Legislator Case Law & Legislation
1463/2008 AI generated

Supreme Court dismisses appeal on acquisition of ownership via twenty-year possession under Greek Civil Code.

Case Number 1463/2008
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appeal against the High Court of Kalamata's decision rejecting the appellants' claim for co-ownership of a property. The appellants argued they acquired joint ownership through inheritance, while the respondent claimed exclusive ownership based on twenty years of continuous, uninterrupted, and public possession. The court found the High Court's reasoning sufficient and ruled that the respondent had legally acquired full ownership via acquisitive prescription, thereby rejecting the claim for co-ownership.

Legislator headnote

AI generated

Art. 1045 of the Civil Code; Art. 559(19) of the Code of Civil Procedure: A claim based on co-ownership is inadmissible when the opposing party has acquired full ownership through acquisitive prescription after twenty years of continuous possession.

Keywords

AI generated
acquisitive prescription twenty-year possession co-ownership claim inheritance rights Civil Code Art 1045 appeal dismissal property ownership

Cited Legislation

AI generated
Art. 1045 of the Civil Code
Art. 559(19) of the Code of Civil Procedure
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 1463 / 2008 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1463/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ελισάβετ Μουγάκου - Μπρίλλη, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου), Μίμη Γραμματικούδη, Λεωνίδα Ζερβομπεάκο, Χαράλαμπο Παπαηλιού και Μιχαήλ Θεοχαρίδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 21 Μαΐου 2008, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. Χ1, 2. ...., 3. ..... και 4. ....., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Ελένη Κούκη-Μπιθαρά με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Των αναιρεσίβλητων: 1. ..... και 2. ......, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Θεόδωρο Λάμαρη..

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 9-3-2004 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Γυθείου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 30/2005 του ίδιου Δικαστηρίου και 27/2007 του Εφετείου Καλαμάτας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 10-4-2007 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Λεωνίδας Ζερβομπεάκος ανέγνωσε την από 2-5-2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 1045 του ΑΚ, εκείνος που έχει στη νομή του, για μια εικοσαετία, πράγμα κινητό ή ακίνητο, γίνεται κύριος (έκτακτη χρησικτησία). Κατά δε την έννοια του άρθρου 559 αριθ. 19 του ΚΠολΔ, λόγος αναιρέσεως για έλλειψη νόμιμης βάσεως της αποφάσεως ιδρύεται, όταν δεν προκύπτουν σαφώς, από το αιτιολογικό της, τα περιστατικά που είναι αναγκαία για την κρίση του Δικαστηρίου, στη συγκεκριμένη περίπτωση, περί της συνδρομής των νομίμων όρων και προϋποθέσεως της διατάξεως που εφαρμόσθηκε ή περί της μη συνδρομής τούτων, που αποκλείει την εφαρμογή της, καθώς και όταν η απόφαση έχει ανεπαρκείς ή αντιφατικές αιτιολογίες στο νομικό χαρακτηρισμό των περιστατικών που έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης.

Στην περίπτωση που κρίνεται, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο δέχθηκε ανελέγκτως τα ακόλουθα: "Το επίδικο ακίνητο, που είναι ένα οικόπεδο με την επ' αυτού διώροφη οικία και βρίσκεται εντός των ορίων του οικισμού ..... του Δήμου Οιτύλου, ανήκε αρχικά στον ....., ο οποίος κατέστη κύριος αυτού δυνάμει του ......

αγοραπωλητηρίου συμβολαίου του συμβολαιογράφου Οιτύλου Γεωργίου Σαμπατακάκη, που μεταγράφηκε νόμιμα. Μετά το θάνατο του ως άνω αρχικού ιδιοκτήτη στις 8-10-1977 το επίδικο ακίνητο περιήλθε στους εξ αδιαθέτου κληρονόμους του, μεταξύ των οποίων ήταν και οι αδελφοί του ....., πατέρας των εναγόντων και ..... (πατέρας του πρώτου εναγομένου), κατά ποσοστό 1/8 εξ αδιαιρέτου στον καθένα.

Την άνοιξη του έτους 1980 ο ανωτέρω πατέρας των εναγόντων πώλησε ατύπως το ως άνω εξ αδιαιρέτου ποσοστό του στον πρώτο των εναγομένων αντί τιμήματος 85.000 δραχμών και μεταβίβασε στον τελευταίο την επί του ιδανικού του μεριδίου νομή, έκτοτε δε ο τελευταίος νεμόταν το επίδικο ακίνητο κατά το ως άνω ποσοστό συνεχώς και αδιαλείπτως μέχρι την άσκηση της ένδικης αγωγής των αναιρεσειόντων στις 18-3-2004, ασκώντας όλες τις πράξεις νομής που προσιδίαζαν στο επίδικο και συγκεκριμένα καλλιεργούσε, επέβλεπε, καθάριζε και φύτευε δένδρα, επισκεύασε την οικία και κατοικούσε εντός αυτής μέχρι το έτος 1993, ενώ έκτοτε το εκμίσθωνε χωρίς ποτέ να ενοχληθεί από τους ενάγοντες επί χρονικό διάστημα πλέον των είκοσι ετών".

Με βάση τα παραπάνω αποφάνθηκε, ότι ο πρώτος εναγόμενος απέκτησε την κατά το προαναφερόμενο ποσοστό κυριότητα επί του επιδίκου με έκτακτη χρησικτησία πριν από το έτος 2003, οπότε οι ενάγοντες προέβησαν στη σύνταξη της υπ' αριθ. ..... πράξης αποδοχής κληρονομίας του ως άνω ποσοστού τους επί του επιδίκου της συμβολαιογράφου Γυθείου Μαρίας Σταθάκη, ότι είναι βάσιμη η ένσταση των εναγομένων - αναιρεσιβλήτων περί κτήσεως της κυριότητας του επιδίκου, κατά το προαναφερόμενο ιδανικό μερίδιο, από τον πρώτο εναγόμενο, απέρριψε δε ως αβάσιμη κατ' ουσία την ένδικη αγωγή των αναιρεσειόντων, με την οποία ζητούσαν να αναγνωριστεί η συγκυριότητά τους επί του επίδικου κατά το ως άνω εξ αδιαιρέτου ποσοστό και να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι, να τους το αποδώσουν.

Με την κρίση του αυτή το Εφετείο δεν στέρησε την απόφασή του νόμιμης βάσης με αντιφατικές αιτιολογίες και πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος ο περί του αντιθέτου μοναδικός λόγος αναιρέσεως από τον αριθ. 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 10 Απριλίου 2007 αίτηση των Χ1 κ.λ.π. για αναίρεση της 27/2007 αποφάσεως του Εφετείου Καλαμάτας.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 18 Ιουνίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 25 Ιουνίου 2008.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ