146/2006 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 146 / 2006 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 146/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Χρήστο Μπαλντά, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Σπυρίδωνα Κολυβά, Γεώργιο Χλαμπουτάκη, Αναστάσιο - Φιλητά Περίδη και Αθανάσιο Θεμέλη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 25 Οκτωβρίου 2005, με την παρουσία και της Γραμματέως Αρτέμιδος Παπαγεωργίου, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΓΕΝΙΚΟ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ - ΛΑΪΚΟ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Καλούδη.

Του αναιρεσίβλητου: Γ. Τ. του Δ., κατοίκου ... .

Στο σημείο αυτό ο πληρεξούσιος δικηγόρος Λεωνίδας Πανούσης δήλωσε ότι ο αναιρεσίβλητος απεβίωσε την 12η Ιουνίου 2005, όπως προκύπτει από την προσκομισθείσα με αριθμ. .../Γ'/2005 ληξιαρχική πράξη θανάτου του Ληξιάρχου του Δήμου Νέας Ζίχνης του Νομού Σερρών, και ότι την βιαία διακοπείσα δίκη την συνεχίζουν επ' ονόματί του οι νόμιμοι κληρονόμοι αυτού 1) Α. χήρα Γ. Τ., 2) Α. Γ. Τ. και 3) Χ. Γ. Τ., όλοι κάτοικοι ..., τους οποίους εκπροσωπεί ο ίδιος δια πληρεξουσίου εγγράφου και ότι ανακαλεί την από 21 Οκτωβρίου 2005 δήλωσή του για παράστασή του κατ' άρθρο 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 17 Ιουνίου 1994 αγωγή του ήδη αποβιώσαντος αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1085/1995 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 4097/1996 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Μετά την άσκηση αναίρεσης κατά της εφετειακής απόφασης εκδόθηκε η 478/2000 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία αναίρεσε εν μέρει την ως άνω απόφαση του Εφετείου Αθηνών και παρέπεμψε την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο. Στην συνέχεια εκδόθηκε η 7178/2001 απόφαση του ίδιου ως άνω Δικαστηρίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 15 Μαΐου 2002 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Αθανάσιος Θεμέλης, ανέγνωσε την από 11 Οκτωβρίου 2005 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος των ήδη αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 118 παρ. 4, 566 παρ. 1, 577 παρ. 3 και 578 ΚΠολΔ συνάγεται ότι όταν η αγωγή κρίθηκε κατ' ουσίαν βάσιμη ή αβάσιμη, για να είναι ορισμένος και άρα παραδεκτός ο λόγος αναιρέσεως με τον οποίο προσάπτεται στο δικαστήριο της ουσίας ευθεία παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου (άρθρο 559 αρ. 1 ΚΠολΔ), δεν αρκεί να εκτίθενται στο αναιρετήριο το κατά την εκδοχή του αναιρεσείοντος πραγματικό μέρος της υποθέσεως, οι διατάξεις που φέρονται ότι παραβιάστηκαν, η έννοια που αποδίδει σ'αυτές ο αναιρεσείων και το συμπέρασμα του δικαστηρίου που φέρεται ως προϊόν ερμηνευτικού ή υπαγωγικού σφάλματος, αλλά πρέπει επιπλέον να αναφέρονται με πληρότητα και σαφήνεια οι ουσιαστικές παραδοχές της προσβαλλομένης απόφασης, δηλαδή τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε το δικαστήριο ως θεμελιωτικά της κρίσεώς τους για το βάσιμο ή αβάσιμο της αγωγής (ή άλλης αυτοτελούς αιτήσεως ή ανταιτήσεως), αφού διαφορετικά δεν είναι δυνατή, με βάση το περιεχόμενο του αναιρετηρίου, η στοιχειοθέτηση των σχετικών λόγων αναιρέσεως.

Διότι η ευδοκίμηση της αναιρέσεως εξαρτάται, σύμφωνα με το άρθρο 578 ΚΠολΔ, από την ορθότητα όχι των νομικών αιτιολογιών, αλλά του διατακτικού της προσβαλλομένης αποφάσεως, το οποίο συνάπτεται αιτιωδώς με τις ουσιαστικές παραδοχές του δικαστηρίου. Επομένως η έκθεση των παραδοχών αυτών στο αναιρετήριο είναι αναγκαία για να μπορεί να ελεγχθεί από το περιεχόμενό του αν η αποδιδόμενη στην απόφαση παραβίαση κανόνα του ουσιαστικού δικαίου οδήγησε σε εσφαλμένο διατακτικό ή αν τα δεκτά γενόμενα πραγματικά γεγονότα, που συγκροτούν την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, εκτίθενται επαρκώς στην απόφαση, ώστε να αποβαίνει εφικτός ο έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου και συνακόλουθα της ορθότητας του διατακτικού.

Εξάλλου δεν επιτρέπεται συμπλήρωση του αναιρετηρίου με παραπομπή στην προσβαλλόμενη απόφαση ή άλλα διαδικαστικά έγγραφα (Ολ.Α.Π. 27/1998, 32/1996, Α.Π. 1453/2002).

Στην προκειμένη περίπτωση, με τον μοναδικό από το άρθρο 559 αρ. 1 ΚΠολΔ λόγο αναίρεσης αποδίδεται στην προσβαλλομένη απόφαση παραβίαση των ουσιαστικού δικαίου διατάξεων της παραγράφου 28 της 42/1981 απόφασης του Δ.Δ.Δ.Δ. Πειραιώς (Α.Υ. Εργ. 18449/1981, ΦΕΚ Β' 731) των άρθρων 1 και 3 των από 14.2.1984 και 19.1.1985 ΕΓΣΣΕ (Α.Υ. Ερ. 11970/1984, 11117/1985, αντίστοιχα, ΦΕΚ Β' 80 της 20.2.1984 και 50 της 31.1.1985, αντίστοιχα), 1/1982 απόφασης του Δ.Δ.Δ.Δ. Αθηνών, 21 Ν.3239/1995. Ο λόγος αυτός είναι αόριστος διότι στο αναιρετήριο εκτίθενται μόνο το σύντομο ιστορικό της υπόθεσης, η νομική άποψη του αναιρεσείοντος περί της εννοίας των διατάξεων που φέρονται ότι παραβιάστηκαν και η καταληκτική κρίση του Εφετείου στα ζητήματα των αποδοχών του αναιρεσιβλήτου που υπολογίζονται με βάση το κατώτατο όριο ημερομισθίου εργατοτεχνίτη, ενώ δεν παρατίθενται οι ουσιαστικές παραδοχές του Δικαστηρίου, δηλαδή τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε αυτό για να στηρίξει τη φερόμενη ως λανθασμένη κρίση του. Επομένως, ο ανωτέρω αναιρετικός λόγος πρέπει γι' αυτό να απορριφθεί ως αόριστος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 15 Μαΐου 2002 αίτηση του ν.π.δ.δ. "ΓΕΝΙΚΟ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ - ΛΑΪΚΟ" για αναίρεση της 7.178/2001 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει το αναιρεσείον στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, που ορίζει σε επτακόσια είκοσι (720,00) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 6 Δεκεμβρίου 2005.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 24 Ιανουαρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ