Legislator Case Law & Legislation
1460/2013 AI generated

Appeal dismissed for inadmissibility due to vague grounds failing to specify substantive law violations and factual assumptions.

Case Number 1460/2013
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's request for cassation against the Second Instance Court's decision rejecting the property ownership claim. The appellant argued the lower court violated substantive law regarding inheritance acceptance and contract validity but failed to identify specific legal provisions or factual premises. The court ruled the appeal grounds were indefinite and inadmissible because they did not clearly state which articles of the Civil Code were breached or what factual assumptions led to the error.

Legislator headnote

AI generated

Articles 576 and 226 of the Code of Civil Procedure; An appeal ground is inadmissible if it fails to specify the substantive law provisions violated and the factual assumptions upon which the error occurred, rendering the legal critique vague and unreviewable.

Keywords

AI generated
inadmissible appeal vague grounds substantive law violation factual assumptions cassation procedure property ownership inheritance acceptance

Cited Legislation

AI generated
Article 576 of the Code of Civil Procedure
Article 226, paragraph 4, sections 3 and 4 of the Code of Civil Procedure
Article 575, section b of the Code of Civil Procedure
Article 561, paragraph 1 of the Code of Civil Procedure
Articles 159, section a and 369 of the Civil Code

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 1460 / 2013 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1460/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Μαζαράκη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (λόγω μη υπάρξεως Αντιπροέδρου στο Τμήμα και κωλύματος του αρχαιοτέρου Αρεοπαγίτη), Νικόλαο Μπιχάκη, Ερωτόκριτο Καλούδη, Αργύριο Σταυράκη και Μαρία Βαρελά, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 15 Μαΐου 2013, με την παρουσία και της γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Σ. Β. του Ν., κατοίκου ... ο οποίος παραστάθηκε με την πληρεξούσια δικηγόρο του Μαρία Φίλη, χωρίς να καταθέσει προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Οργανισμού Τοπικής Αυτοδιοίκησης με την επωνυμία "Δήμος Αρτεμισίου" και έδρα το Πευκί Ευβοίας, νόμιμα εκπροσωπούμενου, ο οποίος δεν παραστάθηκε.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30/11/2004 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Ιστιαίας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 84/2005 του ιδίου Δικαστηρίου και 124/2008 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Χαλκίδας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 25/2/2010 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσείων, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Μαρία Βαρελά ανέγνωσε την από 21/9/2011 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση Αρεοπαγίτη Σπυρίδωνα Μητσιάλη, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της από 25/2/2010 αίτησης για αναίρεση της 124/2008 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Χαλκίδας, που δίκασε ως Εφετείο.

Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη του.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά την έννοια του άρθρου 576 Κ.Πολ.Δ. αν κατά τη συζήτηση της αναίρεσης δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί αλλά δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος κάποιος από τους διαδίκους ο Άρειος Πάγος ερευνά αυτεπαγγέλτως αν ο απολιπόμενος διάδικος επέσπευσε εγκύρως τη συζήτηση, οπότε συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι ή αν τη συζήτηση επέσπευσε ο αντίδικος του απολιπομένου διαδίκου οπότε εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα.

Αν η κλήση για συζήτηση δεν επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα, ο Άρειος Πάγος κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση και η υπόθεση επαναφέρεται για συζήτηση με νέα κλήτευση. Στην αντίθετη περίπτωση προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί. Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 226 παρ. 4 εδ. 3 και 4 Κ.Πολ.Δ.

που εφαρμόζεται και στην αναιρετική δίκη, κατ' άρθρο 575 εδ. β' ίδιου Κώδικα, αν η συζήτηση αναβληθεί ο γραμματέας είναι υποχρεωμένος αμέσως μετά το τέλος της συνεδρίασης να μεταφέρει την υπόθεση στη σειρά των υποθέσεων που πρέπει να συζητηθούν κατά τη δικάσιμο που ορίστηκε. Κλήση του διαδίκου για εμφάνιση στη δικάσιμο αυτή δεν χρειάζεται και η αναγραφή της υπόθεσης στο πινάκιο ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων.

Κατά την έννοια της τελευταίας αυτής διάταξης η αναβολή της υπόθεσης και η εγγραφή αυτή στο πινάκιο του δικαστηρίου για την μετ' αναβολή δικάσιμο, ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων για τη δικάσιμο αυτή και επομένως δεν χρειάζεται νέα κλήση του διαδίκου, όταν ο απολιπόμενος κατά τη μετ' αναβολή δικάσιμο διάδικος είχε νομίμως κλητευθεί να παραστεί κατά τη δικάσιμο αυτή κατά την οποία αναβλήθηκε η συζήτηση ή είχε παραστεί νομίμως κατά τη δικάσιμο αυτή.

Στην προκειμένη περίπτωση, από την υπ' αριθμ. .../18-6-2010 έκθεση επιδόσεως του αρμοδίου δικαστικού επιμελητή Χαλκίδας …, την οποία επικαλείται και προσκομίζει ο αναιρεσείων, προκύπτει ότι με εντολή του πληρεξουσίου του δικηγόρου, ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης με τις κάτω απ' αυτή πράξεις κατάθεσης και ορισμού δικασίμου, με κλήση προς συζήτηση για την αρχικώς ορισθείσα δικάσιμο της 5-10-2011 κατά την οποία η συζήτηση αυτής αναβλήθηκε για την παρούσα δικάσιμο, επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως στον αναιρεσίβλητο Οργανισμό Τοπικής Αυτοδιοίκησης με την επωνυμία "ΔΗΜΟΣ ΑΡΤΕΜΙΣΙΟΥ".

Επομένως, αφού ο αναιρεσίβλητος Δήμος Αρτεμισίου δεν εμφανίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου κατά την παρούσα δικάσιμο κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε για συζήτηση με τη σειρά από το πινάκιο, ούτε έχει καταθέσει δήλωση σύμφωνα με το άρθρο 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ., πρέπει να συζητηθεί η υπόθεση σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι.

Από τη διάταξη του άρθρου 560 αρ. 1 Κ.Πολ.Δ. προκύπτει ότι λόγος αναίρεσης για ευθεία παράβαση ουσιαστικού κανόνα δικαίου ιδρύεται αν αυτός δεν εφαρμοστεί ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις της εφαρμογής του ή εάν εφαρμοστεί ενώ δεν έπρεπε, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, αντίστοιχα δε, όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου τα πραγματικά περιστατικά ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται με βάση το πραγματικό κανόνα δικαίου για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνησή της.

Για να είναι ορισμένος ο παραπάνω λόγος αναίρεσης πρέπει να καθορίζονται, μεταξύ άλλων, η συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάστηκε και το αποδιδόμενο στο δικαστήριο νομικό σφάλμα περί την ερμηνεία και εφαρμογή του ουσιαστικού νόμου, εφόσον δε το δικαστήριο έκρινε κατ' ουσίαν την υπόθεση, η ελάσσονα πρόταση του νομικού του συλλογισμού, δηλαδή τα πραγματικά περιστατικά που αυτό δέχθηκε, υπό τα οποία και συντελέστηκε η προβαλλομένη παραβίαση των κανόνων του ουσιαστικού δικαίου, καθώς και το αποδιδόμενο στο δικαστήριο νομικό σφάλμα περί την ερμηνεία και εφαρμογή του ουσιαστικού νόμου.

Τέλος, ο λόγος αναίρεσης είναι δυνατό να φέρεται ότι πλήττει την προσβαλλομένη απόφαση γιατί παραβίασε κανόνα ουσιαστικού δικαίου, αλλά στην πραγματικότητα να πλήττει την απόφαση κατά την εκτίμηση των αποδείξεων υπό το πρόσχημα ότι αυτή παραβίασε κανόνα ουσιαστικού δικαίου. Ο μοναδικός επομένως λόγος της αναίρεσης με το οποίο αποδίδεται μομφή στο Πολυμελές Πρωτοδικείο που δίκασε ως Εφετείο ότι με το ν' απορρίψει κατ' ουσία την έφεση του αναιρεσείοντος επικυρώνοντας την απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου που απέρριψε την ένδικη διεκδικητική κυριότητας ακινήτου αγωγή του, παραβίασε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 159 εδ.

α' και 369 Α.Κ. είναι απορριπτέος ως αόριστος εφόσον δεν διαλαμβάνονται σ' αυτόν οι σχετικές παραδοχές της προσβαλλομένης απόφασης, καθώς και το υπαγωγικό σφάλμα του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου δηλαδή αν η παραβίαση των αμέσως πιο πάνω διατάξεων, οφείλεται σε ψευδή ερμηνεία ή εσφαλμένη εφαρμογή τους, ώστε να μπορεί να ελεγχθεί, αν η αιτίαση που αποδίδεται στη προσβαλλομένη απόφαση οδήγησε σε εσφαλμένο διατακτικό.

Εξ άλλου, η με τον ίδιο λόγο αναίρεσης προβαλλομένη αιτίαση ότι, παρόλο που από τη υπ' αριθμ. .../2004, δήλωση αποδοχής κληρονομίας της συμ/φου Ιστιαίας Κυριακής Μαύρη - Γεωργοπούλου, το υπ' αριθμ. .../1996 συμβόλαιο της συμ/φου Ιστιαίας Ελένης Νταλιάνη Αναλυτή και το υπ' αριθ. .../2004 διορθωτικό συμβόλαιο του συμ/φου Αθηνών Γεωργίου Φωτοπούλου, αποδεικνύεται η κυριότητα του αναιρεσείοντα στο επίδικο ακίνητο και δεν υπάρχει συμβόλαιο από το οποίο να προκύπτει κατάργησή της, το Πολυμελές Πρωτοδικείο που δίκασε ως Εφετείο, απέρριψε την ένδικη διεκδικητική αγωγή του και ότι έτσι παραβίασε τις προαναφερθείσες ουσιαστικού δικαίου διατάξεις, πλήττει την προσβαλλομένη απόφαση ως προς την εκτίμηση των αποδείξεων (άρθρο 561 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ.).

Επομένως ο λόγος αυτός αναίρεσης είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος. Κατ' ακολουθία, πρέπει να απορριφθεί η ένδικη από 25-2-2010 αίτηση για αναίρεση της υπ' αριθμ. 124/2008 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Χαλκίδας, που δίκασε ως Εφετείο.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 25 Φεβρουαρίου 2010 αίτηση του Σ. Β. για αναίρεση της υπ' αριθμ. 124/2008 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Χαλκίδας, που δίκασε ως Εφετείο.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 26 Ιουνίου 2013. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 2 Ιουλίου 2013.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ