώθηκαν απ'αυτόν στους χώρους της αντιπαροχής του και ιδιοποιήθηκαν από αυτόν..., με την κατασκευή δε αυτή ωφελήθηκε παράνομα και χωρίς νόμιμη αιτία ο εναγόμενος και σε βάρος της περιουσίας τους, κατά ποσό ισούμενο με την αξία αυτών".

Το ποσό αυτό υπολόγιζαν στη συνέχεια οι ενάγοντες για τον καθένα ανάλογα με το ποσοστό της συγκυριότητάς του και ζητούσαν να τους επιδικασθεί. Ακολούθως οι ενάγοντες ανέφεραν ότι "ο εναγόμενος, με σκοπό εξαπατήσεώς των και μειώσεως της συμφωνηθείσας... αντιπαροχής των, κατασκεύασε και παρέδωσε σ'αυτούς τους παραπάνω χώρους της αντιπαροχής των, μικρότερους κατά έκταση από αυτούς που είχαν συμφωνήσει" και ζητούσαν να τους επιδικασθεί αντίστοιχη αποζημίωση.

Επιπλέον προσέθεταν και τα ακόλουθα: "Πλέον των παραπάνω και μετά την αποπεράτωση των χώρων της αντιπαροχής μας... διαπιστώσαμε ότι ο εναγόμενος δεν κατασκεύασε το έργο όπως είχαμε συμφωνήσει, όπως προβλέπονταν από την άδεια ανέγερσης των οικοδομών, σύμφωνα με τους κανόνες της τέχνης και της επιστήμης και σύμφωνα με τους κανόνες της καλής πίστης και των συναλλακτικών ηθών.

Συγκεκριμένα... Η αξία των χώρων της αντιπαροχής μας, συνεπεία των παραπάνω κακοτεχνιών, ελλείψεων και αυθαιρέτων κατασκευών, μειώνεται κατά ποσοστό τουλάχιστον 4% επί της αγοραίας αξίας τους". Ζητούσαν δε να τους επιδικασθεί αποζημίωση και εξ αυτής της αιτίας. Το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχθηκε σχετικώς τα ακόλουθα: "Δυνάμει του...

εργολαβικού συμβολαίου... οι εκκαλούντες-εφεσίβλητοι ανέθεσαν στον εφεσίβλητο-εκκαλούντα... την ανέγερση συγκροτήματος δύο πολυώροφων οικοδομών με το σύστημα της αντιπαροχής επί του περιγραφομένου ενιαίου οικοπέδου... Ο εφεσίβλητος θα ανοικοδομούσε επί του εν λόγω ενιαίου οικοπέδου 3.131,88 τ.μ, συμφωνήθηκε δε ρητώς ότι, σε περίπτωση τυχόν αύξησης ή μείωσης της οικοδομητέας αυτής επιφανείας..., τούτο θα επέφερε αντίστοιχη αύξηση ή μείωση της αντιπαροχής των οικοπεδούχων, η οποία συμφωνήθηκε να ανέρχεται σε ποσοστό 35,03% και επιπροσθέτως παρακρατήθηκε υπό των τελευταίων το δικαίωμα της περαιτέρω καθ ύψος επεκτάσεως των οικοδομών.

Στο πλαίσιο των ανωτέρω συμφωνηθέντων, ο εφεσίβλητος εργολάβος μερίμνησε για την έκδοση της ... οικοδομικής άδειας, με βάση την οποία έκτισε οικοδομή συνολικού εμβαδού 3.137,52 τ.μ., ήτοι οικοδομή κατά 5,64 τ.μ. επιπλέον από αυτά που είχαν συμφωνήσει και με βάση τα οποία προσδιορίστηκε η αντιπαροχή τους. Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι ο εφεσίβλητος, όταν τελικώς αποπεράτωσε τις οικοδομές, οικοδόμησε, καθ' υπέρβαση της ως άνω οικοδομικής αδείας, 16,58 τ.μ., δηλ.

συνολικά (από την οικοδομική άδεια αφενός και από υπέρβαση της οικοδομικής αδείας αφετέρου) 22,22 τ.μ., (5,64 τ.μ. + 16,58 τ.μ.), από τα οποία όμως τα 9,10 τ.μ. είναι χώροι των φρεατίων των ανελκυστήρων και δεν ωφελείται κανείς, καθόσον δεν είναι χώρος προσβάσιμος, και συνεπώς τα προς διανομή τετραγωνικά μέτρα που οικοδομήθηκαν πέραν της εργολαβικής συμβάσεως είναι : 22,22 μείον 9,10= 13,12 τ.μ...

Επομένως, σύμφωνα με τα ανωτέρω αναφερθέντα, υφίσταται αξίωση των εκκαλούντων να τους αποδοθούν τα εν λόγω τετραγωνικά μέτρα. Επειδή όμως η αυτούσια απόδοσή τους εις έκαστον τούτων, εκ μέρους του εφεσιβλήτου, είναι νομικά και τεχνικά αδύνατη, ο τελευταίος οφείλει να καταβάλει στους εκκαλούντες την αξία των ως άνω τετραγωνικών μέτρων...

Περαιτέρω, από την ως άνω αύξηση της οικοδομηθείσας επιφανείας, προσβάλλεται το δικαίωμα της καθ' ύψος επέκτασης των οικοδομών που παρακράτησαν οι εκκαλούντες - οικοπεδούχοι. Αντίθετα, δεν αποδείχθηκε ότι ο εφεσίβλητος - εκκαλών κατασκεύασε και παρέδωσε στους εκκαλούντες τους αναφερόμενους χώρους της αντιπαροχής των μικρότερους σε εμβαδόν από ό,τι είχαν συμφωνήσει.

Αποδείχθηκε ακόμη ότι το κατασκευασθέν και παραδοθέν έργο είχε τις κάτωθι ελλείψεις, κακοτεχνίες, αντισυμβατικές και αυθαίρετες: α) δεν κατασκευάσθηκαν στον ακάλυπτο χώρο, όπως είχε συμφωνηθεί, οι προβλεπόμενες από τις διατάξεις του Ν. 960/1979 οκτώ θέσεις σταθμεύσεως αυτοκινήτων, β) δεν υπάρχει χωριστή πρόσβαση για τους ιδιοκτήτες της υπό στοιχ.

Β' οικοδομής στον ακάλυπτο χώρο της οικοδομής αυτής και στο λεβητοστάσιο, με συνέπεια η πρόσβασή τους εκεί να είναι δυνατή μόνον από την είσοδο της υπό στοιχ. Α' οικοδομής και γ) ο χώρος των υδρομέτρων του Ο.Υ.Θ. έχει κατασκευασθεί αντί, όπως προβλεπόταν στο ισόγειο, στον ημιώροφο της Β' οικοδομής, ενώ δεν έχει κατασκευασθεί αποχέτευση για την απορροή των υδάτων στο δάπεδο, ώστε να διοχετεύονται εκτός του χώρου τα ύδατα των υδρομέτρων, σε περίπτωση τυχόν βλάβης των υδραυλικών εγκαταστάσεων.

Οι αμέσως ανωτέρω ελλείψεις και υπερβάσεις, μαζί με τις προαναφερθείσες, αποδείχθηκε ότι επιδρούν στην αγοραία αξία των διαιρετών χώρων όλης της οικοδομής, η οποία έτσι μειώνεται σε ποσοστό 3%. Κατόπιν τούτων, η οφειλομένη συνολικά αποζημίωση εκ μέρους του εφεσιβλήτου-εκκαλούντος ανέρχεται, για τον 1ο εκκαλούντα στο ποσό των 5.174,84 ευρώ, για τον 2ο στο ποσό των 1.703,60 ευρώ, για τον 3ο στο ποσό των 2.319,02 ευρώ και για την 4η εκκαλούσα στο ποσό των 3.601,59 ευρώ.

Συνεπώς, η αγωγή έπρεπε να γίνει δεκτή για τα αμέσως ανωτέρω αναφερόμενα ποσά και όχι για τα μικρότερα εκείνα, που, κατ' εσφαλμένη εκτίμηση των αποδεικτικών στοιχείων που τέθηκαν υπό την κρίση του, δέχθηκε το πρωτοβάθμιο δικαστήριο". Με αφετηρία τις εκτεθείσες παραδοχές του Εφετείου, πρέπει να απορριφθούν όλοι οι λόγοι τόσο του κύριου όσο και του πρόσθετου αναιρετηρίου.

Ειδικότερα, ο πρώτος λόγος του κυρίου αναιρετηρίου, ως προς την εκ του αριθμού 9 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., απορρέουσα αιτίαση (υπό α'), ότι το Εφετείο "επιδικάζει περισσότερα από όσα ζητήθηκαν δεχόμενο ότι οικοδομήθηκαν επιπλέον 22,22 τ.μ και όχι 20,39", είναι αβάσιμος, διότι, όπως προαναφέρθηκε, το Εφετείο επεδίκασε αποζημίωση για υπέρβαση του συμφωνημένου εμβαδού του οικοδομήματος κατά 13,12 τμ, ενώ με την αγωγή εζητείτο αποζημίωση για 20,39 τμ.

Ως προς την αιτίαση (υπό β'), ότι "η προσβαλλόμενη απόφαση λαμβάνει υπόψιν της πράγματα τα οποία δεν προτάθηκαν κατά παράβαση της 559 αρ.8 ΚΠΔ, διότι οι ενάγοντες ζητούν αποζημίωση με το αιτιολογικό ότι ενσωμάτωσα τα επιπλέον τμ εις τους χώρους του ανταλλάγματός μου και μεταβάλλει κατά τον τρόπο αυτόν τη βάση της αγωγής", ο λόγος αυτός είναι αόριστος, διότι δεν προσδιορίζονται τα "πράγματα" που φέρονται ως ληφθέντα υπόψη χωρίς να έχουν προταθεί.

Ως προς την αιτίαση (υπό γ'), ότι "η απόφαση έχει ανεπαρκή αιτιολόγηση κατά παράβαση της 559 αρ.19 ΚΠΔ, διότι ενώ για τα 9,10 τμ αιτιολογεί ότι είναι χώροι των φρεατίων των ανελκυστήρων και δεν ωφελείται κανείς από αυτά, για τα 13,12 τμ ουδέν αναφέρει, δηλαδή σε τίνα σημεία της οικοδομής οικοδομήθηκαν, αν και ποίος ωφελείται από αυτά", ο ίδιος λόγος είναι αβάσιμος, διότι, αν και δεν αναφέρεται στην απόφαση ρητώς, ωστόσο από το σύνολο του περιεχομένου της προκύπτει ότι το Εφετείο, δεχθέν συναφώς ως κατ' ουσίαν βάσιμη την αγωγή, έκρινε ως αληθινό το αναφερόμενο σ' αυτή (αγωγή) πραγματικό γεγονός ότι η επιπλέον δομηθείσα επιφάνεια ενσωματώθηκε από τον αναιρεσείοντα τους χώρους της αντιπαροχής του με αντίστοιχη ωφέλειά του.

Ως προς την εκ του αριθμού 20 του άνω άρθρου απορρέουσα αιτίαση, ότι "προσβαλλομένη απόφαση παραμορφώνει το περιεχόμενο τόσο της ... συμβολαιογραφικής πράξεως της Ιωάννας Χρουσαλά, όσον και του συνημμένου εις αυτήν πίνακος κατανομής ποσοστών, από τα οποία σαφώς προκύπτει ότι το οικόπεδο μετά από ακριβή εμβαδομέτρηση βρέθηκε να έχει έκταση 1120,55 τμ και όχι 1118,53 τμ, λόγο εις τον οποίο οφείλεται η διαφορά των επιπλέον δομηθέντων 5,64 τμ", ο ερευνώμενος λόγος ενέχει αοριστία και είναι, ως εκ τούτου, απαράδεκτος, διότι δεν αναφέρεται στο αναιρετήριο αν είχε προβληθεί στο ουσιαστικό δικαστήριο ο ισχυρισμός περί του πραγματικού εμβαδού του ενδίκου οικοπέδου, αλλ' ούτε και ποιο είναι το επιζήμιο για τον αναιρεσείοντα συμπέρασμα, στο οποίο το Εφετείο κατέληξε εξαιτίας της αποδιδόμενης παραμορφώσεως του άνω εγγράφου.

Ο δεύτερος λόγος του κύριου αναιρετηρίου, με τον οποίο, υπό την επίκληση του άρθρου 559 αρ. 8 Κ.Πολ.Δ., ψέγεται το Εφετείο ότι έλαβε υπόψη "την κατασκευή των επιπλέον 13,12 τμ" ως παράγοντα που συνέβαλε στην μείωση της αξίας των διαμερισμάτων των αναιρεσειόντων (κατά ποσοστό 3%), χωρίς αυτοί να έχουν προβάλει με την αγωγή τους σχετικό ισχυρισμό, είναι αβάσιμος, αφού όπως προκύπτει από την επισκόπηση του αγωγικού δικογράφου, ο φερόμενος ως ελλείπων ισχυρισμός εμπεριέχεται σ'αυτό.

Συνακόλουθα, αβάσιμος είναι ο λόγος αυτός και ως προς την αιτίαση ότι "το δικαστήριο επιδικάζει αποζημίωση λόγω μειώσεως της αξίας για κάτι το οποίο δεν ζητήθηκε κατά παράβαση και του αρ. 9 της 559 ΚΠΔ". Κατά τα προαναφερθέντα, οι αναιρεσίβλητοι ισχυρίσθηκαν με την αγωγή τους ότι (για τους λόγους που σ'αυτή ανεφέρονται) η αξία όλων των διαιρετών ιδιοκτησιών τους ήταν μειωμένη κατά συγκεκριμένο ποσοστό (4%), και άρα το αγωγικό δικόγραφο δεν είναι αόριστο, επειδή "δεν προσδιοριζόταν η ανά περίπτωση ποσοστιαία μείωση της αξίας".

Επομένως, ο ίδιος λόγος, ως προς την περί του αντιθέτου εκ του άρθρου 559 αριθμ. 14 ΚπολΔ απορρέουσα αιτίαση είναι αβάσιμος. Σχετικά με τις "ελλείψεις, κακοτεχνίες αντισυμβατικές και αυθαίρετες" του ως άνω έργου και τη μείωση της αξίας των διαμερισμάτων των αναιρεσιβλήτων, το Εφετείο διέλαβε στην απόφασή του σαφείς, επαρκείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες, που καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο ως προς την ορθότητα ή μη της εφαρμογής των εφαρμοσθεισών εν προκειμένω διατάξεων του ουσιαστικού δικαίου.

Ως εκ τούτου, οι περί του αντιθέτου εκ του άρθρου 559 αρ. 19 Κ.Πολ.Δ., αποδιδόμενες στο Εφετείο αιτιάσεις είναι αβάσιμες. Ως προς την αιτίαση ότι το Εφετείο υπέπεσε στις προβλεπόμενες από το άρθρο 559 αριθμ. 1 και 11 ΚΠολΔ πλημμέλειες, επειδή, κατά παράβαση του άρθρου 369 ΑΚ, δέχθηκε ότι είχε υπάρξει (προφορική) συμφωνία μεταξύ των διαδίκων για κατασκευή οχτώ θέσεων στάθμευσης αυτοκινήτων, λαμβάνοντας ανεπιτρέπτως υπόψη προς τούτο μαρτυρικές καταθέσεις, ο ερευνώμενος (δεύτερος) λόγος είναι αβάσιμος, ως ερειδόμενος σε εσφαλμένη προϋπόθεση.

Τούτο δε, διότι - όπως προκύπτει από την απόφαση - το Εφετείο ούτε ρητώς ανέφερε, ούτε εμμέσως δέχθηκε, ότι οι διάδικοι είχαν συνάψει μεταξύ τους σύμβαση με αντικείμενο την σύσταση, μετάθεση, αλλοίωση ή κατάργηση εμπραγμάτου δικαιώματος επί του ενδίκου ακινήτου, ώστε να απαιτείται η τήρηση συμβολαιογραφικού τύπου κατά την (φερόμενη ως παραβιασθείσα) διάταξη του άρθρου 369 ΑΚ.

Περαιτέρω, αόριστος, εξαιτίας ελλείψεως αναφοράς στο αναιρετήριο περί προβολής του σχετικού ισχυρισμού στην έκκλητη δίκη, είναι ο λόγος αυτός ως προς τις αιτιάσεις ότι "το δικαστήριο της ουσίας... δεν δίκασε τον νομίμως κατά την πρώτη συζήτηση στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο προταθέντα ισχυρισμό μου, ότι ουδέποτε ήμουν υποχρεωμένος στην κατασκευή θέσεων του ν. 960 και ότι αντί της κατασκευής εξετέλεσα την υποχρέωση του οικοπέδου δια της καταβολής της προβλεπομένης εισφοράς και δεν έλαβε υπόψιν τα ανωτέρω δύο έγγραφα από τα οποία αυτός αποδεικνύεται παραβαίνον τις 559 αρ.1, 8, 9 και 11 ΚΠΔ".

Με τον ίδιο (δεύτερο) λόγο αποδίδονται στο Εφετείο και οι ακόλουθες, κατά λέξεις, αιτιάσεις: "8. Ως προς την ανυπαρξία χωριστής προσβάσεως για τους ιδιοκτήτες της β οικοδομής στο λεβητοστάσιο και στον ακάλυπτο χώρο, το δευτεροβάθμιο δικαστήριο παρανόμως μεταβάλλει το αγωγικό αίτημα το οποίο ερείδεται στην επικαλούμενη αναγκαιότητα προηγουμένης συναινέσεως των ιδιοκτητών της α οικοδομής ώστε να δύνανται οι ιδιοκτήτες της β οικοδομής να έχουν πρόσβαση στους κοινόχρηστους χώρους του λεβητοστασίου και του ακαλύπτου, ενώ το δικαστήριο θεωρεί επιβλαβή την ανυπαρξία αυτή καθεαυτή της χωριστής προσβάσεως.

Πέραν τούτου το αγωγικό αίτημα είναι μη νόμιμο, διότι ουδείς συνιδιοκτήτης χρειάζεται συναίνεση ετέρου συνιδιοκτήτου για να έχει πρόσβαση σε κοινόχρηστους και κοινόκτητους χώρους ενός οικοπέδου και της επ αυτού οικοδομής . 9. Η προσβαλλομένη δέχεται ως αποδεικτικό μέσο και προσδιορίζει την αντιπαροχή την οποία συνεφώνησα με έκαστον των οικοπεδούχων εναγόντων δυνάμει της ...

συμβολαιογραφικής πράξεως διανομής διαιρετών χώρων της ιδίας συμβολαιογράφου παρανόμως, διότι η πράξη διανομής είναι σύμβαση μεταξύ των οικοπεδούχων και όχι μεταξύ του εργολάβου και των οικοπεδούχων, και επομένως ουδόλως δεσμεύει τον εργολάβο, ως και στην κρινομένη υπόθεση, καθόσον ούτε συνεβλήθην εις την παραπάνω πράξη ούτε δεσμεύομαι κατά οιονδήποτε τρόπο από αυτήν.

Επομένως και εις το σημείο αυτό η προσβαλλομένη παραβιάζει τις διατάξεις της 559 αρ.1, 11 και 12 ΚΠΔ. 10. Η προσβαλλόμενη απόφαση είναι αναιρετέα διότι περιέχει αντιφάσεις σε που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης [αρ 19] και αντιφατικές διατάξεις [αρ 17]. Ειδικότερον δέχεται αρχικώς ότι συνεφωνήθη αντιπαροχή για τους οικοπεδούχους ανερχομένη σε ποσοστό 35,03% και ειδικότερον επί αρχικού ποσοστού 25,50% για τον 1° ενάγοντα και 25,50% κατ ισομοιρίαν για έκαστον των λοιπών τριών εναγόντων, ήτοι ανά 8,50% και κατανέμει βάσει της αναλογίας αυτής την οφειλομένη αποζημίωση λόγω οικοδομήσεως επιπλέον τμ , δεν τηρεί όμως το ίδιο σκεπτικό κατά την κατανομή της οφειλομένης αποζημιώσεως λόγω μειώσεως της αντιπαροχής των εναγόντων οικοπεδούχων αλλά καθορίζει ξεχωριστά για έκαστον ενάγοντα τη συμφωνηθείσα αντιπαροχή χωρίς να αιτιολογεί δια τίνα λόγο οι αντίδικοι έλαβον διαφορετική αντιπαροχή ο καθένας".

Με αυτό το περιεχόμενο, οι εν λόγω τρεις αιτιάσεις προβάλλονται αορίστως, αφού δεν διευκρινίζεται στο αναιρετήριο ποιες νομικές πλημμέλειες αποδίδονται συναφώς στην προσβαλλόμενη απόφαση.

Τέλος, οι δύο αναιρετικοί λόγοι του πρόσθετου αναιρετηρίου, με τους οποίους υποστηρίζεται ότι οι δύο πρώτοι των αναιρεσιβλήτων αφενός μεν άσκησαν καταχρηστικώς το ένδικο δικαίωμά τους, αφετέρου δε δεν είχαν έννομο συμφέρον στην άσκηση αυτού, διότι προ της ασκήσεως της αγωγής είχαν μεταβιβάσει σε άλλα πρόσωπα "τις διαιρετές ιδιοκτησίες τους", προβάλλονται απαραδέκτως (άρθρο 562§2 Κ.Πολ.Δ.) αφού - όπως αναφέρεται στο δικόγραφο των προσθέτων λόγων - οι σχετικοί ισχυρισμοί δεν είχαν προταθεί στα ουσιαστικά δικαστήρια.

Κατόπιν τούτων, πρέπει η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως και οι πρόσθετοι αυτής λόγοι να απορριφθούν.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 10-2-2006 αίτηση του ... για αναίρεση της 15/2006 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης και τους από 1-2-2007 προσθέτους λόγους αναιρέσεως.

Επιβάλλει στον αναιρεσείοντα την δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει σε χίλια οχτακόσια (1800) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 12 Μαΐου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 12 Ιουνίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ