Supreme Court annuls appealable judgment for failing to consider sworn affidavit obtained within 24 hours of service.

Απόφαση 1460 / 2025 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1460/2025

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αλεξάνδρα Αποστολάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Σωκράτη Πλαστήρα, Σταύρο Μάλαινο, Αντιγόνη Τζελέπη και Αθανάσιο Νικολόπουλο, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 15 Νοεμβρίου 2024, με την παρουσία και του Γραμματέα Α. Λ., για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειουσών - καλουσών: 1) Δ. Σ. του Α., κατοίκου ... και 2) εταιρίας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "ΟΥΡΟΛΟΓΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ ΕΠΕ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, οι οποίες δεν παραστάθηκαν, ούτε εκπροσωπήθηκαν στο ακροατήριο.

Των αναιρεσιβλήτων - καθ' ων η κλήση: 1) Κ. Π. του Κ. και 2) ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΕΓΑ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, οι οποίες εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Εμμανουήλ Γλυφό με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 26-3-2010 αγωγή της ήδη 1ης των αναιρεσιβλήτων - καθ' ων η κλήση, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάστηκε με την από 22-11-2010 αγωγή των ήδη αναιρεσειουσών - καλουσών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 4353/2011 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 7634/2013 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησαν οι ήδη αναιρεσείουσες με την από 27-12-2016 αίτησή τους.

Εκδόθηκε η 853/2018 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία ανέβαλε τη συζήτηση της από 27-12-2016 αίτησης για αναίρεση της 7634/2013 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, για τον αναφερόμενο στο διατακτικό της λόγο. Η υπόθεση επανήλθε για συζήτηση στη δικάσιμο της 24-5-2019 με την από 10-9-2018 κλήση των αναιρεσειουσών, οπότε ματαιώθηκε λόγω των Δημοτικών εκλογών στη Χώρα, επανήλθε εκ νέου με την από 27-9-2021 κλήση των αναιρεσειουσών για συζήτηση στη δικάσιμο της 17-3-2023, οπότε και αναβλήθηκε με αίτημα των αναιρεσειουσών για τη σημερινή δικάσιμο (15-11-2024).

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, με Εισηγητή τον Αρεοπαγίτη Αθανάσιο Νικολόπουλο, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκαν μόνο οι αναιρεσίβλητες όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1]. Με την από 27-09-2021 κλήση των αναιρεσειουσών, φέρεται σε νέα συζήτηση [μετά την ματαίωση, λόγω δημοτικών εκλογών, της συζήτησης της αίτησης αναίρεσης στη δικάσιμο της 24-05-2019, η οποία προσδιορίστηκε με την από 10-09-2018 κλήση των αναιρεσειουσών], η από 27-12-2016 αίτηση αναίρεσης, κατά της με αριθμό 7634/2013 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, μετά την έκδοση της με αριθμό 853/2018 απόφασης αυτού του Δικαστηρίου, με την οποία αναβλήθηκε η συζήτηση της κρινόμενης αναίρεσης, μέχρι την έκδοση οριστικής απόφασης από την Πλήρη Ολομέλεια του Αρείου Πάγου, για την υπόθεση που είχε παραπεμφθεί σ'αυτήν με την υπ' αριθμ. 1855/2017 απόφαση του Α2 τμήματος του Αρείου Πάγου, ώστε να κριθεί με βάση την απόφαση που θα εκδοθεί για το παραπεμφθέν νομικό ζήτημα, το εμπρόθεσμο της άσκησης και της ένδικης αναίρεσης και συνεπώς το παραδεκτό αυτής, εκδοθείσας προς τούτο της με αριθμό 10/2018 απόφασης της Πλήρους Ολομέλειας του Αρείου Πάγου.

2.Κατά συνέπεια, η από 27-12-2016 (αριθμός κατάθεσης 7907/1068/30-12-2016) αίτηση αναίρεσης κατά της υπ' αρίθμ.7634/2013 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, που εκδόθηκε, αντιμωλία των διαδίκων, επί των ασκηθεισών αντίθετων εφέσεων από τις α] αναιρεσείουσες με την από 03-02-2012 έφεσή τους [αρ. κατ. 938/2012] και β] από την δεύτερη εναγομένη στην δεύτερη κατά τα κατωτέρω αναφερόμενα αγωγή, η οποία δεν μετέχει στην παρούσα δίκη, με την από 30-01-2012 έφεσή της [αρ.κατ.769/2012], κατά της υπ'αρίθμ. 4353/2011 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, εκδοθείσας, κατά την ειδική διαδικασία των διαφορών, που αφορούν απαιτήσεις αποζημιώσεως που προκλήθηκαν από αυτοκίνητο και από τη σύμβαση ασφαλίσεως αυτού[ άρθρα 666,667,670 έως 676 και 681Α του ΚΠολΔ ], επί των από α] 22-11-2010 (αριθμός κατάθεσης 201049/9320/2010 αγωγής των αναιρεσειουσών και β] από 26-03-2010 (αριθμός κατάθεσης 71467/3194/2010) αγωγής της πρώτης αναιρεσίβλητης, έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα (ΚΠολΔ 552, 553, 556, 558, 564 παρ.3, 566 παρ.1 και 144), εντός της καταχρηστικής προθεσμίας των τριών ετών από την έκδοση της πρωτόδικης απόφασης η οποία ισχύει για τις αποφάσεις που εκδόθηκαν πριν από την 1-1-2016 χωρίς να επιδοθούν, ως εν προκειμένω, σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 564 αρ 3 ΚπολΔ, όπως ίσχυε πριν από την αντικατάστασή της με το άρθρο πρώτο, άρθρο τρίτο του Ν.4335/2015 [όπως απεφάνθη για το παραπεμφθέν νομικό ζήτημα η ΟλΑΠ 10/2018].

Συνεπώς, είναι παραδεκτή (ΚΠολΔ 577 παρ.1) και πρέπει να ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (ΚΠολΔ 577 παρ.3). Από την προσβαλλόμενη με αριθμό 7634/2013 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών και τα λοιπά διαδικαστικά έγγραφα της δίκης, που επιτρεπτά επισκοπούνται (άρθρο 561 αρ.2 ΚπολΔ), προκύπτουν τα ακόλουθα, αναφορικά με την διαδικαστική πορεία της υπόθεσης:

Κατά των εναγομένων και ήδη αναιρεσιβλήτων, οι αναιρεσείουσες άσκησαν, ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, την από 22.11.2010 με αριθμό κατάθεσης δικογράφου 9320/2010 αγωγή τους, με την οποία ζητούσαν από τις εναγόμενες-αναιρεσίβλητες αποζημίωση, στηριζόμενη στα άρθρα 914 επόμενα του ΑΚ, 2,4,9 του Ν.ΓΠΝ/1911 και του Ν. 489/1976.

Η πρώτη εναγομένη- αναιρεσίβλητη άσκησε, για την ίδια νομική αιτία, ενώπιον του ιδίου ως άνω δικαστηρίου, εναντίον των αναιρεσειουσών και κατά της ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "AIG NATION UNION ΑΕΓΑ", μη διαδίκου στην παρούσα δίκη, την από 26.03.2010 με αριθμό κατάθεσης δικογράφου 3194/2010 αγωγή της.

Επί των δύο ως άνω συνεκδικασθείσών αγωγών, εξεδόθη η με αριθμό 4353/2011 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών [διαδικασία Αυτοκινήτων], με την οποία απορρίφθηκε η αγωγή των αναιρεσειουσών στο σύνολό της και έγινε δεκτή εν μέρει η αντίθετη αγωγή της 1ης των εναγομένων -αναιρεσίβλητης. Την πιο πάνω οριστική απόφαση οι αναιρεσείουσες εφεσίβαλαν δυνάμει της από 31-01-2012 έφεσή τους, ενώ και η συνεναγομένη της ασφαλιστική εταιρεία με την επωνυμία "AIG -NATION UNION ΑΕΓΑ", εφεσίβαλε την ίδια πιο πάνω οριστική απόφαση.

Οι εφέσεις αυτές συζητήθηκαν, μετ' αναβολή της δικασίμου της 22/11/2012, την 26-09-2013, ενώπιον του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών [12ο τμήμα], το οποίο τις συνεκδίκασε με τις δύο (2) από 25-09-2013 αντεφέσεις της πρώτης εναγομένης-αναιρεσίβλητης και εξέδωσε την με αριθμό 7634/2013 τελεσίδικη και ήδη αναιρεσιβαλλόμενη απόφασή του με την οποία απέρριψε κατ'ουσίαν εφέσεις και αντεφέσεις, επικυρώνοντας την εκκαλουμένη απόφαση.

Στην συνέχεια οι ενάγοντες εκκαλούντες άσκησαν την από 27.12.2016 [αρ.κατ. 1068/30-12-2016] κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, κατά της ως άνω τελεσιδίκου αποφάσεως, η οποία συζητήθηκε στις 2-3-2018 και εξεδόθη η με αριθμό 853/2018 απόφαση αυτού του Δικαστηρίου, με την οποία αναβλήθηκε η συζήτηση της απόφασης μέχρι την έκδοση απόφασης από την πλήρη Ολομέλεια του Αρείου Πάγου, για την υπόθεση που είχε παραπεμφθεί σ'αυτήν με την υπ' αριθμόν 1855/2017 απόφαση του Α2 τμήματος του Αρείου Πάγου, προκειμένου αυτή να αποφανθεί αν για τις αποφάσεις, ως εν προκειμένω, που δημοσιεύθηκαν πριν από την 1-1-2016, χωρίς να επιδοθούν, εξακολουθεί και μετά την 1-1-2016 να ισχύει η τριετής καταχρηστική προθεσμία ή αυτή περιορίζεται πλέον στην διετή τοιαύτη, σύμφωνα με το άρθρο 564 παρ. 3 ΚπολΔ, όπως αυτό αντικαταστάθηκε με το άρθρο 1, άρθρο τρίτο του Ν.4336/2015 και με δεδομένο ότι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση δημοσιεύθηκε την 31-12-2013, ενώ η ένδικη αναίρεση ασκήθηκε, με κατάθεση στην γραμματεία του εκδόντος την ως άνω τελεσίδικη απόφαση την 30-12-2016.

Μετά την έκδοση της με αριθμό 10/2018 απόφασης της πλήρους Ολομέλειας του Αρείου Πάγου, με την οποία αυτή αποφάνθηκε ότι για αποφάσεις που δημοσιεύθηκαν πριν την 1-1-2016, χωρίς να επιδοθούν, όπως εν προκειμένω, εξακολουθεί και μετά την 1-1-2016 να ισχύει η τριετής αποσβεστική προθεσμία για την άσκηση του ένδικου μέσου της αναίρεσης που προέβλεπε η διάταξη του άρθρου 564 παρ 3 ΚΠολΔ, πριν από την αντικατάσταση της με το άρθρο πρώτο, άρθρο τρίτο του Ν.4335/2015, η υπόθεση επανήλθε για συζήτηση στην δικάσιμο της 24-05-2019, με την από 10-09-2018 κλήση των αναιρεσειουσών, οπότε ματαιώθηκε λόγω των δημοτικών εκλογών, επανήλθε εκ νέου με την από 27-9-2021 κλήση των αναιρεσειουσών για συζήτηση στη δικάσιμο της 17-03-2023, οπότε και αναβλήθηκε με αίτημα των αναιρεσειουσών για την δικάσιμο της 15-11-2024.

3. Κατά την διάταξη του άρθρου 576 παρ. 2. του ΚπολΔ, αν κατά τη συζήτηση της αναίρεσης δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί αλλά δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος κάποιος από τους διαδίκους, ο Άρειος Πάγος ερευνά αυτεπαγγέλτως αν ο απολειπόμενος διάδικος επέσπευσε εγκύρως την συζήτηση, οπότε συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι.

Στην συγκεκριμένη περίπτωση την συζήτηση της υπόθεσης επισπεύδουν οι αναιρεσείουσες με την ως άνω από 27-09-2021 κλήση τους, για τη δικάσιμο της 17-03-2023, οπότε με αίτημά τους αναβλήθηκε η συζήτηση αυτής για την δικάσιμο της 15-11-2024, με σχετική αναγραφή της υπόθεσης στο πινάκιο, που ισχύει ως κλήτευση ως προς όλους τους διαδίκους κατ' άρθρο 226 παρ.4 εδ.β και γ του ΚΠολΔ, η οποία κατ' άρθρο 575 εδ.

β του ΚΠολΔ, εφαρμόζεται και στην αναιρετική δίκη και συνεπώς η συζήτηση της υπόθεσης θα λάβει χώρα σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι, ενώ πρέπει να σημειωθεί ότι οι απολειπόμενες αναιρεσείουσες -καλούσες, είχαν προσκομίσει το απαιτούμενο για την νομότυπη παράστασή τους ειδικό πληρεξούσιο στην αρχική δικάσιμο της 02-03-2018 [βλ το υπ' αριθμ ...-2017 ειδικό πληρεξούσιο της συμβολαιογράφου Περιστερίου Α.

Μ.]. 4. Με τη διάταξη του άρθρου 529 παρ.1 εδ. α' ΚΠολΔ ορίζεται ότι, στην κατ' έφεση δίκη, επιτρέπεται να γίνει επίκληση και προσαγωγή νέων αποδεικτικών μέσων. Η διάταξη αυτή εφαρμόζεται και στην ειδική διαδικασία των διαφορών, για ζημίες από αυτοκίνητα σύμφωνα με το άρθρο 591 παρ.1 του ιδίου Κώδικα. Επομένως, στην διαδικασία των ως άνω διαφορών ο διάδικος μπορεί να επικαλεσθεί και προσκομίσει για πρώτη φορά ενώπιον του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου και νέα αποδεικτικά μέσα, όπως ένορκες βεβαιώσεις που λήφθηκαν νομοτύπως, ακόμη και μετά την έκδοση της εκκαλουμένης οριστικής απόφασης του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου [ΑΠ 1585/2018].

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 671 παρ.1 εδ. τελευταίο ΚΠολΔ, όπως ίσχυε πριν από την έναρξη εφαρμογής του ν. 4335/2015 (καθόσον στην ένδικη υπόθεση πρόκειται για ένορκη βεβαίωση ληφθείσα πριν την έναρξη ισχύος του νόμου αυτού), στην ειδική διαδικασία των διαφορών αυτών λαμβάνονται υπόψη από το δικαστήριο κατά την εκτίμηση των αποδείξεων και ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον ειρηνοδίκη ή συμβολαιογράφου, μόνο αν έγιναν ύστερα από προηγούμενη κλήτευση του αντιδίκου, πριν από είκοσι τέσσερις τουλάχιστον ώρες.

Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, μοναδική προϋπόθεση για το παραδεκτό της λήψης υπόψη ως αποδεικτικών μέσων τέτοιων ενόρκων βεβαιώσεων, αποτελεί η προηγούμενη, πριν από 24 τουλάχιστον ώρες, κλήτευση του αντιδίκου του προκαλέσαντος την εξέταση διαδίκου. Για το παραδεκτό δε αυτών δεν απαιτείται επιπλέον η γνωστοποίηση των ονομάτων των προς εξέταση μαρτύρων, ούτε η αναφορά της διεύθυνσης κατοικίας αυτών ή του επαγγέλματός των, αφού με την εμπρόθεσμη κλήτευση πληρώνεται ο σκοπός του νόμου, που αποβλέπει ο καλούμενος διάδικος, λαμβάνοντας γνώση του τόπου και χρόνου εξέτασης των μαρτύρων, να παραστεί κατ' αυτήν (ΑΠ 927/2017). Οι κατά τα ανωτέρω ληφθείσες ένορκες βεβαιώσεις αποτελούν ιδιαίτερο αποδεικτικό μέσο, διαφορετικό από τους μάρτυρες και τα έγγραφα, γι' αυτό, όταν προσκομίζεται ένορκη βεβαίωση στο δικαστήριο της ουσίας προς απόδειξη ή ανταπόδειξη ουσιώδους ισχυρισμού, πρέπει να αναφέρεται ειδικά στην απόφαση ότι αυτή, αφενός έχει δοθεί ύστερα από προηγούμενη κλήτευση του αντιδίκου και αφετέρου έχει ληφθεί υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας (ΑΠ 176/2016).

Εξάλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339, 340 και 346 ΚΠολΔ συνάγεται ότι το δικαστήριο της ουσίας, προκειμένου να σχηματίσει την κρίση του για το αποδεικτικό πόρισμα, αναφορικά με τους πραγματικούς ισχυρισμούς των διαδίκων που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και έχουν ανάγκη απόδειξης, υποχρεούται να λάβει υπόψη του όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία νομίμως επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι χωρίς ειδική μνεία και χωριστή αξιολόγηση καθενός από τα αποδεικτικά μέσα που επικαλέστηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι, αλλά αρκεί η γενική μνεία των κατ' είδος αποδεικτικών μέσων που λήφθηκαν υπόψη, ενώ αντίθετα ως αποτελούντα ξεχωριστά από τα έγγραφα αποδεικτικά μέσα πρέπει να μνημονεύονται και οι ένορκες βεβαιώσεις. Η παράβαση της υποχρέωσης αυτής ιδρύει τον προβλεπόμενο από το άρθρο 559 αρ.11 περ. γ' ΚΠολΔ λόγο αναίρεσης (ΑΠ 802/2017).

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη υπ' αριθμ. 7634/2013 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, η οποία εκδόθηκε κατά την τότε διαδικασία των άρθρων 666, 667 και 670 έως 676 ΚΠολΔ (άρθρο 681Α ΚΠολΔ), το Εφετείο για το σχηματισμό της κρίσεώς του για το κεφάλαιο της υπαιτιότητας, μετά την προσβολή του αντίστοιχου κεφαλαίου της πρωτοβάθμιας απόφασης με τον πρώτο λόγο έφεσης, αντίστοιχα, δεν έλαβε υπ' όψη την υπ' αριθμ. ...-2013 ένορκη βεβαίωση που δόθηκε ενώπιον του Ειρηνοδίκη Αθηνών, την οποία επικαλέστηκαν και προσκόμισαν οι αναιρεσείουσες με τις προτάσεις τους ενώπιον του δευτεροβαθμίου Δικαστηρίου για την απόδειξη της ουσιαστικής βασιμότητας του, παραπάνω λόγου της εφέσεώς του, όπως ο ίδιος με το αναιρετήριο διατείνεται.

Ειδικότερα στην προσβαλλομένη απόφαση αναφέρεται σχετικά κατά πιστή μεταφορά του σκεπτικού της "Από την εκτίμηση των καταθέσεων των μαρτύρων αποδείξεως και ανταποδείξεως Κ. Σ. και Α. Δ. αντίστοιχα, οι οποίοι εξετάσθηκαν ενόρκως στο ακροατήριο του Πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου και περιέχονται στα επικαλούμενα και νομίμως προσκομιζόμενα ταυτάριθμα με την εκκαλουμένη πρακτικά του, από όσα έχει καταθέσει ο μάρτυρας Κ.

Τ. για λογαριασμό της ενάγουσας της πρώτης αγωγής, η κατάθεση του οποίου περιέχεται στην υπ' αριθμόν ....2011 ένορκη βεβαίωση ενώπιον του Ειρηνοδικείου Αθηνών, η οποία δόθηκε νομοτύπως, κατά τη διάταξη του άρθρου 671 του ΚΠολΔ, κατόπιν αιτήσεως της ως άνω ενάγουσας και κλήτευσης των εναγομένων της πρώτης αγωγής να παρασταθούν κατά την εξέταση του μάρτυρος [βλ.

την υπ'αριθμόν ....2011 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών Ι. Κ.], την από 20.09.2013 "ανάλυση τροχαίου ατυχήματος" του πραγματογνώμονα -αναλυτή τροχαίων ατυχημάτων Β. Α., η οποία διενεργήθηκε κατόπιν εντολής της πρώτης ενάγουσας της δεύτερης αγωγής και παραδεκτώς λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο τούτο κατά τη διάταξη του άρθρου 529 του ΚΠολΔ, το σύνολο των εγγράφων τα οποία νομίμως προσκομίζουν μετ'επικλήσεως οι διάδικοι, μεταξύ των οποίων και το από 11.03.2010 "δελτίο οδικού τροχαίου ατυχήματος υλικών ζημιών" το οποίο εκτιμάται ελευθέρως ως δικαστικό τεκμήριο κατά τη διάταξη του άρθρου 395 ΚΠολΔ, μερικά εκ των οποίων μνημονεύονται παρακάτω χωρίς ωστόσο να παραλείπεται κανένα κατά την ουσιαστική εκτίμηση της υποθέσεως [....] τις προσκομιζόμενες μετ' επικλήσεως φωτογραφίες του τόπου του ατυχήματος και των δύο οχημάτων, η γνησιότητα των οποίων δεν αμφισβητείται [άρθρα 444 αρ 3, 448 παρ. 2 και 457 παρ. 4 του ΚΠολΔ.....] και από όσα ρητώς ή εμμέσως συνομολογούνται από τους διάδικους με τα δικόγραφά τους, αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά:

Στην κατά τα άνω κατ' είδος μνεία των αποδεικτικών μέσων δεν περιλαμβάνεται η υπ'αριθμ. ...-2013 ένορκη βεβαίωση, ενώπιον του Ειρηνοδίκη Αθηνών, αλλά ούτε και γίνεται αναφορά στο περιεχόμενό της στις παραδοχές της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, η οποία παραδεκτά επισκοπείται κατ' άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ. Η παραπάνω ένορκη βεβαίωση λήφθηκε νομίμως μετά την έκδοση της αποφάσεως του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου και μετά κλήτευση των αναιρεσίβλητων πριν από είκοσι τέσσερις (24) ώρες από τη λήψη της (υπ' αριθμ. ...-2012 έκθεση επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Αθηνών Φ.

Π. και ....2012 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Αθηνών Κ. Β.) και την επικαλέστηκαν οι αναιρεσείουσες με τις προτάσεις τους ενώπιον του Β/θμίου Δικαστηρίου, οπότε και νόμιμα τις προσεκόμισαν. Επομένως ο μοναδικός λόγος της υπό κρίση αναίρεσης από το άρθρο 559 αριθμός 11 περ. γ' ΚΠολΔ είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός αφού η ανωτέρω ένορκη βεβαίωση καίτοι λήφθηκε, μετά την έκδοση της εκκαλουμένης αποφάσεως, προ της συζητήσεως της εφέσεως και μετά κλήτευση των αναιρεσίβλητων πριν από είκοσι τέσσερις (24) ώρες από τη λήψη τους, εν τούτοις δε λήφθηκε υπόψη.

Επομένως, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα εκδίκαση ενώπιον του ιδίου δικαστηρίου, συγκροτούμενου από άλλο δικαστή, εκτός από εκείνον που δίκασε προηγουμένως (ΚΠολΔ 580 παρ.3). Πρέπει επίσης να διαταχθεί η επιστροφή του παραβόλου που έχει κατατεθεί για την άσκηση της αναίρεσης στις αναιρεσείουσες (άρθρο 495 παρ. 3 του ΚΠολΔ) και να καταδικαστούν οι αναιρεσίβλητες στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειουσών, οι οποίες παραστάθηκαν και κατέθεσαν προτάσεις, στην αρχική δικάσιμο της υπό κρίση αναίρεσης, επί της οποίας εξεδόθη η με αριθμό 853/2018 αναβλητική απόφαση αυτού του Δικαστηρίου, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημά τους (άρθρα 176, 178 παρ. 2, 183, 189 παρ. 1 και 191 παρ. 2 του ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την με αριθμό 7634/2013 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλο δικαστή, προς περαιτέρω εκδίκαση.

Διατάσσει την επιστροφή του παραβόλου στις αναιρεσείουσες - καλούσες.

Καταδικάζει τις αναιρεσίβλητες στην πληρωμή τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ, για τα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειουσών.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 6 Μαρτίου 2025.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 8 Σεπτεμβρίου 2025.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ