Supreme Court dismisses appeal on tort claims where tenants failed to demand landlord remove violation of building regulations.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appeal filed by tenants against the Athens Court of Appeal's judgment. The tenants argued they suffered moral damages due to the landlord's violation of the building's regulations, but the court found no evidence that the tenants acted unlawfully or culpably by failing to demand the violation be removed. Consequently, the court held that the tenants' claims for damages were substantively unfounded and rejected the appeal.
Legislator headnote
AI generatedArticles 94(1), 96(1), 104, 568(4), 576(1)-(3) of the Code of Civil Procedure; An appeal is inadmissible when the appellate court's finding that the appellant's conduct was not unlawful and not culpable renders the claim for damages substantively unfounded.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 1466 / 2013 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1466 /2013
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Δ' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Γιαννούλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γρηγόριο Κουτσόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή, Δημητρούλα Υφαντή και Ιωάννα Πετροπούλου, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 17 Μαΐου 2013, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:
Των αναιρεσειόντων: 1.Π. Β. του Κ., κατοίκου ... ο οποίος δεν παραστάθηκε και δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, 2. Φ. Μ. του Λ., 3Ν. Μ. του Ε., 4 Α. συζ. Ν. Μ. κατοίκων ... 5. Ε. Μ. του Ν., κατοίκου ... 6. Σ. χήρας Ν. Κ. 7 Β. συζ. Σ. Κ., το γένος Α. και Ε. Β. 8 Σ. Κ. του Δ., κατοίκων ... 9. Δ. Κ. του Σ., κατοίκου ... 10.Α. Κ. του Σ., κατοίκου ... 11. Ε. συζ. Κ. Κ. το γένος Κ. Μ., κατοίκου ... 12.Β. Κ. του Κ., κατοίκου ... 13.Π. Κ. του Κ., κατοίκου ... 14. Σ. Λ. του Π., 15 Α. συζ. Σ. Λ., κατοίκων ... 16.Δ. Λ. του Σ., κατοίκου ... 17.Ν. Α. του Γ. 18Μ. Κ. συζ. Ν. Α., κατοίκων ... όλοι οι ανωτέρω εκπροσωπήθηκαν δια του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Νικόλαο Αγγελάκο, ο οποίος παραστάθηκε, αφού ανακάλεσε την από 15-5-2013 δήλωσή του για παράσταση κατ' άρθρο 242παρ2 ΚΠολΔ, αυτοπροσώπως για όλους και ατομικά λόγω της ιδιότητός του ως δικηγόρος και κατέθεσε προτάσεις.
Των αναιρεσιβλήτων:1. Ν. Α. του Κ., 2Ι. Α. του Ν., 3 Κ. Α. του Ν., 4Θ. συζ. Ν. Α., όλων κατοίκων ... οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν δια της πληρεξουσίας δικηγόρου τους Μαρίας Ντούμα, και κατέθεσαν προτάσεις.5Θ. Μ. του Π., κατοίκου ... 6.Της εταιρείας με την επωνυμία "ΤΕΑSΕ PLUS ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΑ - ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙΑ - ΚΑΦΕΤΕΡΙΕΣ", που εδρεύει στο …όπως νόμιμα εκπροσωπείται, αμφότεροι ανωτέρω δεν παραστάθηκαν και δεν εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 31-10-2006 και 27-3-2007 αγωγές των ήδη αναιρεσειόντων, την από 9-2-2007 ανακοίνωση δίκης-προσεπίκληση και την από 24-1-2007 πρόσθετη παρέμβαση των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 418/2008 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 6102/2009 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 10-5-2011 αίτησή τους.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ιωάννα Πετροπούλου, ανέγνωσε την από 15-2-2012 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του δεύτερου λόγου κατά το β' σκέλος αυτού και του τρίτου λόγου αυτής και την απόρριψη των λοιπών λόγων της αιτήσεως αναιρέσεως.
Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων, εκτός του 1ου , ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, η πληρεξούσια των 1ου,2ου,3ου,4ου των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Με τις διατάξεις των άρθρων 94 παρ. 1, 96 παρ. 1. 104, 568 παρ. 4 και 576 παρ. 1-3 του ΚΠολΔ ορίζονται, αντίστοιχα, τα εξής : α) Στα πολιτικά δικαστήρια οι διάδικοι έχουν υποχρέωση να παρίστανται με πληρεξούσιο δικηγόρο, β) Η πληρεξουσιότητα δίνεται είτε με συμβολαιογραφική πράξη είτε με προφορική δήλωση, που καταχωρίζεται στα πρακτικά ή στην έκθεση, μπορεί να αφορά ορισμένες ή όλες τις δίκες εκείνου, που την παρέχει και πρέπει να αναγράφει και τα ονόματα των πληρεξουσίων.
γ) Για τις προπαρασκευαστικές πράξεις και τις κλήσεις έως τη συζήτηση στο ακροατήριο θεωρείται ότι υπάρχει πληρεξουσιότητα, ενώ για τη συζήτηση στο ακροατήριο απαιτείται ρητή πληρεξουσιότητα και αν δεν υπάρχει κηρύσσονται άκυρες όλες οι πράξεις, ακόμη και εκείνες που είχαν γίνει προηγουμένως. Το δικαστήριο εξετάζει αυτεπαγγέλτως σε κάθε στάση της δίκης την έλλειψη πληρεξουσιότητας, καθώς και την υπέρβαση της.
δ)Αν ο αναιρεσείων επισπεύδει τη συζήτηση, η κλήση συντάσσεται κάτω από το αντίγραφο του δικογράφου, που έχει κατατεθεί και επιδίδεται με επιμέλεια του στους αντιδίκους, ε) Αν ο διάδικος, που επισπεύδει τη συζήτηση δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί, αλλά δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι.
Αν ο αντίδικος εκείνου που επέσπευσε τη συζήτηση δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί, αλλά δεν λάβει μέρος σ' αυτήν με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως, αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. Αν η κλήση για τη συζήτηση δεν επιδόθηκε καθόλου ή δεν επιδόθηκε νόμιμα ή εμπρόθεσμα, ο Άρειος Πάγος κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση και η υπόθεση επαναφέρεται για συζήτηση με νέα κλήτευση.
Στην αντίθετη περίπτωση, προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί . Σε περίπτωση απλής ομοδικίας, αν κάποιος δεν εκπροσωπηθεί από πληρεξούσιο δικηγόρο, η υπόθεση χωρίζεται και η συζήτηση της αίτησης αναίρεσης χωρεί νομίμως, ως προς όσους εκπροσωπούνται από πληρεξούσιο δικηγόρο ή έχουν κλητευθεί νομίμως και κηρύσσεται απαράδεκτη ως προς τους λοιπούς.
Από το συνδυασμό των ανωτέρω διατάξεων συνάγεται, ότι σε περίπτωση περισσότερων αναιρεσειόντων, οι οποίοι επισπεύδουν τη συζήτηση της αναίρεσης, αν κάποιος από αυτούς απουσιάζει κατά τη συζήτηση, τότε, για να είναι παραδεκτή η συζήτηση, πρέπει να αποδεικνύεται ότι ο απών αναιρεσείων είχε παράσχει στον φερόμενο ως πληρεξούσιο δικηγόρο, μέσω του οποίου επέσπευσε και ο ίδιος τη συζήτηση, την προς τούτο απαιτούμενη πληρεξουσιότητα, την ύπαρξη της οποίας ερευνά αυτεπαγγέλτως ο Άρειος Πάγος ή ότι είχε κλητευθεί για τη συζήτηση της αναίρεσης από τον αναιρεσίβλητο ή τους νόμιμα παριστάμενους λοιπούς αναιρεσείοντες.
Στην προκειμένη περίπτωση από τα στοιχεία του φακέλου της δικογραφίας προκύπτει ότι ..με την από 9.8.2011 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου ορίστηκε ως αρμόδιο Τμήμα για την εκδίκαση της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως το Δ' Πολιτικό Τμήμα αυτού και με την ίδια χρονολογία πράξη του Προέδρου του εν λόγω Τμήματος ορίστηκε δικάσιμος για την εκδίκαση αυτής η 24.2.2012, κατά την οποία η συζήτηση της αναβλήθηκε για τη δικάσιμο της 19.10.2012 και μετέπειτα για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας.
Κατά τη δικάσιμο αυτή, όπως προκύπτει από τα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά συνεδριάσεως του Δικαστηρίου τούτου κατά την εκφώνηση της υποθέσεως στη σειρά της από το οικείο πινάκιο, δεν εμφανίστηκε ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, έστω και με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2ΚΠολΔ, ο πρώτος των αναιρεσειόντων Π.
Β.. Η συζήτηση της υποθέσεως επισπεύδεται από τους αναιρεσείοντες. Από τα υπάρχοντα όμως στη δικογραφία στοιχεία δεν προκύπτει, ότι ο απολειπόμενος ως ανωτέρω αναιρεσείων είχε επισπεύσει και ο ίδιος εγκύρως τη συζήτηση, καθ' όσον δεν αποδεικνύεται ότι είχε παράσχει στο φερόμενο ως πληρεξούσιο δικηγόρο Νικόλαο Αγγελάκο, την απαιτούμενη προς τούτο πληρεξουσιότητα, ή ότι είχε νομίμως και εμπροθέσμως κλητευθεί από τους επισπεύδοντες τη συζήτηση λοιπούς ομοδίκους του ή από τους νόμιμα παριστάμενους αναιρεσίβλητους.
Επομένως, πρέπει, όπως κατ' εφαρμογή της διατάξεως του άρθρου 576 παρ. 3 εδ β' ΚΠολΔ, όπως το εδ. β προστέθηκε με το άρθρο 62 του ν 4139/2013, να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως, ως προς τον ανωτέρω αναιρεσείοντα και να διαταχθεί ως προς αυτόν ο χωρισμός της συζήτησης της υπόθεσης. Επειδή, όπως προκύπτει από τις υπ' αρ. .../31-10-2011 και .../31-10-2011 εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών …τις οποίες επικαλούνται και προσκομίζουν οι αναιρεσείοντες που επισπεύδουν τη συζήτηση της υπό κρίση από 10.5.2011 αιτήσεως αναιρέσεως, ακριβές αντίγραφο της αίτησης αυτής με την κάτω από αυτή πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση για την αρχικά ορισθείσα δικάσιμο (24.2.2012) επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα στους εκ των αναιρεσιβλήτων Θ.
Μ. και την εταιρία με την επωνυμία "ΤΕΑSΕ PLUS ΕΠΕ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΑ - ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙΑ - ΚΑΦΕΤΕΡΙΕΣ." αντίστοιχα. Κατά τη δικάσιμο αυτή, η συζήτηση της υποθέσεως με σχετική επισημείωση στο οικείο πινάκιο αναβλήθηκε για τη δικάσιμο τη 19.10.2012, οπότε όμως κατά τον ίδιο τρόπο αναβλήθηκε και πάλι η συζήτησή της για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας απόφασης, για την οποία, όπως προκύπτει από την υπ.
αρ. ...21.12.2012 και ...17.12.2012, εκθέσεις επιδόσεως του ίδιου ως ανωτέρω δικαστικού επιμελητή, επιδόθηκε στους πιο πάνω αναιρεσιβλήτους νομότυπα και εμπρόθεσμα ακριβές φωτοτυπικό αντίγραφο και της από 21.10.2012 βεβαίωσης αναβολής της Γραμματέα του οικείου Τμήματος του Αρείου Πάγου. Κατά τη νέα αυτή μετ' αναβολή δικάσιμο (17.5.2013) και κατά την εκφώνηση της υποθέσεως στη σειρά της από το οικείο πινάκιο, οι ως ανωτέρω αναιρεσίβλητοι δεν εμφανίστηκαν, ούτε εκπροσωπήθηκαν με δήλωση πληρεξούσιου δικηγόρου τους κατά τα άρθρα 242 παρ. 2 και 573 παρ. 1 ΚΠολΔ, Όμως, σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις του άρθρου 226 παρ. 4 εδ.
β' και γ' του ΚΠολΔ που εφαρμόζεται και στην αναιρετική διαδικασία (άρθρο 575 ίδιου κώδικα ), αφού οι απολειπόμενοι, ως ανωτέρω αναιρεσίβλητοι, είχαν νομίμως κλητευθεί για να παραστούν κατά την πιο πάνω αρχική δικάσιμο, δεν χρειάζονταν νέα κλήση τους, δοθέντος ότι η καθιερούμενη από το πιο πάνω άρθρο 226 παρ. 4 εδ β και γ' ΚΠολΔ πλασματική κλήτευση του διαδίκου ισχύει, όχι μόνο για την πρώτη χορηγούμενη αναβολή, αλλά και για τις τυχόν, διαδοχικές αναβολές.
Επομένως πρέπει, παρά την απουσία των πέμπτου και έκτης των αναιρεσιβλήτων να προχωρήσει η συζήτηση της αναίρεσης (άρθρο 576 παρ. 2 εδ. α' και γ' ΚΠολΔ). Επειδή, θετική προϋπόθεση για την άσκηση του ενδίκου μέσου της αναίρεσης είναι η ύπαρξη εννόμου συμφέροντος. Τέτοιο έχει κατ' αρχήν ο διάδικος που ηττήθηκε και επομένως και εκείνος που του απορρίφθηκε η αγωγή.
Η ύπαρξη εννόμου συμφέροντος, το οποίο πρέπει να υφίστανται τόσο κατά το χρόνο άσκησης, όσο και κατά το χρόνο συζήτησης της αναίρεσης απαιτείται όχι μόνο γενικώς για το παραδεκτό της αίτησης αναίρεσης , αλλά και ειδικώς για κάθε λόγο αναίρεσης, πρέπει δε ο αναιρεσείων να επικαλείται αυτό και τη νομιμοποίησή του στην αίτηση αναίρεσης .
Το έννομο συμφέρον πρέπει να προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση και να είναι ατομικό και άμεσο του διαδίκου ο οποίος υφίσταται βλάβη. Βλάβη δε του διαδίκου υπάρχει όταν απορρίπτονται ολικά ή μερικά οι προτάσεις του ή γίνονται ολικά ή μερικά δεκτές έναντι αυτού οι αιτήσεις του αντιδίκου του και επομένως, η βλάβη του αναιρεσείοντος πρέπει να υπάρχει σε σχέση με τον αντίδικό του, υπέρ του οποίου η προσβαλλόμενη απόφαση περιέχει κάποια διάταξη.
Το έννομο δε συμφέρον του αναιρεσείοντος πρέπει να υπάρχει για κάθε ένα των λόγων αναίρεσης.
Στην προκειμένη περίπτωση , με το δεύτερο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από τον αριθμό 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, διότι το Εφετείο, δέχθηκε ότι επιτρέπεται η τοποθέτηση από τους ιδιοκτήτες των ισογείων καταστημάτων ή των μισθωτών αυτών φωτεινών επιγραφών άνωθεν της εισόδου των καταστημάτων τους, παραμορφώνοντας το περιεχόμενο του 6ου όρου του κανονισμού της πολυκατοικίας.
Εξ άλλου, με τον τρίτο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από τον αριθμό 8 του ίδιου πιο πάνω άρθρου και Κώδικα, διότι το Εφετείο, απέρριψε το αίτημα των αναιρεσειόντων περί αφαίρεσης των τοποθετηθέντων από τους μισθωτές στο μίσθιο κατάστημα κλιματιστικών μηχανημάτων στο δάπεδο του ακάλυπτου χώρου και του μηχανήματος απαγωγής καπνού στο δώμα, χωρίς να λάβει υπόψη τον παραδεκτώς προβληθέντα ουσιώδη αυτών ισχυρισμό περί της πρόκλησης θορύβου πέραν των ανεκτών ορίων και παρενόχλησης της ησυχίας των ενοίκων της πολυκατοικίας από τη λειτουργία των ως άνω μηχανημάτων.
Οι αναιρετικοί αυτοί λόγοι είναι απορριπτέοι ως απαράδεκτοι, ελλείψει εννόμου προς τούτο συμφέροντος των αναιρεσειόντων, δεδομένου ότι ήδη, από 8.10.2012 ήταν μετά την άσκηση στις 12.5.2011 της ένδικης αίτησης όπως προκύπτει από την κάτω από αυτήν με ααρ. 381/2011 πράξη κατάθεσης και σε εκτέλεση του πρώτου εκτελεστού απογράφου με αριθμό 414/2012 της με αριθμό 2627/2010 διαταγής απόδοσης χρήσης μισθίου ακινήτου του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, η οποία εκδόθηκε επί σχετικής αίτησης των εκμισθωτών (τεσσάρων πρώτων των αναιρεσιβλήτων ) κατά της μισθώτριας εταιρίας με την επωνυμία "ΤΕΑSΕ PLUS ΕΠΕ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΑ -ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙΑ- ΚΑΦΕΤΕΡΙΕΣ", διαχειριστής της οποίας τυγχάνει ο Θ.
Μ., (έκτη και πέμπτος των αναιρεσιβλήτων αντίστοιχα), αποδόθηκε ελεύθερη η χρήση του μισθίου καταστήματος στους ανωτέρω εκμισθωτές, όπως προκύπτει από τη μετ' επικλήσεως προσκομιζόμενη από τους τελευταίους από 2.10.2012 έκθεση βιαίας αποβολής και εγκατάστασης της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Αθηνών …Επειδή από τις διατάξεις των άρθρων 106, 335, 378, 340 και 346 του ΚΠολΔ προκύπτει, ότι το δικαστήριο της ουσίας προκειμένου να σχηματίσει το αποδεικτικό πόρισμα αναφορικώς με τους πραγματικούς ισχυρισμούς των διαδίκων που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και έχουν ανάγκη αποδείξεως, υποχρεούται να λάβει υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα τα οποία νομίμως επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι χωρίς να είναι ανάγκη να γίνεται χωριστή αξιολόγηση του καθενός.
Η παραβίαση της υποχρεώσεως αυτής ιδρύει τον προβλεπόμενο από το άρθρο 559 αρ. 11 περ γ' του ΚΠολΔ λόγω αναιρέσεως, Ο λόγος αυτός απορρίπτεται ως αβάσιμος κατ' ουσίαν, όταν το δικαστήριο βεβαιώνει στην απόφασή του, ότι έλαβε υπόψη τα συγκεκριμένα αποδεικτικά μέσα για τα οποία προτείνεται ο λόγος αναιρέσεως ή προκειμένου περί εγγράφων, όταν διέλαβε υπόψη όλα τα μετ' επίκληση προσκομισθέντα από τους διαδίκους έγγραφα, έστω και χωρίς να γίνεται ειδική μνεία ή αξιολόγηση καθενός από αυτά, εκτός, αν παρά τη διαβεβαίωση αυτή, από το περιεχόμενο της αποφάσεως και ιδίως από τις αιτιολογίες της καταλείποντας αμφιβολίες για τη συνεκτίμηση όλων ή ορισμένων εγγράφων, οπότε και μόνος είναι κατ' ουσία βάσιμος ο πιο πάνω λόγος αναιρέσεως.
Με τον τέταρτο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση ή πλημμέλεια από τον αριθμό 11 περ. γ' του ΚΠολΔ, διότι το Εφετείο προκειμένου να καταλήξει στο αποδεικτικό πόρισμα περί της μη καταστροφής της περίφραξης του ακάλυπτου χώρου του ισογείου καταστήματος από το μισθωτή αυτού δεν έλαβε υπόψη α) τις μετ' επικλήσεως προσκομισθείσες φωτογραφίες β) την από 13.2.2007 ένορκη κατάθεση της μάρτυρα Ά.
Τ. ενώπιον του συμβολαιογράφου Αθηνών Κων/νου Ευγένη και γ) τα πρακτικά της 5ης Τακτικής Γενικής Συνέλευσης της 9.11.1983 της πολυκατοικίας όπου το μίσθιο κατάστημα, κατά την οποία αποφασίστηκε ομόφωνα, όπως η δαπάνη περίφραξης του ως άνω χώρου καλυφθεί κατά το ήμισυ από τον συνιδιοκτήτη του καταστήματος και κατά το έτερο ήμισυ από τους λοιπούς συνιδιοκτήτες.
Ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος διότι το Εφετείο ειδικώς μνημονεύει στην απόφασή του για το σχηματισμό του αποδεικτικού πορίσματος τα υπό στοιχείο α'και β' αποδεικτικά ως άνω μέσα, ενώ από τη διαλαμβανόμενη στην ίδια απόφαση γενική διαβεβαίωση ότι για τη διαμόρφωση της ουσιαστικής κρίσεώς του έλαβε υπόψη και όλα γενικώς τα έγγραφα που μετ' επικλήσεως προσκομίζονται μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται και τα ως άνω πρακτικά , σε συνδυασμό προς τις αιτιολογίες της αναιρεσιβαλλόμενης, δεν καταλείπεται καμία αμφιβολία ότι το Εφετείο συνεκτίμησε με τα άλλα έγγραφα και αποδεικτικά μέσα και το ως άνω επίμαχο έγγραφο.
Επειδή κατά το άρθρο 559 αρ. 20 του Κ.Πολ.Δ αναιρείται η απόφαση, αν το δικαστήριο παραμόρφωσε το περιεχόμενο εγγράφου με το να δεχθεί πραγματικά γεγονότα διαφορετικά από εκείνα που αναφέρονται στο έγγραφο αυτό. Παραμόρφωση υπάρχει όταν το δικαστήριο κάνει διαγνωστικό λάθος ( εσφαλμένη ανάγνωση) και αποδίδει σε ορισμένο αποδεικτικό έγγραφο κατά την έννοια του άρθρου 339 και 432 επ του ΚΠολΔ περιεχόμενο διαφορετικό, εξ' αιτίας του οποίου καταλήγει σε επιζήμιο για τον αναιρεσείοντα πόρισμα ως προς τα πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.
Έτσι παραμόρφωση μπορεί να γίνει, είτε θετικώς, με λάθος διάγνωση του κειμένου του εγγράφου , είτε αρνητικώς. Έγγραφα, με την έννοια του λόγου αυτού νοούνται τα αποδεικτικά (άρθρα 339, 432, 464 ΚΠολΔ) γι' αυτό δεν αποτελούν τέτοια έγγραφα τα διαδικαστικά έγγραφα, όπως η αγωγή, η έφεση, οι προτάσεις καθώς και οι ένορκες βεβαιώσεις ως προς τις καταθέσεις των μαρτύρων και γενικώς τα έγγραφα στα οποία αποτυπώνεται άλλο αποδεικτικό μέσο, όπως κατάθεση μάρτυρα, η απολογία κατηγορουμένου.
Επομένως ο δεύτερος λόγος ης αιτήσεως αναιρέσεως με τον οποία αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από τον αριθμό 20 του άρθρου 559 ΚΠολ.Δ διότι το Εφετείο παραμόρφωσε το περιεχόμενο της υπ' αριθμ. .../13.2.2007 ένορκης βεβαίωσης της μάρτυρα Ά. Τ. ενώπιον του Συμ/φου Αθηνών Κων/νου Ευγένη αναφορικά με το ζήτημα της εκρίζωσης των δένδρων που υπήρχαν στον ακάλυπτο χώρο προς τη νοτιοδυτική πλευρά του μισθίου καταστήματος από το μισθωτή ή μη αυτού, πρέπει, σύμφωνα με τα προαναφερόμενα να απορριφθεί ως απαράδεκτος, καθόσον οι ένορκες βεβαιώσεις , δεν αποτελούν έγγραφα κατά την έννοια του αριθμού 20 του άρθρου 559 ΚΠολ.Δ Επειδή στα πλαίσια του κανονισμού πολυκατοικίας με τον οποίο ρυθμίζονται οι σχέσεις μεταξύ των συνιδιοκτητών, η αθέτηση αυτή καθ' εαυτή δεν συνιστά αδικοπραξία, υπό την έννοια του άρθρου 914 Α.Κ.
Και ναι μεν η αθέτηση του κανονισμού αποτελεί παράνομη πράξη, οι έννομες συνέπειές της όμως ρυθμίζονται, όχι από τις διατάξεις περί αδικοπραξίας αλλά από τις τοιαύτες του Ν. 2741/1929 καθώς και τις διατάξεις για τη μη εκπλήρωση της συμβάσεως (άρθρ. 335επ ΑΚ). Μόνο δε στην περίπτωση που το ίδιο , συμβάν συνιστά το "πραγματικό" τόσο της αθέτησης του κανονισμού όσο και της αδικοπραξίας , τότε ο υπαίτιος ζημιογόνος πράξη ή παράλειψη με την οποία παραβιάζεται ο κανονισμός της πολυκατοικίας, μπορεί, πέραν από τις αξιώσεις που απορρέουν από τον κανονισμό, να επιστηρίζει και αξιώσεις από αδικοπραξία, μεταξύ των οποίων και χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης, κατ' άρθρο 932 ΑΚ.
Συνίσταται δε η ηθική βλάβη και στην περίπτωση αυτή, στη μη αποτιμητή σε χρήμα ζημία που υφίσταται το πρόσωπο από την προσβολή σε προστατευόμενα από το νόμο έννομα αγαθά του όπως μεταξύ άλλων και εκείνο της προσωπικότητας. Όπως δε προκύπτει από τις διατάξεις των άρθρων 57, 59, 914 και 932 ΑΚ σε περίπτωση παράνομης προσβολής της προσωπικότητας, ο προσβληθείς δικαιούται να αξιώσει και την ικανοποίηση της ηθικής του βλάβης, που συνίσταται στην ανακούφιση του παθόντος από τη λύπη τη στενοχώρια και γενικό τον ψυχικό πόνο που αισθάνεται, λόγω της παράνομης προσβολής της προσωπικότητάς του, εφ' όσον όμως υπάρχει και πταίσμα που προσβολέα.
Εξ' άλλου, κατά την έννοια της διάταξης του άρθρου 559 αρ. 19 ΚΠολΔ υπάρχει έλλειψη νόμιμης βάσης, λόγω αντιφατικών ή ανεπαρκών αιτιολογιών, όταν από το αιτιολογική της απόφασης που συνιστά την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, δεν προκύπτουν πλήρη σαφή και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά γεγονότα, τα οποία σύμφωνα με το νόμο είναι αναγκαία για την κρίση στην συγκεκριμένη περίπτωση, ότι συντρέχουν οι όροι της διάταξης που εφαρμόστηκε ή ότι δεν συντρέχουν οι όροι εφαρμογής της.
Ιδρύεται δηλαδή, ο λόγος αυτός της αναίρεσης, όταν από τις παραδοχές της απόφασης δημιουργούνται αμφιβολίες για το αν παραβιάστηκε ή όχι ουσιαστική διάταξη νόμου.
Στην προκειμένη περίπτωση , το Εφετείο, με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, δέχθηκε ανελέγκτως και τ' ακόλουθα. Ο μισθωτής των εναγομένων, όπως προαναφέρθηκε παραβίασε τον κανονισμό της πολυκατοικίας γεγονός που γνωρίζουν οι εναγόμενοι , οι οποίοι κατοικούν εντός της ίδια πολυκατοικίας και ήταν υποχρεωμένοι βάσει του ισχύοντος κανονισμού της πολυκατοικίας να ζητήσουν από το μισθωτή τους, να άρει την παράβαση του κανονισμού, όπως ορθά έκρινε και το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, απορριπτομένου ως ουσιαστικά αβάσιμου του σχετικού λόγου της από 30.5.2008 εφέσεως.
Από κανένα όμως στοιχείο δεν αποδείχθηκε, ότι οι εναγόμενοι ενήργησαν παράνομα και υπαίτια, ώστε πλέον από τις αξιώσεις των εναγόντων που απορρέουν από τον κανονισμό να επιστηρίξει η συμπεριφορά τους και αξιώσεις τους από αδικοπραξία και ειδικότερα, χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης. Επομένως, το σχετικό αίτημα των εναγόντων της πρώτης αγωγής που απερρίφθη σιωπηρώς από το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο είναι ουσιαστικά αβάσιμο.
Ως εκ τούτου, πρέπει να απορριφθεί και ως ουσιαστικά αβάσιμος ο σχετικός λόγος της από 17.3.2008 εφέσεως. Με τον πρώτο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση ή πλημμέλεια από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, της παραβίασης επί πλαγίου των διατάξεων ουσιαστικού δικαίου που προαναφέρθηκαν, διότι το εφετείο, κατέληξε στο αποδεικτικό πόρισμα ότι η συμπεριφορά των εναγομένων πέρα της παραβίασης του κανονισμού δεν δύναται να επιστηρίξει και αξιώσεις των εναγομένων από αδικοπραξία και ειδικότερα χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης, καίτοι όπως αντιφατικώς δέχθηκε, οι εναγόμενοι παραβίασαν τον κανονισμό υπαίτια, ενόσω γνώριζαν την παραβίαση του από το μισθωτή τους και παρέλειψαν να ζητήσουν από τον τελευταίο την άρση της παραβίασης.
Ο αναιρετικός αυτός λόγος ενόψει της ως άνω παραδοχής ότι δεν αποδείχθηκε ότι οι εναγόμενοι ενήργησαν παράνομα και υπαίτια, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος, διότι υπό την επίφαση της αναιρετικής ως άνω πλημμέλειας πλήττεται η ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του Δικαστηρίου, το αποδεικτικό ως άνω πόρισμα του οποίου, εκτίθεται σαφώς στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση.
Επειδή με βάση τα προεκτιθέμενα, πρέπει να απορριφθεί η από 10.5.2011 αίτηση για αναίρεση της 6102/2009 απόφαση του Εφετείου Αθηνών και να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες, ως ηττηθέντες, στη δικαστική δαπάνη των παρισταμένων αναιρεσιβλήτων κατά τα οριζόμενα ειδικότερα στο διατακτικό (άρθρ. 176, 183 ΚΠολΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 10.5.2011 αίτησης για αναίρεση της 6102/2009 απόφασης του Εφετείου Αθηνών ως προς τον πρώτο αναιρεσείοντα Π. Β. Διατάσσει το χωρισμό της υπόθεσης ως προς αυτόν.
Απορρίπτει την από 10.5.2001 αίτηση αναίρεσης της 6102/2009 απόφασης του Εφετείου Αθηνών των λοιπών αναιρεσιόντων και
Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες αυτούς στη δικαστική δαπάνη των παρισταμένων αναιρεσιβλήτων που ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 13 Ιουνίου 2013
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 3 Ιουλίου 2013
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ