1461/2012 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1461 / 2012 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1461/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο, Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Ευφημία Λαμπροπούλου και Στυλιανή Γιαννούκου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 28 Μαΐου 2012, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Τoυ αναιρεσείοντος: Β. Κ. του Κ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Φώτιο Κουντουριώτη.

Του αναιρεσιβλήτου: Ν. Π. του Α., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Πάρι Νιφλή.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 2-4-1996 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 11342/1997 του ίδιου Δικαστηρίου και 68/99 μη οριστική, 525/2003 οριστική του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Ασκήθηκε τριτανακοπή στο Εφετείο και εκδόθηκαν οι αποφάσεις 858/2006 μη οριστική και 2893/2007 οριστική του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 10-9-2010 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Στυλιανή Γιαννούκου ανέγνωσε την από 18-5-2012 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του πρώτου λόγου της αίτησης από το άρθρο 559 αρ. 14 Κ.Πολ.Δ, κατά την επιτρεπτή νοηματική του απόδοση και την απόρριψη του δεύτερου λόγου αυτής εκ του άρθρου 559 αρ. 2 Κ.Πολ.Δ.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψη της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η διάταξη του άρθρου 254 παρ. 1 ΚΠολΔ, η οποία κατ' άρθρο 524 παρ. 1 ίδιου Κώδικα, εφαρμόζεται και στην κατ' έφεση δίκη, και η οποία, λόγω της ταυτότητας του νομικού λόγου και της ομοιότητας των μη ρυθμιζόμενων περιπτώσεων, εφαρμόζεται αναλογικά και στις περιπτώσεις των άρθρων 245 παρ. 1 (αυτοπρόσωπη εμφάνιση διαδίκων) και 411 ΚΠολΔ (επανεξέταση μαρτύρων), οι οποίες στην ουσία αποτελούν ειδικότερες εκδηλώσεις της ρυθμίσεως της πρώτης, αφού κατατείνουν στον ίδιο τελικό σκοπό (ΟλΑΠ 30/1997) αφενός μεν παρέχει στο δικαστήριο τη δυνατότητα να διατάξει την επανάληψη της συζητήσεως στο ακροατήριο, η οποία έχει κηρυχθεί περατωμένη, όταν κατά τη μελέτη της υπόθεσης ή τη διάσκεψη παρουσιάζονται κενά ή αμφίβολα σημεία που χρειάζονται συμπλήρωση ή επεξήγηση, αφετέρου δε ορίζει ότι η συζήτηση που επαναλαμβάνεται με τον τρόπο αυτό θεωρείται συνέχεια της προηγούμενης.

Εκ τούτου παρέπεται ότι η αρχική και η επαναλαμβανόμενη συζήτηση συνθέτουν μία συζήτηση. Πρόκειται δηλαδή για δύο συνεχόμενα δικονομικά στάδια, που αποτελούν ένα αδιάσπαστο δικονομικό σύνολο. Επομένως, κατά την επαναλαμβανόμενη συζήτηση, δεν απαιτείται η κατάθεση νέων εγγράφων προτάσεων και αρκούν και ισχύουν οι έγγραφες προτάσεις που κατατέθηκαν από τους διαδίκους, κατά τη συζήτηση της οποίας διατάχθηκε η επανάληψη ούτε η εκ νέου επίκληση των αποδεικτικών μέσων (ΟλΑΠ 30/1997, ΑΠ 1336/2002, 884/2007, 338/2007).

Περαιτέρω, η κατ' άρθρο 245 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ., διατασσόμενη από το δικαστήριο αυτοπρόσωπη εμφάνιση των διαδίκων στο ακροατήριο, δεν αποτελεί μεν αποδεικτικό μέσο, από τα περιοριστικώς αναφερόμενα στο άρθρο 339 ΚΠολΔ, αλλά αποσκοπεί σε συνδυασμό με τα άλλα νόμιμα μέσα, στην πληρέστερη διαφώτιση του δικαστηρίου, με την υποβολή ερωτήσεων και την παροχή διασαφήσεων από τους διαδίκους, στα τυχόν αμφίβολα και διφορούμενα περιστατικά, που αποτέλεσαν αντικείμενο απόδειξης, ώστε μετά από τη συνεκτίμηση των διασαφήσεων, οι οποίες δόθηκαν, να διαγνωσθεί ασφαλέστερα η διαφορά (ΑΠ 396/2011).

Τέλος, ο εκ του άρθρου 559 αρ. 14 Κ.Πολ.Δ., λόγος αναιρέσεως ιδρύεται αν το δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από το δικαίωμα ή απαράδεκτο.

Στην προκειμένη περίπτωση, από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης και των διαδικαστικών εγγράφων, προκύπτει ότι, επί της από 25-1-2005 τριτανακοπής, κατ' άρθρο 586 επ. Κ.Πολ.Δ., του ήδη αναιρεσείοντος Β. Κ., κατά του ήδη αναιρεσίβλητου Ν. Π., εκδόθηκε η 858/2006 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης, με την οποία, η τριτανακοπή αυτή, κατά την κύρια βάση της, κρίθηκε απορριπτέα ως μη νόμιμη, ενώ, κατά την επικουρική βάση αυτής, κρίθηκε νόμιμη και ερευνητέα κατ' ουσία, ακολούθως δε, ενόψει ασαφειών επί των καθοριζομένων μ' αυτήν αμφισβητούμενων θεμάτων, αναβλήθηκε, κατ' άρθρ. 245 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ., η έκδοση οριστικής απόφασης και διατάχθηκε η αυτοπρόσωπη εμφάνιση των διαδίκων, κατά τη νέα δε συζήτηση της υπόθεσης, εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, με την οποία έγιναν δεκτά τα ακόλουθα: "Ο ανακόπτων (σημ:

εδώ αναιρεσείων) ισχυρίζεται ... ότι δυνάμει της προσβαλλόμενης 525/2003 οριστικής αποφάσεως, της οποίας η εκτέλεση προηγήθηκε της ανακοπής, δικάζοντας τη διαφορά που ανέκυψε μεταξύ του νικήσαντος ενάγοντος Ν. Π., εναντίον του οποίου μόνον στρέφεται η ανακοπή και του εναγομένου Κ. Κ., απέρριψε κατ' ουσίαν την έφεση του εναγομένου και, αφού δέχθηκε την σχετική αναγνωριστική αγωγή κυριότητας ακινήτου που είχε ασκήσει ο πρώτος, τον αναγνώρισε κύριο ενός οικοπέδου ...

που βρίσκεται στην περιοχή ... και της οικίας που έχει ανεγερθεί σ' αυτό. Περαιτέρω, ο ανακόπτων ισχυρίζεται ότι στην παραπάνω δίκη δεν έλαβε μέρος ο ίδιος ούτε προσκλήθηκε σ' αυτήν, ενώ η εκδοθείσα προσβαλλόμενη 525/2003 οριστική απόφαση προκαλεί βλάβη και θέτει σε άμεσο κίνδυνο τα δικά του έννομα συμφέροντα στα ίδιο ακίνητο, του οποίου φέρεται πως τυγχάνει αποκλειστικός κύριος, διότι ο πατέρας του Κ.

Κ. είχε μεταβιβάσει νόμιμα σ' αυτόν (ανακόπτοντα) την κυριότητα λόγω γονικής παροχής, πριν την κτήση της κυριότητας του ακινήτου από τον καθ' ου η ανακοπή. Ζητεί ν' ακυρωθεί η προσβαλλόμενη 525/2003 απόφαση και να καταστεί αυτή ανενεργός ως προς τον ανακόπτοντα, ο οποίος φέρεται πως δεν δεσμεύεται από το δεδικασμένο της.

Άλλως, αν κριθεί πως δεσμεύεται από το δεδικασμένο της προσβαλλόμενης αποφάσεως, ζητεί ν' ακυρωθεί η ίδια απόφαση λόγω συμπαιγνίας από κοινού μεταξύ των διαδίκων της δίκης επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση αυτή, διότι τελούσαν σε συμπαιγνία αφενός μεν κατά την κατάρτιση των επίδικων συμβάσεων μεταξύ τους για το ένδικο ακίνητο, αλλά και στη δίκη ενώπιον του Δικαστηρίου που αφορά η ανακοπή ... .

Η ανακοπή αυτή, η οποία έχει το παραπάνω περιεχόμενο και αίτημα, στηρίζεται στο εμπράγματο δικαίωμα κυριότητας που φέρεται πως έχει ο ανακόπτων στο επίδικο ακίνητο, το οποίο είναι ασυμβίβαστο και ανεξάρτητο από το όμοιο δικαίωμα που επικαλείται ο καθ' ου η ανακοπή, προς το οποίο αντιστρατεύεται. Επομένως, ...

έπρεπε να εγγραφεί η ανακοπή στα οικεία βιβλία διεκδικήσεων, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 220 παρ. 1 ΚΠολΔ. Όμως, ο ανακόπτων δεν επικαλείται ούτε προσκομίζει πιστοποιητικό του αρμόδιου υποθηκοφύλακα, ότι πραγματοποιήθηκε η εγγραφή αυτή. Και' ακολουθίαν, μετά από αυτεπάγγελτη έρευνα, αλλά και μετ' αποδοχή και σχετικής ενστάσεως του καθ' ου η ανακοπή, πρέπει ν' απορριφθεί η ανακοπή ως απαράδεκτη." Περαιτέρω, από την επισκόπηση των, από 6-5-2005 εγγράφων προτάσεων του ανακόπτοντος και ήδη αναιρεσείοντος, ενώπιον του Εφετείου, κατά τη συζήτηση της τριτανακοπής, επί της οποίας, μετ' αναβολή, εκδόθηκε η 858/2006 παρεμπίπτουσα απόφαση αυτού, προκύπτει το ακόλουθο περιεχόμενο αυτών: "Εισάγεται ως πρωτείσακτη η από 25/1/2005 με αρ.

έκθ. κατ. 360/26-1-2005 τριτανακοπή μου, που ... ενεγράφη στις 25/2/2005 νόμιμα και εμπρόθεσμα στα βιβλία βαρών του αρμόδιου Υποθηκοφυλακείου Καλαμαριάς Θεσσαλονίκης και καταχωρήθηκε στο τηρούμενο κτηματολογικό φύλλο ακινήτων με ΚΑΕΚ 190831012012 του κτηματολογικού γραφείου Καλαμαριάς με αριθμό εγγραφής 829.

Συνεπώς, εφόσον προσκομίζεται και το τετραπλότυπο παράστασης ... η τριτανακοπή μου, ως τυπικά παραδεκτή θα πρέπει να ερευνηθεί κατά την ουσία των λόγων της ...". Ακολούθως στην, κάτω από τις έγγραφες προτάσεις προσθήκη, που κατατέθηκαν την 13-1-2006 και σε αντίκρουση προταθείσας από τον ήδη αναιρεσίβλητο ένστασης απραδέκτου διέλαβε τα ακόλουθα: "Η τριτανακοπή μου νόμιμα και εμπρόθεσμα ενεγράφη στα βιβλία διεκδικήσεων του αρμόδιου κατά τόπο Υποθηκοφυλακείου Καλαμαριάς, όπως τούτο προκύπτει από το ήδη προσαχθέν πιστοποιητικό καταχώρησης εγγραπτέας πράξης με κωδικό ΚΓ 53 και αρ. Πρωτ. 829/25-2-2005. Επειδή δε η κατάθεση της τριτανακοπής μου έγινε στις 26-1-2005 η εγγραφή και καταχώρηση της στα βιβλία διεκδικήσεων του Υποθηκοφυλακείου τούτου έγινε εμπρόθεσμα την τελευταία (30η) ημέρα της προθεσμίας που ο νόμος ορίζει.

Συνεπώς η περί απαραδέκτου ένσταση ως προς το λόγο αυτό είναι απορριπτέα ως αβάσιμη". Με βάση τα προεκτεθέντα, και αφού δεν ήταν αναγκαία η κατάθεση ιδιαίτερων έγγραφων προτάσεων, αλλά αρκούσαν και ίσχυαν οι έγγραφες προτάσεις που είχαν καταθέσει κατά την αρχική συζήτηση στις οποίες έγινε σαφής και ορισμένη επίκληση της εγγραφής της τριτανακοπής στα οικεία δημόσια βιβλία με επίκληση και του αριθμού εγγραφής σ' αυτά και επί πλέον με την, με το συμπλεκτικό σύνδεσμο "και", διατυπωθείσα φράση "συνεπώς εφόσον προσκομίζεται και το τετραπλότυπο ..." συνάγεται και προσκομιδή τότε του επικληθέντος εγγράφου (εγγραφής στα οικεία βιβλία).

Συνακόλουθα, ο πρώτος λόγος του αναιρετηρίου εκ του άρθρου 559 αρ. 14 Κ.Πολ.Δ., (κατά την εκτίμηση του περιεχομένου του), κατά τον οποίο το Εφετείο, με τη διαληφθείσα αιτιολογία της προσβαλλόμενης απόφασης, παρά το νόμο κήρυξε απαράδεκτο, είναι βάσιμος. Κατόπιν αυτού, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, απορριπτομένου του περί αντιθέτου αιτήματος του αναιρεσιβλήτου, ενόψει του ότι η υπόθεση χρειάζεται διευκρίνιση και γίνεται δεκτός λόγος εκ του άρθρου 559 αρ. 14 Κ.Πολ.Δ (άρθρ. 580 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ., όπως αντικαταστάθηκε με άρθρο 12 παρ. 4 ν. 4055/2012), παρέλκει δε η έρευνα του άλλου αναιρετικού λόγου.

Τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, πρέπει να επιβληθούν σε βάρος του αναιρεσίβλητου, λόγω της ήττας του (άρθρ. 176, 183 του ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθ. 2893/2007 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές.

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων (2.000) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 19 Ιουλίου 2012. Και,

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 21 Σεπτεμβρίου 2012.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ