1472/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1472 / 2007 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός1472/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (λόγω κωλύματος του Αντιπροέδρου), Χρήστο Αλεξόπουλο, Ειρήνη Αθανασίου, Σπυρίδωνα Ζιάκα και Αλέξανδρο Νικάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 8 Μαϊου 2007, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρείας με την επωνυμία "ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε.", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Σπηλιόπουλο βάσει δηλώσεως του άρθρου 242 § 2 Κ.Πολ.Δ., ο οποίος δεν κατέθεσε προτάσεις. Του αναιρεσιβλήτου: Ψ1 , ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Φιλιππόπουλο βάσει δηλώσεως του άρθρου 242 § 2 Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 26-2-2004 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1848/2004 του ίδιου Δικαστηρίου και 7625/2005 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 13-2-2006 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Εμμανουήλ Καλούδης, διάβασε την από 30-3-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, από τις διατάξεις των άρθρων 3 αριθ. 1, 10 παρ. 1, 6, 9, 13 και 15 της από 11.11.1977 ΣΣΕ "περί οργανισμού προσωπικού Εμπορικής Τραπέζης της Ελλάδος", η οποία εκδόθηκε σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 3239/1955, δημοσιεύθηκε στην Ε.τ.Κ. με την 46806/10314 της 21/26.11.1977 απόφαση του Υπουργού Εργασίας (ΦΕΚ Β' 1255), κηρύχθηκε υποχρεωτική με την 15869/10/27-7-1981 απόφαση του ίδιου Υπουργού (ΦΕΚ Β' 446), και έχει ισχύ νόμου ως περιέχουσα κανονιστικές διατάξεις, προκύπτει ότι οι προαγωγές του προσωπικού από το βαθμό του υποδιευθυντή Β΄ στο βαθμό του υποδιευθυντή Α΄ και από το βαθμό του υποδιευθυντή Α΄ στο βαθμό του διευθυντή γίνονται κατ' εκλογή και εφόσον έχει συμπληρωθεί τριετής ευδόκιμη παραμονή στον προηγούμενο βαθμό, και κατ' εξαίρεση, ανεξάρτητα από το χρόνο παραμονής στο βαθμό, αν ο υπάλληλος διακρίθηκε για εξαιρετική επίδοση, εργατικότητα και απόδοση (παρ. 15).

Οι προαγωγές αυτές γίνονται με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της Τράπεζας, ως αρμόδιου υπηρεσιακού οργάνου αυτής, ύστερα από εισήγηση της Γενικής Διεύθυνσης. Το Διοικητικό Συμβούλιο αποφαίνεται με ελεύθερη κρίση, εκτιμώντας τα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα κάθε υποψήφιου για προαγωγή υπαλλήλου και ειδικότερα τα στοιχεία που υπάρχουν στον ατομικό του φάκελο.

Στα στοιχεία αυτά περιλαμβάνονται η ειδικότητα, οι εκθέσεις ποιότητας, η επιμέλεια, η ικανότητα, η ευσυνειδησία, η επάρκεια στην εκτέλεση της εργασίας, οι τίτλοι σπουδών, το ήθος και η συμπεριφορά έναντι των συναδέλφων του και του κοινού. Η κρίση αυτή του ΔΣ υπόκειται στον έλεγχο των τακτικών πολιτικών δικαστηρίων μόνο για κατάχρηση δικαιώματος (άρθρο 281 ΑΚ), η οποία υπάρχει όταν κατά προφανή υπέρβαση των αρχών της καλής πίστεως παραλείφθηκε η προαγωγή υπαλλήλου ο οποίος υπερέχει καταφανώς ως προς τα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα έναντι των συναδέλφων του που προήχθησαν (Ολ.ΑΠ 22/99, ΑΠ 99/2000).

Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχτηκε τα ακόλουθα: Ο ενάγων και ήδη αναιρεσίβλητος, προσλήφθηκε από την εναγομένη και ήδη αναιρεσείουσα με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας, ως υπάλληλος, στις 14.8.1965, εντάχθηκε στο λογιστικό κλάδο του μόνιμου προσωπικού της με το βαθμό του δόκιμου λογιστή και εξελίχθηκε βαθμολογικά μέχρι το βαθμό του υποδιευθυντή Β΄, τον οποίο κατείχε από την 1.1.1996, ενώ από την 1-1-2001 κατέχει το βαθμό του υποδιευθυντή Α΄.

Εχει απολυτήριο εξαταξίου Γυμνασίου και είναι απόφοιτος του Ινστιτούτου Τραπεζικών Σπουδών (τριετούς φοιτήσεως) της αναιρεσείουσας. Γνωρίζει την αγγλική, χωρίς να κατέχει πτυχίο, με μέσο όρο βαθμολογίας από την αναιρεσείουσα 6. Στο χρονικό διάστημα από 16.11.1984 έως 21.10.2001 παρακολούθησε 17 επιμορφωτικά σεμινάρια για θέματα τραπεζικών εργασιών (μέχρι την 24.9.1997 τα 13 σεμινάρια και από 5.7.1999 τα υπόλοιπα).

Η βαθμολογία του (με άριστα το 10), ήταν 7,6 το έτος 1986, 8,0 το έτος 1987, 8,4 το έτος 1988, 8,0 το έτος 1989, 8,8 το έτος1990, 8,1 το έτος 1991, 8,2 το έτος 1992, 8,4 το έτος 1993, 8,6 το έτος 1994, 8,8 το έτος 1995, και 8,8 το έτος 1996. Υπηρέτησε στα καταστήματα ...... (από 14.8.1965 ως δόκιμος λογιστής), ..... (από 27.1.1969 ως υπάλληλος, με προσωρινό δικαίωμα Β υπογραφής από 15.5.1973), ..... (από 17.9.1973 μέχρι 27.11.1973 ως υπάλληλος με απόσπαση και δικαίωμα Β προσωρινής υπογραφής), .......Αττικής (από 9.7.1974 ως υπάλληλος), .....Αθηνών (από 11.3.1977 ως υπάλληλος), ......

Αττικής (από 18.3.1981 ως υπάλληλος και από 20.6.1985 ως υποδιευθυντής Εργασιών και Διοικητικού, με δικαίωμα Β υπογραφής από 29.6.1982 και Α υπογραφής από 1.1.1987), ...... Αττικής (από 1.4.1987 ως υποδιευθυντής Εργασιών με δικαίωμα Α προσωρινής υπογραφής από 6.4.1987 και δικαίωμα Α υπογραφής από 1.7.1987), και ........Αττικής (από 3.9.1990 ως διευθυντής).

Ακολούθως, από 19.9.1994, υπηρέτησε ως διευθυντής Ιδιωτών Περιφέρειας Αττικής (με δικαίωμα Α υπογραφής) και από 20.9.1996 ως αναπληρωτής γενικού διευθυντή Περιφέρειας Αττικής, από ..... ως γενικός διευθυντής Περιφέρειας Κεντρικής Ελλάδος, και από ..... ως διευθυντής Διευθύνσεως Δημοσίου στη Μονάδα Μεγάλων Επιχειρήσεων και Οργανισμών με παράλληλη αναπλήρωση από .....

μέχρι ....... του διευθυντή της Διευθύνσεως Έργων και Κατασκευαστικών Εταιρειών, από ...... μέχρι ...... του Διευθυντή Διευθύνσεως Ναυτιλίας, και από 28.6.2002 του διευθυντή Διευθύνσεως μεγάλων Επιχειρήσεων. Τέλος, ο αναιρεσίβλητος δεν έχει τιμωρηθεί με πειθαρχική ποινή. Κατά τις προαγωγικές κρίσεις του λογιστικού κλάδου του μόνιμου προσωπικού για την πλήρωση κενών οργανικών θέσεων στο βαθμό του υποδιευθυντή Α΄ από 1.1.1999 και από 1.2.2002 καθώς και από 1.7.2002 στο βαθμό του διευθυντή, ο αναιρεσίβλητος παραλείφθηκε ενώ προήχθησαν, μεταξύ άλλων, και οι ομοιόβαθμοι συνάδελφοι του, τους οποίους ο ίδιος προτείνει προς σύγκριση με την αγωγή, Ζ1 (από .....

στο βαθμό του υποδιευθυντή Α΄ και από ..... στο βαθμό του διευθυντή) και Ζ2 (από ..... στο βαθμό του διευθυντή). Αναφορικά με την προαγωγική κρίση στο βαθμό του υποδιευθυντή Α΄ από 1.1.1999, η Ζ1 έχει γενική υπηρεσιακή αρχαιότητα (ΓΥΑ) από 3.12.1981 και ειδική υπηρεσιακή αρχαιότητα (ΕΥΑ) στο βαθμό του υποδιευθυντή Β από 1.7.1992, απολυτήριο εξαταξίου Γυμνασίου του Αμερικανικού Κολεγίου και δίπλωμα από το SΤ.

GΟDRIC'S SECRETARIAL COLLEGE LONDON-ENGLAND (σχολή Γραμματέων). Γνωρίζει την αγγλική με πτυχίο και μέσο όρο βαθμολογίας από την αναιρεσείουσα 10, και τη γαλλική χωρίς πτυχίο, με μέσο όρο βαθμολογίας από την αναιρεσείουσα 7. Παρακολούθησε δύο επιμορφωτικά σεμινάρια (στο χρονικό διάστημα από 25.5.1987 έως 19.11.1991), για θέματα γραμματείας, βαθμολογήθηκε δε, τα έτη 1986 και 1990, με 9,0 και 9,4, αντίστοιχα.

Άλλη βαθμολογία δεν υπάρχει. Υπηρέτησε στη Γραμματεία της Γενικής Διευθύνσεως ως υπάλληλος από ......,στο Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας (με απόσπαση) ως υπάλληλος από ......, στο Γραφείο του προέδρου της αναιρεσείουσας από ...... και στο πολιτικό γραφείο του Πρωθυπουργού (με απόσπαση) από ...... μέχρι ......., στη Γραμματεία Διοικήσεως της αναιρεσείουσας από .....

ως διευθύντρια του Γραφείου Γραμματειακής Καλύψεως Διοικήσεως στην Υπηρεσία Γραμματείας Διοικήσεως της αναιρεσείουσας από ...... και ως αναπληρώτρια του διευθυντή της υπηρεσίας Γραμματείας Διοικήσεως από ...... μέχρι ........ Είχε δικαίωμα Β υπογραφής το 1988, δικαίωμα Α προσωρινής υπογραφής το 1993 και δικαίωμα Α υπογραφής το 1995, ενώ δεν έχει πειθαρχικές ποινές.

Από τη σύγκριση των υπηρεσιακών προσόντων του αναιρεσίβλητου και της Ζ1 , μέχρι τον κρίσιμο χρόνο (1.1.999), προκύπτει ότι ο αναιρεσίβλητος υπερέχει έναντι αυτής ως προς τη Γ.Υ.Α. (περί τα 16 έτη), τα επιμορφωτικά σεμινάρια (τον αριθμό και το αντικείμενο τους), τους χρόνους για δικαίωμα Β και Α υπογραφής, τους τίτλους σπουδών (ο αναιρεσίβλητος έχει παρακολουθήσει τη σχολή της αναιρεσείουσας για τραπεζικές εργασίες τριετούς φοιτήσεως) και την άσκηση υπεύθυνων καθηκόντων (από το έτος 1985 ο αναιρεσίβλητος, από το έτος 1991 η συγκρινόμενη), ενώ υστερεί ως προς την ΕΥΑ (περί τα 4 έτη), τη βαθμολογία (για τα έτη που η συγκρινόμενη βαθμολογήθηκε) και τις ξένες γλώσσες (τον αριθμό και το βαθμό γνώσεως).

Έτσι, έναντι της συγκρινόμενης Ζ1 υπάρχει καταφανής υπεροχή του αναιρεσίβλητου, και κατά συνέπεια η παράλειψη προαγωγής του στο βαθμό του υποδιευθυντή Α΄ από 1.1.999 είναι καταχρηστική, κατά την έννοια του άρθρου 281 ΑΚ. Σημειώνεται ότι, ακόμη και αν η Ζ1 δεν κατέλαβε με την ως άνω προαγωγή της κενή οργανική θέση, διότι είχε προσληφθεί εκτός οργανικών θέσεων, όπως ισχυρίζεται η αναιρεσείουσα, κατά το άρθρο 2 παρ. 4 του Οργανισμού Προσωπικού της, η κρίσιμη προαγωγή της στο βαθμό του υποδιευθυντή Α΄ ελέγχεται κατά το άρθρο 281 ΑΚ, διότι αντικείμενο της παρούσας δίκης δεν είναι η μετά τη συνδρομή των όρων του άρθρου 281 ΑΚ κάλυψη από τον αναιρεσίβλητο της οργανικής θέσεως που κάλυψε η Ζ1 και η αντίστοιχη έκπτωση της τελευταίας από τη θέση αυτή, αλλά η αποκατάσταση της ζημίας του αναιρεσίβλητου για την ηθική βλάβη, που υπέστη από τη σε βάρος του αδικοπραξία.

Αναφορικά με την προαγωγική κρίση στο βαθμό του διευθυντή από 1.2.2002, το Εφετείο δέχτηκε τα εξής: Ο προαχθείς Ζ2 έχει Γ.Υ.Α από...... και Ε.Υ.Α. (στο βαθμό του υποδιευθυντή Β΄) από .......Έχειαπολυτήριο εξαταξίου Γυμνασίου και γνωρίζει την αγγλική, χωρίς να είναι κάτοχος πτυχίου, με μέσο όρο βαθμολογίας από την αναιρεσίβλητη 5.Παρακολούθησεεννέα επιμορφωτικά σεμινάρια κατά το χρονικό διάστημα, από 8.5.1984 έως 26.7.1999, για θέματα τραπεζικών εργασιών.

Βαθμολογήθηκε (με άριστα το 10) με 8,4 το έτος 1985, 8,2 το έτος 1986, 8,2 το έτος 1988, 8,3 το έτος 1989, 8,5 το έτος 1990, 8,4 το έτος 1991, 8,5 το έτος 1992, 8,9το έτος 1993, και 8,3 το έτος 1994. Υπηρέτησε στα καταστήματα .... Αθηνών (από 11.6.1968 ως δόκιμος λογιστής), .....(από 25.4.1983 ως υπάλληλος με απόσπαση), ..... Αθηνών (από 23.11.1983, ως υπάλληλος), .... (από 16.5.1986 ως διευθυντής), .....

Αθηνών (από 1.9.1993, ως διευθυντής), .....Αθηνών (από 6.7.1995 ως διευθυντής), ......Αθηνών (από 1.12.1995, ως διευθυντής υπηρεσίας δημόσιων σχέσεων). Στη συνέχεια, από 18.10.1996 υπηρέτησε ως γενικός διευθυντής Περιφέρειας Αττικής και από ......, ως διευθυντής Πιστωτικής Πολιτικής στη Διεύθυνση Εμπλοκών, ενώ αποχώρησε από την υπηρεσία οικειοθελώς, ύστερα από τη χορήγηση κινήτρων, στις ........

Είχε δικαίωμα Β προσωρινής υπογραφής από ......., δικαίωμα Β υπογραφής από ....... και Α υπογραφής από ....... Στις ......, τιμωρήθηκε από το διευθυντή του με την ποινή της έγγραφης παρατήρησης για αδικαιολόγητη απουσία του και για μείωση του ενδιαφέροντός του για την υπηρεσία. Επίσης, κατά την υπηρεσία του ως διευθυντής στα καταστήματα .....

και ...... Αθηνών, η ποιότητα των τραπεζικών εργασιών υποβαθμίστηκε σε σχέση με τα προηγούμενα χρονικά διαστήματα και η εξέλιξη των καταθέσεων δεν ήταν η αναμενόμενη. Από τη σύγκριση των υπηρεσιακών προσόντων του αναιρεσίβλητου και του Ζ2 μέχρι τον κρίσιμο χρόνο (1.2.2002), προκύπτει, ότι ο πρώτος υπερέχει έναντι του δευτέρου ως προς την Γ.Υ.Α. (περίτα3 έτη), τον αριθμό των επιμορφωτικών σεμιναρίων, την άσκηση υπεύθυνων καθηκόντων (από το 1985 ο αναιρεσίβλητος, από το 1986 ο συγκρινόμενος), τους τίτλους σπουδών (ο αναιρεσίβλητος έχει παρακολουθήσει τη σχολή της αναιρεσείουσας για τραπεζικές εργασίες), και το βαθμό γνώσεως της ξένης γλώσσας, και επιπλέον, ο αναιρεσίβλητος δεν έχει πειθαρχικές ποινές, ενώ είναι ισοδύναμος ως προς τη βαθμολογία και υστερεί ως προς την Ε.Υ.Α (περί τα δύο έτη).

Με τα δεδομένα αυτά ο αναιρεσίβλητος υπερέχει καταφανώς έναντι του συγκρινόμενου Ζ2 , και κατά συνέπεια η παράλειψη προαγωγής του στο βαθμό του διευθυντή από ....... είναι καταχρηστική, κατά την έννοια του άρθρου 281 ΑΚ. Εξάλλου, υπό τις συνθήκες, υπό τις οποίες έγινε η παράλειψη προαγωγής του αναιρεσίβλητου, παρότι τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της αναιρεσείουσας γνώριζαν, από τη μελέτη των οικείων φακέλων, τα προσόντα των υποψηφίων προς προαγωγή και την καταφανή υπεροχή του έναντι των ανωτέρω προαχθέντων συναδέλφων του, προσβλήθηκε αυτός παρανόμως και υπαιτίως στην προσωπικότητά του (επαγγελματική του δραστηριότητα) και κατά συνέπεια δικαιούται εύλογης χρηματικής ικανοποιήσεως, λόγω της ηθικής βλάβης που υπέστη.

Περαιτέρω, το Εφετείο δέχτηκε ότι είναι αβάσιμη η ένσταση καταχρηστικής ασκήσεως της αγωγής που προέβαλε η αναιρεσίβλητη, επικαλούμενη ότι α) ο αναιρεσίβλητος άσκησε την ένδικη αγωγή μετά παρέλευση πέντε περίπου ετών από τις πρώτες προαγωγικές κρίσεις, χωρίς εντωμεταξύ να έχει προβάλλει οποιαδήποτε διαμαρτυρία, αναγνωρίζοντας εμμέσως πλην σαφώς, ότι πράγματι δεν εδικαιούτο να προαχθεί και δημιουργώντας ευλόγως στην αναιρεσείουσα, με τη συμπεριφορά του αυτή, την πεποίθηση ότι δεν θα ασκήσει τα δικαιώματά του, και β) ότι η αναιρεσείουσα που προήγαγε κατά τις ως άνω κρίσεις άλλους υπαλλήλους, καταβάλλοντας σ' αυτούς τις αποδοχές που αντιστοιχούν στις θέσεις που κατέλαβαν, στην περίπτωση που γίνει δεκτή η αγωγή, θα αναγκαστεί να καταβάλλει τις αποδοχές μιας και της αυτής θέσεως σε δύο υπαλλήλους, για υπηρεσίες ενός, χωρίς μάλιστα ο αναιρεσίβλητος να έχει προσφέρει αντίστοιχες υπηρεσίες.

Ενόψει αυτών το Εφετείο, αφού εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση κατά παραδοχή της εφέσεως του αναιρεσίβλητου, δέχτηκε την αγωγή ως προς τη δεύτερη επικουρική βάση της και αναγνώρισε το δικαίωμα προαγωγής του στο βαθμό του υποδιευθυντή Α΄ από ....... και στο βαθμό του διευθυντή από ......, επιπλέον δε επιδίκασε σ' αυτόν το ποσό των 1000 ευρώ ως εύλογη χρηματική ικανοποίηση, λόγω ηθικής βλάβης.

Με την κρίση του αυτή το Εφετείο δεν παραβίασε τις προαναφερόμενες διατάξεις του Οργανισμού της αναιρεσίβλητης και του άρθρου 281 του ΑΚ, αφού πράγματι, υπό τα προεκτιθέμενα πραγματικά περιστατικά, η υπηρεσιακή υπεροχή του αναιρεσίβλητου έναντι των ανωτέρω συναδέλφων του, όπως αυτή συνάγεται από τη συνολική εκτίμηση των εκατέρωθεν τυπικών και ουσιαστικών προσόντων, είναι κατάδηλη.

Το γεγονός ότι ο προαχθείς Ζ2 άρχισε να ασκεί καθήκοντα Διευθυντή καταστημάτων από το έτος 1986, δηλ. σε χρόνο προγενέστερο από τον αναιρεσίβλητο, ο οποίος άρχισε να ασκεί τέτοια καθήκοντα από το έτος 1990, δεν προσδίδει στον πρώτο υπεροχή έναντι του δευτέρου, ενόψει της παραδοχής του Εφετείου ότι η θητεία του Ζ2 ως διευθυντή των καταστημάτων ......

και ...... (από 16-5-1986 έως 5-71995), δεν ήταν επιτυχής, αφού κατά τη διάρκειά της υποβαθμίστηκε η ποιότητα των τραπεζικών εργασιών. Επομένως, πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι οι περί του αντιθέτου από το άρθρο 559 αριθ. 1 του ΚΠολΔ πρώτος και δεύτερος λόγοι της αναιρέσεως. Επειδή, πράγματα που έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθ. 8 του ΚΠολΔ, είναι οι πραγματικοί ισχυρισμοί, οι οποίοι, παραδεκτώς προτεινόμενοι, στηρίζουν κατά το νόμο αυτοτελή αίτηση ή ανταίτηση των διαδίκων (αγωγή, ένσταση, ανακοπή, ένδικο μέσο), όχι δε και εκείνοι που συνιστούν αιτιολογημένη άρνηση των ισχυρισμών ή αιτήσεων του αντιδίκου ή επιχειρήματα προς υποστήριξη των απόψεων των διαδίκων.

Στην προκείμενη περίπτωση, με τον τρίτο λόγο της αναιρέσεως, που εκτιμάται ότι στηρίζεται στην παραπάνω διάταξη του άρθρου 559 αρ. 8 του ΚΠολΔ, προβάλλεται η αιτίαση, ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τον ισχυρισμό της αναιρεσείουσας ότι η προαγωγή του συγκρινόμενου με τον αναιρεσίβλητο Ζ2 δεν έγινε σύμφωνα με το άρθρο 10 παρ.13 του Οργανισμού Προσωπικού της αναιρεσείουσας αλλά κατ' εφαρμογή συστήματος κινήτρων, προκειμένου αυτός να αποχωρήσει οικειοθελώς.

Ο ανωτέρω, όμως, ισχυρισμός της αναιρεσείουσας αντέκρουε απλώς τον ισχυρισμό του αναιρεσίβλητου, ότι η κατά τις προαγωγικές κρίσεις της ..... προαγωγή του Ζ2 έγινε κατ' εφαρμογή των ανωτέρω διατάξεων και δεν αποτελεί "πράγμα" κατά την ανωτέρω έννοια. Επομένως, o προαναφερόμενος λόγος της αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 13-2-2006 αίτηση για αναίρεση της υπ' αριθ. 7625/2005 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει σε επτακόσια εβδομήντα (770) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 31 Μαΐου 2007.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 19 Ιουνίου 2007.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ