Supreme Court dismisses appeal against municipal court decision regarding property ownership and procedural defects.

Απόφαση 1463 / 2010 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1463/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη, (κωλυομένου του Αντιπροέδρου), Λεωνίδα Ζερβομπεάκο, Μιχαήλ Θεοχαρίδη, Δημήτριο Μαζαράκη και Χαράλαμπο Αθανασίου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του, στις 3 Μαρτίου 2010, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Δήμου Αθηναίων, ΟΤΑ, που εδρεύει στην Αθήνα, όπως εκπροσωπείται νόμιμα από τον Δήμαρχό του, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Στυλιανό Μπεζαντέ, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του ΚΠολΔ.

Του αναιρεσίβλητου: Χ, κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Μαρία Κοντογιάννη, η οποία δήλωσε ότι εκ παραδρομής γράφτηκε το όνομα του αναιρεσιβλήτου "..." αντί του ορθού "...".

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20-11-2000 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2242/2002 του ίδιου Δικαστηρίου και 1524/2003 μη οριστική 10.090/2005 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 22-12-2008 αίτησή του.

Κατά της συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Λεωνίδας Ζερβομπεάκος ανέγνωσε την από 23-2-2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως.

Η πληρεξούσια του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Το όνομα του αναιρεσιβλήτου επιτρεπτώς διορθώνεται, με τις προτάσεις του αναιρεσείοντος, από το εσφαλμένο και από παραδρομή γραφόμενο στην αίτηση αναιρέσεως "..." στο ορθό "...", αφού δεν δημιουργείται καμία αμφιβολία για την ταυτότητα του προσώπου του, απορριπτομένου του περί απαραδέκτου της αιτήσεως αναιρέσεως ισχυρισμού του αναιρεσιβλήτου ως αβάσιμου.

ΙΙ. Στην περίπτωση που το διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης στηρίζεται αυτοτελώς σε περισσότερες επάλληλες αιτιολογίες, με την αναίρεση δε πλήσσονται μεν όλες, πλην όμως η προσβολή μιας απ' αυτές δεν τελεσφορεί, οι λόγοι αναιρέσεως, που προσβάλλουν τις λοιπές είναι απορριπτέοι ως αλυσιτελείς (Ολ ΑΠ 25/2003). Εξ άλλου, για την απόκτηση κυριότητας με έκτακτη χρησικτησία, σύμφωνα με το άρθρο 1045 ΑΚ, αρκεί η επί εικοσαετία νομή του πράγματος, δηλαδή η με διάνοια κυρίου φυσική εξουσίαση του πράγματος, με τη δυνατότητα αυτού που χρησιδεσπόζει να συνυπολογίσει στο χρόνο της δικής του νομής και την όμοια νομή του δικαιοπαρόχου του, σύμφωνα με το άρθρο 1051 του ίδιου Κώδικα, εφόσον είχε γίνει με νόμιμο τρόπο καθολικός ή ειδικός διάδοχος αυτού στη νομή του πράγματος.

Εν προκειμένω, με την προσβαλλόμενη απόφαση του Εφετείου έγιναν ανελέγκτως δεκτά τα παρακάτω: "Δυνάμει του ... συμβολαίου του συμβολαιογράφου Αθηνών Ιωάννου Βουτυρά που έχει μεταγραφεί νόμιμα ο απώτερος δικαιοπάροχος του ενάγοντος Κ αγόρασε από τον αληθή κύριο... το 1/3 εξ αδιαιρέτου μιας εδαφικής εκτάσεως (αγρού και ήδη οικοπέδου) επιφανείας 12 στρεμμάτων που βρισκόταν στη θέση "..." ή "..." και ήδη "..." της κτηματικής περιφέρειας του Δήμου ...

και συνόρευε ανατολικά με την οδό ..., δυτικά με κτήμα αδελφών ..., βόρεια με ρέμα και νότια με κτήμα ... Στη συνέχεια δυνάμει του ... συμβολαίου του συμβολαιογράφου Αθηνών Βασιλείου Κτενά που έχει μεταγραφεί νόμιμα ο Κ αγόρασε από το αληθή κύριο ...τα υπόλοιπα 2/3 εξ αδιαιρέτου της ίδιας πιο πάνω εδαφικής εκτάσεως.

Δυνάμει του ... συμβολαίου του συμβολαιογράφου Αθηνών Σπυρίδωνος Αρμάγου που έχει μεταγραφεί νόμιμα, ο Κ μεταβίβασε την ανωτέρω εδαφική έκταση ως προίκα διατετιμημένη στον Γ, ο οποίος ήλθε σε γάμο με την εγγονή του Καλυψώ θυγατέρα .... Ο Γ δυνάμει του...συμβολαίου του συμβολαιογράφου Αθηνών Κωνσταντίνου Ιωάννου συνήψε σύμβαση δανείου με την Τράπεζα Αθηνών, παραχωρώντας της το δικαίωμα εγγραφής υποθήκης επί διαφόρων κινητών του, μεταξύ των οποίων και το ανωτέρω περιελθόν σ' αυτόν λόγω προικός.

Επειδή ο Γ δεν ανταποκρίθηκε στις υποχρεώσεις του που απέρρεαν από την προαναφερθείσα σύμβαση δανείου, η Τράπεζα ...εξέθεσε τα ενυπόθηκα ακίνητα, μεταξύ των οποίων και το ανωτέρω, σε δημόσιο αναγκαστικό πλειστηριασμό, κατά τον οποίο αυτή (η δανείστρια Τράπεζα) αναδείχθηκε τελευταία πλειοδότρια και εξεδόθη επ' ονόματί της η ...

περίληψη κατακυρωτικής εκθέσεως του συμβολαιογράφου Αθηνών Κωνσταντίνου Ιωάννου που έχει μεταγραφεί νόμιμα. Δυνάμει του ... συμβολαίου του συμβολαιογράφου Αθηνών Κωνσταντίνου Ιωάννου που έχει μεταγραφεί νόμιμα, η Τράπεζα Αθηνών πώλησε την ανωτέρω έκταση των 12 στρεμμάτων στο .... Ο τελευταίος κατέτμησε το μείζον ακίνητο σε 43 οικόπεδα και από αυτά πώλησε σε διάφορους αγοραστές τα 16, τα οποία εμφαίνονται με τους αριθμούς 13, 23, 18, 31, 32, 34, 28, 41, 24, 14, 25, 27, 40, 39, 7 και 8 στο από 6-6-1922 σχεδιάγραμμα των μηχανικών ...

και ...που έχει προσαρτηθεί στο ... συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Αθηνών Αλεξάνδρου Ζαχαρόπουλου. Στη συνέχεια με το ... συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Αθηνών Αλεξάνδρου Ζαχαρόπουλου που έχει μεταγραφεί νόμιμα ο ... αναγνώρισε συγκυρία κατά ποσοστό 60% εξ αδιαιρέτου του υπολοίπου ακινήτου που είχε διαιρεθεί σε 27 οικόπεδα (ήτοι εκείνα με τους αριθμούς 1, 2, 3, 4, 5, 6, 9, 10, 11, 12, 15, 16, 17, 19, 20, 21, 22, 26, 29, 30, 33, 35, 36, 37, 38, 42 και 43 στο προμνησθέν σχεδιάγραμμα) την Καλυψώ σύζυγο Δ το γένος ..., βάσει πρότερης συμφωνίας που είχε γίνει με το ...

συμβόλαιο του ίδιου συμβολαιογράφου. Στις 4-8-1924 απεβίωσε στην ... χωρίς διαθήκη η Καλυψώ σύζυγος Δ το γένος .... και κληρονομήθηκε κατά ποσοστό 4/16 εξ αδιαιρέτου από το σύζυγό της Γ και κατά ποσοστό 6/16 εξ αδιαιρέτου από το σύζυγό της Γ και κατά ποσοστό 6/16 εξ αδιαιρέτου από καθένα από τα τέκνα της ....και ... θυγατέρα Δ.

Έτσι περιήλθε στους ανωτέρω κληρονόμους της, κατά τα πιο πάνω ποσοστά εξ αδιαιρέτου στον καθένα, το 60% του προαναφερθέντος ακινήτου. Στις 20-11-1924 απεβίωσε στην ... χωρίς διαθήκη ο ... και κληρονομήθηκε από τον πατέρα του Γ και από την αδελφή του Ζωή θυγατέρα Δ κατά το ήμισυ εξ αδιαιρέτου από τον καθένα. Έτσι περιήλθε στους τελευταίους, κατά ποσοστό 7/16 (4/16 + 3/16) εξ αδιαιρέτου στον Γ και 9/16 (6/16 + 3/16) εξ αδιαιρέτου στη ...υ, το 60% του ανωτέρω ακινήτου.

Με την επέκταση του σχεδίου πόλεως των ... σε ολόκληρο το κτήμα των 12 στρεμμάτων καταργήθηκε η ρυμοτομία του και η κατανομή του σε οικόπεδα όπως αυτά είχαν καθοριστεί με το προαναφερθέν σχεδιάγραμμα των μηχανικών ... και .... Επειδή δε οι ιδιοκτήτες ήταν υποχρεωμένοι να ορθογωνίσουν και να διαρρυθμίσουν τα οικόπεδά τους έτσι ώστε να καθίστανται αυτά οικοδομήσιμα, τούτο ανατέθηκε στο μηχανικό ..., ο οποίος συνέταξε το από 2-7-1926 σχεδιάγραμμα του μείζονος ακινήτου των 12 στρεμμάτων, που έχει επισυναφθεί στο ...

συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Αθηνών Αχιλλέως Δέδε. Στη συνέχεια με το ... συμβόλαιο ανταλλαγής ποσοστών του συμβολαιογράφου Αθηνών Αχιλλέως Δέδε που έχει μεταγραφεί νόμιμα, ο ..., συγκύριος του μείζονος ακινήτου κατά ποσοστό 40% μεταβίβασε στη ... σύζυγο πλέον Τ (μητέρα του ενάγοντος) και στον πατέρα της Γ, το ποσοστό του στα οικόπεδα που εμφαίνονται με τους αριθμούς 34 και 35 στο από 2-7-1926 σχεδιάγραμμα του μηχανικού ..., εμβαδού 430 και 653 τετραγωνικών πήχεων αντίστοιχα, μαζί με τη συνεχόμενη δεξαμενή 100 τετραγωνικών πήχεων και την ιδιωτική οδό αδιέξοδο πάροδο (δίοδο) διαστάσεων 7 Χ 15,35 μέτρων επί της οδού ....

Έτσι η ... και ο Γ απέκτησαν κατά ποσοστό 100% το πιο πάνω τμήμα του μείζονος ακινήτου, παρέμειναν δε συγκύριοι κατά ποσοστό 60% στο υπόλοιπο ακίνητο και ειδικότερα στα οικόπεδα που αναφέρονται με τους αριθμούς 32 και 33 στο ίδιο πιο πάνω σχεδιάγραμμα, εμβαδού 370 και 338 τετραγωνικών πήχεων αντίστοιχα. Στις 22-7-1939 απεβίωσε στην ...

χωρίς διαθήκη ο Γ, ο οποίος κληρονομήθηκε από τη θυγατέρα του ... ως μόνη εξ αδιαθέτου κληρονόμο του, στην οποία περιήλθε και το ποσοστό του στα προαναφερθέντα εδαφικά τμήματα. Έτσι περιήλθαν σ' αυτήν τα μεν οικόπεδα με τους αριθμούς 34 και 35 κατά ποσοστό 100% εξ αδιαιρέτου, τα δε οικόπεδα με τους αριθμούς 32 και 33 κατά ποσοστό 60% εξ αδιαιρέτου.

Τέλος στις 27-11-1985 απεβίωσε στην ... χωρίς διαθήκη η .. Τ, η οποία κληρονομήθηκε από τα τέκνα της Χ (ενάγοντα) και ... (που δεν είναι διάδικος στην παρούσα δίκη) κατά το ήμισυ εξ αδιαιρέτου από τον καθένα, οι τελευταίοι δε αποδέχθηκαν την κληρονομία της δυνάμει της ... πράξεως αποδοχής κληρονομίας της συμβολαιογράφου Αθηνών Ευφροσύνης Μασουρίδου-Κρίντα που έχει μεταγραφεί νόμιμα.

Έτσι περιήλθαν σ' αυτούς τα μεν οικόπεδα με τους αριθμούς 34 και 35 κατά ποσοστό 50% εξ αδιαιρέτου στον καθένα, τα δε οικόπεδα με τους αριθμούς 32 και 33 κατά ποσοστό 30% εξ αδιαιρέτου στον καθένα. Οι ανωτέρω δικαιοπάροχοι του ενάγοντος και ο ίδιος ο ενάγων κατείχαν την προαναφερθείσα εδαφική έκταση κατά τα ποσοστά που έχουν αναφερθεί προηγουμένως συνεχώς και αδιαλείπτως από τα έτη 1883 και 1884 μέχρι το έτος 1987 με διάνοια κυρίων, καλή πίστη και τους νόμιμους τίτλους που επίσης έχουν αναφερθεί, ασκώντας σ' αυτήν όλες τις διακατοχικές πράξεις που αρμόζουν στη φύση και τον προορισμό της.

Ειδικότερα αυτοί υπεισήρχοντο στη νομή της πιο πάνω εκτάσεως με βάση κληρονομικό δικαίωμα και πρόθεση κληρονόμων, προέβαιναν σε συστάσεις υποθηκών για τη λήψη δανείου, σε οικοπεδοποίηση της εκτάσεως και σε πωλήσεις οικοπέδων, κατοικούσαν στην έκταση αυτή από το έτος 1928, προέβαιναν στη φύλαξή της και απαγόρευαν σε οποιονδήποτε τρίτο οποιαδήποτε πράξη ή διατάραξη της νομής τους σ' αυτήν χωρίς την έγκρισή τους και τη χρησιμοποιούσαν σαν δική τους μέχρι το θάνατό τους ή μέχρι τη μεταβίβασή της κατά τα ανωτέρω.

Έτσι ο ενάγων έγινε κύριος της εκτάσεως αυτής κατά τα προαναφερθέντα ποσοστά με παράγωγο τρόπο (κληρονομική διαδοχή) αλλά και με τακτική και έκτακτη χρησικτησία, προσμετρώντας στο χρόνο της νομής του και εκείνον των δικαιοπαρόχων του. Όμως κατά το έτος 1987 ο εναγόμενος Δήμος Αθηναίων παράνομα και αυθαίρετα κατέλαβε τα κατωτέρω περιγραφόμενα τμήματα της εκτάσεως αυτής και τα μετέτρεψε σε πλατεία και πεζοδρόμιο, χωρίς να τηρήσει τη διαδικασία της απαλλοτριώσεως, εκμεταλλευόμενος την καλοπιστία του ενάγοντος, τον οποίο διαβεβαίωνε ότι θα προβεί σε αναγκαστική απαλλοτρίωση αυτών.

Ειδικότερα ο εναγόμενος Δήμος κατέλαβε μια εδαφική έκταση επιφανείας 701 τετραγωνικών μέτρων, η οποία εμφαίνεται με τα στοιχεία 200-201-202-217-152-151-46-45-1-222-214-215-206-205-200 στο από 13 Ιανουαρίου 2005 σχεδιάγραμμα του ορισθέντος με τη 1524/2003 απόφαση αυτού του δικαστηρίου ως πραγματογνώμονα αγρονόμου τοπογράφου μηχανικού ..., το οποίο έχει επισυναφθεί στην από 13 Ιανουαρίου 2005 και με αύξοντα αριθμό καταθέσεως 32/2005 έκθεση παγματογνωμοσύνης του ανωτέρω πραγματογνώμονα και αποτελείται από τρία τμήματα και συγκεκριμένα:

α) το τμήμα που προσδιορίζεται με τα στοιχεία 205-204-220-221-1-222-214-215-206-205, επιφανείας 390,20 τετραγωνικών μέτρων και αποτελεί τμήμα των οικοπέδων με τους αριθμούς 34 και 35 του σχεδιαγράμματος του ..., β) το τμήμα που προσδιορίζεται με τα στοιχεία 202-217-152-223-202, επιφανείας 14,47 τετραγωνικών μέτρων και αποτελεί τμήμα της διόδου προς τη λεωφόρο ...

του ανωτέρω σχεδιαγράμματος και γ) το τμήμα που προσδιορίζεται με τα στοιχεία 205-200-201-202-223-151-46-45-220-204-205, επιφανείας 296,33 τετραγωνικών μέτρων και αποτελεί τμήμα των οικοπέδων με τους αριθμούς 32 και 33 του ανωτέρω σχεδιαγράμματος. Των δύο πρώτων από τα τμήματα αυτά ο ενάγων είναι συγκύριος κατά ποσοστό 50% εξ αδιαιρέτου και του τρίτου κατά ποσοστό 30% εξ αδιαιρέτου".

Κατ' ακολουθία των παραδοχών αυτών το Εφετείο δέχθηκε εν μέρει την ένδικη αναγνωριστική κυριότητας ακινήτων αγωγή του αναιρεσιβλήτου και τον αναγνώρισε συγκύριο, κατά τα προαναφερόμενα εξ αδιαιρέτου ποσοστά, των ως άνω περιγραφομένων εδαφικών τμημάτων. Έτσι, που έκρινε το Εφετείο, καθό μέρος στήριξε το διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασής του στην κτήση της συγκυριότητας του αναιρεσίβλητου με έκτακτη χρησικτησία, ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε τις προεκτεθείσες ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 1045 και 1051 του ΑΚ, αφού από την έναρξη ισχύος του Αστικού Κώδικα (23-2-1946) μέχρι το έτος 1987, οπότε τα επίδικα καταλήφθηκαν από τον αναιρεσείοντα, ο αναιρεσίβλητος συμπλήρωσε, με το συνυπολογισμό του δικού του χρόνου χρησικτησίας στο χρόνο χρησικτησίας των προαναφερομένων δικαιοπαρόχων του, χρονικό διάστημα πέραν της εικοσαετίας στη νομή των επίδικων εδαφικών τμημάτων, όσα δε υποστηρίζει ο αναιρεσείων με τον δεύτερο, κατά το τρίτο σκέλος αυτού, λόγο αναιρέσεως και ειδικότερα α) ότι οι επίδικες εκτάσεις ήταν ανεπίδεκτες πράξεων νομής, διότι ήταν ρέματα αενάου ροής και ως εκ τούτου κοινόχρηστες, που ανήκαν αρχικά στο Ελληνικό Δημόσιο και στη συνέχεια περιήλθαν στον Οργανισμό Αποχέτευσης Πρωτευούσης (ΟΑΠ), β) ότι λόγω της υπαίτιας κατάτμησης της ευρύτερης έκτασης των 12 στρεμμάτων, στην οποία εμπίπτουν οι επίδικες εκτάσεις, της παράνομης δημιουργίας κοινόχρηστων χώρων και της παράνομης μεταβίβασης μη αρτίων οικοπέδων δεν συντρέχει στο πρόσωπο των δικαιοπαρόχων του αναιρεσιβλήτου το στοιχείο της καλής πίστεως, που είναι απαραίτητο για την κτήση της κυριότητας επί ακινήτων με έκτακτη χρησικτησία, σύμφωνα με τις διατάξεις του προϊσχύσαντος βυζαντινορρωμαϊκού δικαίου, και γ) ότι σύμφωνα με το άρθρο 1 παρ. 1 του ν.δ. 31/1968, του οποίου η ισχύς άρχισε από 2-12-1968, σε συνδυασμό με το άρθρο 4 του α.ν. 1539/1938, επί των επίδικων εδαφικών τμημάτων δεν είναι επιτρεπτή η έκτακτη χρησικτησία, ως ανηκόντων στην περιουσία του (αναιρεσείοντος), είναι απορριπτέα, ως προς με τα υπό στοιχεία α' και γ' διότι στηρίζονται επί ανακριβών προϋποθέσεων, δεδομένου ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν δέχθηκε ότι τα επίδικα υπήρξαν κάποτε ρέματα αενάου ροής και ως εκ τούτου (ή για οποιονδήποτε άλλο λόγο) κοινόχρηστα, ούτε ότι αυτά ανήκουν στον αναιρεσείοντα, ως προς δε του υπό στοιχείο β' ως αλυσιτελή, αφού η κτήση της κυριότητας του αναιρεσιβλήτου επί των επίδικων με έκτακτη χρησικτησία συντελέστηκε και υπό την ισχύ των προαναφερθεισών διατάξεων του ΑΚ, που δεν προϋποθέτουν για την εφαρμογή τους και το στοιχείο της καλής πίστεως.

Οι δεύτερος, κατά τα δύο πρώτα σκέλη αυτού, και τρίτος από τους αριθ. 1 και 19, αντίστοιχα, του άρθρου 559 ΚΠολΔ (και όχι από τον αριθμό 14 που από παραδρομή αναγράφεται) λόγοι αναιρέσεως με τους οποίους προσβάλλεται η αναιρεσιβαλλόμενη καθό μέρος στήριξε το διατακτικό της στην κτήση της κυριότητας του αναιρεσιβλήτου και σε παράγωγο (κληρονομική διαδοχή) τρόπο, αλλά και στην τακτική χρησικτησία, πρέπει να απορριφθούν ως αλυσιτελείς, σύμφωνα με όσα έχουν προαναφερθεί, αφού το διατακτικό της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης στηρίζεται αυτοτελώς στην κτήση της κυριότητας του αναιρεσίβλητου και με έκτακτη χρησικτησία, ο κατά της οποίας λόγος αναίρεσης είναι ατελέσφορος.

ΙΙΙ. Κατά το άρθρο 559 αρ. 11 περ. γ' του ΚΠολΔ ιδρύεται λόγος αναιρέσεως αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν. Ο λόγος αυτός απορρίπτεται ως αβάσιμος, αν προκύπτει από την απόφαση ότι λήφθηκαν υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία προσκομίσθηκαν και των οποίων έγινε επίκληση. Αρκεί δε η γενική αναφορά του είδους του αποδεικτικού μέσου, χωρίς ανάγκη ειδικής αξιολογήσεως καθενός, εφόσον από τη γενική αυτή αναφορά σε συνδυασμό με τις υπόλοιπες αιτιολογίες της, προκύπτει αναμφιβόλως η λήψη υπόψη του αποδεικτικού μέσου.

Εν προκειμένω, με τον πρώτο λόγο αναίρεσης προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση του Εφετείου η από την ως άνω διάταξη πλημμέλεια της μη λήψης υπόψη αποδεικτικών μέσων που ο αναιρεσείων επικαλέστηκε και προσκόμισε και ειδικότερα α) της 1090/1992 απόφασης του Αρείου Πάγου και β) της από Σεπτέμβριο 1970 κτηματογραφικής αποτύπωσης περιοχής ... - παραχειμάρου ...

της Διεύθυνσης Τεχνικών Υπηρεσιών του Οργανισμού Αποχέτευσης Πρωτευούσης (ΟΑΠ), τα οποία επικαλέστηκε με τις προτάσεις του και προσκόμισε στο Εφετείο για να αποδείξει τον κοινόχρηστο χαρακτήρα του επίδικου ακινήτου, επικουρικά δε την επ' αυτού κυριότητα της ΕΥΔΑΠ ως δικαιοπαρόχου του ΟΑΠ. Ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος, ως προς μεν το ανωτέρω με στοιχ.

β' έγγραφο διότι ο αναιρεσείων δεν το επικαλέστηκε στο Εφετείο, όπως αναμφισβήτητα προκύπτει από την επισκόπηση των από 26 Απριλίου 2005 προτάσεών του, που κατέθεσε κατά τη συζήτηση μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, ως προς δε το έτερο έγγραφο (απόφαση του Αρείου Πάγου) διότι από τη ρητή βεβαίωση της προσβαλλόμενης απόφασης, ότι για να καταλήξει στο αποδεικτικό της πόρισμα περί της κυριότητας του αναιρεσιβλήτου επί του επίδικου ακινήτου συνεκτίμησε και όλα τα έγγραφα τα οποία οι διάδικοι επικαλούνται και νόμιμα προσκομίζουν, σε συνδυασμό με το υπόλοιπο περιεχόμενο της αποφάσεως αυτής, δεν καταλείπεται καμιά αμφιβολία, ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη και το εν λόγω αποδεικτικό μέσο, χωρίς να έχει υποχρέωση να κάμει ειδική αναφορά και χωριστή αξιολόγηση τούτου.

IV. Λόγος αναίρεσης κατά το άρθρο 559 αριθ. 1 εδάφ. δ' ΚΠολΔ δημιουργείται όταν το δικαστήριο της ουσίας χρησιμοποιεί εσφαλμένα ή παραλείπει εσφαλμένα να χρησιμοποιήσει τα διδάγματα της κοινής πείρας, προκειμένου να εξειδικεύσει τις αόριστες νομικές έννοιες και να υπαγάγει σ' αυτές τα πραγματικά περιστατικά της διαφοράς.

Για να είναι ορισμένος ο λόγος αυτός πρέπει στην αίτηση να αναφέρονται τα διδάγματα της κοινής πείρας και ο κανόνας δικαίου για την αληθινή έννοια του οποίου χρησιμοποιήθηκαν ή όχι τα διδάγματα αυτά, διαφορετικά ο λόγος της αναίρεσης απορρίπτεται ως αόριστος.

Συνεπώς, ο δεύτερος, κατά το τέταρτο σκέλος αυτού, λόγος αναίρεσης με τον οποίο προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από την προεκτεθείσα διάταξη πλημμέλεια της παραβίασης των διδαγμάτων της κοινής πείρας με την παραδοχή ότι ο αναιρεσίβλητος έγινε κύριος του επίδικου ακινήτου με παράγωγο και με πρωτότυπο τρόπο, χωρίς όμως να αναφέρονται τα διδάγματα της κοινής πείρας και ο κανόνας δικαίου για την αληθινή έννοια του οποίου χρησιμοποιήθηκαν ή όχι τα διδάγματα αυτά, είναι απορριπτέος ως αόριστος. Τέλος, ο τέταρτος λόγος αναίρεσης με τον οποίο εκτίθεται ότι "μετά την έκδοση της προσβαλλόμενης αποφάσεως περιήλθαν σε γνώση του Δήμου νεώτερα στοιχεία, που αποδεικνύουν ότι η κατάληψη της επίδικης εκτάσεως έγινε πριν από το 1982 και συνεπώς η ένδικη από 10-5-2005 αγωγή έχει υποπέσει σε εικοσαετή παραγραφή, γι' αυτό πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση εξ αιτίας της παραγραφής, η οποία λαμβάνεται υπόψη αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο, όταν πρόκειται για Δήμους" είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, διότι, όπως προκύπτει από τις διατάξεις των άρθρων 224 παρ. 1 περίπτ. α', 269, 300, 553, 562 παρ.2, 565, 573 παρ.1 και 577, αντίστοιχα, του ΚΠολΔ, στην αναιρετική διαδικασία είναι απαράδεκτη η προβολή ενστάσεων κατά της αγωγικής αξίωσης, αφού η προβολή τους προϋποθέτει την εκκρεμοδικία της αγωγής, η οποία περατώνεται με την έκδοση της οριστικής απόφασης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 22 Δεκεμβρίου 2008 αίτηση του Δήμου Αθηναίων για αναίρεση της 10.090/2005 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει σε εξακόσια (600) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 25 Μαΐου 2010. Και

Δημοσιεύθηκε, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 15 Οκτωβρίου 2010.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ