1471/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1471 / 2014 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1471/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Σίδερη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Παναγιώτη Ρουμπή, Ερωτόκριτο Καλούδη, Αργύριο Σταυράκη και Ελένη Διονυσοπούλου, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 19 Μαρτίου 2014, με την παρουσία και της γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Σ. Σ. του Γ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Γιοβάνογλου.

Της αναιρεσίβλητης: Α. συζ. Α. Σ., το γένος Γ. Σ., κατοίκου…, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αναστάσιο - Ευγένιο Χριστοφιλόπουλο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 18/5/2001 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Λασιθίου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 78/2003 μη οριστικής, 57/2008 οριστικής του ίδιου Δικαστηρίου και 247/2011 του Εφετείου Κρήτης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 21/9/2012 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Παναγιώτης Ρουμπής ανέγνωσε την από 13/1/2014 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη στο σύνολό της της ως άνω αίτησης αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη της αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη του.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή τα τοπογραφικά διαγράμματα που συντάσσονται μετά από αίτηση διαδίκου φέρουν το χαρακτήρα γνωμοδοτήσεως του άρθρου 390 ΚΠολΔ, δεν υπόκεινται σε παραμόρφωση με την έννοια του άρθρου 559 αριθμ. 20 του ιδίου κώδικα, όπως τα άλλα αποδεικτικά έγγραφα και επομένως δεν ιδρύεται ο από την τελευταία αυτή διάταξη προβλεπόμενος λόγος αναίρεσης (ΑΠ 406/2006). Κατ' ακολουθίαν ο πρώτος λόγος αναίρεσης με τον οποίο ο αναιρεσείων πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση με την οποία έγινε δεκτή η ένδικη διεκδικητική ακινήτου αγωγή της αναιρεσίβλητης, για πλημμέλεια από το άρθρο 559 αριθμ. 20 ΚΠολΔ, διότι το Εφετείο παραμόρφωσε το περιεχόμενο του από 29-8-1979 τοπογραφικού διαγράμματος του υπομηχανικού Γ. Π. που είναι προσαρτημένο στο υπ' αριθμ. ... δωρητήριο συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Σητείας Ειρήνης Γρηγορίου, το οποίο επικαλέσθηκε και προσκόμισε σ' αυτόν η αντίδικος του, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος.

Επειδή από τα άρθρα 335, 338, 339, 340 και 346 του ΚΠολΔ συνάγεται ότι το δικαστήριο της ουσίας προκειμένου να σχηματίσει την κρίση του για το αποδεικτικό πόρισμα αναφορικά με τους πραγματικούς ισχυρισμούς των διαδίκων που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και έχουν ανάγκη απόδειξης, υποχρεούνται να λάβει υπόψη του όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία επικαλούνται και νόμιμα προσκομίζουν οι διάδικοι, μεταξύ των οποίων τα έγγραφα και τις ένορκες βεβαιώσεις που προσκομίζονται είτε προς άμεση απόδειξη είτε προς συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων.

Δεν είναι πάντως αναγκαία να γίνεται ειδική μνεία και χωριστή αξιολόγηση του καθενός από τα αποδεικτικά μέσα. Η παράβαση της ανωτέρω υποχρέωσης του δικαστηρίου της ουσίας της λήψης υπόψη αποδείξεων που δεν προσκομίστηκαν ή της μη λήψης υπόψη αποδεικτικών μέσων που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν ιδρύει τον προβλεπόμενο από το άρθρο 559 αρ. 11 περ.

β και γ ΚΠολΔ λόγο αναίρεσης. Στην περίπτωση αυτή αρκεί να βεβαιώνεται στην απόφαση ότι λήφθηκαν υπόψη μόνο όλα τα έγγραφα που προσκόμισαν και επικαλέστηκαν οι διάδικοι, ώστε να μη καταλείπεται καμία αμφιβολία ότι το δικαστήριο έλαβε αυτά υπόψη του. Ακόμα, σύμφωνα με την περ. α' του αρ. 11 του ίδιου ως άνω άρθρου του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται και αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που ο νόμος δεν επιτρέπει.

Οι ένορκες βεβαιώσεις που έχουν ληφθεί στα πλαίσια άλλης προηγούμενης δίκης δεν συνιστούν ιδιαίτερο αποδεικτικό μέσο, αλλά απλά έγγραφα που συνεκτιμώνται για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, ακόμη και αν δεν έχουν τηρηθεί οι τασσόμενες γι' αυτές διατυπώσεις. Εξάλλου κατά τη διάταξη του άρθρου 270 παρ. 2 εδ.

γ' του ΚΠολΔ ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον Ειρηνοδίκη ή συμβολαιογράφου ή προξένου λαμβάνονται υπόψη το πολύ τρεις για κάθε πλευρά και μόνον αν έχουν δοθεί ύστερα από κλήτευση του αντιδίκου δύο τουλάχιστον εργάσιμες ημέρες πριν από τη βεβαίωση και αν πρόκειται να δοθούν στην αλλοδαπή, οκτώ τουλάχιστον ημέρες πριν από αυτή.

Από τη διάταξη αυτή προκύπτει, ότι μοναδική προϋπόθεση για τη λήψη υπόψη ενόρκων βεβαιώσεων από το δικαστήριο της ουσίας είναι ότι αυτές έγιναν ύστερα από προηγούμενη κλήτευση του αντιδίκου πριν από δύο τουλάχιστον εργάσιμες ημέρες (ή οκτώ αν δοθούν στην αλλοδαπή). Έτσι, αν τηρηθεί η πιο πάνω προϋπόθεση, είναι έγκυρες οι ένορκες βεβαιώσεις, έστω και αν δεν αναφέρεται ή αναφέρεται εσφαλμένα στην σχετική κλήση, η διαδικασία κατά την οποία αυτές θα χρησιμοποιηθούν (ΑΠ 554/2012).

Με τον δεύτερο λόγο της ένδικης αίτησης αναίρεσης ο αναιρεσείων ισχυρίζεται ότι το Εφετείο υπέπεσε στην από το άρθρο 559 αρ. 11 περ. β ΚΠολΔ πλημμέλεια και ειδικότερα έλαβε υπόψη του για να καταλήξει στο αποδεικτικό πόρισμα ευνοϊκό για την αναιρεσίβλητη, μεταξύ των λοιπών αποδεικτικών μέσων, και τα υπ' αριθμ. ...

και ... συμβόλαια δωρεάς του άλλοτε συμβολαιογράφου Σητείας Ιωάννη Κοτσιφάκη, τα οποία είχε μεν προσκομίσει και επικαλεσθεί στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο, όχι όμως και στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο. Όπως όμως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο έλαβε υπόψη του τα ως άνω συμβολαιογραφικά έγγραφα, δεχθέν ότι αυτά προσκομίστηκαν, παραδεκτώς μετ' επίκληση από τον αναιρεσείοντα, δι' αναφοράς στην όχι μόνο πρωτοδίκως προτάσεως του, αλλά και του Εφετείου δι' ειδικής αναφοράς στο υπ' αριθ. ...

συμβόλαιο του ως άνω συμ/φου Σητείας Ιωάννη Κοτσιφάκη, κατά συνέπεια ο ως άνω λόγος αναιρέσεως είναι απορριπτέος, ως αβάσιμος. Άλλωστε, σε κάθε περίπτωση δεν μπορεί ο αναιρεσείων, που κατά τους ισχυρισμούς του, προσκόμισε μετ' επικλήσεως στο Εφετείο τα ως άνω αποδεικτικό μέσο με γενική αναφορά στις προτάσεις του τις οποίες εκτέθεσε στο Πρωτοδικείο να επικαλεστεί λόγο αναίρεσης από τον αριθμό 11 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, επικαλούμενος το ίδιον αυτού σφάλμα. ( άρθρο 562 παρ. 3 ΚΠολΔ ).

Επομένως ο δεύτερος λόγος της ένδικης άσκησης αναίρεσης είναι απορριπτέος προεχόντως ως απαράδεκτος.

Με τον τέταρτο λόγο της ένδικης αίτησης αναίρεσης ο αναιρεσείων ισχυρίζεται ότι το Εφετείο υπέπεσε στις από το άρθρο 559 αρ. 11 περ. α και αρ. 14 του ΚΠολΔ πλημμέλειες και ειδικότερα ότι παράνομα έλαβε υπόψη του, μεταξύ των αποδεικτικών μέσων, την υπ' αρ. 15302/2003 ένορκη βεβαίωση των μαρτύρων Γ. Π. και Ε. Π., που έδωσαν ενώπιον της συμβολαιογράφου Σητείας Ειρήνης Γρηγορίου, καθόσον δεν αναφέρεται σ' αυτήν αν παρέστησαν κατά τη σύνταξη αυτής κάποιος από τους διαδίκους ή τους πληρεξουσίους τους δικηγόρους. 'Όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση η εν λόγω ένορκη βεβαίωση που συντάχθηκε με αίτηση της αναιρεσίβλητης έγινε μετά νόμιμη κλήτευση του αναιρεσείοντος, μόνη προϋπόθεση για την εγκυρότητα αυτής.

Επομένως όσα ισχυρίζεται ο αναιρεσείων περί άκυρης ένορκης βεβαίωσης και περί υποχρέωσης του δικαστηρίου να κηρύξει το απαράδεκτο λόγω της επικαλουμένης απ' αυτόν ως άνω ακυρότητας είναι απορριπτέα ως μη νόμιμα και συνακόλουθα είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος ο τέταρτος λόγος της ένδικης αίτησης αναίρεσης Με τον τρίτο λόγο της ένδικης αίτησης αναίρεσης ο αναιρεσείων ισχυρίζεται ότι το Εφετείο υπέπεσε στην από το άρθρο 559 αρ. 11 περ.

β' ΚΠολΔ και ειδικότερα έλαβε υπόψη του αποδεικτικό μέσο που δεν επικαλέστηκε και προσκόμισε στο δικαστήριο ούτε αυτός ούτε η αντίδικος του αναιρεσίβλητη. Πλέον συγκεκριμένα ισχυρίζεται ότι ενώ στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο είχε επικαλεστεί και προσκομίσει την υπ' αρ. ... ένορκη βεβαίωση μάρτυρα που συντάχθηκε με επιμέλειά του ενώπιον του συμβολαιογράφου Σητείας Θεοδώρου Βουτυράκη, στο Εφετείο δεν την επικαλέστηκε και δεν την προσκόμισε ούτε ο ίδιος ούτε η αντίδικος του, ήδη αναιρεσίβλητη, παρά ταύτα όμως το δευτεροβάθμιο δικαστήριο την αναφέρει ρητά και ότι τη συνεκτίμησε και συναξιολόγησε με τα λοιπά αποδεικτικά μέσα που επικαλέστηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι.

Ο ανωτέρω λόγος αναίρεσης είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, λόγο της αοριστίας του, καθόσον ο αναιρεσείων δεν αναφέρει στο αναιρετήριο, εκτός των άλλων, τον ισχυρισμό προς απόδειξη του οποίου το δικαστήριο έλαβε υπόψη του το ως άνω αποδεικτικό μέσο και η επίδραση που έχει ο ισχυρισμός αυτός στο διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης (ΑΠ 19/2004), μη αρκούσης της διαλαμβανομένης στο αναιρετήριο γενικής αναφοράς " προς αποδοχή των ισχυρισμών της ενάγουσας και προς απόρριψη των δικών μου ισχυρισμών".

Κατ' ακολουθίαν όλων των ανωτέρω και εφόσον δεν υπάρχει άλλος λόγος αναίρεσης για έρευνα πρέπει να απορριφθεί στο συνολό της η ένδικη άσκηση αναίρεσης, να διαταχθεί η εισαγωγή στο δημόσιο ταμείο του παραβόλου που κατέβαλε ο αναιρεσείων για την άσκηση της (άρθρο 495 παρ. 4 ΚΠολΔ) και να καταδικασθεί αυτός (αναιρεσείων) ως ηττώμενος στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης (άρθρα 176 και 183 ΚΠολΔ), όπως ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 21-9-2012 αίτηση του Σ. Σ. του Γ. για αναίρεση της υπ' αρ. 247/2011 απόφασης του Εφετείου Κρήτης .

Διατάσσει την εισαγωγή του καταβληθέντος του ως άνω αναιρεσείοντα παραβόλου στο δημόσιο ταμείο. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των δυο χιλιάδων επτακοσίων (2700) Ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 18 Ιουνίου 2014.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 26 Ιουνίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ