Legislator Case Law & Legislation
1467/2007 AI generated

1467/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Case Number 1467/2007
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date

Legislator summary

AI generated

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Στέφανο Γαβρά, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καράμπελα, Εμμανουήλ Καλούδη, Χρήστο Αλεξόπουλο και Ειρήνη Αθανασίου, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 5 Δεκεμβρίου 2006, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Legislator headnote

AI generated

1467/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Η τελευταία αυτή, όπως προκύπτει από τα πρακτικά, δεν παραστάθηκε κατά την εκφώνηση της υποθέσεως, αλλά εκπροσωπήθηκε δια δηλώσεως, κατά το άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ., από τον ως πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Νικολάου, στον οποίο όμως δεν γίνεται επίκληση, ούτε αποδεικνύεται, ότι είχε δοθεί από την αναιρεσίβλητη με συμβολαιογραφική πράξη πληρεξουσιότητα για να παρασταθεί κατά τη συζήτηση.

Keywords

AI generated
lack of signature insufficiently substantiated submissions compliance with formal requirements filing of a claim statement of claim formal procedural defect
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 1467 / 2007 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1467/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Στέφανο Γαβρά, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καράμπελα, Εμμανουήλ Καλούδη, Χρήστο Αλεξόπουλο και Ειρήνη Αθανασίου, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 5 Δεκεμβρίου 2006, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Χ1 , Δικηγόρου, που παραστάθηκε αυτοπροσώπως ως εκ της ιδιότητός της και διόρισε στο ακροατήριο ως πληρεξούσιο δικηγόρο της και τον Κωνσταντίνο Μικρό.

Της αναιρεσίβλητης: Ανωνύμου Εταιρείας με την επωνυμία "ΚΛΙΜΑΤΑΙΡ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΚΛΙΜΑΤΙΣΜΟΥ - ΘΕΡΜΑΝΣΗΣ - ΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ - ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΚΑΙ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ", που εδρεύει στο Ελληνικό Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Νικολάου βάσει δηλώσεως του άρθρου 242 § 2 Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20-3-2003 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 327/2003 του ίδιου Δικαστηρίου και 8384/2004 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 20-3-2005 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Χρήστος Αλεξόπουλος, διάβασε την από 21-11-2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Η αναιρεσείουσα και ο πληρεξούσιος δικηγόρος της ζήτησαν την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ο Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας ορίζει: α) στο άρθρο 94 παρ.1, στα πολιτικά δικαστήρια οι διάδικοι έχουν υποχρέωση να παρίστανται με πληρεξούσιο δικηγόρο, β) στο άρθρο 96 παρ.1, η πληρεξουσιότητα δίνεται είτε με συμβολαιογραφική πράξη είτε με προφορική δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά, γ) στο άρθρο 104, για τη συζήτηση στο ακροατήριο απαιτείται ρητή πληρεξουσιότητα και αν αυτή δεν υπάρχει κηρύσσονται άκυρες όλες οι πράξεις, ακόμη και εκείνες που είχαν γίνει προηγουμένως, το δε δικαστήριο εξετάζει αυτεπαγγέλτως σε κάθε στάση της δίκης την έλλειψη πληρεξουσιότητας και δ) στο άρθρο 576 παρ.2, αν ο αντίδικος εκείνου που επέσπευσε τη συζήτηση δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί αλλά δεν λάβει μέρος σ' αυτήν με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα και σε καταφατική περίπτωση προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί.

Στην προκείμενη περίπτωση, από την επικαλούμενη και προσκομιζόμενη από την επισπεύδουσα τη συζήτηση αναιρεσείουσα ...... έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών ..... προκύπτει, ότι ακριβές αντίγραφο της ένδικης αιτήσεως αναιρέσεως, με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς εμφάνιση κατά τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας, επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στην αναιρεσίβλητη.

Η τελευταία αυτή, όπως προκύπτει από τα πρακτικά, δεν παραστάθηκε κατά την εκφώνηση της υποθέσεως, αλλά εκπροσωπήθηκε δια δηλώσεως, κατά το άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ., από τον ως πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Νικολάου, στον οποίο όμως δεν γίνεται επίκληση, ούτε αποδεικνύεται, ότι είχε δοθεί από την αναιρεσίβλητη με συμβολαιογραφική πράξη πληρεξουσιότητα για να παρασταθεί κατά τη συζήτηση.

Επομένως, εφόσον η αναιρεσίβλητη, που δεν παρίσταται με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, κλήθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως παρά την απουσία της. Οι αναιρετικοί λόγοι των αριθμών 1 εδαφ. α΄ και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ ιδρύονται, ο μεν πρώτος, αν το δικαστήριο της ουσίας προέβη σε εσφαλμένη ή μη υπαγωγή των πραγματικών διαπιστώσεών του στο εννοιολογικό περιεχόμενο του εν λόγω κανόνα, ο δε δεύτερος, όταν στο αιτιολογικό της αποφάσεως του δικαστηρίου της ουσίας δεν περιέχονται καθόλου ή δεν περιγράφονται με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά εκείνα γεγονότα που είναι αναγκαία για να κριθεί αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συντρέχουν ή όχι προϋποθέσεις εφαρμογής του εφαρμοσθέντος κανόνα ουσιαστικού δικαίου ή αν έγινε ή όχι ορθός νομικός χαρακτηρισμός των κρίσιμων πραγματικών γεγονότων, όχι όμως όταν πρόκειται για ελλείψεις αναγόμενες στην εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα στην ανάλυση, στάθμιση και αιτιολόγηση του συναχθέντος από αυτές και με σαφήνεια διατυπουμένου αποδεικτικού πορίσματος.

Η θεμελίωση του τελευταίου λόγου προϋποθέτει ελλείψεις σε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, όπως είναι οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί που συνθέτουν την ιστορική βάση και άρα στηρίζουν το αίτημα αγωγής, ανταγωγής, ενστάσεως ή αντενστάσεως. Δεν υπάρχει δε έλλειψη αιτιολογίας όταν η απόφαση περιέχει συνοπτικές μεν, αλλά πλήρεις αιτιολογίες.

Εξάλλου, από τη διάταξη του άρθρου 173 του Κώδικα Δικηγόρων (ν.δ. 3026/1954), η οποία ορίζει ότι "η υπογραφή εγγράφου παρά δικηγόρου χορηγεί σ' αυτόν το δικαίωμα της κατά τον παρόντα νόμο πλήρους για τη σύνταξη εγγράφου αμοιβής" και έχει, κατ' άρθρα 100 και 123 του ίδιου Κώδικα, εφαρμογή και επί αιτήσεως περί διαιτησίας, προκύπτει πως το δικαίωμα του δικηγόρου να απαιτήσει αμοιβές κατά τους ορισμούς του εν λόγω Κώδικα Δικηγόρων προϋποθέτει, κατά μία άποψη την οποία δέχεται και το Δικαστήριο τούτο κατά πλειοψηφία, κατά τα κατωτέρω, ολοκληρωμένη την ενέργεια σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση για την οποία προβλέπεται αμοιβή, δηλαδή διατύπωση από το δικηγόρο του οικείου διαδικαστικού εγγράφου και υπογραφή του από τον ίδιο (ΑΠ 1162/2001, 1166/2001, ΑΠ 1936/1990, 1255/1987).

Στην προκείμενη περίπτωση, το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχθηκε τα ακόλουθα: Αρχές Ιουνίου 2002 καταρτίσθηκε μεταξύ των διαδίκων σύμβαση, με την οποία η αναιρεσείουσα, δικηγόρος Αθηνών, ανέλαβε την υποχρέωση να παρέχει στην αναιρεσίβλητη ανώνυμη εταιρία τις νομικές της υπηρεσίες με μηνιαία πάγια αντιμισθία, που καθορίσθηκε, σύμφωνα με την από ......

επιστολή της αναιρεσίβλητης προς αυτήν, σε 1750 ευρώ για τη διεκπεραίωση των τρεχουσών νομικών της υποθέσεων για την άσκηση των οποίων θα απασχολείται τριάντα ώρες μηνιαίως, για δε την περίπτωση αναθέσεως διεκπεραιώσεως ειδικών νομικών υποθέσεων πέραν του ανωτέρω χρόνου συμφωνήθηκε, πέραν της αντιμισθίας, αμοιβή ίση με τις επιπλέον ώρες απασχόλησης της αναιρεσείουσας πολλαπλασιαζόμενες με το ποσό των 60 ευρώ ανά ώρα.

Στα πλαίσια της συμφωνίας αυτής η αναιρεσείουσα προσέφερε από 1-6-2002 και εξής τις δικηγορικές της υπηρεσίες στην αναιρεσίβλητη αμειβόμενη κατά τα προεκτεθέντα. Στη σύμβαση αυτή συμβλήθηκε η αναιρεσίβλητη εταιρία δια του νομίμου εκπροσώπου της ........ Το Σεπτέμβριο του 2004 η αναιρεσίβλητη εταιρία, δια του ιδίου νομίμου εκπροσώπου της, έδωσε εντολή στην αναιρεσείουσα να ασκήσει αγωγή διεκδικήσεως αποζημίωσής της κατά των κατωτέρω συνεργατών της, που δραστηριοποιούνταν στη Θεσσαλονίκη, Κρήτη και Αθήνα, και φέρονταν να διαπράττουν σε βάρος της πράξεις αθεμίτου ανταγωνισμού, προξενώντας της έτσι θετική και αποθετική ζημιά.

Πιο συγκεκριμένα, η αναιρεσίβλητη ετύγχανε αποκλειστική εισαγωγέας και διανομέας στην Ελλάδα όλων των προϊόντων κλιματισμού και θέρμανσης της αλλοδαπής εταιρίας "DAIKIN EUROPE N.V", που εδρεύει στην Οστάνδη του Βελγίου, με δικαίωμα να χρησιμοποιεί τα σήματά της, να διαφημίζει τα προϊόντα της, να τα υποστηρίζει τεχνικά και να εγγυάται την καλή λειτουργία αυτών.

Στο πλαίσιο αυτό των αποκλειστικών δικαιωμάτων η αναιρεσίβλητη εταιρία δημιούργησε στην Ελλάδα ένα δίκτυο εξουσιοδοτημένων συνεργατών της, οι οποίοι διέθεταν στον τόπο της εμπορικής τους δραστηριοποίησης τα προϊόντα της αλλοδαπής εταιρίας που προμηθεύονταν από την αναιρεσίβλητη. Η τελευταία, λοιπόν, διαπίστωσε πως οι συνεργάτες της, ήτοι οι εταιρίες "ΙΩΑΝΝΗΣ ΞΕΝΙΚΑΚΗΣ ΑΕ", που εδρεύει στο Ηράκλειο Κρήτης, "ΚΛΙΜΑΜΗΧΑΝΙΚΗ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ ΕΠΕ", που εδρεύει στη Θεσσαλονίκη, και "ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΨΑΡΡΑΣ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΚΙΝΗΤΗΣ ΤΗΛΕΦΩΝΙΑΣ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ", που εδρεύει στο Μαρούσι Αττικής, κατά παράβαση των μεταξύ τους συμφωνηθέντων και με σκοπό τον αθέμιτο ανταγωνισμό, προμηθεύονταν τα προϊόντα αυτά απευθείας από την αλλοδαπή εταιρία.

Σε εκτέλεση της πιο πάνω εντολής της αναιρεσίβλητης, η αναιρεσείουσα συνέταξε και κατέθεσε την 1-11-2002 στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών την από 30-10-2002 αγωγή της αναιρεσίβλητης εταιρίας κατά των πιο πάνω εταιριών και των α) ....., ατομικά και ως νομίμου εκπροσώπου της πρώτης ανώνυμης εταιρίας, β) ....., ατομικά και ως νομίμου εκπροσώπου της δεύτερης εταιρίας περιορισμένης ευθύνης και γ) ....., ατομικά και ως νομίμου εκπροσώπου της τρίτης ανώνυμης εταιρίας, με αίτημα να παύσουν τις αναγραφόμενες πράξεις αθεμίτου ανταγωνισμού και να υποχρεωθούν να καταβάλουν στην αναιρεσίβλητη, αλληλεγγύως και εις ολόκληρο έκαστος, το συνολικό ποσό των 7.588.208,04 ευρώ, εντόκως, σε αποκατάσταση της ζημίας που της προξένησαν με την περιγραφόμενη παράνομη συμπεριφορά τους.

Για τη δικαστική αυτή εργασία (σύνταξη της προαναφερόμενης αγωγής), όπως και για εκείνη της πιο κάτω υπόθεσης διαιτησίας, οι διάδικοι αποδέσμευσαν τον καθορισμό της αμοιβής της αναιρεσείουσας από την αρχική συμφωνία τους για πάγια αντιμισθία και χρονοχρέωση, χωρίς όμως και να καθορίσουν το ύψος αυτής.

Προς τούτο συντάχθηκε από την αναιρεσίβλητη η από 14-11-2002 επιστολή της προς την αναιρεσείουσα, υπογεγραμμένη από τον ανωτέρω νόμιμο εκπρόσωπό της ...., κάτω από την εταιρική της επωνυμία, καθώς και από το Γενικό Διευθυντή της ....., που έχει ως περιεχόμενο τα εξής: "......ΘΕΜΑ: ΕΙΔΙΚΕΣ ΝΟΜΙΚΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ.

Χ1, σε συνέχεια της μέχρι σήμερα συνεργασίας μας, σας γνωρίζουμε ότι για την εκ μέρους σας διεκπεραίωση της υπόθεσης της τακτικής αγωγής της εταιρίας μας ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και τα αντίστοιχα ασφαλιστικά μέτρα ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και των: α) ΥΔΡΟΘΕΡΜ ΑΕ, β) ...... , γ) ΚΛΙΜΑΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΠΕ, δ) ......, ε) ΚΛΙΜΑΡΤ ΑΕ και στ) ......, τα δικόγραφα των οποίων ήδη κατ' εντολή μας συντάξατε και καταθέσατε αρμοδίως, καθώς και της υπόθεσης της διαιτησίας μεταξύ της εταιρίας μας και της DAIKIN EUROPE NV, η αμοιβή σας δεν θα υπολογιστεί με βάση την ανά ώρα απασχόλησή σας, αλλά με νεώτερη μεταξύ μας συμφωνία, η οποία θα καθοριστεί εντός των προσεχών ημερών, παρακαλούμεν, όπως συνεχίσετε μέχρι τότε την υπεράσπιση των παραπάνω δικογράφων".

Τέτοια ειδική συμφωνία για το ύψος της αμοιβής δεν επακολούθησε, και συνεπώς η αμοιβή της αναιρεσείουσας, που οφείλει να της καταβάλει η αναιρεσίβλητη για τη σύνταξη της πιο πάνω αγωγής, πρέπει να οριστεί, σύμφωνα με το άρθρο 100 παρ. 1 σε συνδυασμό με το άρθρο 98 παρ. 1 του "κώδικα περί δικηγόρων", σε ποσοστό 2% επί της αξίας του απαιτουμένου με την άνω αγωγή χρηματικού ποσού των 7.558.208,04 ευρώ, που ανέρχεται σε 151.164.16 ευρώ.

Στη συνέχεια αποδείχθηκε ότι η αναιρεσείουσα δεν εκτέλεσε τελικά την προαναφερόμενη εντολή της αναιρεσίβλητης να συντάξει την από 17-12-2002 αίτησή της περί διαιτητικής επίλυσης διαφοράς, που είχε προκύψει μεταξύ αυτής και της εταιρίας "DAIKIN EUROPE NV", ενώπιον του Διεθνούς Εμπορικού Επιμελητηρίου, και με την οποία η αναιρεσίβλητη ζητούσε από την αλλοδαπή εταιρία να της καταβάλει το ποσό των 80.222.899 ευρώ.

Ως εκ τούτου η αναιρεσείουσα δεν δικαιούται εν προκειμένω την αιτουμένη με την κρινομένη αγωγή ελάχιστη αμοιβή του 2% επί της αντικειμένου της αίτησης αυτής για διαιτησία. Συγκεκριμένα, το περιεχόμενο της αίτησης αυτής, λόγω του αντικειμένου της, που απαιτούσε εξειδικευμένες γνώσεις επί εμπορικών θεμάτων, κατόπιν εντολής της αναιρεσίβλητης, διατυπώθηκε και υπογράφηκε από τους δικηγόρους......., επίκουρο καθηγητή του Εμπορικού Δικαίου στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο της Θράκης, και ........, με μεταπτυχιακές σπουδές στο οικονομικό δίκαιο, ο οποίος και ορίστηκε με την αίτηση πληρεξούσιος δικηγόρος και αντίκλητος της αναιρεσίβλητης.

Η αίτηση κατατέθηκε στην αγγλική γλώσσα στην έδρα του Επιμελητηρίου στο Παρίση την 18-12-2002 και στις 14-9-2003 κατατέθηκαν σχετικές προτάσεις στην αγγλική, που συντάχθηκαν και υπογράφηκαν από τους ανωτέρω δύο δικηγόρους, που έχουν κοινό γραφείο στην Αθήνα. Η μόνη συμμετοχή της αναιρεσείουσας στην ενέργεια αυτή ήταν η εκ μέρους της παροχή στους άνω δικηγόρους πληροφοριών σχετικών με την υπόθεση διαιτησίας, που κατείχε ως δικηγόρος της αναιρεσίβλητης.

Η κρίση αυτή του Δικαστηρίου ενισχύεται και από το γεγονός του διαφορετικού περιεχομένου της αίτησης διαιτησίας και της πιο πάνω συνταχθείσας από την αναιρεσείουσα αγωγής σε σχέση με το κρίσιμο θέμα της αντισυμβατικής συμπεριφοράς της αλλοδαπής εταιρίας και των συνεργατών της αναιρεσίβλητης απέναντι της τελευταίας, αφού στην μεν αγωγή αναγράφεται ότι οι τότε εναγόμενοι προσέγγισαν την αλλοδαπή εταιρία και άρχισαν να προμηθεύονται απ' αυτήν τα προϊόντα της, στη δε αίτηση διαιτησίας, αντίθετα, ότι η αλλοδαπή εταιρία προσεταιρίστηκε το δίκτυο της αναιρεσίβλητης για να συνεργαστεί απευθείας με τα μέλη του.

Εξάλλου, η αναιρεσείουσα για την πιο πάνω συνδρομή της στην αίτηση διαιτησίας εισέπραξε την ημέρα της σύνταξής της ως αμοιβή το ποσό των 5.000 ευρώ (βλ. το υπ' αριθμό ......ένταλμα πληρωμής με αναγραφομένη αιτία καταβολής του ποσού αυτού την "ΔΙΑΙΤΗΣΙΑ"). Για την καταβολή αυτή, που η αναιρεσίβλητη επικαλέσθηκε σε απόσβεση της απαίτησης της αναιρεσείουσας, η τελευταία δεν δίνει κάποια εξήγηση, ο δε πρώτος μάρτυρας (πατέρας της) καταθέτει πως το ποσό των 5.000 ευρώ καταβλήθηκε στο γραφείο του ......., κάτι που διαψεύδεται από το ένταλμα πληρωμής σε συνδυασμό με το συνοδεύον αυτό αποδεικτικό κατάθεσης του ποσού στο λογαριασμό της αναιρεσείουσας.

Αλλά και η υπογραφή της αναιρεσείουσας στην αίτηση διαιτησίας, ανάμεσα στις υπογραφές των δύο προαναφερόμενων δικηγόρων, δεν αναιρεί τα πιο πάνω, αφού, για να δικαιούται η ενάγουσα την προβλεπόμενη από τον Κώδικα Δικηγόρων αμοιβή του άρθρου 100 στην αίτηση διαιτησίας, θα έπρεπε να είχε διατυπώσει το περιεχόμενο του διαδικαστικού αυτού εγγράφου, γεγονός που εν προκειμένω δεν συνέβη.

Ακολούθως, το Εφετείο έκρινε, ότι το σχετικό για τη σύνταξη της ανωτέρω αιτήσεως περί διαιτησίας από 1.600.000 ευρώ αγωγικό κονδύλιο της αναιρεσείουσας είναι κατ' ουσίαν αβάσιμο και απορρίπτοντας τον περί του αντιθέτου λόγο εφέσεως αυτής επικύρωσε, κατά τούτο, την απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, που είχε επίσης απορρίψει κατ' ουσίαν το εν λόγω κονδύλιο.

Έτσι κρίνοντας το Εφετείο, κατά τη γνώμη που επικράτησε στο Δικαστήριο, δεν παρεβίασε, με εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή, ούτε ευθέως ούτε εκ πλαγίου (με ανεπαρκείς και αντιφατικές αιτιολογίες) την ουσιαστική διάταξη του άρθρου 173 του Κώδικα Δικηγόρων και κατά συνέπεια οι, από τους αριθμούς 1 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, αντίθετοι πρώτος και δεύτερος λόγοι της αιτήσεως αναιρέσεως είναι αβάσιμοι.

Κατά τη γνώμη όμως δύο μελών του Δικαστηρίου, των Στεφάνου Γαβρά, Αντιπροέδρου και Αλεξάνδρου Νικάκη, Αρεοπαγίτη, από την ανωτέρω διάταξη του άρθρου 173 του Κώδικα Δικηγόρων (ν.δ. 3026/1994) προκύπτει, ότι η μη κατάρτιση (σύνταξη) από το δικηγόρο που υπογράψει κάποιο δικόγραφο, στην έννοια του οποίου υπάγεται και η αίτηση περί υποβολής διαφοράς σε διαιτησία, δεν επιδρά επί της αξιώσεώς του προς απόληψη της από τα άρθρα 100 επ.

του Κώδικα περί Δικηγόρων προβλεπόμενης ελάχιστης δικηγορικής αμοιβής, την οποία αυτός, δια μόνης της υπογραφής της αιτήσεως διαιτησίας, ως διαδικαστικού εγγράφου, δικαιούται, έστω και αν το περιεχόμενό της συντάχθηκε (διατυπώθηκε) από άλλον δικηγόρο (ΑΠ 595/2002, 1416/1997), ΑΠ 1479/1984). Κατά την άποψη αυτή συνεπώς, ο εκ του αριθμού 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πρώτος λόγος αναιρέσεως είναι βάσιμος, ενώ, αντίθετα, ο εκ του αριθμού 19 του ίδιου άρθρου δεύτερος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως είναι αβάσιμος, διότι, υπό τις προεκτεθείσες παραδοχές του Εφετείου, υπάρχει ευθεία και όχι εκ πλαγίου παραβίαση της ανωτέρω διατάξεως.

Εφόσον όμως η παρούσα απόφαση λαμβάνεται με πλειοψηφία μιάς ψήφου, το Δικαστήριο τούτο είναι υποχρεωμένο να παραπέμπει τους παραπάνω λόγους αναιρέσεως στην Τακτική Ολομέλεια του Αρείου Πάγου (άρθρο 563 παρ.2 εδαφ. β΄ ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Παραπέμπει στην Τακτική Ολομέλεια του Αρείου Πάγου τους αναφερόμενους στο σκεπτικό λόγους της από 20-3-2005 αιτήσεως της Χ1 για αναίρεση της 8384/2004 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 28 Δεκεμβρίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στην Αθήνα, στις 19 Ιουνίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ