1464/2017 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1464 / 2017 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1464/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2’ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αντώνιο Ζευγώλη, Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Γεώργιο Κοντό και Αβροκόμη Θούα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 13 Φεβρουαρίου 2017, με την παρουσία και της γραμματέως, Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: ανώνυμης εταιρείας Μεσιτών Ασφαλίσεων, με την επωνυμία "... Α.Ε.", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, εκπροσωπήθηκε δε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Παναγιώτη Σκριβάνο.

Της αναιρεσίβλητης: οργανισμού με την επωνυμία "ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΑ" και ήδη ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΑ Α.Ε." και το διακριτικό τίτλο "ΕΛ-ΤΑ Α.Ε.", που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, εκπροσωπήθηκε δε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Εμμανουήλ Καπετανάκη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30-10-2002 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 5340/2013 του ίδιου Δικαστηρίου και 1595/2015 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 10-7-2015 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωσήφ Τσαλαγανίδης ανέγνωσε την από 2-2-2017 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθούν και οι δύο λόγοι της αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 1 του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοστεί, ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοστεί, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή (ΟλΑΠ 7/2006 και ΟλΑΠ 4/2005).

Περαιτέρω, η ευθύνη του Ν.Π.Ι.Δ. με την επωνυμία "ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΑ Α.Ε." και το διακριτικό τίτλο "ΕΛΤΑ", που ορίζεται από το άρθρο 19 του ν. 2668/1998 ως ο φορέας παροχής καθολικής ταχυδρομικής υπηρεσίας, ρυθμίζεται στην προκειμένη περίπτωση από το νόμο αυτόν και την υπ’ αριθμ. ... της 2-6-2000 απόφαση του Υπουργού Μεταφορών και Επικοινωνιών.

Ο νόμος αυτός, πλην των άρθρων 23, 26, 27, 28 και 29, καταργήθηκε με το ν. 4053/2012, ωστόσο ο τελευταίος νόμος, αν και ίσχυε κατά το χρόνο δημοσιεύσεως της πρωτόδικης αποφάσεως, δεν είναι εφαρμοστέος, καθόσον τα παραγωγικά γεγονότα του δικαιώματος που αποτέλεσε το αντικείμενο της δίκης είχαν συντελεσθεί πριν την έναρξη της ισχύος του.

Κατά συνέπεια, σύμφωνα με το άρθρο 2 ΑΚ, ο ως άνω νόμος δεν καταλαμβάνει το δικαίωμα αυτό και η ένδικη διαφορά εξακολουθεί να ρυθμίζεται από το ν. 2668/1998. Η ευθύνη των ΕΛΤΑ ρυθμίζεται και από το Χάρτη Υποχρεώσεων ΕΛΤΑ - Καταναλωτή, η κατάρτιση του οποίου προβλέπεται από το άρθρο 18 ν. 2668/1998 στο πλαίσιο της γενικότερης διάταξης για τις ΔΕΚΟ του άρθρου 9 παρ. 2 ν. 2414/1996.

Οι ως άνω ρυθμίσεις ως ειδικές αποκλείουν τις γενικές περί ευθύνης διατάξεις του αστικού δικαίου, η εφαρμογή των οποίων είναι δυνατή μόνο συμπληρωματικά και εφόσον δεν έρχονται σε αντίθεση με τις ειδικότερες διατάξεις του ταχυδρομικού δικαίου. Ειδικότερα, στις παρακάτω διατάξεις του ν. 2668/1998 "Οργάνωση του τομέα παροχής ταχυδρομικών υπηρεσιών" ορίζονται τα εξής:

α) φορέας παροχής καθολικής υπηρεσίας είναι τα Ελληνικά Ταχυδρομεία (ΕΛΤΑ). Για την παροχή της καθολικής υπηρεσίας ο ΕΛΤΑ εγκαθιστά, λειτουργεί και εκμεταλλεύεται κατ’ αποκλειστικότητα δημόσιο ταχυδρομικό δίκτυο ... και υποχρεούται στην παροχή της καθολικής ταχυδρομικής υπηρεσίας σε ποιότητα που προσδιορίζεται στο άρθρο 4 του παρόντος (άρθρο 19 παρ. 1 και 2 εδ.

α’ ), β) χρήστης της ταχυδρομικής υπηρεσίας είναι κάθε πρόσωπο στο οποίο ως αποστολέα ή παραλήπτη παρέχεται η ταχυδρομική υπηρεσία (άρθρο 1 παρ. 8 εδ. ιη), γ) στους χρήστες ταχυδρομικών υπηρεσιών, ανεξάρτητα από το σημείο της ελληνικής επικράτειας, παρέχονται μονίμως και σε προσιτές τιμές υπηρεσίες συγκεκριμένης ποιότητας ...

Οι χρήστες έχουν δικαίωμα να απολαμβάνουν καθολικές ταχυδρομικές υπηρεσίες και το δικαίωμα αυτό εξασφαλίζεται, με τον καθορισμό της πυκνότητας των σημείων επαφής, πρόσβασης και περισυλλογής με βάση τις ανάγκες των χρηστών, με την πραγματοποίηση μιας περισυλλογής και μιας κατ’ οίκον διανομής για κάθε πρόσωπο για όλες τις εργάσιμες ημέρες και τουλάχιστον για πέντε ημέρες την εβδομάδα -πλην εξαιρετικών περιπτώσεων ή γεωγραφικών συνθηκών ... (άρθρο 4 παρ. 1 και 2 εδ.

β’ ), δ) η Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων (ΕΕΤΤ) έχει για τον τομέα των ταχυδρομικών υπηρεσιών την υποχρέωση να μεριμνά ώστε οι διαδικασίες διερεύνησης παραπόνων των χρηστών να είναι διαφανείς, απλές και ανέξοδες στις περιπτώσεις απώλειας, φθοράς, κλοπής ή μη τήρησης των ποιοτικών προδιαγραφών και σε ορισμένες δικαιολογημένες περιπτώσεις να καθιερώνει σύστημα επιστροφής χρημάτων ή και αποζημίωσης.

Καθένα από τα συμβαλλόμενα μέρη δικαιούται να προσφύγει για την επίλυση της διαφοράς στα αρμόδια δικαστήριο (άρθρο 7 παρ. 4 εδ. ιβ), ε) τα ταχυδρομικά αντικείμενα για τα οποία δεν κατέστη δυνατόν να ανευρεθεί ούτε ο παραλήπτης ούτε ο αποστολέας περιέρχονται στην κατηγορία των αζήτητων, η διαχείριση των οποίων καθορίζεται με απόφαση του Υπουργού Μεταφορών (άρθρο 23) και στ) 1.

Η πλημμελής παροχή υπηρεσιών ή αδικαιολόγητη διακοπή υπηρεσίας προς τους χρήστες γεννά δικαίωμα αποζημίωσης σύμφωνα με τους όρους και προϋποθέσεις της γενικής και ειδικής άδειας. 2. Οι διατάξεις της παρ. 1 του παρόντος άρθρου δεν ισχύουν σε όσες περιπτώσεις με απόφαση του Υπουργού Μεταφορών και Επικοινωνιών, που εκδίδεται μετά γνώμη της ΕΕΤΤ, καθορίζεται κατ’ αποκοπή αποζημίωση. 3.

Αστικές διαφορές που γεννώνται κατά την εφαρμογή του παρόντος άρθρου και αξιώσεις αποζημιώσεως εκδικάζονται ανεξαρτήτως ποσού από το Μονομελές Πρωτοδικείο, σύμφωνα με τη διαδικασία των άρθρων 648-661 του ΚΠολΔ (άρθρο 24). Κατ’ εξουσιοδότηση του εν λόγω άρθρου 24 εκδόθηκε η υπ’ αριθ. .../2000 απόφαση του Υπουργού Μεταφορών και Επικοινωνιών (ΦΕΚ Β 683/2000), με την οποία καθορίζεται ελάχιστη αποζημίωση των χρηστών για πλημμελή παροχή ταχυδρομικών υπηρεσιών.

Ειδικότερα, στα άρθρα 1 περ. α’ , 2 και 3 της απόφασης αυτής καθορίζεται ως ελάχιστη κατ’ αποκοπή αποζημίωση για πλημμελή παροχή ταχυδρομικών υπηρεσιών προς το χρήστη για αποδεδειγμένη απώλεια ταχυδρομικού αντικειμένου με βεβαιωθείσα αποστολή ποσό 12.000 δρχ., διευκρινίζεται ότι με απώλεια εξομοιώνεται και η ολική καταστροφή του ταχυδρομικού αντικειμένου, περιλαμβάνεται ότι οι αποζημιώσεις των αναφερομένων περιπτώσεων καταβάλλονται στον αποστολέα ή αν αυτός παραιτηθεί των δικαιωμάτων του στον παραλήπτη του ταχυδρομικού αντικειμένου και ακόμη ότι ουδεμία αξίωση αποζημίωσης που προβλέπεται στα άρθρα 1 και 2 μπορεί να προβληθεί κατά ταχυδρομικής επιχείρησης μετά την παρέλευση έξι μηνών από την κατάθεση του ταχυδρομικού αντικειμένου.

Εξάλλου, σύμφωνα με το Χάρτη Υποχρεώσεων Καταναλωτή ΕΛΤΑ, που ίσχυε κατά το χρόνο της ένδικης διαφοράς, τα ταχυδρομικά αντικείμενα με αντικαταβολή διαχειρίζονται όπως τα συστημένα και επιδίδονται αφού εκδοθεί η επιταγή που συνοδεύει το αντικείμενο. Για τα αντικείμενα αυτά καταβάλλεται ειδικό πρόσθετο τέλος.

Εξάλλου, σε περίπτωση απώλειας συστημένου αντικειμένου εσωτερικού, η αποζημίωση που καταβάλλεται ανέρχεται στο ποσόν των 36 ευρώ, η αυτή δε κατ’ αποκοπή αποζημίωση καταβάλλεται και σε περίπτωση απώλειας αντικειμένου εσωτερικού επί αντικαταβολή. Η κατ’ αποκοπή αποζημίωση έχει την έννοια ότι περιορίζει την αξίωση του χρήστη για μεγαλύτερη αποζημίωση και ταυτόχρονα απαλλάσσει αυτόν από την υποχρέωση να αποδείξει το ύψος της ζημίας του.

Ως απώλεια ορίζεται στον ως άνω Χάρτη η ανέκκλητη αποστέρηση παραληφθέντος αντικειμένου κατά τη διάρκεια της διαχείρισής του από τις υπηρεσίες της Εταιρείας. Ο περιορισμός της ευθύνης του φορέα καθολικής υπηρεσίας έναντι του αποστολέα του ταχυδρομικού αντικειμένου με τον οποίο ο φορέας καθολικής υπηρεσίας ταχυδρομικής επιχείρησης συνήψε τη σύμβαση ταχυδρομικής αποστολής, συνδέεται με τη διασφάλιση της υπηρεσίας αυτής που είναι ζωτικής σημασίας για το κοινωνικό σύνολο και λόγω της φύσης του έργου του είναι εκτεθειμένος σε αυξημένους επιχειρηματικούς κινδύνους, καθώς ο όγκος της διακινούμενης αλληλογραφίας είναι ιδιαίτερα μεγάλος και η καθολική υπηρεσία παρέχεται στο σύνολο της επικράτειας.

Οι κίνδυνοι αυτοί μπορούν να αντιμετωπισθούν μόνο με τον ποσοτικό περιορισμό της ευθύνης του εν λόγω φορέα (ΑΠ 2144/2013, 1384/2009). Διαφορετική είναι η περίπτωση κατά την οποία η ΕΛΤΑ Α.Ε. παραδίδει μεν στον παραλήπτη το ταχυδρομικό αντικείμενο με αντικαταβολή, πλην όμως παραλείπει να εισπράξει ή δεν αποδίδει το ποσό της αντικαταβολής στον αποστολέα.

Στις περιπτώσεις αυτές η ΕΛΤΑ Α.Ε. ενεργεί ως εντολοδόχος για λογαριασμό του αποστολέα και είναι υποχρεωμένη να εκτελέσει την εντολή μέσα στα όρια που διαγράφονται από τη μεταξύ τους συμφωνία, ευθυνόμενη για κάθε πταίσμα από το οποίο ζημιώνεται ο αποστολέας, σύμφωνα με το άρθρο 714 ΑΚ σε συνδυασμό με τις διατάξεις των άρθρων 297, 298 και 330 ΑΚ.

Κατ’ ακολουθίαν τούτων στις περιπτώσεις αυτές ο αποστολέας δικαιούται αποζημιώσεως ίσης προς το ποσόν της αντικαταβολής. Άλλωστε και στο Χάρτη Υποχρεώσεων Καταναλωτή ΕΛΤΑ προβλέπεται ότι ο αποστολέας ταχυδρομικού αντικειμένου με αντικαταβολή εσωτερικού, το οποίο επιδόθηκε στον παραλήπτη χωρίς να εισπραχθεί το ποσό της αντικαταβολής ή επιδόθηκε αλλά εισπράχθηκε μικρότερο ποσό από αυτό που αναγράφεται στην επιταγή αντικαταβολής, δικαιούται αποζημιώσεως ίσης προς το ποσό της αντικαταβολής που δεν εισπράχθηκε, εφόσον η μη είσπραξη του ποσού δεν οφείλεται σε σφάλμα του αποστολέα.

Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο, δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν, κατά το ενδιαφέρον την προκειμένη αναιρετική διαδικασία μέρος, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Η εναγομένη (ήδη αναιρεσίβλητη) με διαδοχικές συμβάσεις για την αποστολή αντικειμένων επιστολικού ταχυδρομείου, που συνήψε με την ενάγουσα (ήδη αναιρεσείουσα), ανέλαβε ...

την παραλαβή, διακίνηση και επίδοση αντικειμένων του επιστολικού ταχυδρομείου με αποστολέα την ενάγουσα ... Η επίδοση των αντικειμένων αυτών γινόταν με τον όρο της αντικαταβολής, δηλαδή της καταβολής από τον παραλήπτη του ποσού της αντικαταβολής, το οποίο αναγραφόταν στην επιταγή που συνόδευε το αντικείμενο και την απόδοση των χρημάτων αυτών στον αποστολέα του αντικειμένου ...

Με τον τρόπο αυτό απέστελλε η ενάγουσα εταιρεία μεσιτών ασφαλίσεων ασφαλιστήρια συμβόλαια, που αφορούσαν σε ασφαλίσεις αυτοκινήτων ... Όμως η εναγομένη στις παρακάτω αναφερόμενες περιπτώσεις δεν εκπλήρωσε προσηκόντως τις συμβατικές υποχρεώσεις της, αφού δεν επέδωσε τα ασφαλιστήρια συμβόλαια στους παραλήπτες τους, ούτε και τα επέστρεψε στην ενάγουσα, η οποία τα αποστερήθηκε οριστικά και ως εκ τούτου εμπίπτουν στην έννοια των απωλεσθέντων.

Τα ταχυδρομικά αυτά αντικείμενα ... είναι τα ακόλουθα: 1) το υπ’ αριθμ. .../16-7-1998 συστημένο με παραλήπτη το Δ. Α. ... 25) ... και 26) το υπ’ αριθμ. ...5-2-2002 συστημένο με παραλήπτρια την Ε. Μ., για το οποίο η εναγομένη ήδη κατέβαλε στην ενάγουσα αποζημίωση 36 ευρώ. ... Για την απώλεια των παραπάνω αντικειμένων η ενάγουσα δικαιούται ...

όχι τα ποσά της αντικαταβολής, αλλά κατ’ αποκοπή αποζημίωση 36 ευρώ για κάθε απωλεσθέν αντικείμενο και συνολικά (25 Χ 36) 900 ευρώ, λόγω του ποσοτικού περιορισμού της ευθύνης της. Επίσης ... τα ταχυδρομικά αντικείμενα, που παρά τα όσα αβασίμως ισχυρίζεται η εναγομένη, ... δεν επεστράφησαν στην ενάγουσα, η οποία τα αποστερήθηκε και ως εκ τούτου αποτελούν αντικείμενα απωλεσθέντα κατά τη διάρκεια της διαχείρισής τους από την εναγομένη, είναι τα εξής: 1) το υπ’ αριθμ. .../16-2-1998 συστημένο με παραλήπτη τις ... ... 31) το υπ’ αριθμ. ...

συστημένο με παραλήπτη τον Η. Ι.. Επομένως η ενάγουσα δικαιούται για την ως άνω αιτία αποζημίωση κατ’ αποκοπή 36 ευρώ ανά απωλεσθέν αντικείμενο και συνολικού ποσού (31 Χ 36) 1.116 ευρώ. Το υπ’ αριθμ. ... συστημένο με παραλήπτη τον Θ. Κ. απεστάλη σ’ αυτόν στις 23-7-2001 και επεστράφη στην ενάγουσα μετά πάροδο 7 μηνών, επομένως δεν θεωρείται απωλεσθέν.

Αποδείχθηκε περαιτέρω, ότι η εναγομένη, αν και παρέδωσε τα ταχυδρομικά αντικείμενα (συστημένα) με αριθμούς ... στους παραλήπτες τους Θ. Γ., Α. Χ. και Δ. Κ., με ποσά αντικαταβολής 258,76 ευρώ (88.172 δρχ.), 469,87 ευρώ (160.109 δρχ.) και 522,44 ευρώ (178.023 δρχ.), αντιστοίχως, δεν απέδωσε στην ενάγουσα τα ποσά της αντικαταβολής. Επίσης η εναγομένη, αν και παρέδωσε στον Ι.

Π. το ασφαλιστήριο συμβόλαιό του, δεν εισέπραξε το ποσό της αντικαταβολής 478,63 ευρώ και ομοίως έπραξε με το ασφαλιστήριο που παρέδωσε στον Δ. Β., με ποσό αντικαταβολής 278,16 ευρώ. Σε όλες τις παραπάνω περιπτώσεις η εναγομένη, ως εντολοδόχος, από πταίσμα των υπαλλήλων της - βοηθών εκπληρώσεως δεν εκτέλεσε την εντολή της ενάγουσας - εντολέως να εισπράξει για λογαριασμό της και να της αποδώσει τα ποσά της αντικαταβολής, τα οποία αυτή οφείλει στην ασφαλιστική εταιρεία "...". ...

Συνεπώς, η εναγομένη υποχρεούται να καταβάλει στην ενάγουσα λόγω της υπαίτιας ... αθέτησης της εντολής, αποζημίωση ίση με τα ως άνω ποσά της αντικαταβολής συνολικού ύψους (258,76 + 469,87 + 522,44 + 478,63 + 278,16) 2.007,86 ευρώ". Με βάση τις παραδοχές αυτές το Εφετείο έκρινε ότι η αποζημίωση που δικαιούται η ενάγουσα - αναιρεσείουσα ανέρχεται στο ποσόν των (900 + 1.116 + 2.007,86) 4.023,86 ευρώ και κατόπιν αυτού, κατ’ αποδοχή σχετικού λόγου εφέσεως της αναιρεσίβλητης, εξαφάνισε την απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, κατά το μέρος που είχε επιδικάσει αποζημίωση ίση με το ποσόν της αντικαταβολής για το σύνολο των ταχυδρομικών αντικειμένων που είχε αποστείλει η αναιρεσείουσα και όχι μόνο για εκείνα για τα οποία η αναιρεσίβλητη από πταίσμα των υπαλλήλων της δεν εκτέλεσε την εντολή που της είχε ανατεθεί, μη αποδίδοντας στην αναιρεσείουσα τα ποσά της αντικαταβολής που είχε εισπράξει από τους παραλήπτες των αντίστοιχων ταχυδρομικών αντικειμένων.

Έτσι που έκρινε το Εφετείο ορθά το νόμο ερμήνευσε και εφάρμοσε, και ειδικότερα τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις του άρθρου 24 ν. 2668/1998, σε συνδυασμό με αυτές της Υ.Α. (Μεταφορών και Επικοινωνιών) .../2-6-2000, και του Χάρτη Υποχρεώσεων Καταναλωτή ΕΛΤΑ, που εκδόθηκε κατ’ εξουσιοδότηση του άρθρου 18 του ως άνω νόμου και καθορίζει περιορισμένη και κατ’ αποκοπή αποζημίωση όχι μόνο στην περίπτωση απώλειας συστημένων αντικειμένων χωρίς δηλωθείσα αξία αλλά και στην περίπτωση απώλειας αντικειμένου εσωτερικού επί αντικαταβολή.

Αντιθέτως προς όσα υποστηρίζει η αναιρεσείουσα, δεν ήσαν εφαρμοστέες στην προκειμένη περίπτωση οι διατάξεις του άρθρου 1 περ. γ’ της ως άνω υπουργικής αποφάσεως, που αφορά στην απώλεια, κλοπή ή καταστροφή ασφαλισμένου ταχυδρομικού αντικειμένου με δηλωμένη αξία, ούτε ευθέως, ούτε κατ’ ανάλογη εφαρμογή, εφόσον αφενός μεν υπάρχει ρητή ρύθμιση στο Χάρτη Υποχρεώσεων Καταναλωτή ΕΛΤΑ για τα αντικείμενα εσωτερικού επί αντικαταβολή, αφετέρου δε υπάρχει διαφορά μεταξύ των δύο αυτών περιπτώσεων, δεδομένου ότι στην προκειμένη περίπτωση η απώλεια του ταχυδρομικού αντικειμένου επί αντικαταβολή κατά τη διάρκεια της διαχειρίσεώς του από τα ΕΛΤΑ δεν προσπόρισε στον παραλήπτη δικαίωμα ασφαλίσεως του αυτοκινήτου του, ώστε να γεννά άνευ ετέρου υποχρέωση του αποστολέα του ταχυδρομικού αντικειμένου προς αποζημίωση της ασφαλιστικής εταιρείας ίση με το ποσό της αντικαταβολής.

Εξάλλου, δεν τίθεται ζήτημα παραβάσεως των ερμηνευτικών κανόνων των δικαιοπραξιών ενόψει των μεταξύ των διαδίκων συμφωνιών για την αποστολή αντικειμένων επιστολικού ταχυδρομείου, εφόσον υπάρχει ρητή διάταξη που ρυθμίζει το θέμα στο Χάρτη Υποχρεώσεων Καταναλωτή ΕΛΤΑ. Περαιτέρω, το Εφετείο, όπου υπήρξε παράδοση ταχυδρομικού αντικειμένου με τον όρο της αντικαταβολής στον παραλήπτη και η αναιρεσίβλητη δεν απέδωσε στην αναιρεσίουσα τα ποσά της αντικαταβολής που είχε εισπράξει από τους παραλήπτες των αντίστοιχων ταχυδρομικών αντικειμένων, ορθά δεν καθόρισε την ευθύνη της προς αποζημίωση στην περιορισμένη και κατ’ αποκοπή αποζημίωση των 36 ευρώ κατά ταχυδρομικό αντικείμενο, αλλά, κατ’ εφαρμογή των διατάξεων του κοινού δικαίου, καθόρισε αυτήν ίση με το ποσό της αντικαταβολής, εφόσον ενήργησε αυτή ως εντολοδόχος που δεν εκτέλεσε την εντολή που της είχε ανατεθεί.

Τέλος, εφόσον το Εφετείο δέχθηκε ότι το υπ’ αριθμ. ... συστημένο, που απεστάλη στον παραλήπτη στις 23-7-2001 και επεστράφη στην ενάγουσα μετά πάροδο 7 μηνών, δεν θεωρείται απωλεσθέν και για το λόγο αυτό δεν της επιδίκασε αποζημίωση, ορθά το νόμο ερμήνευσε και εφάρμοσε, και ειδικότερα τις ίδιες διατάξεις που αναφέρθηκαν και για τα λοιπά ταχυδρομικά αντικείμενα, τα όσα δε αντίθετα υποστηρίζει η αναιρεσείουσα, ότι δηλαδή η καθυστέρηση στην επιστροφή ως ανεπίδοτου του συγκεκριμένου αντικειμένου της προκάλεσε ζημία ίση με το ποσό της αντικαταβολής, με το αιτιολογικό ότι δεν ήταν πλέον δυνατό νομικά και σύμφωνο με τη συναλλακτική πρακτική να ακυρωθεί το ασφαλιστήριο συμβόλαιο του αυτοκινήτου του παραλήπτη, είναι αβάσιμα.

Κατ’ ακολουθίαν τούτων οι από το άρθρο 559 αρ. 1 ΚΠολΔ πρώτος και δεύτερος λόγοι της αιτήσεως αναιρέσεως είναι αβάσιμοι.

Κατ’ ακολουθίαν τούτων πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα ως ηττωμένη διάδικος στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης (άρθρο 176, 183, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ) και να διαταχθεί, σύμφωνα με το άρθρο 495 παρ. 4 ΚΠολΔ, η εισαγωγή του οικείου παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο, όπως ορίζεται στο διατακτικό

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 10 Ιουλίου 2015 αίτηση της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "... Α.Ε." για αναίρεση της 1595/2015 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, και τα ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου στο οικείο Δημόσιο Ταμείο

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 27 Ιουνίου 2017.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 5 Σεπτεμβρίου 2017.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ