Supreme Court dismisses State's appeal due to lack of positive opinion from the State Legal Council within the statutory deadline.

Απόφαση 1461 / 2010 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) ΑΡΙΘΜΟΣ 1461/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου), Μιχαήλ Θεοχαρίδη, Δημήτριο Μαζαράκη, Χαράλαμπο Αθανασίου και Κωνσταντίνο Τσόλα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 12 Μαΐου 2010, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, όπως εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών που εδρεύει στην ..., το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιό του Κωνσταντίνο Κηπουρό, Πάρεδρο Ν.Σ.Κ με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του ΚΠολΔ.

Της αναιρεσίβλητης: Ψ συζ. Ζ, κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Σωτήριο Φέλιο με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 21-1-2002 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Χαλκίδας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 707/2002 μη οριστική, 92/2004 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 33/2006 του Εφετείου Αθηνών (Μεταβατική έδρα Χαλκίδας). Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 27-9-2006 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Κωνσταντίνος Τσόλας ανέγνωσε την από 21-4-2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1.- Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 12 παρ. 1 του Ν. 2298/1995, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 28 παρ. 3 του ν. 2579/1998 και ίσχυε πριν την κατάργησή του με το άρθρο 13 παρ. 9 του ν. 3790/2009 "μέσα σε τριάντα (30) ημέρες από την άσκηση της αναίρεσης ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας, του Αρείου Πάγου ή του Ελεγκτικού Συμβουλίου από μέρους του Δημοσίου ή νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου, του οποίου η νομική υπηρεσία και η δικαστική εκπροσώπηση διεξάγεται από το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους (Ν.Σ.Κ.) ή από μέλη του, ο αναιρεσείων, με επιμέλεια του υπογράφοντος το αναιρετήριο δικαστικού πληρεξουσίου, αποστέλλει στο Ν.Σ.Κ.

αντίγραφο του αναιρετηρίου, των προσβαλλομένων αποφάσεων, των εισαγωγι-κών εγγράφων της κύριας δίκης και των παρεμπιπτουσών δικών, καθώς και των προτάσεων των διαδίκων", ενώ σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 12 παρ. 2 του ίδιου Νόμου 2298/1995, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 42 του Ν. 2721/1999, "το κατά την επόμενη παράγραφο αρμόδιο τμήμα του Ν.Σ.Κ., μέσα σε τρεις μήνες από την άσκηση της αναίρεσης, αποφαίνεται αιτιολογημένα για το κατά τη γνώμη του παραδεκτό και βάσιμο τουλάχιστον ενός από τους λόγους της, λαμβάνοντας πάντοτε υπόψη και τη νομολογία του οικείου δικαστηρίου.

Αν μέσα στην ανωτέρω προθεσμία των τριών (3) μηνών ο εξουσιοδοτημένος δικαστικός πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος δεν καταθέσει στη γραμματεία του δικαστηρίου, στο οποίο έχει κατατεθεί η αναίρεση, κυρωμένο αντίγραφο θετικής γνώμης, η αίτηση αναίρεσης θεωρείται ότι δεν ασκήθηκε και δεν διαβιβάζεται στο Δικαστήριο που απευθύνεται.

Η υπόθεση εισάγεται προς συζήτηση μόνο ως προς τους λόγους του αναιρετηρίου, ως και τους τυχόν προσθέτους, για τους οποίους υπάρχει ήδη θετική γνώμη του αρμόδιου τμήματος του Ν.Σ.Κ.". Από τις ανωτέρω διατάξεις, οι οποίες έχουν εφαρμογή εν προκειμένω διότι η υπό κρίση αναίρεση ασκήθηκε πριν από την έναρξη ισχύος του ν. 3790/2009, σαφώς προκύπτει ότι, αν μέσα σε τρεις μήνες από την άσκηση της αναίρεσης δεν κατατεθεί στη γραμματεία του Αρείου Πάγου αντίγραφο θετικής γνώμης του Ν.Σ.Κ., η αναίρεση, που έχει ασκηθεί ενώπιόν του, είναι απαράδεκτη.

Στην προκειμενη περίπτωση, το Ελληνικό Δημόσιο άσκησε στις 28-9-2006 την υπό κρίση αίτηση αναίρεσης κατά της 33/2006 απόφασης του Εφετείου Αθηνών (Μεταβατική έδρα Χαλκίδας), η οποία απέρριψε κατ' ουσίαν την έφεση του εναγομένου-αναιρεσείοντος κατά της εκκαλούμενης 702/2002 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χαλκίδας με την οποία έγινε δεκτή ως και κατ' ουσίαν βάσιμη η ένδικη αναγνωριστική κυριότητας ακινήτου αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης και η τελευταία αναγνωρίστηκε κυρία του επίδικου ακινήτου με έκτακτη χρησικτησία.

Όπως όμως, προκύπτει από την επικαλούμενη και προσκομιζόμενη από το αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο με αριθμό 1660/2006 γνωμοδότηση του αρμοδίου τμήματος του Ν.Σ.Κ., αυτό απεφάνθη, εντός της προαναφε-ρόμενης προθεσμίας των τριών μηνών από την άσκηση της κρινόμενης αναίρεσης, ότι όλοι οι λόγοι της (αναίρεσης) είναι αβάσιμοι.

Ενόψει αυτών πρέπει η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης να απορριφθεί ως απαράδεκτη.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 27 Σεπτεμβρίου 2006 αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου για αναίρεση της 33/2006 απόφασης του Εφετείου Αθηνών (Μεταβατική έδρα Χαλκίδας).

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ το αναιρεσείον στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε τριακόσια (300) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 16 Μαΐου 2010.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 15 Οκτωβρίου 2010.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ